Χαιρετώ την παρέα.
Είμαι νέα δικηγόρος.
Ασκω το επάγγελμα 2 χρόνια και οσονούπω θα πατήσω τα 30…
Το επάγγελμα δεν μου αρέσει καθόλου Ατελείωτες ώρες δουλειάς, ακαθοριστα ωράρια και οι απολαβες σε σχέση με το στρες και την χαρτουρα δεν είναι ανάλογες.
Εδώ που βρίσκομαι δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω εξειδίκευση μιας και το μέρος είναι μικρό και για να επιβιώσεις πρέπει να κάνεις λίγο από όλα.
Τα έξοδα είναι πολλά και το άγχος επίσης..
Αλήθεια πως την παλεύετε οι συνάδελφοι; πόσα χρόνια πρέπει να περιμένει κάποιος ώστε να αρχίσει να αποδίδει η “επένδυση” των σπουδών;
Δεν με ενδιαφέρει κάποια άλλη εναλλακτική της νομικής μιας και στην παρούσα φάση αρνούμαι να δεσμευτώ σε ο,τιδηποτε ένεκα και της κατάστασης που βιωνω μέσω της δικηγοριας
Πολλά φιλιά από μια απελπισμένη δικηγόρο!
ΑΠΟ ΤΗΝ – law on the road
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν σε ενδιαφέρει άλλη εναλλακτική, ούτε σε ενδιαφέρει στηην ουσία αυτό που κάνεις. Θες απλά να βγαλεις χρήματα. Οκ κατανοητό, αλλά χωρίς κόπο χρήματα δεν θα βγάλεις. Και είσαι και τυχερή απο την άποψη οτι είσαι στην επαρχία. Λιγότεροι δικηγόροι, περισσότερη πελατία για σένα, και ας μην κάνεις εξειδήκευση. Ομως λειπει κατι σημαντικό, δεν το γουστάρεις, και εαν δεν το γουστάρεις δεν θα σε πάει μακρία.
Τι γίνεται βρε κορίτσια?
Το επάγγελμα του δικηγόρου τέτοια κρίση?
Οι τελευταίες αναρτήσεις με νομικούς όλες το ιδιο θέμα εχετε.
Γράφετε το επάγγελμα δεν μου αρέσει καθόλου.
Επάγγελμα που εξαρχής δεν το γουστάρεις είναι καταδικασμένο να αποτύχει.
Δεν είναι τόσο σπάνιο φαινόμενο δυστυχώς. Σχολές που έχουν υψηλή βάση προσελκύουν και τα “λάθος” ατομα. Δεν είναι οτι τους αρεσε η συγκεκριμένη επιστήμη απλώς ήταν καλοί μαθητές και στη συνέχεια φοιτητές. Συμφωνώ απόλυτα πάντως πως εαν δεν το γουστάρεις δεν πρόκειται να πετύχεις.
Το βασικό στην προκειμένη είναι, κατά τη γνώμη μου, ότι η δικηγορία, ενώ είναι αυτό που θα έλεγε κανείς λειτουργημα, επειδή όμως παράλληλα προσφέρει κύρος/ χρήματα και συχνά ταξικό μεταπήδημα, καταλήγει να υπηρετεί εκείνη -σε κάποιο βαθμό τουλάχιστον- τους δικηγόρους, παρά το ανάποδο -που θα ήταν και πιο ωφέλιμο κοινωνικα
(καμία σχέση με την επιστολή, το σχόλιο είναι γενικότερο)
Φυσικά ισχύει και αυτό.
Ακριβώς, το ίδιο παρατηρώ να συμβαίνει και στην ιατρική. Υπάρχουν άτομα που τελειώνουν τα έξι χρόνια και μετά δεν επιδιώκουν να συνεχίσουν ή επιδιώκουν απλά και μόνο από πίεση των γονιών τους και πάλι καταλήγουν να τα παρατούν και να διαλέγουν κάτι άλλο που θα μπορούσαν να το είχαν επιλέξει εξ αρχής γλιτώνοντας όλη αυτήν τη χρονοβόρα διαδικασία.
