Καλησπέρα σας,
Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τους προβληματισμούς μου τώρα που μπήκα στα 30. Λίγο καιρό πριν (λίγο καιρό πριν μπω στα 30) κατάφερα να απομακρυνθώ από μία δουλειά που τελικά ήταν φουλ τοξική. Τα πρώτα χρόνια δε το καταλάβαινα, καθώς προσπαθούσα να αναπτυχθώ εγώ η ίδια, να βελτιωθώ και “να χτίσω” τη καριέρα μου. Εεεε τελικά μετά από κάποια χρόνια εργασίας εκεί και λίγο πριν τα 30 μου, άρχισα να καταλαβαίνω πως η ζωή δεν είναι να δουλεύεις 12 ώρες την ημέρα και τις άλλες 12 απλά να επιβιώνεις, καθώς δεν έχεις ζωή και φυσικά καταλήγεις με πολλά ψυχολογικά θέματα που αργά ή γρήγορα θα βρεις μπροστά σου.
Για να μη τα πολυλογώ, όλα πήγαν καλά, έφυγα από εκεί βρήκα μία άλλη δουλειά πολύ καλή και προχωράω. Κάπου εκεί όμως ήρθε η στιγμή που ένιωσα την ανάγκη να θέλω να φύγω από την Αθήνα, και να πάω να μείνω στην επαρχία. Όχι σε χωριό, αλλά σε μία πόλη επαρχιακή. Να γλυτώσω από όλη αυτή τη βαβούρα, τα καυσαέρια. Να πάω πιο κοντά στη φύση, να είναι πιο χαλαροί οι ρυθμοί. Να μη χρειάζεται να χάνω 2-3 ώρες στους δρόμους χωρίς λόγο. Και νομίζω πως έχω βρει τον τρόπο να το κάνω. Εννοώ σε επαγγελματικό επίπεδο είμαι καλυμμένη, καθώς έχω βρει δουλειά ήδη.
Ωστόσο, αυτό που με προβληματίζει είναι το προσωπικό κομμάτι. Καθότι είμαι λεσβία, στα 30 και δεν έχω σχέση, αν πάω σε μία επαρχιακή πόλη, σκέφτομαι πως δε θα έχω ιδιαίτερες επιλογές. Πόσο εύκολο ή δύσκολο θα είναι να βρω ανθρώπους ανοιχτούς; πως θα μπορέσω να βρω μία κοπέλα; και πόσο εύκολο είναι να ζεις άνετα στην επαρχία με διαφορετική σεξουαλικότητα;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Sofi
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ως άτομο που μοιράζει τη ζωή του σε δύο πόλεις (Αθήνα-Πάτρα), μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι είναι πολύ καλύτερη η ποιότητα ζωής στη δεύτερη και απίστευτα χαλαρότεροι οι ρυθμοί. Κοντεύω να πεθάνω από τα γέλια ακούγοντας τους Πατρινούς να γκρινιάζουν για το τρομερό μποτιλιάρισμα! (αντίθετα, το διπλο-τριπλοπαρκάρισμα το έχουν αναγάγει σε ολυμπιακό σπορ). Από την άλλη, σε ελάχιστο χρόνο είσαι σε χωριό της βαθιάς Ελλάδας ή σε παραλία που θυμίζει νησί. Αντίθετα, παρόλο τον μεγάλο πληθυσμό της, η πόλη αποτελείται από πολλά παράλληλα “χωριά” (το “χωριό” των εκπαιδευτικών, των πανεπιστημιακών, των υγειονομικών, των νομικών, των μηχανικών, των εμπόρων, κλπ.) που… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαινω τους προβληματισμους σου. Ομως δεν μας λες το πιο βασικο. Τι θεωρεις εσυ επαρχιακη πολη. Γιατι επαρχια θεωρειται και η Κρητη επαρχια θεωρειται και η Λαρισα. Αλλη αντιμετωπιση θα εχεις πχ στο Ηρακλειο(στο λεω απο εμπειρια διοτι απο Ηρακλειο ειμαι και λεσβια ταυτοχρονα) και αλλη θα εχεις στην Λαρισα.Οποτε λειπει αυτη η πληροφορια ωστε να σε καθησυχασουμε. Οσο για τους ρυθμους δεν το συζητω καν. Θα αλλαξει η ζωη σου(προς το καλυτερο εννοειται)΄.
