Καλημέρα σας!
Θέλω τις συμβουλές σας. Ειμαστε πολύτεκνη οικογένεια (4παιδια) σε 2 υπνοδωμάτια!
Τώρα που είναι ακόμη μικρά τα παιδιά είμαστε οκ .Σκέφτομαι όμως ότι σε λίγα χρόνια από τώρα,πως θα βολευομαστε?τα παιδιά θα περνάνε προεφηβεία,θα θέλουν λίγο χώρο παραπάνω.Κ στις ντουλάπες βολευω τα ρουχαλακια τους γτ ακόμη είναι μικρά,αύριο μεθαύριο όμως θα πιάνει μια μπλούζα κ ένα παντελόνι το μισό συρτάρι που λέει ο λόγος.
Προοπτικη να αλλάξουμε σπίτι δεν υπάρχει,γτ εδώ που μένουμε τα παιδιά έχουν φουλ ελευθερια να βγούνε να παίξουν να τρέξουν κ εχουμε κ εμείς ήσυχο το κεφάλι μας.
Ξερω οικογένειες υπέρ πολύτεκνες που μένουν σε σπίτι 100 τετραγωνικών μέτρων,όπως κ εμείς κ λέω μας πως στο καλό βολεύονται?
Να πω ότι νοικιάζουμε εδώ κ περιμένουμε πως κ τι να πάρει η ιδιοκτήτρια κ να πει “το πουλάω το σπίτι” για να το αγοράσουμε κ να κάνουμε ένα δωμάτιο επιπλέον (της έχουμε θίξει το θέμα αρκετές φορές,αλλά ακόμη δεν το σκέφτεται).
ΑΠΟ ΤHΝ – Ερμη μανα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν είναι σπιτάκι των sims να προσθέτουμε όπως θελουμε δωμάτια
Χρειάζεται ολοκληρη μελέτη για το αν αντέχει το υπόλοιπο κτίριο να γίνει προσθήκη -το λεω όσο πιο απλά γίνεται
Εγώ αν ήμουν ιδιοκτήτρια θα σας έδιωχνα και μόνο που θα μου προτείνατε κάτι τέτοιο
Κατά τα αλλά ,εσείς κάνατε τόσα παιδιά,εσείς πάλι δεν θέλετε να φύγετε από εκει,εσείς θέλετε ήσυχο κεφάλι
Τι άλλο να πούμε εμεις;;;
Μάλλον δεν εννοεί να γίνει προσθήκη/ επέκταση του σπιτιού, αλλά επειδή είναι 100 τμ με 2 Υ/δ πολύ πιθανό με μια αλλαγή διαρρύθμισης να μπορεί να δημιουργηθεί ένα τρίτο υπνοδωμάτιο και γενικώς να το διαμορφώσουν εσωτερικά όπως τους εξυπηρετει. Να χτιστούν δηλαδή τοίχοι, να γκρεμιστούν αλλοι, αυτό δεν επηρεάζει τη στατικότητα. Μπορείτε να ρωτήσετε την ιδιοκτήτρια αν μπορείτε να βάλετε γυψοσανίδα για τη διαμόρφωση υπνοδωματίου, αν το επιτρέπει η υπόλοιπη διαρρύθμιση. Αν δε σας αφήνει, μπορείτε να βάλετε κάποια πιο ελαφριά χωρίσματα/ παραβάν, πετάσματα σε έναν χώρο και να το μετατρέψετε σε δικό σας υπνοδωμάτιο ή ακόμα και καθιστικό –… Διαβάστε περισσότερα »
Σχετικά με το σπίτι,δεν ξέρουμε αρκετές πληροφορίες…ούτε τι τοίχο θέλουν να ρίξουν (δεν επηρεάζουν όλοι το ίδιο την στατικότητα),ούτε χρονολογια σπιτιού.. αυτό είναι δουλειά μηχανικού και δεν είναι της παρούσης. Δεν έκρινα τον αριθμό των παιδιών…δεν με απασχολεί..είναι όμως τουλάχιστον αστείο να περιμένεις πως οι ανάγκες θα παραμείνουν οι ίδιες όσο ο αριθμός των μελών αυξάνεται και ταυτόχρονα να μην θες να αλλάξεις εσύ αλλά να σου δώσει λύση αυτός που δεν είναι δικό του πρόβλημα. Σχολίασα απλά τα δεδομένα που μας έδωσε… Υπάρχουν αυτά που δεν αλλάζουν,οπως ο αριθμος παιδιών (η ίδια ξέρει πολύ καλά τι πρακτικές δυσκολίες θα… Διαβάστε περισσότερα »
επειδή βλέπω πως έχει ξεχειλώσει αυτό με το σπιτάκι sims: υπάρχει μια βεβαιότητα από την πλευρά της πως θα μπορεί να κάνει όντως ένα επιπλέον δωμάτιο.Αυτο δεν είναι πάντα εφικτό.Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο έκανα τον παραλληλισμό με το παιχνίδι.Εκει είναι όλα ονειρικά και τα κανεις όπως τα φαντασιώνεσαι. Δεν είναι τόσο απλο το ‘ας πέσει ο δίπλα τοίχος’..είναι κ υδραυλικά/ηλεκτρολογικά που πρέπει λυθούν σε συνάρτηση με το υπόλοιπο κτίριο. ναι,παρανομα πολλά μπορούν να γίνουν.. ξέρεις ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα όμως @Μαρία? υπολογιζουν (με) χωρίς τον ξενοδόχο.Και ο ξενοδόχος μίλησε και αρνήθηκε και αυτοί επιμένουν. Ούτε καν για την… Διαβάστε περισσότερα »
Πως να πας μάνα μου παρακάτω όταν και εσυ η ίδια έχεις κολλήσει στο μέλι που δεν σου ανήκει και ούτε θέλουν να στο δώσουν;
Όχι
Δεν ρώτησε μόνο αυτό
Αυτό θα ήταν αν έλειπε η τελευταία παράγραφος
“τουλάχιστον αστείο” είναι που εξακολουθείς τα εντελώς ανάλγητα σχολια, πραγματικά… Και για να απαντήσω και στο άλλο σου σχόλιο, που μιλάς για “φαντασιώσεις” επειδη δεν θα γίνεται ένα επιπλέον υπνοδωματιο λόγω των υδραυλικων (wtf???????????), αν δεν το ‘χεις καταλάβει, γι αυτό σε πληρώνουν οι πελάτες σου, για να τους βρίσκεις λύση και στα στατικά και στα υδραυλικά και στα ηκεκτρολογικα, ώστε να κάνουν το όνειρο τους πραγματικότητα. Για σένα είναι απλώς άλλη μια δουλειά, αυτοί θα ζήσουν εκεί μέσα όλη τους τη ζωή και θα δώσουν όλες τους τις οικονομίες γι αυτό. Ε δεν θα απαγορεύσουμε και στον κόσμο να… Διαβάστε περισσότερα »
