Καλημέρα,
Τι κάνεις όταν εσύ υποτιμάς τον εαυτό σου; Κυρίως στο θέμα δουλειά – καριέρα, αλλά και γενικά.
Δεν έχω στον εαυτό μου καμία εμπιστοσύνη ότι θα τα καταφέρει. 11 χρονιά σε δουλειά με κακό μισθό, απλήρωτες υπερωρίες και έκανα 9 χρόνια να ξεκινήσω να στέλνω βιογραφικά, γιατί δεν θα με ήθελε κανείς. Και όντως, καμιά συνέντευξη δεν προχώρησε. Άρα εκεί έλεγα “δίκιο έχεις. Κανείς δεν σε θέλει για υπάλληλο”
Από το 2013 που τελείωσα το μάστερ μου ήθελα να κάνω διδακτορικό. Δεν έκανα ποτέ γιατί έβρισκα ότι τα θέματα μου είναι βαρετά και αποκλείεται να θέλει κάποιος/α να με αναλάβει. Το καλύτερο, πριν 1μιση χρόνο έκανα τα χαρτιά μου και με δέχθηκαν για διδακτορικό.
Τελικά, όταν μετά από 5 μήνες βγήκαν τα αποτελέσματα ήμουν έγκυος 2 μηνών και αποφάσισα να μην το ξεκινήσω, γιατί είπα ότι δεν θα μπορούσα να αφιερωθώ. Τότε πολλοί μου είπαν ότι κακώς το παράτησα, καθώς είχα 4-5 χρόνια μπροστά μου. Εννοείται δεν ήταν με πληρωμή, οπότε θα έπρεπε να δουλεύω και να έχω το μωρό.
Στις προηγούμενες σχέσεις μου, συγχώρησα 2 διαφορετικές περιπτώσεις παράλληλης σχέσης με μένα και μάλιστα απανωτά τον έναν με τον άλλον. Αυτό με τις σχέσεις το βάζω γιατί πιστεύω ανήκει κάπως στην υποτίμηση που κάνω για μένα.
Στο σήμερα, μετά απο 3 χρόνια με τον ψυχολόγο και έναν απίστευτα υποστηρικτικό άντρα κατάλαβα ότι εγώ με υποτιμώ πολύ. Ο άντρας μου, μου είπε να στέλνω για δουλειά, όπου θέλω και όχι όπου θα πίστευα ότι θα με πάρουν. Ότι έχω τρομερά εφόδια με 11 χρόνια δουλειάς και 2 μάστερ. Μου έδωσε τρελό μπουστ. Αλλά δεν με πείθει.
Ο ψυχολόγος μου είπε ότι αν στοχεύω χαμηλά, μόνη βάζω εμπόδια σε μένα. Να κοιτάω ψηλά. όχι να πω ότι θα πάω στη ΝΑSA, αλλά να μου δώσω αξία.
Το θέμα είναι ότι εγώ πια έχω απογοητευτεί. Ότι απανωτές αρνήσεις χρόνων για νέα δουλειά, απογοητεύσεις αναγνώρισης με έκαναν κάθε φορά να λέω “πάλι απέτυχα, κλασσικά”. Δεν ξέρω πώς να βγω από τον λάκκο. Άλλο ο εντοπισμός και άλλο η λύση του προβλήματος.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Power girl
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Χρησιμοποιώ μία ψυχολογική τεχνική για αυτές τις περιπτώσεις φόβου, την οποία την έχω εφαρμόσει και σε άλλους ανθρώπους αλλά δεν ξέρω αν μπορώ να το εξηγήσω καλά ή αν δουλεύει σε όλους. Εγώ έχω αποδεχτεί ότι δεν είμαι ικανή στο επίπεδο που θα ήθελα, μπορώ να πω ότι είμαι πολύ μακριά και λόγω αντικρουόμενης προσωπικότητας δεν θα μπορούσα ποτέ να φθάσω εκεί που πάντα ονειρευόμουν. Αντί λοιπόν να στενοχωριέμαι και να αφήνω να με αναλώνει, το αποδέχτηκα, ναι, δεν είμαι ικανή, είμαι αποτυχημένη σύμφωνα με τα όνειρά μου (και οι βλέψεις μου έχουν πολύ σημασία για μένα και την ταυτότητά… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο σε ευχαριστώ για αυτή σου την τοποθέτηση. Συμπάσχω με τη γράφουσα, όχι σε θέματα δουλειάς και φιλίας αλλά σε θέματα σχέσης και έλλειψης οικογένειας. Πολλή αυτο-υποτίμηση που σε συνδυασμό με το άγχος, διαστρεβλώνω τα πάντα. Με ψυχοθεραπεία στα 49 κατάφερα να κάνω σχέση μετά από πολλά χρόνια, παρόλα αυτά σαμποτάρω τραγικά τον εαυτό μου…Όταν τα λέω στις φίλες μου, με μαλώνουν. Αυτά που σκέφτομαι για τον εαυτό μου ούτε σε εχθρό μου, αν είχα.
