Καλησπέρα υπέροχα πλάσματα!! Ελπίζω να είστε όλες καλά
Σήμερα έκλεισα ένα χρόνο που αναγκάστηκα να έρθω Αθήνα για δουλειά. Και λέω αναγκάστηκα γιατί δεν ήθελα, δεν ήξερα κανέναν στη χαώδη αυτή πρωτεύουσα αλλά μετά από άκαρπες προσπάθειες να απασχοληθώ στο αντικείμενο μου είπα να κάνω το μεγάλο βήμα.
Στη δουλειά δυστυχώς δεν έχω καταφέρει να κάνω ουσιαστική παρέα με τους συναδέλφους καθώς εγώ είμαι 26 και αυτοί 40+ οπότε όσο καλό κλίμα και να υπάρχει, βρισκόμαστε σε εντελώς διαφορετικές φάσεις ζωής.
Εχω αρχίσει να νιώθω πολύ μόνη μου και η ελπίδα που είχα στην αρχή ότι θα γνωρίσω κόσμο και θα δημιουργήσω τον κύκλο μου, αρχίζει να ξεθωριάζει.
Δεν ζητάω να ακούσω «ξεκίνα κάποιο χόμπι», «να είσαι ανοιχτή και όλα θα έρθουν», «πιάνε κουβέντα σε αγνώστους» κλπ (αν και ξέρω πως αυτά πρέπει να κάνω)
Θέλω να ακούσω από κάποια φίλη εδώ μέσα που να βρέθηκε στην ίδια θέση πως κατάφερε να βγει, την εμπειρία της! Συγκεκριμενα, τι χόμπι/ομαδα/δραστηριοτητα/μαγικό ξόρκι έκανε και κατάφερε να βρει τη «φυλη» της σε αυτήν την απρόσωπη πόλη?
Ρίχτε καμιά ιδέα κορίτσια γιατί χανόμαστε!!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αλιθερια
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ πολλά χρόνια μόνη. Είχα επιστρέψει από το εξωτερικό στην Κύπρο και τίποτα, καμιά φιλία. Ήμουν 25, τώρα 36+. Το πάλεψα μέχρι που είπα φτάνει περνώ και μόνη μου καλά διότι φίλη μην νομίζεις και επαφές να προκύψουν δύσκολα μένουν. Οι άνθρωποι φεύγουν. Μέχρι σήμερα δεν θεωρώ ότι βρήκα τη φυλή μου. Δύσκολη πίστα. Άκου. Άρχισα να βγαίνω μόνη μου, σε βαθμό απελπισίας, πήγαινα γυμναστήριο για πιλάτες, αλλά δεν κάθισε κάτι διότι ποτέ δεν τύγχαναν τα ίδια άτομα. Αναλάμβανα μέχρι και άκυρες δουλειές του ποδαριού μπας και τύχει τίποτα, μπα, άρχισε να οδεύει το πράγμα προς εκμετάλλευση, οπότε το άφησα.… Διαβάστε περισσότερα »
Μια από τα ίδια θα πω κι εγώ.
Χρόνια προσπάθειας, μέχρι που κάποια στιγμή βαρέθηκα, μετά ήρθε ο covid και εκτίμησα το ότι είχα αποκτήσει αντισώματα στην μοναξιά ώντας μόνη καιρό.
Εγώ πάντως είμαι διαθέσιμη να ειμαι φίλη σου γιατί ειμαστε και συνομήλικες και γράφουμε εδώ.
Αν μπορούσε η στήλη να επιτρέψει την επικοινωνία των μελών θα ήταν βοηθητικό.
Θέλετε να γίνουμε φίλες;
Κι εγώ μόνη μου είμαι😊
Ναι αμέ:)
Παιδιά βλέπω είμαστε πολλοί και πολλές μόνοι χωρίς παρέες. Εγώ πανεπιστήμιο μόνο εξεταστική πηγαινα και μετέπειτα με τα ιδιαίτερα μαθήματα/ φροντιστήριο δύσκολο να κάνεις φίλες και φιλους. Ασε που κατι ξαδέρφια με λένε “μουχλίτσα” γιατί δεν τρελαίνομαι για bars και εξοδους ετσι γενικά (δεν πίνω). Πως να βγω από αυτό δεν ξέρω… Σκέφτομαι και οσους εργάζονται απο το σπιτι, εκείνοι οι καημένοι δεν βγαίνουν και καθόλου.
