Καλησπερα, ειμαι λιγο χαμενη και θελω γα μου πειτε αν καποια εχει βρεθει σε μια παρομια κατασταση θα προσπαθησω να τα πω οσο πιο συνοπτικα γινεται.
Λοιπον εχω ενα μωρο ειναι 21 μηνων (πρωορο γεννησα 34+2) το οποιο διαγνωσθηκε με σφαιρικη αναπτυξιακη καθυστερηση εχουμε αρχησει εργοθεραπεια,λογοθεραπεια και φυσιοθεραπεια εδω και δυο βδομαδες.
Ειμαι σε απογνωση, φοβισμενη, στο παρελθον ειχα δυο αποβολες σε προχωρημενη κυηση εχουμε κανει διαφορες εξετασεις με τον αντρα μου οπως και καρυοτυπο ο οποιος βγηκε φυσιολογικος!
Η ψυχολογια μου ειναι πολυ πεσμενη ο αντρας μου ειναι πολυ υποστηρικτηκος και αισιοδοξος.
Εγω μετα απο οτι εχω περασει δεν ξερω κατα ποσο μπορω να ειμαι αισιοδοξη προσπαθω να ειμαι εκει για το παιδι μου αλλα φοβαμαι πολυ, γνωριζει κατι καποια για αυτην την διαταραχη; Θα μπορει το παιδι αυτο να εχει μια φυσιολογικη ζωη;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μητερα σε απογνωση
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Διαγνώστηκα με βαρύ αυτισμό σε ηλικία ενός έτους σε εποχή που τα αυτιστικα κορίτσια ήταν πιο σπάνια απο τους μονόκερους, περπάτησα πολύ πιο αργά απο το κανονικό, σκόνταφτα και έπεφτα εύκολα και η (ναρκισσιστική) μητέρα μου έλεγε ”αυτό το παιδί και είναι άσχημο ΚΑΙ προβληματικό, αμάν τι πάθαμε, κανείς δε θα την παντρευτεί, την έχουμε φορτωθεί για πάντα”. Τελείωσα πανεπιστήμιο, δουλεύω και είμαι οικονομικά ανεξάρτητη σε εποχή που πολλοί από τους ”κανονικούς” και ”καλύτερους” (με τους οποίους με σύγκρινε συνεχώς) δεν είναι. Το μωράκι σου είναι πολύ μικρό και οι γιατροί βασίζονται σε συμπτώματα και στατιστικές για να πουν τι… Διαβάστε περισσότερα »
Μπραβο σου που τα καταφερες τοσο καλα με τοσο τοξικη μανα! Αν θες καποια στιγμη να μοιραστεις περισσοτερα θα τα διαβασω με πολυ μεγαλο ενδιαφερον!
Εννοείς ότι σε ηλικία 1 ετους σε πήγαν σε καποιο διαγνωστικό κέντρο, τύπου κεδδύ/ κεδασυ ή όπως αλλιως λεγόταν τότε και έκαναν μία επίσημη διαγνωση για “βαρύ αυτισμό” ή ότι πχ σε πήγαν η γονείς σου σε έναν παιδίατρο και έκανε τη διάγνωση; Γιατί μου κάνει εντύπωση και το ότι έγινε η διάγνωση μόλις στους 12 μήνες και ότι ήταν “βαρύς αυτισμός”
Δεν έχεις ούτε είχες “βαρύ αυτισμό”, δηλαδή αυτισμό επιπέδου 3. Ακόμα και να είχες και να είσαι η εξαίρεση της εξαίρεσης που κατάφερες να γίνεις “λειτουργική” (σε εισαγωγικά γιατί ο όρος δεν χρησιμοποιείται πια) αυτή η διάγνωση είναι αδύνατον να γίνει σε μωρό ενός έτους.
