Χαιρετώ την όμορφη παρέα!
Θέλω τη γνώμη σας για ένα ζήτημα που με προβληματίζει: είμαι παντρεμένη εδώ και χρόνια.
Εγώ έχω μια σταθερή δουλειά με πολυ καλές για τα δεδομένα της εποχής απολαβές.
Ο σύζυγος είναι ελεύθερος επαγγελματίας, στο ίδιο αντικείμενο με τον -συνταξιούχο πλέον- πατέρα του. Αν και ιδιαίτερα αναγνωρισμενος στον κλάδο του, από την κρίση κόβιντ και μετά μπαίνει μέσα οικονομικά κάθε χρόνο.
Τα έξοδα μας είναι δυστυχώς αυξημένα και το δικό μου εισόδημα μας βγάζει τσίμα τσίμα.
Με την εμπειρία που έχει, θα μπορούσε να βρει εύκολα δουλειά ως στέλεχος σε εταιρεία και με πολύ καλό μισθό. Όμως από τη μια είναι πολύ περήφανος και θα το θεωρούσε αποτυχία και από την άλλη έχει πει πολλές φορές ότι δε θέλει να εργάζεται για εργοδότη.
Δεν έχω θέσει καθόλου θέμα μέχρι στιγμής, αλλά έχω αρχίσει και πιέζομαι γιατί δεν υλοποιούμε σχέδια και όνειρα που έχουμε μαζί και, ντρέπομαι γι αυτό που θα πω, αλλά ομολογώ ότι δε μου αρέσει που ο πολύ καλός μισθός που παίρνω δε μεταφράζεται σε αντίστοιχη άνεση.
Δεν έχω κολλήματα ο άντρας να βγάζει περισσότερα χρήματα από τη γυναίκα κλπ, αλλά ο συγκεκριμένος πράγματι μπορεί και είναι κρίμα θεωρώ και για τους δυο μας. Πώς να το προσεγγίσω?
ΑΠΟ ΤΗΝ – I believe in you baby
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Γνώρισα κι εγώ κάποιον κάποτε που η περηφάνεια του δεν “σήκωνε” εργοδότη. Μάλλον θεωρούσε επιτυχία να τον καλούν οι εισπρακτικές και, όντας single, να καλύπτει την επιβίωσή του η μητέρα του. Μάντεψε πώς πήγε αυτό.
Θα ήταν δύσκολο να πεσεις σε έλληνα/ιδα που δεν τον καλούσε εισπρακτική,τα προσφατα χρόνια….ή που δεν βοηθήθηκε απο τη αύνταξη της οικογενειας,
Τον καταλαβαίνω.
Κι εγώ ελεύθερος επαγγελματίας, η διετία του Covid υπήρξε καταστροφικότατη για τα έσοδά μου (μπήκα για τα καλά μέσα) και στη συνέχεια, ο τζίρος είναι πολύ πεσμένος συγκριτικά με πριν.
Ακόμα κι αν με έπαιρναν σε μια επιχείρηση (πράγμα αρκετά απίθανο μετά τα “-ήντα”) θα προσπαθούσα να το αποφύγω, γιατί έχω συνηθίσει εδώ και πολλά χρόνια στην (σχετική) ελευθερία μου και είμαι αλλεργικός σε ηλίθιες διαταγές.
Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν παιδιά ώστε να υπάρχουν μη συμπιέσιμες δαπάνες, έχουμε απλά περικόψει κάποια έξοδα.
Θα σου πουλάνε μούρη οι μικρότεροι.
Μηπως εισαι ο αντρας της; 😂
Όχι ευτυχώς.
Είμαστε πολλοί εκεί έξω.
Κι ευτυχώς, η Γάτα μου συμμερίζεται τη γνώμη μου ότι προέχει η ποιότητα ζωής (όταν βέβαια τα βασικά είναι λυμένα, π.χ. η ιδιόκτητη στέγη)
Δεν μας γράφεις αν έχετε παιδιά ή όχι, γεγονός που διαφοροποιεί την απάντηση. Επίσης, είναι άλλο να έχετε πραγματικά οικονομικά ζόρια με έναν μισθό (τρέχουν νοικια; δανεια;) Και άλλο απλώς να ρίχνετε λίγο το βιοτικό σας επίπεδο (από αυτά που μας γράφεις, τολμώ να υποθέσω οτι ότι ισχύει το 2ο) Αν έχετε παιδιά, και δεν τα βγάζετε πέρα, φυσικα και δεν χωράνε περηφανιες και τα συναφη, θα πρέπει να κανει άμεσα κάτι. (Και από πότε το να δουλεύεις υπάλληλος είναι ξεπεσμος;; Εμείς δηλαδη που δεν είχαμε γονείς στο επάγγελμά μας να μας κληροδοτησουν έτοιμο γραφειο και πελατεία, είμαστε σε άλλη… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν καταλαβαίνω διάφορα σχόλια του τύπου αλλάζουν τα πράγματα όταν έχεις παιδιά.Και γιατί η γυναίκα εδώ που μας γράφει δεν έχει δικαίωμα κ χωρίς παιδιά σε μια πιο άνετη ζωή ,που να μην της έρχονται όλα τσιμα τσιμα; Γιατί πρέπει να κάνει υπομονή επειδή ο σύζυγος συμπεριφέρεται σαν να είναι μόνος του στο γάμο;Αν είναι έτσι,ας χωρίσουν τα οικονομικά τους .Ας παίρνει λεφτά από τον πατέρα του η από όπου θέλει αυτός κ ας ξοδεύει το μισθό της η γυναίκα όπως επιθυμεί.Τι θα πει τον καταλαβαίνω;Ο γάμος είναι 2 όχι ένας μόνος του που επειδή έχει τον άλλον κ δουλεύει… Διαβάστε περισσότερα »
Φυσικά και δεν πρέπει να συμβιβαστεί αν δεν θέλει. Όμως, όπως και να το κάνουμε, όταν υπάρχουν παιδιά, δηλαδή ψυχούλες που βασίζουν την επιβίωσή τους στις δικές σου αποφάσεις, ε τα πράγματα είναι πιο επιτακτικά, λύνεις πρώτα το θέμα της επιβίωσης και εφόσον περισσεύουν, τα ξοδεύεις και για το δικαίωμά σου στη διασκεδαση. Και σου το λεω εγώ που δεν έχω παιδιά και καταλαβαίνω ακριβώς πώς το εννοείς αυτό που λες, αλλά αν υπάρχουν παιδιά στη μέση, η κουβέντα νομίζω πρεπει να αποκτά άλλο περιεχόμενο.