Εννοει να το αγοράσουν πρώτα και μετά να αλλάξουν τη διαρρύθμιση, τύπου να γκρεμίσουν τοίχο. Που και αυτό θέλει μελέτη/άδεια
Η πρόταση αφορά την αγορά του σπιτιού. Όχι την προσθήκη υπνοδωματίου ενώ το νοικιάζουν. Αν το αγοράσουν, ας βγάλουν αυτοί την άδεια και ας κάνουν ο,τι θέλουν. Την τωρινή ιδιοκτήτρια, αν τους το πουλήσει, ούτε της πέφτει λόγος ούτε και τη νοιάζει.
Έρμη μάνα, μπράβο που άνοιξες αυτή τη συζήτηση. Οσες/οι δεν σκέφτονται μόνο τον εαυτούλη τους, θα ταυτιστούν. Είναι πολύ σημαντικό να λέγονται αυτά τα πράγματα – όχι μόνο γιατί απασχολούν πάρα πολλές οικογένειες, αλλά και γιατί χρειάζεται να τα βλέπουμε όλοι πιο συλλογικά και λιγότερο με τη λογική του “ο καθένας για τον εαυτό του”. Είναι σημαντικό που προσπαθείς να σκεφτείς λύσεις για το πώς θα μεγαλώσουν τα παιδιά σου με όσο το δυνατόν καλύτερες συνθήκες – και μπράβο σου που έχεις διαλέξει ένα σπίτι με ελεύθερο χώρο έξω, που τα παιδιά μπορούν να παίξουν και να αναπνεύσουν. Αυτό δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Ρε συ σορυ αλλά οκ, σκέφτηκαν να αγοράσουν το σπίτι, ρώτησαν την ιδιοκτήτρια κ είπε όχι. Τι της το λένε συνέχεια? Κ γω αν ημουν στη θέση της ιδιοκτήτριας, με τέτοιο πρίξιμο καλύτερα να το χάριζα σε γείτονα παρα να το πουλαγα σ αυτούς. Ή θα τους έλεγα εξωφρενικό ποσό για να τα τελειώνει το θέμα ή θα τους έδιωχνα. Από που κ ως που τέτοιο θάρρος κ πίεση? Κ μετά να φταίμε εμείς που δν σκεφτόμαστε “συλλογικά” κ είμαστε κακοί που δν βοηθάμε ή στηρίζουμε μία πολύτεκνη. Κ που το είδες ότι κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί? Αυτο δλδ σου… Διαβάστε περισσότερα »
Nαι, Kathrine. καταλαβαινω το επιχείρημά σου, αν και δεν συμφωνω και μας λείπουν και πληροφορίες. Δεν ξέρουμε καν αν υπάρχει πρήξιμο, υποθέσεις κάνουμε. Όπως και να έχει, μπαίνουμε εδώ να διαβάσουμε κάτι για να σκεφτούμε και για να ξεφύγουμε από τη βία της καθημερινότητας. Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι έχουμε υιοθετήσει και εμείς κακοποιητικό λόγο που πολύ εύκολα τον εκφέρουμε: Δεν μπορεί να λέμε “διώξει” όταν αναφερόμαστε σε άνθρωπο με 4 παιδιά. Τι θα πει “διώξει”; Υπάρχουν δικαιώματα του νοικάρη! Μήπως να τα καταπατήσουμε επειδή συνταυτιζόμαστε με την ιδιοκτήτρια; Ποιο είναι το τόσο σοβαρό πταίσμα για να εκδιωχθεί… Διαβάστε περισσότερα »
Η φράση ήταν λιγο υπερβολική για να δείξω την αντιθεσή μου. Προφανώς, αν όντως ηθελα να το κάνω, δν θα το εκανα από τη μια μερα στην άλλη κ χωρίς να λάβω υπόψη μου κ άλλα πραγματα. Η επίκληση στο συναίσθημα δν μου αρεσει
Ούτε εμένα μου αρέσει η επίκληση στο συναίσθημα αλλά σε συνθήκες ακραίου νεοφιλελευθερισμού και ατομικισμού που μας έχει πνίξει από παντού, ακόμα και εδώ, θα την αξιοποιήσουμε. Γιατί όχι;
Α!απορια:μεσα στα δικαιώματα του νοικιαρη είναι και να κάνει υποδείξεις στον ιδιοκτήτη πως θα διαχειριστεί την περιουσία του;
εσύ ταυτίστηκες εντελώς με την ιδιοκτήτρια. άλλη έστειλε την ερώτηση όμως
Υποδείξεις όχι . Προτάσεις μπορεί να κάνει. Εξαρτάται τη σχέση. Αν νοικιάζεις το διαμέρισμα πολλά χρόνια και δεν υπάρχει από τη πλευρά του ιδιοκτήτη η υπόνοια ότι θα το χρειαστεί κάποια στιγμή ,ναι μπορείς να του προτείνεις αλλαγες . Ειδικά αν η πρόταση είναι καλή και αναβαθμίζει το οίκημα γιατί να μη το κάνεις??. Ξέρω ανθρώπους που νοικιάζουν και έχουν προτείνει στον ιδιοκτήτη αναβαθμίσεις. Όπως να γίνουν επιπλέον δωμάτια σε σαλόνια τεράστια και άχρηστα , μονώσεις, φυσικό αέριο, αλουμίνια , ντουλάπια κουζίνας, μπάνια κτλπ. Με κοινή συμμετοχή ή και καθόλου συμμετοχή ή συμφωνία να τους δοθούν ως εγγύηση αν φύγουν.… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό λέω ρε λιονταρινα,έκαναν την πρόταση και το αρνήθηκε..ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ να το επαναφέρουν και ελπίζουν μήπως αλλάξει γνώμη ενώ ΔΕΝ ψάχνονται αλλού …ε αυτό είναι ΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΒΙΑΣΤΙΚΟ-ειδικα αν προβάλλουν και τα παιδιά.
