Αγαπητή Ρένα και σχολιαστές
Ο δικός μου προβληματισμός είναι εκπαιδευτικής φύσεως και αφορά στην απόφασή μου να εξειδικευτώ ως σύμβουλος ψυχικής υγείας.
Η μέχρι τώρα ακαδημαϊκή και επαγγελματική μου πορεία αφορά τον κλάδο της υγείας όπου κατέχω διδακτορικό τίτλο σπουδών, καθώς και ένα μεταπτυχιακό που έχει εν μέρει συσχέτηση με την παθολογία των ψυχικών διαταραχών.
Έχω καταλήξει ότι η παρακολούθηση κάποιου προγράμματος πιστοποίησης ως σύμβουλος ψυχικός υγείας είναι καταλληλότερος για εμένα από ότι ένα πτυχίο ψυχολογίας, αφενός λόγω του ότι έχω αντιληφθεί ότι οι σχολές ψυχολογίας παρέχουν θεωρητική κυρίως εκπαίδευση ενώ τα προγράμματα συμβουλευτικής περιλμβάνουν αρκετές ώρες πρακτικής άσκησης και προσωπικής θεραπείας, αφετέρου παρέχεται και η δυνατότητα εξ αποστάσεως παρακολούθησης σε πολλά από τα διαθέσιμα προγράμματα, γεγονός που θα με διευκόλυνε σε συνδυασμό με τη δουλειά μου.
Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν τόσα διαθέσιμα προγράμματα, που νιώθω ότι έχω χαθεί προσπαθώντας να επιλέξω το κατάλληλο.
Σε αυτό το σημείο θα ήθελά τη γνώμη τη δική σου και των σχολιαστών για το ποιο θεωρείται πιο αξιόπιστο και ολοκληρωμένο ώστε να λάβω τη βέλτιστη κατάρτιση για να μην πάρω κόσμο στο λαιμό μου κυρίως (:P) και να μην πάνε χαμένα τα χρήματα που θα επενδύσω.
Σας ευχαριστώ πολύ και περιμένω με ανυπομονησία τις απαντήσεις σας.
ΑΠΟ ΤΗΝ – WANNABE FREUD..
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Τι επαγγελματικά δικαιώματα προσφέρουν τα συγκεκριμένα προγράμματα κατάρτισης που έχεις ψάξει; Νομίζω αυτό είναι πολύ σημαντικό για να μην διαθέσεις τα χρήματα σου σε αμφίβολα προγράμματα.
Πάντως δεν μου αρέσει η εξίσωση πανεπιστημιακών πτυχίων με σύντομα προγράμματα κατάρτισης.
Η επιστήμη παρέχει ένα θεωρητικό υπόβαθρο και εσύ εφόσον κατέχεις διδακτορικό τίτλο σπουδών το γνωρίζεις.
Δεν υπάρχει κάποιο μεταπτυχιακό που να σε εξειδικεύει στην ψυχική υγεία;
Αυτό που λες ισχύει, ότι οι πανεπιστημιακές σπουδές επικεντρώνονται στη θεωρία, ενώ τα προγράμματα στην πράξη, όμως η θεωρία αυτή χρειάζεται, είναι η βάση για να ειδικευτείς μετά σε κάτι μετά το βασικό πτυχίο. Ενω τα προγράμματα κάνουν ένα εντατικό και πρακτικό ξεπεταγμα, είναι σαν να λέμε ότι στην πρώτη περίπτωση κάποιος αρχίζει τα Αγγλικά από την πρώτη προκαταρκτική και σε 6-7 χρόνια έχει φτάσει σε επίπεδο να δώσει για Lower, και στη δεύτερη περίπτωση ένας πλακωνεται μόνος του σε εντατικά μαθήματα για να δώσει για Lower. Eσυ βέβαια λες ότι έχεις ήδη γνώσεις στον κλάδο, οπότε τα πράγματα θα… Διαβάστε περισσότερα »
ο σύμβουλος ψυχικής υγείας δεν είναι ψυχολόγος.