Power girl, δεν είναι τυχαίο το ψευδώνυμο που διάλεξες. Μπορείς!
Αυτή τη φωνή την έχουμε όλοι μέσα μας αλλά άλλοι δεν της έχουν δώσει δύναμη και άλλοι την ακούνε τυφλά κι άλλοι είναι στο ενδιάμεσο ανά περιόδους ανάλογα με τι συμβαίνει στη ζωή τους. Ξέρω πόσο σαγηνευτικό κατά κάποιο τρόπο είναι να πέσεις στα δίχτυα της γιατί θέλεις να πονέσεις, να τιμωρήσεις τον εαυτό σου ή απλά δεν έχεις δύναμη πια να αντισταθείς. Αλλά αυτή η φωνή δεν λέει αλήθεια, δεν έχει απαραίτητα σχέση με την πραγματικότητα, χρησιμεύει σε κάποιες λειτουργίες του μυαλού και στην κοινωνικότητά μας όσο την κρατάμε σε ισορροπία αλλά δυστυχώς σε κάποιους έχει χαθεί το αντιστάθμισμα.… Διαβάστε περισσότερα »
Aphelia, θέλω κ πάλι να σε ευχαριστήσω. Οι δυο σου τοποθετήσεις μου έκαναν πραγματικά “κλικ” … αν κ φοβάμαι μήπως η ανακούφιση είναι πρόσκαιρη, νομίζω ότι είναι καιρός πια να γίνω πιο καλή με τον εαυτό μου κ να προσπαθήσω να μαλακώσω την εσωτερική φωνή μου- το θέτεις πολύ ωραία. Να είσαι καλά, καλή συνέχεια!
Λιγάκι επικίνδυνο να ‘το παίζεις’ αυθεντία ενώ δεν είσαι. Δε νομίζεις? Εξαρτάται βέβαια τη δουλειά. Αν είσαι γιατρός ή μηχανικός βλέπω αρκετή ζημιά από μια τέτοια συμπεριφορά.
Η δική μου προσέγγιση θα ήταν: Ρεαλισμός και αυτογνωσία. Δε μπορείς από το τίποτα να στοχεύεις πολύ ψηλά. Άλλα ούτε ενώ έχεις 11 χρόνια προυπηρεσίας να συμπεριφέρεσαι σαν απόφοιτη λυκείου. Γράψε κάτω τί έχεις κάνει και εκτίμησέ το ανάλογα. Δες που υπερτερείς σε σχέση με άλλους. Αν δε σε πείθει τότε δες το γιατί. Ίσως να έχεις και δίκαιο. Τι κέρδισες αυτά τα 11 χρόνια? Τι έμαθες? Τίποτα? Δε νομίζω…
Έχεις έναν υποστηρικτικό άνδρα και ένα σούπερ ψυχολόγο που όπως λες κάνει δουλειά… Δεν ξέρω αν μπορούμε να σου πούμε κάτι που να καλύπτει τα παραπάνω δυο άτομα! Η ζωή είναι μια συνεχόμενη πάλη αλλά η λαϊκή ρήση, ο επιμένων νικά ισχύει! Και από προσωπική εμπειρία αλλά και από τους γύρω μου! Αλλά αν δεν θες να προσπαθήσεις άλλο, και αυτό είναι οκ! Όλα είναι οκ αρκεί εσύ να είσαι χαρούμενη με τις αποφάσεις σου! Για μένα όμως, μην τα παρατάς, η προσπάθεια πάντα ανταμείβεται αργά η γρήγορα