έχει κάθε λόγο-οικονομικο,συναισθηματικο,οικογενειακο-να μην θέλει να το κάνει.
Ακόμη και ανοιχτό να τους το άφηνε,αφου βλέπουν πως δεν προχωράει,γιατι επιμένουν;
Μικρόψυχο θα ήταν αν δεν τους διευκόλυνε με μια ενδεχόμενη καθυστέρηση καταβολής ενοικίου
Σιγά την παραβίαση ρε Φαίδρα!.. Σε λίγο θα μας πεις ότι η ιδιοκτήτρια θα χρειαστεί ψυχολόγο για να το διαχειριστεί…
Κουβέντα έκαναν οι άνθρωποι, σε μια γυναίκα που προφανώς τη γνωρίζουν χρόνια, αφού χρόνια νοικιάζουν το σπίτι.
Εγώ θέλω να βάψω έναν (1) τοίχο του σπιτιού που νοικιάζω. Να τολμησω να ρωτήσω τον ιδιοκτήτη ή θα μου μείνει στα χέρια από έμφραγμα;…
Εάν έρθουν στο γραφείο σου για να βγάλουν την άδεια, μην τους χαριστεις, να τους τα πεις όπως μας τα λες εμάς εδώ, να σου ζητήσουν συγγνώμη που έκαναν παιδιά οι άνθρωποι και να πάνε να βρουν κανένα συνάδελφο που θα κάνει την πραγματική δουλειά μηχανικού, να βρίσκει λύσεις δηλαδή για να στεγασει τις ανάγκες των ανθρωπων, όχι να κάνει τον έξυπνο στις τσέπες και τα πουλιά των αλλων
Εννοεί να το αγοράσουν και να αλλάξουν τη διαρρύθμιση, που πολύ πιθανό να γίνεται. Εμείς είχαμε σε 92 τμ 3 δωμάτια μεγάλη σαλοκουζινα δύο μπάνια. Και γενικα , ένα προβληματισμό της εθεσε η γυναίκα, δε χρειάζεται λιθοβολισμό. Το θέμα είναι πως μάλλον η ιδιοκτήτρια δεν θέλει να το πουλήσει, οπότε τι νόημα έχει το άγχος ; Αφού μπορούν ας αγοράσουν άλλο.
Υπάρχει κάποιος λόγος για αυτό το τόσο πικροχολο σχόλιο; Εύχομαι να μην βρεθώ ποτέ στην ανάγκη να νοικιάσω κάποιο ακίνητο από σας, άκου εκεί εγώ θα σας έδιωχνα. Και όλες οι απαντήσεις σας στον ίδιο τόνο, πραγματικά με γεμίζει απορία, γιατί έτσι;
Δεν είστε δέντρα, μπορείτε να αλλαξετε κατοικία.
Εντάξει, παίζεις με το μυαλό μου. Διαβάζω την επιστολή και για κάποιον απροσδιόριστο λόγο μου έρχεται αυτό: (νιρβάνα): we can plant a house we can build a tree i don’t even care we can have all three κτλ Και μετά βλέπω το σχόλιό σου… και με αποτελείωσες (δε μπορούσα να κρατηθώ, συγνώμη για το σκόρπισμα) Επί του θέματος (προς τη φίλη που έστειλε): κι εγώ μεγάλωσα σε 1 δωμάτιο που μοιραζόμασταν 3 αδέρφια (εγώ ήμουν η μεγαλύτερη). Αλωνίζαμε όλη τη μέρα. Μονίμως σε μια πλατεία. Δε μαζευόμασταν με τίποτα στο σπίτι. Μόνο για έναν ύπνο. Μετά τα 12-13 εγώ αραίωσα… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν καταλαβαίνω γιατί επιμένετε στο συγκεκριμένο σπίτι ενώ παραδέχεστε ότι δε σας χωράει; Δεδομένου ότι υπάρχει η οικονομική δυνατότητα, μπορείτε να βρείτε και να αγοράσετε κάποιο άλλο, μεγαλύτερο σπίτι με αυλή για να παίζουν τα παιδιά. Επίσης δεν είναι καθόλου ευγενικό να πιέζετε την ιδιοκτήτρια να σας το πουλήσει, εφόσον δε θέλει. Μήπως να της ζητήσετε να σας το γράψει και στη διαθήκη;
Έξι άτομα σε 100 τ.μ σπίτι εμένα μου ακούγεται εφιαλτικό. Αν ο λόγος που δεν θέλετε να μετακομίσετε είναι ότι τα αφήνετε αμολητά έξω και όχι οικονομικό, ίσως πρέπει να αναθεωρήσετε.