Νομίζω παρόμοιο πληθυσμό έχουν Λάρισα και Ηράκλειο, όχι;
Και που είναι πιο ανοιχτόμυαλλος ο κόσμος;
Δεν μου είναι αυτονόητη η απάντηση.
Γενικά είναι πιο ανοιχτομυαλοι στα νησιά και σε παραθαλασσιες και τουριστικές περιοχές από ότι στην ηπειρωτική Ελλάδα. Πελοπόννησος, Ήπειρος και Μακεδονία τα έχω για τα χειρότερα… Εξαιρείται η Θεσσαλονίκη βέβαια. Για Λάρισα δεν είμαι τόσο σίγουρη γιατί η Λάρισα έχει αρκετό κόσμο.
Πάντως η Κρήτη (ακόμη κ η μεγάλες πόλεις) δεν έχει φήμη ανοιχτόμυαλης. Οπότε ούτε εμένα μου είναι ξεκάθαρο.
*”οι” μωρή αγράμματη!
Έχοντας ζήσει σε δύο πόλεις της Μακεδονίας και δύο πόλεις της Κρήτης και δεν είμαι καν ομοφυλόφιλη, στη Μακεδονία είναι πολύ πιο ανοιχτομυαλοι. Στην Κρήτη με σχολιαζανε ως μη παντρεμένη γυναίκα, που ακούστηκε! Δεν παίζει καν σύγκριση. Στο Ηράκλειο θα πρέπει να συσχετίζεται με φοιτητές μόνο και δεν νομίζω να είναι αυτό που θέλει μετά τα 30. Και επίσης στις τουριστικές περιοχές (της Κρήτης) το χειμώνα μετά τις 6, 7 το απόγευμα δεν υπάρχει άνθρωπος έξω. Ανοιχτομυαλος ή μη!
Ζώντας στη Μακεδονία,σε επαρχιακή πόλη, συμφωνώ μαζί σου. Δεν είμαι λεσβια αλλά ο καλύτερος μου φίλος είναι γκέι. Δημιουργεί σχέσεις πιο εύκολα από εμένα.
Εγώ έχω επιλέξει την εργένικη ζωή, χωρίς παιδιά…κανένας δεν ασχολείται με τι τι κάνει ο άλλος.
Έχουν την εντύπωση ορισμένοι ότι ο κόσμος στην επαρχία λειτουργεί και σκέφτεται όπως 100 χρόνια πριν. Σίγουρα κάποια πράγματα κερδίζεις και κάποια χάνεις αλλά αν εσύ έχεις αποδεχτεί τον εαυτό σου ως λεσβια και είσαι σίγουρη ότι θες να αλλάξεις τη ζωή σου δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα.
Σκεφτόμουν και κάτι άλλο για την ελληνική επαρχία. Δεν είμαι σίγουρη ότι ανεβαίνει η ποιότητα ζωής τελικά. Θέλω να πω ότι οκ ναι οι χιλιομετρικές αποστάσεις μειώνονται και όντως δε χάνεις 3 ώρες πήγαινε έλα στη δουλειά αλλά τι κερδίζεις τελικά; τι κάνεις με αυτές τις τρεις ώρες; τον πρώτο καιρό διαβάζεις, βλέπεις καμία ταινία στην τηλεόραση, άντε πας και για παϊδάκια με τη Μαρία και εκεί θα βρεθείτε με τον γνωστό σου το Τάκη να πείτε καμιά σαχλαμάρα να περάσει η ώρα. Όταν θα θέλεις να κάνεις κάτι άλλο δε θα έχεις επιλογές. Δεν θα μπορείς να πας θέατρο,… Διαβάστε περισσότερα »
Ανεβαίνει η ποιότητα ζωής κατακόρυφα. Ο κόσμος που απολαμβάνει τις δυνατότητες της Αθήνας, είναι μικρό ποσοστό και οι υπόλοιποι “απολαμβάνουν” υψηλές τιμές και άπειρο χρόνο χαμένο σε πήγαινε -έλα. Η Αθήνα είναι υπέροχη αν έχεις χρόνο + λεφτά. Πόσοι διαθέτουν άνετα και τα δύο; Ο μέσος εργαζόμενος τίποτα από θέατρο και παραστάσεις δεν παρακολουθεί, ξοδεύει τον μισθό του σε ενοίκια και τρώει 2 ώρες την ημέρα για να πάει και να γυρίσει από την εργασία του.
