Α μπα μου,
Είμαι 39 και σε σχέση 4 χρονια με έναν άνθρωπο (39)που κυρίως αγαπά παρα πολύ το παιδί μου, και το παιδί μου το ίδιο, ασχολείται μαζί του (χωρισμένη με ένα παιδάκι) τον αγαπω και με αγαπά πολύ, στο σεξουαλικο κομματι είμαστε στο 100% (απίθανα) και πορευόμαστε μαζί στα δύσκολα (που ήταν κάμποσα η αλήθεια είναι) και στα εύκολα.
Εκείνος δεν είναι από δω μένω σε επαρχία και παρόλο που ήταν λάτρης (και είναι) του τόπου που έμενε αποφάσισε να μείνει μαζί μας και ν αφήσει τον τόπο του (νησί) που αντικειμενικά είναι πολύ πιο όμορφος από το δικό μου τόπο γιατί του είχα ξεκαθαρισει από την αρχή πως εγώ δεν θα πήγαινα στο τόπο κανενός από τη στιγμή που η βάση του παιδιού μου είναι εδώ και κυρίως για να μην απομονώσω το παιδί από τον πατέρα του με τον οποιο έχουμε παρα πολύ καλές σχέσεις όπως έχει και εκείνος με το παιδί μας.
Επίσης του είχα ξεκαθαρισει εξ αρχης πως σε περίπτωση που η σχέση προχωρήσει δε μ ενδιαφέρει ιδιαίτερα το ενδεχόμενο ενος δεύτερου γάμου. Εκείνος συμφωνούσε και μάλιστα έλεγε πως κι εκείνος δεν το χει πολύ με γάμους κτλ και πως σημασία έχει να είναι καλά το ζευγάρι μαζί ασχέτως γάμου. Καλά μέχρι εδώ.
Να επισημάνω σ αυτό το σημείο πως η δουλεια του συντρόφου μου είναι να ταξιδεύει (εντός Ελλάδος) συχνά. Δλδ από τις 30 μέρες του μήνα τις 10 περίπου είναι εκτός πράγμα που έχω αποδεχτεί προφανώς διότι είναι η δουλεια του παρόλο που καθημερινώς τρέχω σαν το Βέγγο για να προλάβω τα πάντα με τη δουλεια μου, τις υποχρεώσεις του σπιτιού καθώς και το παιδί μου φυσικά.
Οκ μέχρι εδώ και φτάνουμε στο θέμα μας.
Εδώ και ένα εξάμηνο περίπου μου πετάει σπόντες για γάμους για παιδί σκεπτόμενος και λίγο αγχωμένος για το πως ενδεχόμενος θα το έπαιρνε το πρώτο μου παιδί και πως θα έβγαινε κάτι τέτοιο πρακτικά. Εγώ από τη δικη μου πλευρά σε πρώτη φάση έμεινα με το στόμα ανοιχτό και σε δεύτερη φάση αγχώθηκα παρα πολύ διότι πρακτικά δε βγαίνει. Εννοώ ότι εγώ δεν θα έχω βοήθεια όταν θα λείπει. Η μαμά μου μένει κοντά μεν αλλά δε θα ήθελα να την επιβαρύνω διότι μ έχει βοηθήσει πολύ με το πρώτο μου παιδάκι κρατώντας το όσο δούλευα και μέχρι να πάει σχολείο και επίσης έχει κουραστεί πολύ από τη ζωή της διότι ο πατερας μου είναι παρα πολυ δυσκολος ανθρωπος και καθόλου συνεργασιμος γενικά. Δλδ δε βγαίνει για κανένα λόγο. Οικονομικά είμαστε καλά όχι ομως τοοοσο άνετοι ώστε να πληρώνουμε και νταντά γιατί εγώ δουλεύω πολλες ωρες. (Έχω δικό μου σπίτι). Από την άλλη επειδή κι εγώ θα ήθελα ένα παιδάκι μαζί του, λέω μέσα μου να προβώ στο βήμα και θα δούμε τι θα κάνουμε στην πορεία ;; Που σαν άνθρωπος δεν είμαι καθόλου του θα δούμε είμαι του προγράμματος και της οργάνωσης, η να μην το σκεφτώ καν διότι οι ισορροπίες θα ταραχθουν προς πασα κατεύθυνση και πρακτικα μάλλον και καθώς φαίνεται δεν υπάρχει περίπτωση ν ανταπεξέλθουμε;; Και κυρίως εγώ γιατι εκείνος θα λείπει. Με αγχώνει επίσης και το ότι είμαι 39 και άρα δε μπορώ να το σκέφτομαι εσαεί.
