Ειμαι 36 ετών και έχω μια σχέση εδώ και 2 χρόνια περίπου, ενώ συγκατοικούμε τον τελευταίο χρόνο.
Ο σύντροφός μου, αν και μικρότερος κατά 8 χρόνια, είναι ένας αρκετά ώριμος άνθρωπος και ένας αρκετά δοτικός σύντροφος. Περνάμε πολύ όμορφα μαζί και υπάρχει συνεννόηση για τις καθημερινές υποχρεώσεις.
Πριν τον γνωρίσω είχα πάρει την απόφαση για κρυοσυντήρηση ωαρίων, διαδικασία που τελικά έκανα όσο ήμασταν μαζί, με την απόλυτη υποστήριξή του ψυχολογικά και πρακτικά.
Ο λόγος που αποφάσισα να καταψύξω τα ωάρια μου ήταν κυρίως ψυχολογικός. Επειδή δε θέλω να κάνω άμεσα παιδιά, επειδή έχω κάποια ορμονικά προβλήματα. Επειδή ήθελα να είμαι σίγουρη πως, ακόμα και αν δεν μπορέσω να κάνω τελικά, εγώ εκανα ό,τι περνούσε απο το χέρι μου.
Η συγκατοίκηση ήταν μια συνειδητοποιημένη απόφαση και απ’ τους δυο μας με συμφωνία οτι είναι ένα βήμα , διότι και οι 2 το βλέπουμε σοβαρα. Ωστόσο τώρα δυσκολεύομαι να συζητήσω μαζί του ευθέως για το οτι μπορεί να μη θέλω άμεσα παιδιά αλλα σε 2 χρόνια πχ. θα ήθελα να γίνουμε οικογένεια.
Έχουμε κάνει κατα καιρούς συζητήσεις αλλα για τις οικογένειες άλλων, αφήνοντας με να καταλαβω οτι θεωρεί τον εαυτό του μικρο για παιδιά. Και συμφωνω, είναι μικρός στην ηλικία- και γω δεν ήθελα παιδιά στα 28 μου. Ισως επηρεάζεται και απτο γεγονός οτι οικονομικά δεν θα μπορουσε να στηρίξει κατι τέτοιο γιατί η επιχείρησή του είναι νέα και εξελίσσεται αργά.
Ζορίζομαι πολύ να κάνω μια κουβέντα που αφορά το ‘μακρινό’ μέλλον γιατί ισως φοβαμαι να ακούσω πράγματα που θα με στεναχωρήσουν, να πω πραγματα που θα τον αγχωσουν και ίσως χαλάσουμε αυτό που έχουμε τώρα για κάτι που θα γίνει αρκετά αργότερα…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κατεψυγμένα διλλήματα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Σε μια πραγματικά καλή σχέση μπορεις να εχεις και δύσκολες συζητήσεις χωρίς να φοβάσαι ότι θα καταλήξει σε χωρισμό. Είστε σχετικά λίγο καιρό μαζί και μάλλον είναι η πρώτη φορά που προέκυψε αντικειμενικά δύσκολο θέμα, οποτε είναι κατανοητό να νιωθεις αβεβαιότητα για το πώς θα πάει. Το μόνο που μπορεις να κανεις όμως είναι να το συζητήσεις μαζί του. Πριν όμως θα πρέπει να ξερεις σε τι ακριβως αποσκοπείς με αυτή τη συζήτηση. Αν σου πει ότι δεν το βλέπει να γίνεται πατέρας τα επόμενα 2 χρόνια ή και τα επόμενα 10 χρόνια, τι θα κανεις; Είναι απλώς κάτι που… Διαβάστε περισσότερα »
Δυστυχώς καμία συζήτηση δεν πρόκειται να σου εξασφαλίσει τι θα γίνει στο “μακρινό” μέλλον. Μπορεί εσύ η ίδια να θες να χωρίσεις σε 3 ή 5 χρόνια. Κανένα δεν μπορεί να ξέρει στα αλήθεια τι θα θέλει και τι θα μπορεί στο μέλλον. Επικεντρώσου στο παρόν και τη στιγμή που θα νιώσεις ότι θες παιδί πες του το και βλέπετε τότε τι κάνετε
Εγω δεν πιστεύω πως χρειάζεται αυτη η συζήτηση σε αυτη τη φάση. Ειστε δυο χρονια μαζί και συγκατοικείτε, Δεν γίνεται να μην ξέρεις πως βλεπει το θέμα παιδιά. Το λες και μόνη σου. Πιστεύει πως είναι μικρός για παιδιά ακόμα. Μπορεί να θελει σε 5 ή 10 χρονια μπορει και ποτέ. Το αν και πότε θα θέλει παιδιά στο μέλλον δεν μπορεί ούτε να το ξέρει ούτε να στο εγγυηθεί. Γιατι να χαλάσετε αυτο που εχετε τωρα; Αν ήθελες παιδιά άμεσα κι επέμενες, να το καταλάβω. Τι ακριβως να συζητήσετε; Θα τον βάλεις να σου υποσχεθεί πως θα θελει παιδιά… Διαβάστε περισσότερα »
Α) το οτι είναι καλός σαν σύντροφος δεν συνεπάγεται οτι θα είναι καλός ο πατέρας… Β) τα πρωτα 2 χρονια της σχεσης είναι σχεδόν πάντα τα συναρπαστικότερα με τον ερωτα, το δέσιμο, τις προοπτικές, τα όνειρα, την υπομονή, τις αντοχές κ την εξιδανίκευση στο φουλ τους. Δεν είναι καθόλου αντιπροσωπευτικό δείγμα για τη μετέπειτα πορεία της σχεσης κ της ευκολίας συνύπαρξης των δυο. Γ) το οτι έχετε ‘τικαρει’ κάποια κουτάκια της εξέλιξής σας μαζί δεν σημαίνει οτι θα μπορέσετε να τα ‘τικάρετε’ και όλα μαζί (από κοινού) Το τελευταιο το λέω γιατί ενώ φαίνεται οτι την κρυοσυντήρηση την έκανες με… Διαβάστε περισσότερα »
Για αυτό είπα ότι κάπου χάνει λάδια η υπόθεση. Στην ερώτησή σου δεν θα σταθεί να την σκεφτεί. Εάν ήταν η τρίτη της ευχή πιστεύω θα το έλεγε έστω έμμεσα. Μα όλα αυτό το κρυο-genetic ,για μία υποθετική μελλοντική επίτευξη μητρότητας το έκανε.
