Καλησπέρα σας, έχω βαρεσει φρίκες το τελευταίο διάστημα και δεν ξέρω πως να το διαχειριστώ.
Εδώ και 2 χρόνια έχω επιστρέψει στο σπίτι των γονιών μου και μένουμε μαζί ξανά.
Η σχέση μας ήταν πάντα τοξική. Επεμβαίνουν στην ζωή μου και προσπαθούν να με πείσουν να κάνω αυτά που εκείνοι θέλουν. Η αλήθεια είναι πως από τότε που γύρισα το ψάχνω πολύ μέσα μου κι έχω συνειδητοποιήσει κάποια πράγματα κι έχω εστιάσει πολύ στην προσωπική και μορφωτική μου ανάπτυξη.
Έχω την δουλειά μου, η οποία πλέον δεν μου προσφέρει τίποτα. Είχα ένα πλάνο στο μυαλό μου ότι μέσα στον Οκτώβρη θα φύγω από εδώ και θα πάω σε μεγαλύτερη πόλη για να κάνω μεταπτυχιακό, στο οποίο βέβαια δεν ξέρω κι αν θα μπω.
Ζω συνεχώς με αυτό το όνειρο, όμως νιώθω ότι δεν μπορώ να περιμένω άλλο. Θέλω να φύγω τώρα.
Υποτίθεται ότι μένω για να μαζεψω λεφτά αλλά δεν το καταφέρνω. Βγάζω λίγα λεφτά και ξοδεύω πάρα πολλά για την εκπαίδευση μου οπότε δεν μου μένουν και πολλά. Επιπλέον, πάω συχνά στους φίλους μου που είναι σε άλλες πόλεις,γιατί εδώ είμαι μόνη μου. Έχω ανάγκη να ξεφεύγω για να μην λαλισω.
Δεν βγαίνω από το δωμάτιο μου, παρά μόνο για να πάω δουλειά και να φάω. Πριν λίγες μέρες πήγα διακοπές στους φίλους μου που δουλεύουν σεζόν και πέρασα πανέμορφα. Οι φίλοι μου βλέπουν ότι δεν είμαι ευτυχισμένη εδώ και όλη την ώρα μου λένε έλα εδώ να είμαστε μαζί να αλληλοβοηθαμε το ένα το άλλο. Επίσης, για πρώτη φορά έχω μια υγιή και όμορφη σχέση που κι αυτός μου λέει το ίδιο και με στηρίζει στο να φύγω. Είναι όλοι τους στο ίδιο μέρος.
Από τότε που γύρισα συνέχεια τριγυρνάει στο μυαλό μου η ιδέα του να παρατήσω την δουλειά μου και να πάω κι εγώ μαζί τους για σεζόν. Κουράστηκα να είμαι μόνη μου κλεισμένη στο δωμάτιο και να μην έχω ζωή. Είμαι 27 χρονών και θέλω να ζήσω.
Όσον αφορά την σχέση μου με τους γονείς είχαμε αρκετούς καβγάδες στο παρελθόν και έφτασε και σε σημείο να με αφήσουν χωρίς λεφτά για να αναγκαστώ να γυρίσω πίσω.
Επιβίωσα για λίγους μήνες αλλά ο φόβος με κέρδισε και επέστρεψα. Από τότε που επέστρεψα η σχέση μου με τους γονείς έχει φτιάξει λίγο βέβαια. Προσπαθούν να παρεμβαίνουν στις επιλογές μου, όμως μέχρι τώρα έχω καταφέρει κάπως να βάζω κάποια όρια. Η μάνα μου σε σχέση με παλιότερα δείχνει μια παραπάνω κατανόηση αλλά εγω φοβάμαι να τους πω ότι δεν είμαι ευτυχισμένη εδώ και ότι θέλω να ανοίξω τα φτερά μου να φύγω. Φοβάμαι πως αν το κάνω θα με απορρίψουν και θα τους χάσω.
Μια ζωή επιζητώ την αποδοχή τους και τώρα τρέμω στην ιδέα ότι μπορεί να μην εγκρίνουν την απόφαση μου. Δεν φοβάμαι την δουλειά, δεν φοβάμαι το τι μπορεί να συμβεί. Φοβάμαι την αντίδραση των γονιών μου και συνεχώς αναβάλλω την απόφαση μου να φύγω. Νιώθω πως αν ακολουθήσω αυτό που θέλω εγώ κι όχι αυτο που θέλουν αυτοί ότι θα τους χάσω.