Καλημέρα. Γράφουσα, κατανοώ την απόγνωση και συμπονώ. Θέλω να σταθώ σε δύο πράγματα. Κατ’αρχάς, είναι σύνηθες οι γονείς στην αρχή να βρίσκονται σε άρνηση και να αδυνατούν να διαχειριστούν το γεγονός, καθώς αναστατώνονται. Θα πρότεινα, καταρχάς, εφόσον είναι δυνατό, να αναζητήσεις κι εσύ θεραπευτική υποστήριξη. Τώρα, αναφορικά με την αναπτυξιακή καθυστέρηση, θέλω να σημειώσω ότι το παιδί είναι πολύ μικρό ακόμη. Δεν γίνεται να υπάρξει βεβαιότητα στον βαθμό της υστέρησης. Συνήθως οι διαγνώσεις μπαίνουν μεταξύ πρώτης και δευτέρας δημοτικού, καθώς εκεί τελειοποιείται (κατά κανόνα) και η ανάπτυξη της γλώσσας, ώστε να φανεί που υπάρχει γνωστική έκπτωση στο παιδί. Κάθε πλάσμα… Διαβάστε περισσότερα »
Καλημέρα! Είναι πιθανόν η έγκαιρη αντιμετώπιση να φέρνει καλύτερο αποτέλεσμα από την πιο καθυστερημένη, για αυτό και να βιάστηκε ο ειδικός να προτείνει θεραπεία
Καλημέρα.
Σαφώς, δεν διαφωνώ.
Είναι όμως σημαντικό να επισημανθεί: έγκαιρη αντιμετώπιση ως προς τι; Για να προταθεί ακριβής θεραπεία, κρίνεται απαραίτητη η διάγνωση. Και η σωστή διάγνωση, δεν μπορεί να γίνει από τώρα, διότι δεν λαμβάνονται υπόψη και τυχόντα αναπτυξιακά άλματα, όπως ο προφορικός λόγος.
Σίγουρα, πάντως, μπορούν να υπάρξουν παρεμβάσεις και σε αυτήν την ηλικία.
(δεν ήξερα ότι χρησιμοποιείται ο όρος σφαιρική αναπτυξιακή καθυστέρηση, νομιζα ότι το λένε γενικευμένη αναπτυξιακή καθυστέρηση), το οποιο μπορει μεν να σημαινει ένα σωρό πραγματα όπως περιγραφεις (και ως προς τις αιτίες) και πραγματι η διαγνωση ειναι δύσκολη (και υπαρχουν διαφωνίες για την εγκυρότητα μεθόδων και εργαλείων κλπ), αλλα ο όρος (και η αντίστοιχη διαγνωση) χρησιμοποιείται για παιδιά αυτών των ηλικιών (5 και κάτω) και γενικά συνιστάται όσο πιο εγκαιρη παρέμβαση, όπως περιγράφει η γράφουσα. αν πχ το βρέφος εχει ηλικία 6μηνων και δεν έχει “κατακτήσει” αναπτυξιακό ορόσημο που θα έπρεπε να έχει κατακτήσει, τοτε προφανώς και αυτό είναι κάτι… Διαβάστε περισσότερα »
Θα σου μιλήσω σαν μητέρα που έχω ένα παιδί με κάποια θέματα όπως καθυστερημένη ομιλία και εναντιωματικη συμπεριφορά. Το πιο σημαντικό από όλα είναι η πρώιμη παρέμβαση. Και αυτό το έχετε ξεκινήσει και μπράβο σας. Το δεύτερο που θέλω να σου πω είναι να μην κολλάς σε κάποια ταμπέλα. Ούτε οι ειδικοί πολλές φορές είναι σίγουροι για το ποια θα είναι η εξέλιξη αλλά είναι πολύ σημαντικό στα παιδιά που για οποιοδήποτε λόγο δεν βρίσκονται κοντά στον μέσο όρο των υπολοίπων παιδιά γενικά είναι να τους κάνουμε το δώρο του χρόνου. Δώσε χρόνο στο παιδί σου και σταδιακά θα δεις… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν έχω γνώση ή εμπειρία οπότε δεν μπορώ να απαντήσω σε αυτό. Εμένα άλλο μου κάνει εντύπωση, δεν σας τα έχει εξηγήσει κάποιος γιατρός ειδικός στο θέμα; Είναι τόσο εξειδικευμένο που θα χρειαστεί να γνωρίζετε ακριβώς τι αφορά και να πάρετε όση υποστήριξη έχετε ανάγκη ώστε να στηρίξετε το παιδί σας. Μια μεγάλη αγκαλιά από μένα.