Υ.γ: το παιδί μου το οποιο είναι ένα πανέξυπνο παιδί γενικώς το τελευταίο διάστημα μου ζητάει αδελφάκι (τομπολα). Εδωσα τόσες λεπτομέρειες για να είναι οι απάντηση όσο το δυνατόν πιο αντικειμενική.
ΑΠΟ ΤHΝ – Aetopouli
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Συγγνώμη που δεν απαντάω στο ερώτημα, αλλά τι σχέση έχει το “το παιδί μου είναι πανέξυπνο” με το ότι ζητάει αδελφακι;
Οτι εχει μυριστει τη πιθανοτητα και το ζηταει. Και καμια φορα, καποια πραγματα λεγονται εν τη ρυμη του λογου. Δεν εχουν τος απειρες ερμηνειες απο πισω τους.
Γιατί η τομπολα στην παρένθεση τι σχέση έχει;
σα να λεμε ρου ματ, οτι δε φτανει που το ζηταει ο συζυγος, το λεει και το παιδι της.
Έχει δεν έχει άλλο ρωτάει η χριστιανή .
Λοιπον ειμαι σχεδον στην ιδια φαση με σενα. Ετων 39 , με ενα παιδακι κι ο συντροφος σκέφτεται εντονα το δευτερο. Εγω δεν είμαι αρνητικη αλλα τωρα η ζωη μου ειναι ισορροπημένη, και ενα δευτερο παιδι θα χαλασει αυτες τις ισορροπίες, και χωρις βοηθεια ή οικονομικη ανεση θα ζοριστουμε πολυ. Βεβαια επειδη ο συντροφος ειναι ηδη πατερας διαφοροποιει την κατασταση (η αναγκη εχει καλυφθεί), αλλα καταλαβαινω λιγο πολυ αυτο που σε αγχωνει. Δεν εχω απαντηση γιατι κι εγω δεν το εχω αποφασισει ακομα, και πρεπει να το κανω γρηγορα λογω ηλικιας. Εχω καποια πλανα (οπως βρεφονηπιακος, αν μπορεσω δουλεια απο… Διαβάστε περισσότερα »
Με ποιο τρόπο ο σύντροφός σου πιστεύει πως θα λυθούν τα πρακτικά προβλήματα; Σου έχει προτείνει συγκεκριμένες λύσεις; Είναι διατεθειμένος να κάνει κι αυτός υποχωρήσεις; Μπορει να βρει δουλειά εντός εδρας ή να συμβάλλει οικονομικά για νταντά; Υπάρχει κάποιο πλανο για το πώς θα βρεθεί η βοήθεια; Αν ναι, προχωρα το. Αν ομως βαδίζετε με το “πάμε και βλέπουμε”, πρόσεξε μη βρεθεις πελαγωμενη με δύο παιδιά, βοήθεια καμία και σύζυγο απόντα.
Εάν το θέλετε και οι δύο τόσο πολύ, δείτε πώς μπορείτε να τροποποιήσετε τα έξοδα σας ώστε να μπορέσετε να έχετε μια νταντά. Επίσης μπορείς να εξαντλήσεις όλη την άδεια μητρότητας που δικαιουσαι για το πρώτο διάστημα με το μωρό, κι έπειτα να το στείλετε σε βρεφονηπιακό σταθμό. Εάν δεν είναι εφικτό να έχεις την απαραίτητη βοήθεια, τότε δεν έχει νόημα να το συζητάτε όσο και να το θέλετε. Έτσι όπως γράφεις, νιώθω ότι είσαι απόλυτα ικανοποιημένη από τη ζωή σου, ότι έχεις βρει μια ωραία ισορροπία σε όλα, και φοβάσαι επειδή αντιλαμβάνεσαι ότι το νέο μωρό θα ταράξει την… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ που διάβασα την ιστορία σου και έχοντας παιδιά θα σου πω καλή μου κοπέλα πως τα παιδιά θέλουν χέρια. Ανεξάρτητα λοιπόν από τα θέλω μας θα πρέπει αυτή την παράμετρο να την ζυγίζεις πολύ πολύ καλά. Επίσης συμφωνώ με την γράφουσα που λέει μέσα σου βαθιά εσυ θα ήθελες δεύτερο παιδί;; Η σε παρασύρει λίγο περισσότερο το θέλω του συντρόφου που έχει κάνει πράγματα για εσάς τους δυο;; Επίσης εάν του έλεγες πως δεν θέλεις θα το δεχόταν;; Η όχι;; Πάντως μπράβο για τις ισορροπίες που έχεις βρει και έχεις καταφέρει να συνεργάζεστε όλοι καλά απ όσο καταλαβαίνω. Θέλει… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ από τα γραφόμενα καταλαβαίνω ότι αυτός κυρίως θέλει παιδί, κι εσύ όχι, κι έχεις πιεστεί που άρχισε να στο ζητάει θέλοντας να τον ικανοποιήσεις. Είναι φυσικό για σένα να μη νιώθεις πολύ αυτήν την ανάγκη, αφού έχεις ήδη ένα παιδί από τον πρώτο σου γάμο. Έχεις περάσει μια φορά τη φάση αυτή και τώρα θέλεις να επικεντρωθείς στη δουλειά σου. Από την άλλη έχει κι αυτός ένα δίκιο γιατί θέλει να βιώσει την πατρότητα από πρώτο χέρι, όσο και να αγαπάει το παιδί σου, προφανώς δεν τον καλύπτει. Θα σου πω μόνο να προσέξεις πολύ την απόφαση σου, γιατί… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν 2χω απαντηση να σου δωσω….ειμαι στην ίδια φάση με σενα,ψωρισμενη 4 χρονια με ένα 10χρονο και τελευταια ειμαι με έναν άνθρωπο που ειμασταν μαζι παλια …μεγάλος έρωτας τοτε χωρισαμε από βλακεια και διαφορετικά θελω σε εκείνη τη φαση….αυτός δεν παντρεύτηκε ποτε και ενώ λεει πως δεν ήθελε τις υποχρεώσεις ενός γάμου και παιδιών τον βλεπω πλεον ότι μαζι μου τα θελει…πετάει σπόντες δεν απαντάει αρνητικά οταν αναφερθούν από τρίτους και οταν βλεπει παιδια κανει σα παλαβό…..με την κόρη μου έχουν τελεια σχεση την αγαπάει σαν δικο του παιδι και η μικρη του χει μεγάλη αδυναμία….ξερω πως θα ήταν τελειος… Διαβάστε περισσότερα »
για το παιδί δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη γιατί και το ένα μου φαίνεται γολγοθάς. Το σύμφωνο συμβίωσης είναι καλύτερη επιλογή από το γάμο αν ο τελευταίος σε τρομάζει. Έχει εξομειωθεί στα περισσότερα με τον γάμο με μόνη διαφορά τα κληρονομικά και το διαζύγιο (το οποίο είναι πανεύκολο και ανέξοδο, απλά με εξώδικο). Επίσης δεν επιτρέπει την υιοθεσία μόνο και μόνο για να αποκλείσει τα ζευγάρια ίδιου φίλου από τη γονεϊκότητα
Ναι, να το κάνεις αφού λες ότι κι εσύ θα το ήθελες. Δεν διευκρινίζει αν το ανέφερες στη μαμά σου, καταλαβαίνω ότι μάλλον δεν το έχεις κάνει. Συζήτησε το μαζί της, ίσως να μπορεί κάποιες μέρες και να έχεις ανάγκη από νταντά μόνο για τις μισές μερες.
Άσχετο, αλλά τώρα τελευταία παρατηρώ το εξής. Να γράφουν στη στήλη “στο σεξουαλικό κομμάτι” , “στον σεξουαλικό τομέα” κλπ. Γιατί όχι “στο σεξ”, σκέτο; Νομίζω υπάρχει μια συστολή ή κάπως ορισμένα πράγματα πρέπει να τα ονοματισουμε πιο επίσημα ή διαφορετικά τελοσπαντων για να αναφερθούμε σε αυτά.
πες μας καλέ πρώτα το ζήτημα και μετά δώσε τα γύρω γύρω, να ξέρουμε κι εμείς που εστιάζουμε. Μην το ξεκινάς λες και βλέπουμε ταινία, που όλα πάνε τέλεια και ξαφνικά σκάει ο τρελός δολοφόνος!
🤣🤣🤣
ειμαι κι εγω ανωμαλη, το παραδεχομαι, _καθόλου δεν είσαι κατά τη γνώμη μου,ωραία τα γράφεις αλλά ειδικά η διατύπωση για την ταινία με τον δολοφόνο με έκανε να γελάσω πολύ με καθιζει να το συζητησουμε. και τρωμε 1 ωρα να με ζαλιζει με χιλια δυο ασχετα για τον Γιαννη _Νομίζω ότι αυτό που προσπαθεί να σου πει είναι πως ξέρει ότι ο Γιάννης χρειάζται πολύ αυτή την χαλάρωση με βάση τα ζόρια που τραβάει στη δουλειά κτλ. αλλά ότι η ίδια ενοχλείται και τα νεύρα της γίνονται κρόσια.Έτσι εξασφαλίζει ότι δεν θα το παρακάνεις με την κριτική στο Γιάννη και… Διαβάστε περισσότερα »