Λάρισα εδώ. Συμφωνώ πως έχει σημασία αν πρόκειται για μεγάλο αστικό κέντρο η κάποια μικρή επαρχιακή κωμόπολη. Δεν γνωρίζω πως είναι στην Κρήτη που αναφέρεται στα σχόλια, πιθανόν στα νησιά να είναι όντως λόγω δεκαετιών συγχρωτισμού με τουρίστες οι άνθρωποι γενικά πιο άνετοι αν και για την Κρήτη διατηρώ επιφυλάξεις, πάντως σήμερα στα μεγάλα αστικά κέντρα τα βρίσκεις σχεδόν όλα (πλην κάποιας ποικιλίας θεάτρων και δραστηριοτήτων όπως στο Νιάρχος) επιπλέον νοικιάζεις με πολύ λογικοτερους όρους απ’ ο,τι στην Αθήνα και έχει άπειρο κόσμο που έχει ζήσει εκτός πόλης η/ και Ελλάδος και σίγουρα δεν είναι η “επαρχία” που έχουν κάποιοι… Διαβάστε περισσότερα »
Θα μου φαινόταν εφιαλτικό να επιστρέψω ως single στην επαρχία και είμαι στρειτ. Θα ήθελα πολύ να διαβάσω σχόλια γκει ανθρώπων που λένε πως δεν είναι τόσο περιορισμενα όσο φαντάζομαι. Εξαρτάται βέβαια από πολλά, σε τι πόλη θα πας, ποσο κοντά είναι σε αλλα μέρη, τι δουλειά θα κάνεις, τι διασκέδαση έχει, αν μπορείς να βρεις κόσμο από apps. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι οι επιλογές περιορίζονται. Αν είσαι γενικά κοινωνική και γνωρίζεις εύκολα κόσμο, θα είναι και πιο εύκολο.
Ζυγαριά είναι. Κάτι κερδίζεις, κάτι χάνεις. Η ελληνική επαρχία θελει “γερο στομάχι” σε θέματα ΛΟΑΤΚΙ τοποθέτησης και διεκδίκησης, κακα τα ψέμματα
Εδώ και πολλά χρόνια ο κόσμος φεύγει από επαρχία για να έρθει Αθήνα. Και μεταξύ μας, δεν είναι επαγγελματικοί οι λόγοι. Κανείς δεν ονειρεύεται 1000€/μήνα για 12ωρο τουλάχιστον (9 ωρες δουλεία + 3 στους δρόμους) – 300€ για βενζίνες και junk food ( δεν είσαι ποτέ στο σπίτι να μαγειρέψεις).
Ο λόγος ( συνειδητός ή ασυνείδητος) που φεύγουμε είναι οι θεωρητικά απεριόριστες επιλογές συντρόφων. Disclaimer : πιο πάνω μιλάω για τους straight.
ω ναι , η επαρχία εχει ωραιο μανουρι , αλλα η μαρμελαδα ειναι στην Αθηνα
Σέρρες να πας
H ελληνική επαρχία είναι challenge για λοατκι+ , αλλά όχι απαγορευτική, εξαρτάται πάντα και που θα πας. Άλλο πάνω στο βουνό, άλλο κάτω στη θάλασσα. Σε κάθε περιπτωση internet is your friend και με λίγη τύχη δεν θα μείνεις μόνη:)
Τι εννοείς επαρχία; Επαρχία μπορεί να είναι το οτιδήποτε, μικρό χωριό ή μια άλλη πόλη σαφώς μικρότερη από την Αθήνα. Νομίζω πως στην επαρχία, αν εννοείς μικρό χωριό, μιας και είσαι λεσβία θα δυσκολευτείς. Αν εννοείς π.χ. Μια άλλη πόλη, εξαρτάται..