Καλησπέρα σε όλους.
Είμαι 32 χρονών και εδώ και πεντε χρόνια ζω στο εξωτερικό. Ήρθα εδώ για δουλειά και όντως βρήκα στον τομέα μου. Η ζωή όμως ακριβαίνει και ο μισθός δεν ακολουθεί. Θα μου πείτε, συνηθισμένη κατάσταση για Ελλάδα. Ναι, σίγουρα, γι’ αυτό και έφυγα και ήρθα στο εξωτερικό. Αλλά απ’ ότι βλέπω, το δικό μου επαγγελμα δεν είναι καθόλου καλύτερα απ’ ότι στην Ελλάδα. Βασικά είναι σχεδόν ακριβώς τα ίδια. Μάλιστα υπάρχουν και φαινόμενα τα οποία δεν περίμενα να τα βρω τόσο έντονα στο εξωτερικό, οπως πχ νεποτισμος στο χώρο εργασίας.
Με τα έξοδα, και εδώ πάλι είμαι τσίμα τσίμα κάθε μήνα, ορισμένες φορές έχω αναγκαστεί να ζητήσω χρήματα από τους δικούς μου. Για να μένει κατι στην άκρη ούτε λόγος φυσικά. Ευκαιρίες ανελιξης ελάχιστες και δεν πληρώνουν και πολύ καλύτερα, άσε που η ζήτηση τεράστια, και ο ανταγωνισμός ακόμα περισσότερο. Προσπαθώ εδώ και πάρα πολύ καιρό για κάτι καλύτερο επαγγελματικα, και τίποτα δε βγαίνει.
Δε μου είναι εύκολο να αλλάξω επαγγελμα, κυρίως γιατί πραγματικά δεν ξέρω να κάνω τιποτα άλλο (εκτός από σερβις ή πωλήτρια, που είναι ακόμα χειρότερα) και δεν έχω και ιδέα πώς να το ψάξω. Νιώθω εντελώς χαμένη, αποκαρδιωμενη κι απογοητευμενη, σαν να είμαι 18 χρονών αντί για 32. Σαν να ξόδεψα πέντε χρόνια από τη ζωή μου τζάμπα και βερεσε. Κι επίσης ότι σπούδασα τόσα χρόνια για κάτι το οποίο απ’ ότι διαπιστώνω δεν έχει προοπτικές ούτε καν στο εξωτερικό.
Μου λείπει η Ελλάδα. Μου λείπει να είμαι πιο κοντά στους δικούς μου ανθρώπους, οικογένεια και φίλους. Σύντροφο δεν έχω. Δε γυρνάω ακόμα γιατί ξέρω ότι πρακτικά δε θα είναι καλύτερη.
Η μαμά μου θέλει να γυρίσω. Ο μπαμπάς μου, μου λέει με τίποτα. Οι υπόλοιποι δε δηλώνουν γνώμη, απλά μου λένε να κάνω ό,τι με κάνει πιο ήρεμη κι ευτυχισμένη, έλα όμως που κανένα σενάριο δε με κάνει χαρούμενη. Αν φύγω από εδώ, πιστεύω θα το μετανιώσω, γιατί και στην Ελλάδα χάλια είναι. Αν μείνω, και πάλι δεν έχω καμία προοπτική. Σας στέλνω λοιπον επειδή πραγματικά χρειάζομαι την οπτική και τη συμβουλή ανθρώπων που δεν γνωρίζω προσωπικά.