Στα 18 δεν ξέρουν όλοι τι θέλουν να γίνουν, πόσοι γονείς πίεσαν τα παιδιά τους να κάνουν κάτι “σίγουρο” με τα προ τριανταετιας δεδομένα. Και στην τελική ακόμα και να σου αρέσει σαν σπουδές ο κλάδος σου, μόνο όταν βγεις στο επάγγελμα ανακαλύπτεις στην ουσία τον τρόπο άσκησης που μπορεί να μην σου ταιριάζει. Οσο και να σου αρέσει το επάγγελμα σου, αν οι ώρες είναι πάρα πολλές και η πίεση μεγάλη μπορεί να κλαταρεις. Και αν και ο μισθός δεν είναι αξιοπρεπής είναι λογικό να αναρωτηθείς “μα γιατί το κάνω αυτό στον εαυτό μου”. Την καταλαβαίνω τη γραφουσα αλλά… Διαβάστε περισσότερα »
Πολλοί δικηγόροι απογοητευτήκαμε, για να μην πω ότι απελπιστήκαμε, ήδη από την άσκηση. Έρευνα σε υπόγεια με σκονισμένες δικογραφίες, βαρετά γραφεία με δρύινα έπιπλα, σχεδόν επιβεβλημένο συντηρητικό στιλ κλπ. Εφόσον άλλες εναλλακτικές της νομικής δεν σε ενδιαφέρουν (εγώ το έχω γυρίσει στη νομική συμβουλή), δεν έχεις να κάνεις τίποτα άλλο από το να συνεχίσεις τον αγώνα σου μεθοδικά και επίμονα. Στο χέρι σου είναι να διαμορφώσεις το πελατολόγιό σου και να το κατευθύνεις προς νέους ντόπιους επιχειρηματίες, φίλους και γνωστούς που μπορεί να χρειάζονται εκπροσώπηση στα δικαστήρια κλπ, ώστε να αισθανθείς πιο δραστήρια και μέσα στα πράγματα. Παράλληλα, αρχίζεις να… Διαβάστε περισσότερα »
Είμαι τελείως άσχετη με τη νομική, αλλά μιας κ σε βρήκαμε εδώ, θα ήθελα να ρωτήσω, πόσο εύκολο ή δύσκολο ειναι κ τι χρειάζεται για να ανοίξει κάποιο άτομο δικο του δικηγορικό γραφείο? Η γράφουσα ας πούμε, αν θελήσει να έχει δικό της γραφείο, γίνεται? Πας με ειδικότητα (έχω ακούσει κάτι για οικογενειακό δίκαιο, δεν έχω ιδέα τι ειναι) κ ασχολείσαι μόνο με αυτά?
Sorry για τις ερωτήσεις, απλά έχω την απορία.
Γραφείο μπορεί να ανοίξει οποιοσδήποτε έχει αποφοιτήσει από νομική σχολή, έχει ολοκληρώσει την άσκηση και έχει άδεια άσκησης επαγγέλματος. Ειδικότητα με την τυπική έννοια δεν υπάρχει. Μπορεί κάποιος συνάδελφος να αναλαμβάνει την ίδια μέρα υποθέσεις οικογενειακού αλλά και εμπορικού δικαίου για παράδειγμα. Στην επαρχία συνήθως όλοι τα αναλαμβάνουν όλα λίγο πολύ.
Από εκεί και πέρα, μπορεί κάποιος να επιλέξει αν θέλει να ασχοληθεί περισσότερο με κάποιον τομέα, κάνοντας ένα μεταπτυχιακό ή στην πορεία αναλαμβάνοντας υποθέσεις συγκεκριμένου κλάδου (εργατικά, ποινικά κλπ).
Βλέπω η γραφούσα δεν εχει όραμα,σαν να παραιτήθηκε σε μια πολυθρόνα και βλέπει τον τοίχο.
Καλησπέρα συνάδελφε και συνάδελφοι ή μη που μας διαβάζετε. Νέα δικηγόρος κι εγώ, βιώνω παρόμοια κατάσταση απελπισίας. Τα μηνιαία έξοδα δεν καλύπτονται από την δουλειά μας, η οποία είναι ήδη πλέον απαιτητική και εξαντλητική, πνευματικά, ψυχολογικά και οικονομικά. Το μόνο πράγμα που βρίσκω να με κρατήσει στο επάγγελμα και να συνεχίσω να υπομένω, για όσο αποφασίσω, (είμαι 26 ετών), είναι μόνο το εσωτερικό και ιδεαλιστικό κίνητρο: η δουλειά μας, όσο βαρετή και δύσκολη μπορεί να είναι, άλλο τόσο είναι σημαντική. Είμαστε οι μεσάζοντες μεταξύ ιδιωτών/οργανισμών/δημοσίου/εταιρειών (ανάλογα τον εντολέα) και Δικαιοσύνης (όποια κι αν είναι αυτή – πάντα με επιφύλαξη). Βοηθάμε… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ωραία προσέγγιση, Συναδέλφισσα!
Ένα πτυχίο δεν εγγυάται μελλοντικές οικονομικές απολαβές.
Σε αυτό συμβάλει ακόμα περισσότερο προς το χειρότερο, όταν δυσανασχετούμε εφ’ όρου ζωής με το επάγγελμα το οποίο επιλέξαμε.
Τελεία.
Κάποιες μικρές νίκες, κάποια καλύτερη αμοιβή θα φέρει την απόσβεση.
Σε όλα τα επαγγέλματα θα πρέπει να βρούμε τις δυνατότητες μέσα από αυτό που δίνουν οι σπουδές.
Μέσα από αυτά τα όλα θα βρεθεί κάτι λίγο που θα γίνει πολύ για σένα.
Καλή συνέχεια.