Καλησπέρα Αμπα
Έχω παρατηρήσει στον εαυτό μου κάτι που με προβληματίζει και είναι πηγή φοβερού άγχους για εμένα.
Να μην τα πολυλογω, φοβάμαι πολύ το να μη γίνομαι αρεστή και το ενδεχόμενο να μην έχω αποδοχή στους χώρους που κινούμαι.
Ενώ είμαι άνθρωπος που περνάει ωραία με τον εαυτό του, έχω για κάποιο λόγο αυτή την ανάγκη, να μη νιώθω μόνη και πραγματικά φοβάμαι πάρα πολύ.
Και κάτι άλλο που κάνω είναι να προβληματίζομαι σχετικά με άτομα που δε συμπαθούν εμφανώς, ενώ ούτε εγώ τα συμπαθώ και δεν υπάρχει περίπτωση να έκανα ποτέ έστω και μια απλή παρέα μαζί τους.
Πώς λύνεται όλο αυτό το παράλογο που ζω; Έχει κανείς καμιά ιδέα;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Γιουχου
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα προσπαθήσω να είμαι όσο το δυνατόν λιγότερο biased γιατί σε καταλαβαίνω. Συγγνώμη εκ των προτέρων για το σπαμάρισμα της λέξης “αρεστή”, αλλά είναι πολύ συγκεκριμένη η λέξη που χρησιμοποιείς και θέλω εκεί να βασιστώ. Θα προτείνω το παλιό, καλό “να είσαι ο εαυτός σου”.Στην εποχή μας και λόγω των σόσιαλ είναι πολύ εύκολο αν με ένα άτομο έχετε έστω και λίγο διαφορετικές ιδέες να σε κανσελάρει και να σε διαβάλει σε άλλα άτομα. Πολλοί έχουν την τάση να προσβάλλονται από το τίποτα. Ανάλογα με τους χώρους στους οποίους κινείσαι, από μία φράση σου μπορεί να βγεις τέρας. Στις σχολές… Διαβάστε περισσότερα »
Το πιο πιθανό είναι ότι έχει σχέση με το οικογενειακό περιβάλλον που μεγάλωσες και τη θέση που είχες σε αυτό. Ένας ψυχολόγος θα σε βοηθήσει να ξεμπερδέψεις το κουβάρι.
Η κλασσική απάντηση που θα πάρεις εδώ είναι να πας σε ψυχολόγο αλλα φαντάζομαι αυτό το ξέρεις και μόνη σου και το έχεις σκεφτεί! Εγώ θα σου πρότεινα να σκεφτείς γιατί πραγματικά θες την αποδοχή των άλλων. Να εμβαθύνεις περισσότερο εκεί! Ίσως ο εαυτός σου, σου δώσει μια ειλικρινή απάντηση που δεν περίμενες και εσύ η ίδια ότι θα ακούσεις…
Μάλλον είσαι μικρή σε ηλικία. Αυτοί οι προβληματισμοί ξεκινούν από εφηβεία μέχρι τα πρώτα χρόνια των 20. Πέρασα μια τέτοια φάση σε πολύ μικρή ηλικία και αυτό προερχόταν από το σπίτι. Η θεραπεία μου, αν θες να το θέσω έτσι ήταν τα καλλιτεχνικά, αυτό που με βοήθησε κυρίως ήταν η εικαστική θεραπεία. Άρα συστήνω να ενταχθείς σε ομάδες θεάτρου, χορού, yoga, Pilates οτιδήποτε πιστεύεις ότι σου αρέσει. Ή δραματοθεραπεια ή θεραπεία μέσω τέχνης. Υπάρχει στη Μαυρομματαίων ένας χώρος που διαθέτει προγράμματα καλλιτεχνικά που βοηθούν να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας.
Ένας ψυχολόγος είναι η λύση που ζητάς. Το ότι το κατάλαβες είναι το πρώτο βήμα και μπράβο σου!!