Να φύγω ή να μείνω; Να αλλάξω επαγγελμα, κι αν ναι, πώς να βρω κάτι που να μου αρέσει και να μπορώ να ζω από αυτό αξιοπρεπώς και ανεξάρτητη; Μήπως πρέπει σιγα σιγα να αποδεχτώ το ότι θα είμαι για πάντα φτωχή και ότι ποτέ δε θα έχω μια λογική οικονομική άνεση; Κι αν ναι, υπάρχει κάποιος τρόπος να το δεχτώ και να σταματήσει να με στεναχωρεί το γεγονός και να νιώθω μια αποτυχία με πόδια;
Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Νίκη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Βρε κορίτσια, βρε κορίτσια, στέλνετε μηνύματα για βοήθεια και εκτός από γενικότητες, δεν δίνετε τίποτα. Ούτε τι επάγγελμα κάνεις μας λες, ούτε σε ποια χώρα είσαι, ούτε τι άλλο θα σου άρεσε ιδανικά, να ταυτιστεί κάποια να σου πει πως το έκανε, τι κατάφερε, τι άλλαξε, πως το βρήκε. Να πούμε όλες την ιστορία της ζωής μας και να δούμε με ποια θα ταυτιστείς κρυφά; Πολλές το έχουμε κάνει κατά καιρούς, πήγαινε στα παλιά μηνύματα και διάβασε πως το κάναμε. Τι φόβος είναι αυτός; Μην καταλάβει κανείς ποιες είστε και σας πούνε (κι εγώ δεν ξέρω τι φοβάστε ότι μπορεί… Διαβάστε περισσότερα »
Έλα μου ντε! Και πόσο χαρακτηριστικό είναι πια το επάγγελμα που κάνει? Μα είναι δυνατόν να μπορέσουμε να πούμε κάτι χρήσιμο?
Για να μην γράψω τα ίδια, συμφωνώ και επαυξάνω. Άμα θέλετε βοήθεια δίνετε και ένα στοιχείο παραπάνω, δεν σας ζητάμε και το IBAN σας ή τον αριστερό νεφρό.
εγω πιστευω το θεμα δεν ειναι τοσο το ‘ελλαδα ή εξωτερικο’ αλλα το οτι δεν εχεις κατι να σε κραταει εκει. Οταν λες οτι σου λειπουν οι φιλοι σου απο Ελλαδα, σημαινει οτι δεν εχεις στησει εναν κοινωνικο κυκλο (μεσα σε αυτο βαζω τα χομπι, σχεση, εμπειριες κλπ) που να σου δημιουργει ενα αισθημα οτι ‘εδω ειναι το σπιτι μου’. Αυτο ειναι και θα ειναι προβλημα οπου και να ησουν, οσα λεφτα και να επαιρνες, απλα αν επαιρνες 20χιλιαρικα τον μηνα θα γεμιζες αυτο το κενο με διαφορα υλικα αγαθα κλπ. Οποτε για μενα ειναι προτεραιοτητα να χτισεις εναν κυκλο… Διαβάστε περισσότερα »
👌👌👌
Θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο, να μας έλεγες και ποιό είναι το επάγγελμα σου… (Δεν έχουμε το κληρονομικό χάρισμα ρε παιδιά!)
Μάλλον έχουμε συνεταιρικό το μαντείο των Δελφών.
Να το πάλι το ένα κι ενιαίο μυθοποιημένο εξωτερικό, ο κάπου εκεί μακριά εργασιακός παράδεισος που τελικά αποδεικνύεται μια πολύπλοκη και πολυ διάσταστη πραγματικότητα με έντονα τοπικά χαρακτηριστικά. Καταρχήν όπως έχεις καταλάβει το εξωτερικό δεν είναι ένα. Αν οι ευκαιρίες, η σχέση μισθών και κόστους ζωής δεν είναι ικανοποιητικές μπορείς κάλλιστα να δοκιμάσεις μια άλλη πόλη ή μια άλλη χώρα. Βασικό είναι να μιλάς, ή να είσαι αποφασισμένη να μάθεις ικανοποιητικά την γλώσσα. Ναι, αν πας οπουδήποτε στην Ευρώπη μόνο με αγγλικά ίσως βρεις κάποια δουλειά αλλά η έλλειψη της αυθόρμητης διαπροσωπικής επικοινωνίας θα είναι μεγάλο εμπόδιο. Οι μεγάλες ευρωπαϊκές… Διαβάστε περισσότερα »
Ισχύει. Πήγα διακοπές σε δυο χώρες πρώτα για να δω τι παίζει. Η μια από τις δυο που πήγα, εννοώ τη Σλοβακία, αν και τραβά κόσμο δεν κάνει. Έχει μισθούς πείνας και τα πάντα ακριβά.
