Τα βλέπω όλα μαύρα.
Όλα ξεκίνησαν στα 15 όπου διαγνωστηκα με δύο προβλήματα υγείας που δεν είναι θανάσιμα αλλά χωρίς οριστική θεραπεία. Ζεις να υποφέρεις.
Μετά δεν έδωσα πανελλήνιες, η μόνη μου φίλη μετακόμισε και χάθηκε, σε δουλειές δεν με έπαιρναν ούτε σε φυλλάδια (μόνο για “δοκιμαστικά” όπου συμπεριφέρονται σαν σκουπίδια και δε σε πληρώνουν), στα 19 είχα μια παρενόχληση και ένα μήνα μετά με βίασε. Το είπα σε κάποια άτομα, αλλά είτε με εγκατέλειψαν ή τους άφησα εγώ γιατί δεν άντεχα ότι το ήξεραν.
Πάρα αυτά, δούλεψα σχεδόν 2 χρόνια σε ένα πρόγραμμα του ΟΑΕΔ, μαζί με μαθήματα. Αλλά προς το τέλος έπεσα πολύ σωματικά και ψυχικά, και παραιτήθηκα. Δεν έκανα τίποτα στα μαθήματα και στη δουλειά, μερικές φορές δεν παταγα πουθενά.
Στο σημείο που προσπαθούσα να φτιάξω τη ζωή μου με τη δουλειά, γνώρισα και έναν (πιθανό) νάρκισσο και όλα έδεσαν. Ακόμη έχω επαφές, σε μια σχέση εξάρτησης. Η οποία κάθε φορά που διακόπτεται, με οδηγεί σε απόπειρες. Οπότε μένω, και παρακαλάω να μη με αφήσει.
Έχω νοσηλευτεί 3 φορές σε ψυχιατρική, μια ακούσια, δύο εκούσια μετά από απόπειρες. Ψυχικά με τραυμάτισαν απίστευτα (ακόμη έχω εφιάλτες), αλλά ιατρικά με έβαλαν σε μια σειρά και ήμουν ασφαλής από τις παρορμήσεις να κάνω κάτι κακό.
Η μαμά μου δε χαίρεται καθόλου όταν βρίσκομαι εκεί, προφανώς.
Ανά περιόδους είναι σαν κάτι να αλλάζει στον εγκέφαλο και να αρχίζω μια καθοδική πορεία προς άσχημα πράγματα ως προς τον εαυτό μου. Σαν να γυρνάει ένας διακόπτης και όσο περνάνε οι μέρες… δυναμώνει η εσωτερική “φωνή” που μου λέει να κάνω κάτι κακό για να πονέσω. Αναγνωρίζω πλέον αυτόν τον κύκλο, πότε γυρνά ο διακόπτης… και το βλέπω πως εξελίσσεται.
Αυτή τη φορά δε βλέπω χαρά στη σχέση που ανέφερα πριν, καθώς βλέπω πως δεν υπάρχει επόμενο βήμα και παρόλο που αδυνατω να φύγω, δεν νιώθω κάτι με αυτόν τον άνθρωπο, γιατί στην ουσία δεν μου δίνει απολύτως τίποτα. Πάντα εγω δίνω και ας μη μου αναγνωρίζεται ποτέ. Άλλες φορές το βλέπω σαν τον μόνο λόγο να κρατηθώ.
Οι σκέψεις να κάνω κάτι κακό είναι στο μυαλό μου και πάλι από τη στιγμή που ξυπνάω, κάθε μέρα.
Και επειδή πλέον δεν αμφισβητώ για το τι είμαι ικανή, και ξέρω πως αν φτάσω στο επόμενο στάδιο και σπάσει η αντοχή μου, θα βρεθώ πάλι σε πολύ άσχημη κατάσταση, αναρωτιέμαι αν πρέπει να ζητήσω βοήθεια και να πάω πίσω στο νοσοκομείο όσο είναι ακόμη νωρίς και πώς να το πω στη μαμά μου (η οποία θα πρέπει να φροντίζει τα κατοικίδιά μου… + ότι έχει να τρέξει με τον άρρωστο πατέρα μου) ή να συνεχίσω μόνη μου και να κάνω πως δε συμβαίνει τίποτα.
Να πω εδώ πως περιμένω ένα πρόγραμμα ψυχοθεραπείας, τουλάχιστον είπαν θα με πάρουν τηλέφωνο μέσα σε δύο εβδομάδες, έχουν περάσει ήδη σχεδόν και οι δύο… δε ξέρω αν θα πάρουν. Πάντως στην πρώτη συνάντηση μου είπαν ότι δεν θεωρούν πως μπορούν να με βοηθήσουν με την ατομική ψυχοθεραπεία, γιατί θέλουν σταθερά άτομα και εγώ έχω μια ασταθή εικόνα. (Από την τελευταία ψυχιατρική το έσκασα μόνη μου χωρίς να με καταλάβουν). Είπαν πως χρειάζομαι ένα πιο κλειστό και υποστηρικτικό περιβάλλον. Πώς θα το συζητήσουν και θα επικοινωνήσουν σε δύο εβδομάδες.