Έχοντας υπάρξει αυτό το αμολητό παιδί που λες, να σου πω ότι το έξω είναι απείρως πιο ενδιαφέρον από το μέσα. Επίσης, το ωραίο με τους ανθρώπους είναι ότι αρπάζουν από τις καταστάσεις ό,τι μπορούν/ βρουν. Δεν περιμένουν την τέλεια συνθήκη (ποια άραγε;) για να ανθίσουν. Ανθίζουν όπως και να χει. Απλά κάποια ανθίσματα δεν τα πολυγουστάρουμε και τα στραβοκοιτάμε
Η προηγούμενη απάντησή μου δεν πέρασε, δεν γνωρίζω γιατί, οπότε προσπαθώ άλλη μία φορά. Νομίζω ότι άλλο εννοούσα εγώ ως αμολητά παιδιά και άλλο εσύ που στα σχόλιά σου από πάνω περιγράφεις ένα καθεστώς (ακραίας) παραμέλησης. Αυτά που γράφεις δεν είναι φυσιολογική κατάσταση για κανένα παιδί και για κανέναν έφηβο. Δεν εννοούσα ότι η γράφουσα παραμελεί τα παιδιά της. Όσο για το άνθισμα, όχι αγαπητή, δεν είναι άνθισμα και δεν είναι ελευθερία όσα περιγράφεις για τη ζωή σου. Είναι παραμέληση, είναι κακοποίηση, είναι τραύμα που προσπαθείς να ωραιοποιήσεις μάλλον για να μπορέσεις να ανταπεξέλθεις. Το δε, τελευταίο δικό σου σχόλιο… Διαβάστε περισσότερα »
*το δικό σου σχόλιο πέρασε. Εφόσον πέρασε θα σχολιάσω από πάνω.
Δν έχει άλλο σπίτι εκεί κοντα να αγοράσετε ή να ενοικιάσετε? Ή αυτό ή τπτ είναι η λύση?
Λύσεις που μπορώ να σκεφτώ. 1. Κάνετε μια έρευνα στην περιοχή μήπως πωλείται κάποιο σπίτι να σας βολεύει καλύτερα. Ακόμα και πάλιο με μια ανακαίνιση δεν είναι απαγορευτικό. 2. Έπιπλα που έχουν σχεδιαστεί για μικρούς χώρους. 3. Λέω μήπως σας βολεψει η προοπτική να δημιουργήσετε ένα χώρο υπνοδωμάτιο στο σαλόνι που να μπορεί να αποκοπεί από το υπόλοιπο και να πάτε εσείς εκεί ή το παιδί που το επιθυμεί. Ένας διακοσμητής θα μπορούσε να βοηθήσει χωρίς να χρειαστεί να γκρεμίσετε ή να χτίσετε τοίχους. Πχ διαχωριστικά χώρου, καναπές κρεβάτι , κρεβάτι υπερυψωμένο πάνω από καναπέ. Έχω δει τέτοια ιστορία σε… Διαβάστε περισσότερα »
Δύο υπνοδωμάτια εννοείς και το δικό σας; Εφόσον δεν υπάρχει προοπτική να αλλάξετε σπίτι αναγκαστικά θα στριμωχτείτε. Το ξέρατε άλλωστε εκτός αν τα 3 μικρότερα ήταν τρίδημα. Και οι άλλοι πολύτεκνοι αυτό κάνουν… δεν βολεύονται. Μαθαίνουν τα παιδιά να ζουν μαζί, χωρίς ιδιωτικό χώρο. Προσωπικά δεν το θεωρώ καλή ιδέα αλλά εφόσον τα παιδιά υπάρχουν και τα οικονομικά είναι αυτά που είναι, δεν υπάρχουν επιλογές. Αν και δεν ξέρω αν αξίζει αυτό το deal για να έχετε “ήσυχο το κεφάλι σας”. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό είναι ότι μπορείτε να προτείνετε στην ιδιοκτήτρια να αναλάβετε εσείς το κόστος… Διαβάστε περισσότερα »
Καταρχάς, αφού λες ότι είστε έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να αγοράσετε το σπίτι, γιατί το αποκλείεις το να βρείτε κάτι άλλο για αγορά; Μπορείτε να ψάξετε πρώτα στη γύρω περιοχή. Άλλωστε, τα παιδιά θα μεγαλώσουν, δεν θα παίζουν πάντα έτσι όπως λες, οπότε μπορείτε να το κοιτάξετε αυτό, αν όχι για τώρα, έστω για το κοντινό μέλλον. Έπειτα, αν η τσέπη σας το σηκώνει, προσπαθήστε με την ιδιοκτήτρια προσφέροντας της μια τιμή δελεαστική γι’αυτην, λέγοντας “δίνουμε τόσο μετρητοίς, (έχει σημασία το μετρητοίς), το πουλάς; Αλλά ακόμα και με ενοίκιο να πηγαίνατε κάπου στις γύρω περιοχές καλύτερα θα ήταν από το… Διαβάστε περισσότερα »
Εάν ενδιαφέρεστε για αγορά σπιτιού καλύτερα να ρίξετε μια ματιά σε διαθέσιμα σπίτια παρά να περιμένετε πότε θα αποφασίσει η ιδιοκτήτρια να το πουλήσει. Μπορεί να προτιμάει να το νοικιάζει για πολύ καιρό και ίσως να μην επαρκεί χώρος για επέκταση ή διαρρύθμιση.