Τουλαχιστον να παρηγοριόμαστε οτι η μοναξιά μάς ατσαλώνει και αποκτάμε αντοχές για πιο δύσκολες πίστες. Και φυσικά οταν νιώθουμε μόνοι, δεν είμαστε οι μόνοι!
Μην σνομπαρεις τους 40χρονους συναδελφους ειδικα εφοσον υπαρχει καλο κλιμα. Δεν ειστε σε καμια διαφορετικη φαση. Οι φασεις ειναι τρεις. Ανηλικοτητα. ενηλικοτητα εως συνταξη. Συνταξη εως θανατος. Δεν θα γνωρισεις ουρανοκατεβατο ουτε τον κολητο ουτε τον γκομενο. Οι γνωριμιες πανε ντομινο ο ενας με τον αλλο. Και γι αυτο χρειαζετε εστω ενας αρχικος κρικος. Οποιας ηλικιας κι αν ειναι. Το χω ξαναγραψει στην ηλικια σου ετρωγα συχνα σε ενα μαγαζι που το ειχαν κατι κυραδες 70χρονες συλλογος γυναικων που μαγειρευαν και πουλαγαν. Με μια απο αυτες περναγα πολυ χρονο και για τσιπουρα εχω βγει μαζι τους και τις ειχα κερασει… Διαβάστε περισσότερα »
Είχες προτείνει πριν από πολύ καιρό σε άλλη αναγνώστρια μαθήματα παραδοσιακών χορών στο σύλλογο ελλήνων αρχαιολόγων στο θησείο, και είχες αναφέρει ότι έχουν πολύ ωραίο παρεΐστικο κλίμα, αν γίνονται ακόμη τα μαθήματα αυτά, ακούγονται κι αυτά ωραία ιδέα!
ρε συ μας πήρανε το κτίριο. είχε παραχωρηθεί στο σύλλογο από την Μελίνα συντηρούνταν από τα χρήματα του συλλόγου. Εκεί γίνονταν πολλά. Χορός γυμναστική πιλάτες λειτουργούσε λέσχη ανάγνωσης (και παιδικου βιβλίου) γίνονταν προβολες ταινιών πάρτυ παρουσιάσεις βιβλίων. Τότε που είχε γίνει το ναυάγιο στην πύλο με τους μετανάστες είχε γίνει μια εκδήλωση και στην ομιλία μέμφονταν η κυβέρνηση και οι χειρισμοί της. Τα πήρε κρανίο η αυτοκράτειρα πασων των ρωσιών (ή πάντα αμετακίνητη Μενδώνη) και ανέστειλε την παραχώρηση του κτιρίου. Το χορευτικό ήταν από τα πιο ζωντανά κομμάτια αυτων των δραστηριοτήτων. Είναι μια λαογράφος που ήταν η ψυχή όλου αυτού… Διαβάστε περισσότερα »
αυτά είναι τα ωραία! κρίμα να μην έχουν βρει άλλο χώρο!
