– “Δεν έχω φίλους …αλλά ούτε και παρέες !”
Αγαπημένη μου αμπο-παρέα , θα περάσω κατευθείαν στο κυρίως θέμα χωρίς να καθυστερώ .
Ετών 26 , σταθερά εργαζόμενη με μια πολύ καλά αμοιβόμενη δουλειά για τα σημερινά δεδομένα. Βρίσκομαι σε σχέση με έναν εκπληκτικό άνθρωπο που μόνο απόλυτα υποστηρικτός θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, οι σχέσεις με τους γονείς και τα αδέρφια μου είναι οκ (με καλύπτει απόλυτα το level της σχέση μας ) ,ωστόσο υπάρχει ένα μαύρο σύννεφο πάνω από το κεφάλι μου …δεν έχω φίλους ούτε και παρέες .
Ας εξηγηθω όμως : στο σχολείο ήμασταν παρέα 5 κοριτσιών – αυτοκόλλητες και περνούσα οκ . Βόλτες , σχολικές εκδρομές κλπ . Μια υγιής εφηβεία θα έλεγα . Με το που τελείωσε το σχολείο σπάσαμε και άλλαξαν οι καθημερινότητες ( λογικό και αναμενόμενο), εγώ όμως έφυγα πιο μακρυά από όλες για να σπουδάσω και ενώ προσπαθούσα να κρατάω σχέσεις με τηλέφωνα , μηνύματα , να πηγαίνω πίσω στην πολη μου να τις βλέπω , αυτές με έκοψαν . Εκ των υστέρων έμαθα πως ο λόγος ήταν ότι εγώ παρόλα που έδωσα δύο φορές πανελλαδικές, τελείωσα πιο μπροστά την σχολή μου και βρήκα δουλειά . Αυτές είτε γύρισαν στα πατρικά τους είτε παράτησαν την σχολή τους .
Απογοητεύτηκα τοοοοοσο πολύ που στο εργασιακό μου περιβάλλον οποίος / οποια με πλησιάζει τον/ την αντιμετωπίζω με δισταγμό και καχυποψία . Προσπάθησα να βγω έξω , να μιλήσω γενικά και αόριστα , να κάνω κοινά χόμπυ με αυτους τους άνθρωπος αλλά πραγματικά δεν μου βγήκε . Δεν φτάνει κανένας άλλος αλλά εγώ που δεν μπορώ να ξεκολλήσω από την απογοητεύση που ένιωσα . Οι πρώην ” φίλες ” μια χαρά συνεχίζουν την καθημερινότητα τους . Εγώ πάλι από την αλλη…εχώ αυτό το συναίσθημα να με τρώει . Γιατί ,λοιπόν,ενώ ξέρω τι μου γίνεται δεν μπορώ να κοινωνικοποίηθω ; Δεν ευχαριστιεμαι όταν βγαίνω έξω με παρέες και κοιτάζω πότε θα έρθει η ώρα να φύγω ;
Τι κάνω λάθος ;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Χρυσούλα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δηλαδή θες να πείς ότι σε έκοψαν από παρέα επειδή σε ζήλεψαν?? αχ να αυτά δεν μπορώ.
Εσύ η ίδια λες πως αραιώσατε από όταν έφυγες για σπουδές, οπότε δύσκολο να ισχύει αυτό.
Μεγαλώνοντας αλλάζουμε και δεν ταιριάζουμε το ίδιο με τους παιδικούς μας φίλους, ίσως αυτό να συναίβει και με την παρέα σου . Δεν είναι απαραίτητο η απομάκρυνση αυτή να κρύβει τη ζήλια που φαντάζεσαι.
Ενδεχομένως να νιώθεις και ότι σε απέρριψαν αλλά ακόμα και αν ήταν έτσι θα πρέπει να το ξεπεράσεις. Αυτά συμβαίνουν είναι μέσα στην ζωή, αποδέξου το και προχώρα.
Οχι οτι δεν υπαρχει ζηλεια ως συναισθημα,αλλα οταν τη διαβαζω ως επεξηγηση συμπεριφορας,καπως κουμπωνομαι.Απαλλασσει τον ομιλητη απο την αναγκη της αυτοκριτικης.
Παρέες από ό,τι κατάλαβα κάνεις. Οι φιλίες είναι σαν τους έρωτες, πολλές είναι επιδερμικές ή συγκυριακές, άλλες βαθύτερες, κάνουν τον κύκλο τους και φεύγουν. Νομίζω ότι δεν είναι απαραίτητο ότι κάνεις κάποιο λάθος, είναι και λίγο τυχερό να βρεις άτομα που να ταιριάζεις. Έχω μία φίλη από παιδί και έναν φίλο από τη φοιτητική ζωή. Είχα απογοητευτεί γιατί δυσκολευόμουν να βρω άτομα που να μπορώ να πω μια κουβέντα παραπάνω. Πριν 2-3 χρόνια έκανα τυχαία 2 ακόμα φίλες που μιλάμε καθημερινά σχεδόν, κάτι που φαίνεται απίστευτο και στις 3 μας. Όλοι οι φίλοι μου είναι διαφορετικοί μεταξύ τους και η… Διαβάστε περισσότερα »
“… νιώθουμε ότι ξεκουραζόμαστε όταν είμαστε σε επαφή…”. Πόσο μου λείπει αυτό το συναίσθημα chachacha, πολύ εύστοχη περιγραφή του πώς είναι να σε αποδέχονται τα άτομα του κύκλου σου.