Σοβαρά τώρα;αυτά είναι τα επιχειρήματα σου;;Ίσως σε σένα δεν άφησε ψυχολογικά..σε άλλους σίγουρα.Το δωμάτιο μας είναι το καταφύγιο μας.δεν θέλουν όλοι να φεύγουν απ’ το σπίτι, θέλουν χρόνο με τον εαυτό τους στο δωμάτιο τους.Επισης,το σπάσιμο νεύρων δεν δημιουργεί σε όλους ειδικό δεσμό.Και είναι ακόμα χειρότερα αν είναι διαφορετικου φύλου τα αδέρφια
Ας ειμαστε ομως και λιγο ρεαλίστριες. Σε πολύτεκνες οικογένειες ειναι καπως δυσκολο να εχει το καθε παιδί το δικό του δωμάτιο.
Κι εγώ με την αδερφή μου το μοιράζομουν και δεν ειμασταν πολύτεκνοι. Στο πρώτο μας σπίτι βέβαια ήταν πολύ μεγάλα τα υπνοδωμάτια , κινκ και Κουίν σαιζ αλλά είχε μόνο δύο. Ένα των γονιών και ένα των παιδιών. Τα παλιά σπίτια έτσι τα έκαναν. Τα αδέρφια να κοιμούνται μαζί. Και τώρα που το φέρνω στο μυαλό μου ,άνετα χωρούσαν 4 παιδιά με κουκετες και γραφεία. Εμείς είχαμε δύο κρεβάτια , γραφεία, βιβλιοθήκη, και το μισό δωμάτιο ελεύθερο να παίζουμε με τις Μπίμπι Μπο. Είχαμε το Κινγκ σαιζ βέβαια. Το μεγάλο υπνοδωμάτιο του σπιτιού. Οι δε γονείς είχαν μέχρι και τουαλέτα… Διαβάστε περισσότερα »
Έτσι ακριβώς και το δικό μου πατρικό σπίτι. Με τον αδελφό μου μέχρι τα έντεκα που κάνανε ανακαίνιση οι γονείς μου, την κουζίνα υπνοδωμάτιο και ενιαία κουζίνα στο σαλόνι το οποίο μέχρι τότε άνοιγε τρεις φορές το χρόνο – Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά και στη γιορτή του μπαμπά μου που κάναμε τραπέζι.
Κι ομως ειναι τα απολυτα επιχειρηματα. Συν αλλο ενα. Το απολυτο κινητρο για να ξεκουμπιστεις απ το πατρικο. Μπας και μπορεσεις να αυνανιστεις σαν ανθρωπος. Μαθητης στις καταληψεις, την δευτερη φορα που ξαναεδινα πανελλαδικες οικοδομη και ημιυπογειο σπιτι νοικιασμενο, φοιτητης στην επαρχια κ μετα το στρατο την πρωτη δουλεια που βρηκα στου διαολου τον διαολο την δεχτηκα. Εμενα για δυο χρονια σε πετρινο σχολειο του 1920 που πια ειχε περασει στην κοινοτητα τσαμπα, πληρωνοντας μονο λογαριασμους γιατι σπιτι που να νοικιαζονταν δεν υπηρχε σε ακτινα χιλιομετρων. Ζεστενομουν με ενα μικρο καλοριφερ λαδιου και μαγειρευα σε ενα ηλεκτρικο ματι μονο κατσαρολα.… Διαβάστε περισσότερα »
Όχι μόνο είναι το απόλυτο επιχείρημα ,αλλά το άλλο που λένε συνήθως τα παιδιά που δε θέλουν να μεγαλώσουν το θεωρώ από τα χειρότερα. Αυτό για, το ” αν δε μπορούσες να μου παρέχεις άνεση , δικό μου δωμάτιο, κτλπ ( ας βάλει ο καθένας δίπλα ο,τι θέλει), ας μη με έκανες. ” Από τις μεγαλύτερες μπούρδες που λέγονται στους γονείς. Αλήθεια? Είναι προτιμότερη η ανυπαρξία σου από την ύπαρξη σου με όσα προβλήματα/ δυσκολίες/ χαρές/ επιτυχίες θα προκύψουν από αυτή ? Σε ποιο σύμπαν είναι καλύτερο το τίποτα? Η απόλυτα εγωιστική και χειρίστικη ατάκα που ξεστομίζουν τα παιδιά και… Διαβάστε περισσότερα »
Μα ναι ρε συ! Λες και δεν είναι δική σου δουλειά να μεγαλώσεις. Είχα έναν δίδυμο αδερφό. Πέθανε όταν ήμασταν 2-3 χρονών. Δεν τον θυμάμαι καθόλου. Τίποτα. Το μόνο που θυμάμαι είναι το κενό που δημιούργησε ο θάνατός του. Κυρίως στη μάνα μου. Η οποία τότε πρέπει να πέρασε ψιλοκατάθλιψη. Τελοσπάντων, δεν την έβρισκα καθόλου. Θυμάμαι να τη χρειάζομαι, αλλά να μην τη βρίσκω. Να σου πω, μου έμεινε ένα γαμώτο που δε μου εξήγησε κανείς (γιατί είναι ταμπού ο πόνος) τι πάει να πει θάνατος. Και αναγκάστηκα να το διαπιστώσω μόνη μου. Ψάχνοντας τα συναισθήματα και το κενό της… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι φυσικά και είναι καλύτερη η ανυπαρξία απ το να γεννηθείς με κακουχίες
Γενικά το λέω.Εγωιστης γονιός είναι αυτός που κάνει παιδιά χωρίς να είναι σε θέση να του παρέχει αυτά που οφείλει σύμφωνα με το τωρινό οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο.Ποιος σου είπε πως έχει ο καθένας δικαίωμα να κάνει παιδιά; πολυτέλεια είναι το παιδί,όχι δικαίωμα
Πολυτέλεια*, και μάλιστα εξαγορασμένη μέσα από προνόμια, είναι να αξιώνουμε την πολιτισμική και ταξική μας πραγματικότητα να την κάνουμε πατρόν που βγάζει κόπιες σαν τα μούτρα μας και μόνο
*πολυτέλεια/προνόμιο το λέω γιατί είμαι ευγενική (φασισμός είναι)
Σιγά τη κακουχία να μοιράζεσαι το δωμάτιο με τ αδέρφια σου. Έλεος βρε κορίτσια που πρέπει να σας στρώσουν το δρόμο με ροδοπέταλα για να έρθετε εσείς να τον περπατήσετε και να ζήσετε. Άλλο το να αποφασίσεις ότι προτιμας να μη κάνεις παιδί γιατί Χ ψ λόγους και άλλο το να έχεις γεννηθεί και να χτυπάς στους γονείς σου το γιατί γεννήθηκες και ότι δεν έπρεπε να σε είχαν γεννήσει . Εκ του ασφαλούς και μετά τη γέννηση , το ότι το λες κάτι τέτοιο, είναι μια μπούρδα και μισή και ανοησία σε όλο της το μεγαλείο. Εκτός αν θεωρείς… Διαβάστε περισσότερα »