το γράφω για ολ@ς που καθημερινά εδώ μέσα στέλνουμε στον ψυχολόγο
Έχοντας περάσει από μια παρόμοια κατάσταση θα σου πω τα εξής. Το πρώτο μου πτυχίο είχε άμεση σχέση με την ψυχολογία (είχε κατεύθυνση ψυχολογίας) αλλά όχι επαγγελματικά δικαιώματα. Για μένα ήταν μονόδρομος το πτυχίο ψυχολογίας πρώτον για να κατοχυρώσω επαγγελματικά δικαιώματα και δεύτερον λόγω της εξειδίκευσης που ήθελα να λάβω και το συγκεκριμένο κομμάτι πληθυσμού πάνω στο οποίο ήθελα να εργαστώ. Ωραία τα πρακτικά εφόδια που μπορεί να προσφέρει ένα πρόγραμμα κατάρτισης πχ συστημικής ψυχοθεραπείας αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς δεν φτάνουν. Η θεωρία που προσφέρεται από τα πανεπιστημιακά προπτυχιακά προγράμματα απότελεί τη βάση πάνω στην οποία θα κτίσεις ένα “οικοδόμημα”,… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ με τις μέχρις στιγμής σχολιάστριες. Τα προγράμματα δηλαδή τύπου σεμινάρια δεν παρέχουν την θεωρία που είναι σημαντική. Εγώ ολοκλήρωσα σε ένα πανεπιστήμιο ελληνικό, μην κάνω και διαφήμιση, πρόγραμμα δια βίου μάθησης και μας ανακοίνωσαν ότι δεν έχουμε επαγγελματικά δικαιώματα, δεν μπορούμε να εργαστούμε ως ψυχολόγοι, θεραπευτές κτλ. Πρέπει να κάνεις την εκπαίδευση στη ψυχολογία ή σε προπτυχιακό επίπεδο ή σε μεταπτυχιακό τίτλο στη ψυχολογία όπως γίνεται στο Η.Β. Ένας μεταπτυχιακός τίτλος στη ψυχολογία σου παρέχει τη δυνατότητα να μεταπηδήσεις σε αυτόν τον κλάδο έχοντας κάνει άλλες σπουδές στην αρχή. Δεν εννοώ μεταπτυχιακό στην κλινική, κοινωνική κτλ ψυχολογία. Εννοώ στην… Διαβάστε περισσότερα »
Έχοντας περάσει από παρόμοια μονοπάτια με τη γράφουσα και χωρίς να μπορώ να προτείνω ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα σπουδών μπορώ να πω τα εξής: κι εγώ συμφωνώ ότι ένα πρόγραμμα σπουδών στη συμβουλευτική ή ψυχοθεραπεία μπορεί και να προσφέρει περισσότερα πρακτικά εφόδια απ’ ότι το πτυχίο ψυχολογίας. Από την άλλη πλευρά το πτυχίο ψυχολογίας κατοχυρώνει επαγγελματικά δικαιώματα ενώ τα προγράμματα συμβουλευτικής όχι. Επίσης έχει ένα εξάμηνο πρακτικής σε κέντρα ψυχικής υγείας στο τρίτο έτος. Από την άλλη πλευρά τα προγράμματα συμβουλευτικής περιλαμβάνουν και βιωματική εκπαίδευση (πολύ σημαντική) και οδηγούν σε πιστοποίηση με την Ελληνική Έταιρία Συμβουλευτικής. Έχεις κοιτάξει την ιστοσελίδα της;… Διαβάστε περισσότερα »
ΘΕΡΑΠΕΥΤΕΣ είναι οι σαμανοι στο Περού και αλλά τέτοια συναφή επαγγέλματα παγκοσμίως. Βοηθάει σε πολλές περίπτωσης και η χρήση μοντέλου κατανόησης της ζωής που χρησιμοποιούσαν οι Πτολεμαίοι στην Αίγυπτο πριν και μετά το Χριστό. Είναι πολύ αποτελεσματικό και λέγεται Ζωδιακος κύκλος
Εγώ πάλι θα απαντήσω διαφορετικα. Τα επαγγελματικά δικαιώματα είναι κάτι που κοιτάει κανείς ιδίως εάν θέλει να μπει στο δημόσιο. Διότι εκεί τα πράγματα είναι 1-2-3. Πτυχίο τάδε, τάδε, τάδε. Στον ιδιωτικό τομέα ή στου ελεύθερου αυτό που αληθινά μετράει είναι η γνώση. Πολύ σωστά λες ότι το πανεπιστημιακό πτυχίο ψυχολογίας είναι θεωρητικό. Διότι αυτά είναι πανεπιστημιακά χαρτιά τα οποία σε διδάσκουν για την επιστήμη της ψυχολογίας και όχι την πρακτική της. Για την πρακτική της θα κάνεις είτε κάποιο εξειδικευμένο μεταπτυχιακό, πχ. ψυχολογία υγείας, παιδοψυχολογία, συμβουλευτική, κλινική κτλ είτε κάποιο όπως λες πρόγραμμα ή καλύτερα θα πω εγώ εκπαίδευση… Διαβάστε περισσότερα »