Με τις δουλειές τουλάχιστον ακριβώς έτσι είναι! Όταν στοχεύεις χαμηλά, χαμηλότερα από το πραγματικό σου επίπεδο δεν σε παίρνουν! Οι λόγοι είναι πολλοί. Καταρχήν φοβούνται ότι αν σε πάρουν θα φύγεις μόλις βρεις κάτι καλύτερο, και προτιμούν από την πληθώρα αιτήσεων να πάρουν κάποι@ με επαρκή, και όχι παραπάνω προσόντα που να την έχει πιο πολύ ανάγκη τη συγκεκριμένη δουλειά, να νιώθουν ότι έχουν το πάνω χέρι. Κατά δεύτερον αρκετά αφεντικά ή προϊστάμεν@ έχουν τα κομπλεξάκια τους και δεν θέλουν υπάλληλο με περισσότερα προσόντα από τ@ ίδι@. Σε μεγαλύτερες εταιρίες αν έχεις παραπάνω προσόντα από τα απαιτούμενα ανεβαίνει κάπως και… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο κρίμα είναι να σαμποτάρουμε οι ίδιοι τον εαυτό μας ενώ θα έπρεπε κανονικά να είμαστε οι πρώτοι υποστηρικτές μας. Βάζω και τον εαυτό μου μέσα. Στο γράμμα σου το οποίο είναι γεμάτο απαισιοδοξία και μείωση του εαυτού εγώ βλέπω πολλά στοιχεία μιας επιτυχημένης γυναίκας. Αρχικά έχεις εργαστεί 11 ολόκληρα χρόνια πράγμα σούπερ θετικό. Έχεις κάνει μάστερ. Έχεις βρει μετά από αποτυχημένες σχέσεις έναν υποστηρικτικό άντρα, έχεις κάνει παιδάκι, πηγαίνεις σε ψυχολόγο. Άλλες παλεύουν για όλα αυτά όπως βλέπουμε καθημερινά σε άλλα γράμματα εδώ μέσα. Δεν σου λέω σώνει και ντε να νιώθεις θετικά απλά να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου… Διαβάστε περισσότερα »
Η αποτυχίες είναι μέσα στο πρόγραμμα. Επιμονή και υπομονή χρειάζεται για να πετύχει κάποιος τους στόχους του. Όπως λέω αστειευόμενη και στους φοιτητές με τους οποίους δουλεύω όταν απογοητεύονται: οι 50 πρώτες φορές είναι δύσκολες, μετά συνηθίζεις. Δεν θα ξεχάσω μια γνωστή μου πριν πολλά χρόνια που είχε πάρει 731 (δεν είναι τυπογραφικό, το νούμερο είναι όντως τριψήφιο) απορρίψεις για δουλειά (ναι τις μέτραγε) μέχρι να βρει ένα γραφείο να την προσλάβει στον τομέα της μόλις είχε βγήκε από την σχολή. Εγώ δεν τις μετράω αλλά σίγουρα είναι πάνω από 100 οι απορρίψεις που έχω φάει συνολικά στην ζωή μου… Διαβάστε περισσότερα »
Ξεκίνα το fake it till you make it και βαζε στόχους που θα κυνηγάς ενεργά και όχι απλά σαν ένα όνειρο. Ξεκίνα τις πραξεις που σε οδηγουν σε αυτούς τους στόχους. Κράτα στα υπόψη ότι η αγορά εργασίας είναι δυσκολη πιστα και το να μην σε πάρουν κάπου δεν σημαίνει προσωπικη αποτυχία. Λέγε στην εαυτη σου ότι αυτοί έχασαν και όχι εσύ και ας μην το πιστεύεις στην αρχή, μέχρι να το πιστεψεις πραγματικά και να αποπνέεις άλλη αυτοπεποίθηση την οποία θα εκλαμβάνουν και οι άλλοι και θα νιώθουν ότι εκείνοι θα χάσουν αν δεν σε παρουν. Και οποτε πιανεις… Διαβάστε περισσότερα »
