Ειμαι 34 και Έχω ανάγκη να ερωτευτώ!
Ερωτευτηκα τον άντρα μου όταν ήμουν 16. Εκείνος ήταν 20. Είχαμε όμορφη ξέγνοιαστη, σχέση, κατάφερα να σπουδάσω και να δουλέψω παράλληλα. Μετά από 7 χρονια παντρεύτηκαμε και απόκτησαμε ένα παιδί.
Παρόλα τα σκαμπανεβασματα η σχέση ήταν γενικά καλή. Μεταναστευσαμε και 4 χρόνια μετα. ήρθε και το δεύτερο παιδί. Το τελευταίο χρόνο νιώθω ότι αυτή η σχέση έχει τελειώσει.
Δεν υπάρχει καλη επικοινωνία και περνάνε μήνες χωρίς να βρισκόμαστε ερωτικά. Νιώθω πια οτι πνίγομαι έχω την ανάγκη να ζήσω το πάθος το μόνο που με κρατάει στη σχεση είναι τα παιδιά. Και εκείνος κραταει παθητικη σταση, αρνείται σύμβουλο γάμου και γενικά θεωρεί ότι δε χρειάζομαστε βοηθεια για να μάστε καλα.
Κι απλά περιμένει, πιστεύοντας οτι θα μου περασει, νομίζοντας ότι με επηρεάζουν οι φίλες, γονεις κτλ
Εγώ τι να κάνω? Φοβάμαι την οποία απόφαση κι αν πάρω..
Ευχαριστώ
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαρία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δε σε κρατάνε τα παιδιά, Μαρία, ο φόβος του άγνωστου σε κρατάει. Γι’αυτό δεν ιδρώνει το αυτί του άντρα σου, που έχει βολευτεί και νομίζει ότι δε χρειάζεται να κάνει τίποτα. Άρχισε θεραπεία για να δυναμώσεις. Μόλις ανέβει η αυτοεκτίμησή σου, θα έχεις τη δύναμη να του βάλεις χρονικά όρια. Πάμε σε σύμβουλο γάμου να δούμε αν σώνεται τίποτα. Δε σώνεται; Φεύγω να σωθώ μόνη μου. 34 χρονών και σου φέρεται λες και είστε 89. Αυτό θέλεις για σένα;
Νιώθει το φόβο σου ο άντρας σου για αυτό και η παθητική στάση, μένει ήσυχος οτι δεν θα σε χάσει. Να διεκδικήσεις αυτό που θες. Να επιμείνεις στον σύμβουλο γάμου αν πιστεύεις οτι μπορεί να δώσει λύση αλλιώς είσαι πολύ νέα για να συμβιβαστείς σε μια σχέση που δεν σου δίνει τίποτα. Γονείς θα συνεχίσετε να είστε για τα παιδιά, αυτό δεν θα αλλάξει. Είναι προτιμότερο ένα διαζύγιο από να μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον με δυστυχισμένους γονείς.
Καλησπέρα και από εμένα! Υπάρχει παντρεμένη γυναίκα του σήμερα που να μην έχει περάσει από το μυαλό της να χωρίσει;;; Παρόμοια κρίση στο γάμο μου είχα περάσει κι εγώ στην ηλικία σου. Είμαι με τον άντρα μου από τα 19 μου αλλά ένιωθα ότι δεν υπάρχει τρόπος να νοιώσω και πάλι όμορφα πλάι του. Παρ όλα αυτά ο ίδιος τα έβλεπε όλα ρόδινα, έλεγε πως είναι ευτυχισμένος μαζί μου. Όταν του έλεγα ότι μένω μόνο για τα παιδιά στον γάμο μου έλεγε πως δεν μπορεί να καταλάβει πως το κάνω και ότι ο ίδιος δεν θα το έκανε ποτέ. Μετά… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι τόσο λίγες οι πληροφορίες που μας δίνεις εδώ, δεν αρκούν ώστε να σου πούμε εμείς πώς θα πορευτείς με τον σύζυγό σου. Εφόσον έχεις στο μυαλό σου το σύμβουλο γάμου, αντιλαμβάνεσαι πως ένας ειδικός θα βοηθούσε. Εάν ο δικός σου δεν θέλει να δείτε ειδικό από κοινού, πήγαινε μόνη σου σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας. Θα σε βοηθήσει να καταλάβεις γιατί φοβάσαι να πάρεις το ρίσκο είτε να μείνεις είτε να φύγεις. Να πάρεις την όποια απόφαση πιο συνειδητά, κι όχι επειδή στο προτείναμε κάτι άγνωστοι στο ίντερνετ…
Η παθητική στάση σημαίνει: σιγά μην φύγει η χαζή.
Το ξέρει ότι δεν κινδυνεύει με διαζύγιο και γιαυτό κάνει την πάπια.
Κοιτα τον εαυτό σου όμως….μόλις 34 και έχεις μαραζώσει με ένα άντρα που δεν σε αγαπάει,δεν σε νοιάζεται, δεν κάνει τίποτα να σε κρατήσει.
Σ’αρεσει όλο αυτό? Αν όχι, ο δρόμος λέγεται διαζύγιο.
σε εχει δεδομενη αυτο ειναι το μονο σιγουρο αλλα μηπως υπαρχει και κατι αλλο. μηπως τριτο προσωπο.. ψαξε ολα τα ενδεχομενα και κινησου αναλογα.. εισαι 34 εχεις την ζωη μπροστα σου να κανεις πραγματα με η χωρις τον αντρα σου. αν δεν αλλαζει η κατασταση το διαζυγιο ειναι μονοδρομος δεν μπορεις να μεινεις με εναν ανθρωπο μονο και μονο για τα παιδια και η ζωη σου να περναει χωρις να κανεις αυτα που θες. αφου σε κραταει πισω αστον πισω γενικοτερα και προχωρα.. παντα θα ειστε γονεις απλα σαν ζευγαρι εχετε τελιωσει.