Και τι εννοείς βρε Σαμπρίνα ακριβώς με το ” χωρίς να είναι σε θέση να του παρέχει αυτά που οφείλει σύμφωνα με το οικονομικό κοινωνικό πλαίσιο?” Ο κόσμος έκανε παιδιά επί τουρκοκρατίας, στο πρώτο παγκόσμιο, στο δεύτερο , στο πόλεμο του Ισραήλ , επί χούντας και γενικότερα ο κόσμος κάνει παιδιά. Εγωιστικη είναι από μόνη της η όλη διαδικασία. Αν ειμασταν αλτρουιστες θα αφήναμε τη γη να αναπνεύσει και θα δίναμε λίγο χώρο και στα ζώα. Αλλά αυτό ονομάζεται διαιώνιση του είδους. Αν σκεφτόταν ο άνθρωπος όπως εσύ …. καμμία εποχή δεν είναι κατάλληλη θα είχαμε αφανιστεί ως είδος. Θα… Διαβάστε περισσότερα »
Χαίρομαι που τα σχόλια σ αυτό το leg πήραν τέτοια τροπή. Νόμιζα δε θα την έπαιρναν καθόλου. Παρόμοιες εμπειρίες έχω κι εγώ. Αν και ψιλοφρικιό στο γυμνάσιο/λύκειο (και με πολύ κακό ιστορικό: κυκλοφορούσε βίντεο από ομαδικό βιασμό -δικό μου), δεν κατάφερα να περάσω ούτε ένα βράδυ χωρίς σεξ ακριβώς επειδή είχα δικό μου σπίτι από τα 16. Δώμα, αλλά δικό μου. Και δικό τους για όσο. Απίστευτη ελευθερία. Απίστευτες εμπειρίες που δεν τις μαζεύεις με τίποτα μέσα στο παιδικό δωμάτιο. Στα 17 είχα κάνει σχέση με έναν καθηγητή μου, 45 χρονών, με τον οποίο χώρισα γιατί δε μου φτούραγε (δε… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτο το λες δλδ ως καλό κ ως ανεξαρτησία? Έμαθες να μη γυρνας το κεφάλι στο γονιό λόγω τραύματος. Αυτές οι καταστάσεις δν ειναι καταστάσεις για ένα παιδι κ εναν έφηβο. Δν είναι εμπειριες ανεξαρτησίας, ειναι απλά τραυματικές. Όπου στο πλαίσιο του τραύματος έπρεπε με κάποιον τροπο να επιβιώσεις. Μην τις βάζεις σε ροζ σύννεφο.
Δεν είναι ροζ το σύννεφο. Μαύρο κι άραχνο είναι. Απλά το γουστάρω ακόμα κι έτσι. Υποθέτω έχεις αρκετή απόσταση από αυτά που λέω. Αν πλησίαζες παραμέσα, πιστεύω θα έβλεπες τους μηχανισμούς απόκρισης και αλληλεγγύης που αναπτύσσονται εκεί στα κατακάθια. Και είναι αρκετά ισχυροί ώστε να σε κρατήσουν ζωντανό και μάλιστα μπορούν και να σε κάνουν να ευχαριστηθείς τη ζωή σου. Και (επίτρεψέ μου ένα ακόμα μάλιστα): να την ευχαριστηθείς με έναν τρόπο που στρέφει και ένα ‘αντε γαμήσου’ προς τα έξω / προς τα πάνω (πες το όπως θες) Τα τραύματα δεν είναι απλώς φθορά και κατανάλωση του εαυτού, αλλά πεδία… Διαβάστε περισσότερα »
υπάρχει ένας μόνο καλός τρόπος να μην τραυματίζεσαι να μην σπας χέρια πόδια να μην κάνεις ράμματα στα κεφάλια κλπ. κι αυτός είναι να μην παιζεις στην γειτονιά. Παρεπίπτώντος όλα εκείνα τα παιδιά αγόρια και κορίτσια με τους υπογραμμένους γύψους ψυχολόγο δεν χρειαστήκαμε. Και αναλογικά υπάρχει μόνο ένας τρόπος να μην τραυματιζόμαστε ψυχολογικά. Να μην ζούμε. Κάθε εμπειρία ανεξαρτησίας είναι τραυματική. Το πρώτο και μεγαλύτερο ανθρώπινο τραύμα είναι η δόμηση Εαυτού η οποία βασίζεται πάνω στο τραύμα της συνειδητοποίησης οτι εγώ δεν είμαι η μαμά μου. Κι οτι η μαμά μου έχει κι αυτή ανάγκες και μπορει να μην έρθει… Διαβάστε περισσότερα »
Είχα βγει χθες το βράδυ για μια μπίρα (μόνη γιατί θα έσκαγα, έχω κουδουνιαστεί είμαι όλη τη μέρα στο νοσοκομείο-συνοδός, και θα με φάει ζωντανή μου φαίνεται). Και όπως τριγύρναγα, συνάντησα μια φίλη, 11 χρονών, παιδική σεξεργασία (αυτόνομη πια). Καθίσαμε και μιλήσαμε πολλή ώρα. Μου έλεγε ιστορίες (για τους πελάτες της) που νομίζω ότι δεν μπορώ να τις ξανοίξω στο πλαίσιο του φόρουμ. Ενδεικτικά μόνο (γιατι αυτό ήταν φανταστικό): μου εξηγούσε πώς ένας τύπος, συστηματικός πελάτης της ζητάει να την χτυπάει. Και ότι έτσι εκδικείται τη μητέρα του που δεν κατάφερε να πει όχι στον βιασμό της (ο ίδιος/ ο… Διαβάστε περισσότερα »
Καμία παιδική “σεξεργασία” δεν είναι 1. εργασία 2. αυτόνομη. Είναι ακραία εκμετάλλευση και βιασμός. Οι δε πελάτες, δεν είναι πελάτες αλλά παιδοβιαστές. Το παιδί αυτό δεν είναι φίλη σου, αλλά ένα παιδί που χρειάζεται βοήθεια. Λυπάμαι για όσα έχεις ζήσει, αλλά κάποιες καταστάσεις δεν είναι φυσιολογικές όσο και να προσπαθούμε να τις ντύνουμε με μία ποιητική/ρομαντική διάθεση για να τις καταπιούμε και να επιβιώσουμε. Ελπίζω να έχεις απευθυνθεί σε ειδικό και ελπίζω να σε βοηθήσει. Ελπίζω και αυτό το παιδί, η “φίλη” σου, να βοηθηθεί από κάποιον με τη σειρά της.