Η αλήθεια είναι ότι το να κάνεις σωστές αιτήσεις δουλειάς για να έχεις πιθανότητες παίρνει χρόνο, αλλά αν το δεις ψύχραιμα, μόνο χρόνο παίρνει και τίποτα άλλο. Ο άντρας σου έχει δίκιο, εκεί που θες να πας πρέπει να στέλνεις, αν μπορείς να μαντέψεις που θα σε πάρουν τότε να αλλάξεις καριέρα σε χαρτορίχτρα να γίνεις πλούσια. Αν και αφού δε σε πήραν, μάλλον δεν μάντεψες σωστά. Αλλά αυτό είναι φυσιολογικό. Δεν είναι δουλειά σου να διαβάζεις το μυαλό αυτού που έγραψε την αγγελία! Ούτε καν τους έχεις δει. Και αυτό που λες για τη ΝΑΣΑ. Δηλαδή τι πιστεύεις ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή πολύς ντόρος γίνεται για την NASA εδώ πέρα, και επειδή είμαι της δουλειάς, να ξεκαθαρήσουμε κάτι… Ο ψυχρός πόλεμος έχει τελειώσει εδώ και 40 χρόνια. Η χρηματοδότηση της NASA (και η βαρύτητα που της δίνει η τοπική κυβέρνηση) έχει πέσει στα τάρταρα. Οι εργαζόμενοι της NASA είναι γενικός κακοπληρωμένοι, δεν πληρώνονται καν πάντα στην ώρα τους και οι εργασιακές συνθήκες είναι άθλιες (30 ημέρες άδεια τον χρόνο είναι ανέκδοτο στις ΗΠΑ, για να μην μιλήσουμε για υγειονομική περίθαλψη). Οπότε όχι, το να πιάσει κάποιος δουλειά στην NASA δεν είναι κανένα κατόρθωμα. Είναι μια καλή στιγμή να σταματήσουμε να χρησημοποιοούμε… Διαβάστε περισσότερα »
Να σας πω και εγώ τη γνώμη μου από την άλλη πλευρά? Έχω αρκετές θέσεις ανοιχτές σε μεγάλη εταιρία πληροφορικής. Γνωρίζω πολύ καλά τι ζητάω από τις θέσεις και το επικοινωνώ ξεκάθαρα στο job description. Μου έρχονται CVs από χασάπηδες και ταξιτζίδες. Σε λιγότερο από 3 δευτερόλεπτα τις απορρήπτω. Ψάχνω να δω λέξεις κλειδιά. Αν τα δώ διαβάζω το βιογραφικό. Τα πτυχία δε μου λένε κάτι. Θέλω άνθρωπο να ‘βγάζει τη δουλειά’ και να μπορώ να τον εμπιστευτώ. Να μπορούμε να δουλέψουμε μαζί. Να μπορεί να επικοινωνεί και να μην είναι καχύποπτος και αμυντικός. Να μη φοβάται την αποτυχία. Να… Διαβάστε περισσότερα »
Πάρε μια ανάσα. Είναι πολύ βάρη να έχεις πτυχία μεταπτυχιακά 11 χρόνια προϋπηρεσία και να νιώθεις μη ικανή ή όχι αρκετά ικανή. Αξίζει να τα δεις αυτά που κατάφερες και να τα αναγνωρίσεις για να προχωρήσεις και να καταφέρεις κι αλλά. Μεσα σε όλα αυτά τα χρόνια κανείς πράγματα εξελίσσεσαι. Μπορεί να είχες κακές σχέσεις αλλά φαίνεται ότι στην τελική έκανες μια καλύτερη επιλογή. Έτσι θα είναι και στον τομέα της δουλειάς. Αλλά πρώτα πρέπει εσυ να αναγνωρίσεις τον εαυτό σου πριν το κάνει κάποιος άλλος. Είσαι πολύ ικανή έτσι μου φαίνεται! Άραγε εγώ βλέπω λάθος ή εσυ δεν βλεπεις… Διαβάστε περισσότερα »