Εχεις δικιο, αν και νομίζω ότι δεν θελει να τις εξηγήσουν τόσο (σίγουρα θα της τα είπανε και πιο επιστημονικά), όσο να της μιλήσει κάποιο άτομο που έχει ίδια εμπειρία.
Έχεις δίκιο, το σκέφτηκα όταν είχα ήδη ανεβάσει το σχόλιο μου. Ελπίζω να βοηθηθεί με τα σχόλια που έχουν γίνει μέχρι τώρα..
Έχω παρόμοια περίπτωση στο οικογενειακό μου περιβάλλον. Το μωράκι γεννήθηκε πρόωρα είχε αυτά τα θέματα και τα αντιμετώπισαν βήμα, βήμα οι γονείς του. Τώρα δεν πηγαίνει στους ειδικούς, πλέον πάει 4η τάξη του δημοτικού. Δεν έχασε χρονιά, απλά όλα αυτά.που αναφέρεις τα έκανε και την περίοδο των διακοπών του καλοκαιριού κυρίως. Έτσι ξεπέρασε νωρίς το πρόβλημα του. Νομίζω ήταν εντατικό πρόγραμμα πριν πάει πρώτη δημοτικού.
Έχω μικρό παιδί με αυτισμό. Καταλαβαίνω απόλυτα τα αρνητικά σου συναισθήματα φίλη, είναι πολύ βαρύ για μια μητέρα να ακούει τέτοιες διαγνώσεις. Αλλά μετά το πρώτο σοκ θα νιώσεις πολύ καλύτερα. Το παιδί σου είναι όντως πολύ μικρό ακόμα, οπότε κανεις δεν μπορεί να ξέρει πως θα εξελιχθεί. Η πρώιμη παρέμβαση είναι σίγουρα πολύ σημαντική. Εσύ όμως κοίτα να ηρεμήσεις, γιατί η φροντίδα του απαιτεί και τη δική σου ψυχική ισορροπία. Ξέχνα τον όρο της διάγνωσης που άκουσες, οι όροι βαραίνουν άσκοπα την ψυχολογία. Σκέψου ότι το παιδί σου μπορεί απλά να είναι λίγο διαφορετικό από τα άλλα κι εσύ… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είμαι ειδικός, δουλεύω στην βιοιατρική έρευνα. Έχει τύχει να ακούσω από ομιλίες συναδέλφων και γνωστούς με διαταραχές που τα παιδιά είναι λίγο αργά σε κάποιες δεξιότητες. Αυτό ειναι που καταλαβαίνω , ότι ίσως το παιδάκι σου είναι λίγο αργό σε κάποιες δεξιότητες. Ειναι σημαντικό ότι έχετε επενέβη γρήγορα. Επίσης σημαντικό είναι να βρεθεί σε κατάλληλους χώρους όπως σχολείο που γνωρίζει την ιδιαιτεροτητα για να αξιοποιηθούν οι δυνατότητες του παιδιού στο μέγιστο. Και ίσως να τον/την δεις να πετυχαίνει περισσότερο από ένα “έξυπνο” παιδί . Ενημερωσου, ψάξε, πήγαινε και σε άλλο ειδικό για περισσότερες από μία γνώμες. Μπορεί να έχει… Διαβάστε περισσότερα »
Ως παιδιατρική εργοθεραπεύτρια θα σας πω να συνεχίσετε τις θεραπείες σας και την πρώιμη παρέμβαση, να έχετε εμπιστοσύνη και να ακολουθείται τις συμβουλές των θεραπευτών στο σπίτι σας και να συζητάτε κάθε φορά τι κανατε στο σπίτι με το παιδί, κρατάτε ημερολόγιο με λεπτομέρειες σε ότι αφορά την ανταπόκριση του παιδιού στους διάφορους τομείς δραστηριοτήτων και να τα συζητάτε με τους θεραπευτές. Π.χ τι κάνει στο φαγητό, στον λόγο-επικοινωνια-ομιλια λεκτική μη λεκτική ανταπόκριση, αυτουπηρετηση, παιχνίδι, κινητικότητα. Είναι μεγάλη κατραπακιά για το Εγώ του γονιού να κάνει παιδί με οποιαδήποτε απόκλιση από την τυπική ανάπτυξη γιατί η κοινωνία θέλει άρτια και… Διαβάστε περισσότερα »