Τα 5 χρόνια προϋπηρεσίας σου έχουν προσφέρει πολλά παραπάνω από ότι νομίζεις. Εκτός του ότι έχεις ξεκάθαρα κάτι στον τομέα σου, μην ξεχνάς αυτό που λένε transferable skills! Ανάλογα με το τι κάνεις, μπορεί να έχεις time management, exceptional IT skills, customer service, budget management κτλ. Αυτά λοιπόν μπορείς ωραιότατα να τα τονίσεις σε μια νέα αίτηση που θα κάνεις για να ανέβεις θέση στον τομέα σου, αλλά ακόμα κ για μια εντελώς άλλη θέση εργασίας. 5 χρόνια προϋπηρεσίας δεν είναι καθόλου χάσιμο χρόνου!!! Αν δεν βγαίνεις καλα οικονομικα και ζεις στην πρωτεύουσα της χώρας που εισαι, ίσως να είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Αν σε επαγγελματικό επίπεδο Ελλάδα και εξωτερικό είναι το ίδιο, τότε βλέπεις σε προσωπικό επίπεδο τα συν και τα πλην και αποφασίζεις. Να ξέρεις ότι επειδή γύρισες δε σημαίνει ότι δεν μπορείς να ξαναφύγεις στο εξωτερικό αν το θελήσεις σε οποιαδήποτε ηλικία.
Αρχικά χρυσή μου ηρέμησε. Διακρίνω μια απαισιοδοξία στην αντιμετώπιση σου. Δεν ξέρεις μάλλον τι σημαίνει φτώχεια, είσαι κάπως κλεισμένη στο μικρόκοσμο σου. Το ότι είχες την ευκαιρία να σπουδάσεις είναι μεγάλο δώρο. Επίσης υπάρχει κάτι που λέγεται επαγγελματική κινητικότητα. Δε χρειάζεται να πάρεις σύνταξη από το επάγγελμα που σπούδασες. Το ότι έχει χρειαστεί να σου δώσουν λεφτά οι γονείς στο εξωτερικό το θεωρώ υπερβολή. Δεν κάνεις σωστή διαχείριση μάλλον. Έχω ζήσει κι εγώ εξωτερικό σε κακοπληρωμένοι επάγγελμα με σπουδές και μια χαρά έβγαινα, απλά εμένα σε μια τρύπα, σιχαθηκα τη ζωή μου και γύρισα. Οι δουλειές είναι πιο δύσκολες στην… Διαβάστε περισσότερα »
Φτιάξε ένα προφίλ στο LinkedIn και προσπάθησε να βρεις τι ζητάνε, τι μπορείς να βελτιώσεις από δεξιότητες (όπως έγραψαν και άλλες, δε μας λες καθόλου πιο είναι το επάγγελμά σου, θα βοηθούσε), τι ζητάνε από Ελλάδα, και αποφάσισε. Ίσως απλά να σου ταιριάζει και μια τρίτη χώρα
Μια λογική είναι να κανείς έρευνα για να δεις ποιες περιοχές έχουν χαμηλότερα ενοίκια.
Η ξαδέρφη μου μένει πλέον σε ένα χωριό της Αγγλίας. Την ρώτησα πως και δεν μένει στο Λονδίνο, αλλά είπε ότι δεν αξίζει γιατί τα ενοίκια είναι πολύ ακριβά εκεί. Κάνει και δουλειά από απόσταση και δεν την ξεβολεύει.
Ελπίζω να βρεις λύση!
Κατ αρχάς, πάρε ανάσες κ ηρεμία. Ούτε αποτυχία είσαι, ούτε τπτ τέτοιο. Πιστεύω το θέμα είναι να ιεραρχίσεις τα θέλω σου κ τις προταιρεότητές σου. Αν είσαι σίγουρη με το τι θέλεις από τη ζωή σου κ με τι θέλεις να ασχοληθείς, είναι πιο εύκολο να δεχτείς κάποια πράγματα κ να πάρεις αποφάσεις. Πχ1: κάποιος που θέλει να είναι δάσκαλος, αυτό τον γεμίζει κ αυτό θέλει να κάνει, ξέρει κ έχει δεχτεί ότι οικονομικά πλούσιος δν θα γίνει ποτέ απ αυτή τη δουλειά. Στηρίζει την επιλογή του κ συνεχίζει να το κάνει επειδή το αγαπά. Κ δν θα ζηλέψει ποτέ… Διαβάστε περισσότερα »