Στα περισσότερα που μου λες, για να είμαι ειλικρινής δεν αντέχω να σου απαντήσω. Δε φταίει το σχόλιό σου, εγώ είμαι διαλυμένη. Και λέω να μην ξεπαστρέψω και τους τελευταίους πόρους που μου έχουν απομείνει Μόνο αυτό: όσο και να ελπίζεις κι εσύ κι εγώ και πολλοί… παιδική σεξεργασία ΔΥΣΤΥΧΩΣ (ΑΛΙΜΟΝΟ) υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει. Γιατί πολύ απλά όσο σοκαριζόμαστε κι απλώς ελπίζουμε, ε δε φτάνει. Αυτό που μπορώ ωστόσο να κάνω για σένα (και τους υπόλοιπους εννοείται), θα συμφωνήσω, είναι να μαζευτώ. Ξανοίχτηκα πολύ πράγματι και χωρίς ουσιαστικό λόγο, είμαι σπάταλη γαμώτο Μια γαμημένη ερώτηση (και δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Βρε καλή μου το βλέπω ότι είσαι διαλυμένη. Τι κατάλαβα από την πρώτη φορά που σε διάβασα, από την ιστορία που μας αφηγήθηκες πριν λίγο καιρό. Το καταλαβαίνω από τα σχόλια σου σε αυτή και σε άλλες αναρτήσεις. Ότι προσπαθείς να πείσεις τον εαυτό σου, ίσως και εμάς, ότι όσα έχεις ζήσει είναι απλά ένας διαφορετικός τρόπος να ανθίσει κανείς, ένας διαφορετικός τρόπος να βρει την ευτυχία πέρα από τον συμβατικό ή ίσως συντηρητικό. Έγραψες ότι από τα 13 σου είχες αρχίσει να μην κοιμάσαι στο σπίτι σου αλλά σε σπίτι φοιτητών, ότι από τα 16 σου έμενες πια μόνη… Διαβάστε περισσότερα »
(είπα δε θα επανέλθω, συγνώμη για την κατάχρηση) Η απόκλιση μεταξύ μας νομίζω οφείλεται στο ότι εγώ την ερμηνεύω ως σύγκρουση διαφορετικών ιδεολογικοπολιτικών υποβάθρων, ενώ εσύ τη διαβάζεις με ψυχοσυναιασθηματικούς όρους. Και αυτές οι διαφορετικές αφετηρίες φέρνουν ασυνεννοησία. Επειδή όμως κατά βάθος -θέλω να- είμαι ενωτική, θα προσπαθήσω να πατήσω κοινό έδαφος γιατί θέλω να συνεννοηθούμε, έστω σε κάποιο επίπεδο. Θα προσπαθήσω να διευκρινίσω λοιπόν: Για το κορίτσι: -Την εξέδιδε η μάνα της, η οποία πια είναι στη φυλακή. -Μεγάλωνε σε ίδρυμα, από όπου και το έσκασε γιατί περνούσε πολύ χειρότερα από ό,τι στο δρόμο (πολύ χειρότερα). -Έχουν πέσει πάνω… Διαβάστε περισσότερα »
Καταρχάς κουβέντα κάνουμε, όποτε θέλουμε, όποτε κουραστούμε, όποτε εκνευριστούμε, τη σταματάμε, επομένως δεν υπάρχει λόγος να ζητάς συγνώμη (ούτως ή άλλως μάλλον μόνο εγώ διαβάζω τις απαντήσεις σου και μόνο εσύ τις δικές μου πλέον). Δεύτερον δεν πιστεύω ότι εγώ ερμηνεύω την κατάσταση με ψυχοσυναισθηματικούς όρους, παρότι δεν είμαι σίγουρη ότι καταλαβαίνω τι εννοείς με αυτό. Αντίθετα, νομίζω ότι μιλάω λογικά και, αν μη τι άλλο, με πολύ καλή γνώση της ιδεολογικοπολιτικής διάστασης που επικαλείσαι (ελπίζω ότι οι γνώσεις μου βρίσκονται σε ικανοποιητικό επίπεδο δηλαδή, αλλιώς καλύτερα να αλλάξω καριέρα). Δεν είσαι 17 όπως λες, αλλά ορισμένες εκφράσεις σου στα… Διαβάστε περισσότερα »
Σ ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο, ειλικρινά, μου αρέσει αυτό μπες/βγες. Δε θα επιμείνω σε όλα. Μόνο αυτό (γιατί μπορεί να χάθηκε μέσα στα προηγούμενα): σε ίδρυμα έμενε, το έχει σκάσει πολλές φορές, και θα το σκάσει άλλες τόσες αν ξαναγυρίσει. Αυτό που προσπαθώ να πω, είναι ότι ο ΜΟΝΟΣ τρόπος για να μείνεις ‘κοντά’ της είναι με τους όρους της. Όσο κι αν σου ακούγεται κάπως…: αν σε νιώσει ότι πας να την ‘πιάσεις’ με οποιονδήποτε τρόπο, εξαφανίστηκε. Δε θα την ξαναδείς. Δεν είμαι (απλώς) ανώριμη/ ρομαντική/ φλου. Έχω δει από πολύ κοντά πώς ακριβώς αποτυγχάνουν οι μηχανισμοί του… Διαβάστε περισσότερα »