Θέλω μια αλλαγή στην ζωή μου. Να αλλάξω τόπο, δουλειά και να είμαι με τους φίλους μου που με αγαπάνε και με στηρίζουν στις επιλογές μου χωρίς να με κρίνουν. Όταν είμαι μακριά απο το σπίτι μου νιώθω διαφορετικός άνθρωπος, ελεύθερη, χαρούμενη, δυναμική. Πίσω στο σπίτι με τους γονείς μου νιώθω ένα πουλί κλεισμένο στο κλουβί του που έχει μάθει να ζει φυλακισμένο από την μια αλλά από την άλλη καρτερα να ανοίξει το πορτακι και να πετάξει μακριά, ελεύθερο.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Φυλακισμένη καρδερίνα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Είσαι 27 ετών αλλά ακόμα δεν ενηλικιώθηκες.
Συμπεριφέρεσαι σαν έφηβη. Ακόμα και η υπογραφή σου παραπέμπει σε 14χρονο.
Ψάξε για ψυχολογική υποστήριξη και προχώρα στη ζωή σου.
Τα χρόνια δεν γυρνάνε πίσω.
Τι περιμένεις;
Απαντάω γιατί η κατάσταση σου θυμίζει κάπως τη δικιά μου. Το έχω ξαναγράψει νομίζω, σ εκείνη τη φάση έδωσα προτεραιότητα στο να φύγω από το σπίτι γιατί ήταν ζωτικής σημασίας για την ψυχική μου υγεία. Έπειτα άρχισα να βρίσκω τον εαυτό μου κτλ κτλ. Έχεις εντοπίσει θαυμαστά το πρόβλημα σου. Φοβάσαι ότι αν κάνεις τις δικές σου επιλογές θα τους χάσεις. Πρέπει να αντιμετωπίσεις το ενδεχόμενο να τους χάσεις κ να δώσεις έμφαση σε αυτό που λες, δηλ ότι έχεις φίλους που σε στηρίζουν κτλ κτλ. Όταν έφυγες ήδη απ’ το σπίτι μια φορά, λες γύρισες πισω γιατί φοβήθηκες, όχι… Διαβάστε περισσότερα »
Το σημείο κλειδί στην ιστορία σου είναι
“Νιώθω πως αν ακολουθήσω αυτό που θέλω εγώ κι όχι αυτο που θέλουν αυτοί ότι θα τους χάσω”.
Είναι δύσκολο να το συνειδητοποιήσεις αυτή τη στιγμή αλλά ΟΧΙ, δεν θα τους χάσεις. Οποία μορφή κι αν έχει η σχέση σας παραμένεις το παιδί τους και εν τέλει είτε με τον εύκολο είτε με το δύσκολο δρόμο θα συμβιβαστούν. Περνάν και αυτοί ένα είδος εκπαίδευσης.
Ή έστω ότι θα τους χάσει, και; Δεν είναι προτιμότερο να βρει τον εαυτό της; Αν είναι να θέτουν όρους στη δική της ζωή, καλύτερα χωρίς αυτούς.
Αυτοί φοβούνται ότι θα την χάσουν- θα χάσουν τον έλεγχο πάνω της.
Όλα έχουν ένα τίμημα σε αυτή τη ζωή, δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα. Ή τους γονείς σου και τα λεφτά τους (που σιγά, ποια λεφτά, αφού πάλι εργάζεσαι και δεν σου μένουν κιόλας) ή την ζωή και την ευτυχία σου. Τί είναι το χειρότερο που μπορεί να γίνει αν φύγεις; Να σε αποκληρώσουν; Ναι και; Ένα πιάτο φαΐ θα βρίσκεις από τους φίλους σου, μέχρι να βρεις δουλειά εκεί. Ο άλλος κόσμος πώς τα βγάζει πέρα δηλαδή; Δήλωσε παραίτηση και φύγε από τη φυλακή των γονιών σου, για εκεί που περνάς καλά. ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ;?;???? Σταμάτα να αναλώνεις το… Διαβάστε περισσότερα »
Πες μου ότι οι γονείς σου είναι χειριστικοι ναρκισσοι,χωρίς να μου πεις ότι οι γονείς σου είναι χειριστικοι ναρκισσοι.
Θες θεραπεία για να φύγεις.
Αλλά ξεκινά τώρα.
Όσο το αναβαλλεις,τόσο ο φόβος μέσα σου θα γίνεται μεγαλυτερος.
Αυτό ηθελαν να πετυχουν-τον φοβο.
Να μην θες να φύγεις απο επιλογή.
Μην τους αφήνεις αλλο να σε επηρεαζουν-ξεκινα θεραπεία.
Δοκίμασε αυτά που θες. Κυνήγα τα όνειρα σου.