Έκανες κρυοσυντήρηση κι εκείνος όχι μόνο το γνώριζε, αλλά σε στήριξε. Δεν είναι στο απόλυτο σκοτάδι όσον αφορά τις επιθυμίες σου. Δεν θα πέσει από τα σύννεφα. Αν όντως θέλεις σε δύο χρόνια να κάνεις παιδιά, καλύτερα να ακούσεις τώρα πράγματα που θα στενοχωρήσουν. Αν χαλάσει αυτό που έχετε γι’ αυτόν τον λόγο, καλύτερα τώρα. Συμφωνήσατε και οι δύο ότι το πάτε σοβαρά. Τι σημαίνει “σοβαρά” για εσένα και τι για εκείνον; Και τι ακριβώς περιλαμβάνει;
Αφου σου ειναι σημαντικο πρεπει να την κανεις τη συζητηση, και να του τα πεις ωραια και σωστα οπως μας τα ειπες και εμας….δε γινεται να τον φοβασαι. Ετσι κι αλλιως εγγυησεις δεν υπαρχουν για τιποτα. Πρεπει πρωτα να εισαι πιστη και σωστη απεναντι στον εαυτο σου. Εφοσον ειναι ενα τοσο σημαντικο θεμα για σενα, πρεπει να τον απασχολησει και αυτον.
Αρχικά, μην το δένεις ότι σε δύο χρόνια θα έχεις την ανάγκη να γίνεις μητέρα, μόνο και μόνο επειδή η λογική λέει ότι θα είναι μια καλή περίοδος, γιατί αναπάντεχα πάντα συμβαίνουν. Υπάρχει πιθανότητα, πράγματι, να μη θέλει παιδιά ή να μην ξέρει αν θα θέλει στο μέλλον. Πρέπει, λοιπόν, να σκεφτείς εάν θέλεις παιδιά με εκείνον πατέρα ή αν θέλεις παιδιά γενικότερα και τότε να πάρεις τις αποφάσεις σου, με γνώμονα να έχουν το λιγότερο δυνατό κόστος για εσένα
Μήπως μητρότητα είναι απλά ένα κουτάκι που πρέπει να βάλεις τικ και λόγω ηλικίας το τοποθετείς εκεί χρονικά; Γιατί αν θέλεις να κανεις παιδί συνειδητοποιημένα, πλέον μπορεις να το κανεις και ανεξάρτητα από το αν βρίσκεσαι σε σχέση και με ποιον.
Θες να μάθεις αν είναι απο αυτούς τους γεννημένους μπαμπάδες που θέλουν παιδί απο τα 25 τους και απλά περιμένουν να ωριμάσουν οι συνθήκες; Οκ. Αλλά κανεις δεν σου εγγυάται πως ο,τι κι αν σου πει τώρα για το μέλλον δε θα αλλάξει. Εσύ αποφάσισε τι θέλεις και μην επηρεάζεσαι απο τις κοινωνικές πιέσεις ότι «χανεις χρόνο»
Επειδή μου έτυχε μία μεγαλύτερη 8-9 χρόνια όταν ήμουνα 32 χρόνων μάλλον ξέρω το σκεπτικό του. Χοντρικά αυτό που περνάς είναι ένα ανασφαλή επεισόδιο το οποίο πιστεύω ότι το έχεις καταλάβει λόγω της διαφοράς ηλικίας. Μπράβο που το συζήτησες και σε στήριξε και είναι μεγάλη κουβέντα αυτό. Μου θυμίζει εμένα που ότι και αν έβαζε θέμα δεν μπορούσα να της χαλάσω χατίρι. Ώριμο χαρακτήρα προσγειωμένη τα έχει βρει με τον εαυτό της αλλά υπάρχουν και.. κατάρες. Έπαθε ένα ατύχημα που προχώρησε σε μερική παράλυση,μάλιστα με παρότρυνε να κοιτάξω το μέλλον μου. Εγώ έλεγα ότι δεν θα παντρευτώ ποτέ και σε… Διαβάστε περισσότερα »