Μια χαρά φτουράνε τα textbooks για όλους, το πιο σημαντικό μέρος της εθνογραφικής έρευνας του Bourdieu έλαβε χώρα στην Αλγερία. Το περιθώριο μελέτησε και για αυτό η δουλειά του είναι τόσο σημαντική, αφού παρακάμπτει τόσο τον οικονομικό ντετερμινισμό του Μαρξ όσο και τον δυϊσμό του agency/structure πολλών κοινωνιολόγων. Αυτό που δεν φτουράει είναι το κράτος. Δεν είχα καμία αμφιβολία ότι το παιδάκι θα ήταν Ρομά. Και αυτά κάποιες φορές μπορούμε να τα βοηθήσουμε.
Δεν το ξεχνώ (για τις 26 είναι), δε με ξεχνάς κι εσύ, σ ευχαριστώ (κι ακόμα παραπέρα). Ενδεχομένως ακούγομαι επιθετική/ αμυνόμενη. Είναι γιατί δε με βλέπετε από κοντά, να δείτε ότι παίζω/ γελάω/ ανταλλάσσω σκέψεις. Σαφώς δεν προτείνω την παιδική σεξεργασία ως μέθοδο να μάθεις τρώγοντας τα μούτρα σου. Σαφέστατα. Και γι αυτό δεν το διάλεξα για τον εαυτό μου ούτε στα 13-14 που ήμουν απολύτως χωμένη/ ανακατεμένη μ αυτά τα παιδιά. Ούτε θεωρώ ότι υπάγεται στο πλαίσιο της σεξουαλικής ελευθερίας. Είπα μόνο ότι τα παιδιά που έχουν ζήσει έτσι, ξέρουν (από την ανάποδη, συμφωνώ) πολύ περισσότερα πράγματα από εμάς.… Διαβάστε περισσότερα »
Φυσικά θα πάω στο ραντεβού, δεν το έκλεισα για πλάκα, και θα το ακολουθήσω συστηματικά, το περιμένω πως και πως (απλά επειδή είναι σε δημόσια δομή, η συχνότητα πρέπει να είναι κάπως αραιή, κάθε 6 βδομάδες νομίζω). Εννοείται ότι δεν μπορώ να λύσω τον πόνο της, ούτε καν να τον απαλύνω, παρέα κάνω στα σκοτάδια της. Αυτό που λες με τη συγνώμη, μου μιλάει ΠΑΡΑ πολύ. Αυτό νομίζω θα είναι και για μένα το πιο δύσκολο κομμάτι που θα πρέπει να βγάλω πέρα. Δυσκολεύομαι πάρα πολύ με τη λήψη (γενικότερα), πόσο μάλλον της συγνώμης. Ξέρεις πού δυσκολεύομαι; Στο ότι μου… Διαβάστε περισσότερα »
Με μία διαφορά. Η 11χρονη δεν είναι επιζήσασα. Είναι θύμα που ακόμα βιάζεται από παιδοβιαστές. Θα ήταν τέλειο αν κάποιοι από αυτούς βρισκόντουσαν στη φυλακή και αν βρισκόταν κάποιος να ασχοληθεί με αυτό το παιδί. Με αυτό το ένα παιδί. Δεν μπορούμε να τα σώσουμε όλα. Εγώ μόνο μέχρι γατιά έχω σώσει, αυτά που βρέθηκαν μπροστά μου αδύναμα και ανήμπορα και κακοποιημένα. Κάπως βοηθάει τη συνείδησή μου για όσα δεν μπορώ να σώσω.
(απαντώ εδώ) Αν και καταλαβαίνω πολύ καλά τι λες και γιατί. Και δεν αμφισβητώ καθόλου όλη τη χρησιμότητα/ αποτελεσματικότητα αυτού που λες. Ούτε και την αναποτελεσματικότητα αυτού που λέω εγώ… …εξαιρετικά σύντομα (γιατί καταλαβαίνω ότι θα καταλάβεις τι θα πω): θεωρώ ότι η ανάγνωση του ‘θύματος’ -παρά τις ειλικρινείς/ καλές προθέσεις- έχει κάτι από την αγωνία μας να διαβάζουμε τους εαυτούς μας ως πρωταγωνιστές της κατάστασης. Έχουμε φτιάξει ένα πολιτικό φαντασιακό το οποίο δε μπορεί να μας πιάσει με την καμία χωρίς εξουσία. Κι έτσι εξαντλούμε την αλληλεγγύη μας μέσα στο κόντεξτ της σωτηρίας, που όμως έρχεται αναγκαστικά από τα… Διαβάστε περισσότερα »