Φυσικά και έχει δικαίωμα σε άνετη ζωή . Γιατί όμως πρέπει μα της την προσφέρει ο σύζυγος; Γιατί δεν σέβεται ότι δεν θέλει να αλλάξει δουλειά και δεν ψάχνει η ίδια κάτι με περισσότερες απολαβές;
Μα εχει σου λέει μια χαρά αποδοχες αλλα με το να τον συντηρεί δεν τις χαίρεται.
Σίγουρα πρέπει να κάνετε συζήτηση. Είτε συμφωνούμε ειτε διαφωνούμε εμείς κι εσύ με τον τρόπο σκέψης του, πρέπει να βγάλει τα ροζ γυαλιά και να δει την πραγματικότητα. Θα συνεχίσει να χάνει έσοδα, να στριμωχνεστε οικονομικά για να μην “ξεπέσει” (μηχανικός, εικάζω ο σύζυγος) ή θα δει ρεαλιστικά τα πράγματα? Πράγματι, αλλάζει πολύ το θέμα αν υπάρχουν παιδιά. Εκεί, προφανώς βάζεις πρώτη την ευζωία της οικογένειας και “ξεπεφτεις” γενόμενος στέλεχος 🥴 Επίσης, μπορεί πάντα να πάει σε μια εταιρεία, να κρατήσει σε σχετική λειτουργία το γραφείο του και όταν κρίνει ότι έχουν αλλάξει προς το ευνοϊκότερο τα δεδομένα, να φύγει… Διαβάστε περισσότερα »
Γι αυτο φοβαμαι να συζησω κτλ,γιατι απο την στιγμη που το αποφασισες αυτο ειναι πολυ δυσκολο να πεις τα δικα μου δικα μου και τα δικα σου δικα σου αν συμβει κατι.Η’ δεν θελω να τα πληρωνω ολα εγω.
Απο την αλλη αν ειναι ο ανθρωπος σου πρεπει να μπορεσεις να του κανεις μια συζητηση με ευγενικο τροπο να πεις τι νοιωθεις,να δεις πως θα το παρει και αν δεν θα αλλαξει δυστυχως θα πρεπει να παρεις σκληρες αποφασεις τοτε πιθανον
Γιατί δεν ψάχνεις εσύ για κάτι καλυτερο;;;
Καλή μου, δεν είναι υποχρεωμένος να βρει μία εργασία που δεν τον ευχαριστεί αλλά και εσύ δεν είσαι υποχρεωμένη να πληρώνεις την ζωή που θέλει να κάνει, ειδικότερα εφόσον επιλεγεί να κρατήσει την δουλειά με τις λιγότερες απολαβές παρ’ όλο που θα μπορούσε να βρει καλύτερη. Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να προσαρμόζει την ζωή του στο πορτοφόλι του. Εγώ στην θέση σου θα πλήρωνα όσα χρήματα θεωρούσα ότι μου αναλογούν για την συντήρηση του σπιτιού (είτε μισά-μισά, είτε αναλογικά με τον μισθό του καθενός) και τα υπόλοιπα θα τα κρατούσα για μένα. Δεν θα ήμουν διατεθειμένη να πληρώνω τις βόλτες… Διαβάστε περισσότερα »
Να το συζητήσεις μαζί του.
Δυσκολο το θεμα και αγγιζει πολύ κόσμο.Εγω που είμαι σε παρόμοια φαση με παιδιά παλευα μέχρι τώρα για την προπτπική να ξαναερθουν οι καλές μέρες και να ατηρίξω οπως πρέπει σύζυγο και παιδιά.Διάβασα όμως σε αχόλιο,πολύ σωστά,ότι η προπτική συνεχίζει να ζεί όσο η ελπίδα,που πεθαινει τελευταια την αφηνει!Πόσο δίκιο! Το συζητάς λοιπον με σύζυγο και παιδιά,γιατί κάπου θα χασετε κάπου θα κεεδίσετε και αν είατε ετοιμοι και τολμηροί αλλάζετε ριζικά τροπο ζωής.Είναι εως αδυνατο το ξερω, αλλά η ζωή είναι μια περιπέτεια.Θα τη ζήσετε;(Όταν αλλάζουν τα στανταρντ και το επιπεδο ζωής βάζεις προτεραιότητες,γυναίκα παιδια.)Τι κόβεις; χρήματα;(αν τα παρείχες) ή… Διαβάστε περισσότερα »