θεατρική ομάδα (αν τό ‘χεις με το θέατρο), λέσχη ανάγνωσης (αν διαβάζεις), χορευτική ομάδα ή σχολή (αν σου αρέσει ο χορός), πεζοπορία, ορειβασία, χειροτεχνία, τοπική κινηματογραφική λέσχη, τοπική περιβαλλοντική κίνηση…
Θα σου πω ρεαλιστικά. Είσαι άτυχη που δεν ξέρεις κανέναν στην Αθήνα, που δεν ήρθες για σπουδές και δεν έχεις συναδέλφους στην ίδια φάση. Αυτές είναι τρεις πολύ δυνατές ευκαιρίες για να κάνεις έναν κύκλο στην Αθήνα. Κι εγώ πριν 20 χρόνια που ήρθα για σπουδές, άγνωστη μεταξύ αγνώστων, στηρίχτηκα αρχικά στα παιδιά που ήξερα απ’ τον τόπο καταγωγής μου (φίλοι από καλοκαίρι) και φυσικά στις νέες φίλες που έκανα στη σχολή, και αποδείχθηκαν φιλίες ζωής. Από τότε, ναι μεν γνωρίζω κόσμο που μπορεί να κάνουμε παρέα για διαστήματα, αλλά αργά ή γρήγορα χανόμαστε. Ιδιαίτερα αν δεν το συντηρήσω εγώ.… Διαβάστε περισσότερα »
Εθελοντισμός, ομαδικές αθλητικές δραστηριότητες όπως πιλάτες, γιόγκα, αερόμπικ κτλπ. Αυτά πρότεινα στην κόρη μου όταν μετακόμισε σε άλλη πόλη και λειτούργησε μια χαρά μέχρι να βρει την φυλή της στο πανεπιστήμιο
Έχω κάνει αυτή την διαδικασία στο Λονδίνο όταν κάποια στιγμή αποφάσισα να κοινωνικοποιηθώ. Χρησιμοποίησα κυρίως το Meetup.com για να βρω ενδιαφέροντες ομάδες αλλά αναζητούσα και σε άλλες ιστοσελίδες με εκδηλώσεις. Εμένα μου αρέσει να πηγαίνω σε ομιλίες, αλλά πήγα και σε ομάδες για singles, για επιτραπέζια, για κινηματογράφο, επιχειρηματικά σεμινάρια ή συναντήσεις (ότι δωρεάν έβρισκα). Προσπάθησα να βγαίνω 1-2 φορές την εβδομάδα και μετά από μερικούς μήνες άρχισα να έρχομαι πιο κοντά με κάποια άτομα, κάποιοι μου συστήσανε άλλες δραστηριότητες (πχ Toastmasters που υπάρχει και Ελλάδα) και από εκεί γνώρισα άλλους κ.ο.κ. Επίσης, έκανα φίλο μέσω dating app που αρχίσαμε… Διαβάστε περισσότερα »
Μουσική, ορειβασία, χορός, κάποιο ομαδικο σπορ όπως kick boxing, αυτά είναι που κάνω εγώ τουλάχιστον και έχω πραγματικά τεράστιο κυκλο, αλλά το ερώτημα είναι εσένα τι σου αρέσει να κάνεις… Επίσης βοηθάει να έχεις κάποιο στέκι που σου αρέσει και σιγά σιγά εξοικειώνεσαι με τους υπόλοιπους θαμώνες και εχεις τον κόσμο σου.
Κάνε αυτά που ξερεις πως πρέπει να κανεις 😉
Γεια σου Αλιθέρια! Εμένα αυτο που με ειχε βοηθήσει οταν μετακόμισα σε μεγαλούπολη του εξωτερικού, ηταν οι γνωριμίες στη δουλειά. Δεν πειράζει που οι συνάδελφοί σου ειναι 40 κ πανω, αν εχετε οικειότητα και συμπαθείς κάποιους απο αυτούς, μπορείς πολυ εύκολα να αρχίσεις να οργανώνεις εξόδους και δραστηριότητες μετα τη δουλειά και δες πως θα παει. Οι συνάδελφοι θα εχουν φίλους, γνωστούς κλπ και θα γνωρίσεις σταδιακά αρκετά άτομα. Επίσης, εχεις μήπως σκεφτεί τη συγκατοίκηση? Εμένα με είχε βοηθήσει πολύ, αν και γενικά δεν είμαι μεγάλη φαν. Όμως, οι συγκάτοικοι ειχαν φίλους και γνωστούς απο τους οποίους γνώρισα κι αλλο… Διαβάστε περισσότερα »
Μήπως να κοιτάξεις το θέμα σπουδές; πχ. ένα μεταπτυχιακό; με τους συμφοιτητες δενόμαστε, κάνουμε μαζί εργασίες κτλ, κι αν ταιριάζουμε μένουμε φιλοι
Θα σου μεινει και το πτυχίο!