Miss Blue από την καρδιά μου μέσα στο εύχομαι. Το ένιωθα, αλλά το συνειδητοποίησα όταν μετά από μία ολόκληρη μέρα μαζί, μία από τις νέες μου φίλες το είπε.
Θα έλεγα ότι η καχυποψία (που την εντοπίζεις και εσύ )είναι το πρόβλημα. Επισης φαντάζομαι οτι το πρόβλημα δεν εντοπίζεται κυρίως στο να βγείτε έξω , να κάνετε παρέα αλλα στο να έρθετε πιο κοντά, να πλησιάσετε σε αυτό που λέμε φιλιά.Γενικά αυτό δεν γίνεται χωρίς leap of faith. Θελουμε εγγύησεις και τελειότητα και να μην μοχθησουμε πολύ αλλά αυτά δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα στις ανθρώπινες σχέσεις. Αν σταματήσεις να εμπιστεύεσαι θα βρεις άτομα να κάνεις παρέες αλλά δεν θα βρεις κοντινούς φίλους. Εμπιστεύσου λοιπόν συναδέλφους σου , βγείτε εκμυστηρευσου πράγματα και δέξου τις πιθανότητες: να μην ταιριάζετε, να σε… Διαβάστε περισσότερα »
Για μένα κάνεις 2 λάθη: Πρώτον γιατί συγκρίνεις την κοινωνική σου ζωή με αυτή των παλιών σου φιλενάδων; Οι άνθρωποι και καθημερινότητα τους αλλάζουν, αλλάζουν και τα ενδιαφέροντα του καθενός. Οι φιλίες και οι παρέες είναι δυναμικά σύνολα, ποτέ δεν μένουν αμετάβλητα. Λογικό όπως είπες κι εσύ να απομακρυνθείτε, τα ενδιαφέροντά σας έχουν άλλαξει από τότε που ήσασταν έφηβες. Έπειτα παραδέχεσαι ότι έχεις κάποιες παρέες. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχεις κάποιο πρόβλημα κοινωνικοποίησης. Το πρόβλημα είναι ότι, όπως καταλαβαίνω από τα γραφόμενά σου, προσπάθησες να ενσωματωθείς μαζί τους, να ακολουθήσεις τα χόμπυ τους ώστε να σε αποδεχτούν με αποτέλεσμα να… Διαβάστε περισσότερα »
καθε ξυλακι εχει το σαρακι του
Οπως μας τα λες δεν μπορουμε με την καμια να ξερουμε, χρειαζομαστε παραπανω πληροφοριες για το πως εισαι σαν ατομο, τι αντιδρασεις προκαλεις στους κυκλους σου (βεβαια να μου πεις αν ηξερες δεν θα ρωταγες) απλα που ξερουμε οτι εσυ δεν περιαυτολογεις ολη την ωρα για την ωραια δουλεια και σχεση που εχεις σε ολους και οι φιλες σου μπουχτησαν ας πουμε; Που ξερουμε οτι σου εχουν κανει παρατηρησεις για κατι και δεν εχεις πιασει το hint να το κοψεις αλλα συνεχιζεις τον χαβα σου; Καταλαβες που το παω; Γενικα το να εισαι μεν κοινωνικη, να κανεις χομπι κτλ αλλα… Διαβάστε περισσότερα »
Οι στενές φιλίες, όπως και οι ερωτικές σχέσεις, θεωρώ ότι είναι εξίσου δύσκολη πίστα. Το πρώτο που συμβαίνει εδώ είναι ίσως η απογοήτευση σου που έρχεται εκ προοιμίου μιας γνωριμίας. Το δεύτερο όμως είναι η προσδοκία που έχεις η καινούργια φιλία αυτόματα να είναι ακριβώς ίδια με τις προηγούμενες. Εύχομαι να μην είναι διότι είδες τελικά πόσο επιφανειακές ήταν οι προηγούμενες φίλες σου. Ο άνθρωπος που αγαπάς χαίρεται μαζί σου και για την επιτυχία σου και αν για κάποιον λόγο δυσκολεύεται καλό είναι να το επικοινωνήσει. Για να γίνει όμως μια φιλία βαθιά, να υπάρξει εμπιστοσύνη και αφημα του εαυτού,… Διαβάστε περισσότερα »