Είναι όλα και πάλι δύσκολα. Έχω εμμονικες σκέψεις, δεν αντέχω να βλέπω άλλο κόσμο γύρω, σε φάση εύχομαι να μην υπήρχε κανείς, πνίγομαι, με ενοχλούν όλα, έχω παρατήσει τις φαρμακευτικές αγωγες. Όπως είπα πριν, έχει γυρίσει και πάλι ο διακόπτης και μαυρίζω.
Τι πιστεύετε ότι πρέπει να κάνω; Ευχαριστώ πολύ όποιον διάβασε και όποιον μπει στο κόπο να γράψει.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ασταθής
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Όσο διάβαζα έλεγα ότι καλύτερα να μην απαντήσω τίποτα αν και είμαι πολύ ευαισθητοποιημένη στο θέμα, γιατί δεν έχει νόημα να προσπαθήσω να κάνω διάγνωση από ένα γράμμα αλλά όπως γράφεις στο τέλος, την διάγνωση την έχεις αλλά είτε δεν την καταλαβαίνεις, είτε δεν την εμπιστεύεσαι. 1)Να τα πάρουμε ένα ένα, αυτό που περιγράφεις, ψυχολόγος δεν μπορεί να το διαχειριστεί. Εννοείται ότι χρειάζεσαι φαρμακευτική αγωγή. Η αγωγή θα σε σταθεροποιήσει ως ένα βαθμό, και μετά θα είσαι σε θέση να δεχτείς βοήθεια ψυχολόγου. Αυτή τη στιγμή, δεν μπορούν να σε βοηθήσουν, δεν έχουν τη δύναμη, δεν είναι ότι δε τους… Διαβάστε περισσότερα »
είχα γράψει δύο επιστολές από την απελπισία να βρω μια λύση στα σχόλια. πήγα στα επείγοντα χτες, δεν με πήραν σοβαρά ενώ έκλαιγα και είχα τραυματιστεί, μου είπαν ότι τα φάρμακα δε θα διώξουν τις σκέψεις, ότι θα τα χειροτερέψουν, επομένως δε μου έδωσε φάρμακα, και ότι η ψυχοθεραπεία θα βοηθήσει. περιμένω ψυχοθεραπεία σε ένα πρόγραμμα από ένα νοσοκομείο, αλλά είχαν πει θα με πάρουν τηλέφωνο και έχουν περάσει οι μέρες και δε με πήραν. οι άλλοι μου έλεγαν ότι χρειάζομαι κλειστό περιβάλλον υποστήριξης και ότι η ψυχοθεραπεία δε θα βοηθήσει, χτες μου είπε το αντίθετο και τελικά μένω χωρίς… Διαβάστε περισσότερα »
Δυστυχώς, αυτό δεν είναι καλό. Δεν ξέρω ποιος σε έδιωξε και γιατί, ακούγεται σα να μην ήξερε τη δουλειά του αυτός που σου μίλησε έτσι. Συγγνώμη που σου φέρθηκαν με αυτόν τον τρόπο. Πρέπει να προσπαθήσεις ξανά. Δεν είμαι σίγουρη πως λειτουργεί η ψυχιατρική βοήθεια στην Ελλάδα αλλά έχω δει που η Ρένα βάζει συγκεκριμένα λινκ σε σχόλια. Το τελευταίο ήταν αρκετά πρόσφατο. Θα κοιτάξω να το βρω και να βάλω λινκ. Εκτός αν η ομάδα που εγκρίνει τα σχόλια είναι σε θέση να το βρει γρηγορότερα. Όταν πας πρέπει να τους πεις για τις παραισθήσεις και για τις φωνές.… Διαβάστε περισσότερα »
Βρήκα το λινκ, μπορεί να είναι και στη δική σου δεύτερη επιστολή: https://ampa.lifo.gr/renatalks/i-rena-apanta-schesi-synexartisis/ Αν είσαι στην Αθήνα, κλείσε ραντεβού στο Αιγινήτειο Βασ. Σοφίας 72-74, Αθήνα ΤΚ 115 28, στη Γραμματεία των εξωτερικών ιατρείων (τηλ. 210 7289250) από τις 9.00 έως τις 13.00 καθημερινά εκτός Σ-Κ, κι αν δεν μπορούν να σε αναλάβουν εκείνοι θα σε παραπέμψουν στο κατάλληλο νοσοκομείο/κλινική. Το ίδιο και για την υπόλοιπη Ελλάδα, θα σου δώσουν τηλέφωνα ανάλογα την περιοχή. Δικαιούσαι εξετάσεις και αγωγή με το ΑΜΚΑ σου και μόνον στο σύστημα δημόσιας υγείας. Μην το αμελήσεις, κάν’το τώρα. Αν εσείς ή κάποιος που γνωρίζετε έχει σκέψεις… Διαβάστε περισσότερα »
Κάνε το. Μην το αμελήσεις.
Το άτομο εκεί μάλλον δεν είναι επαγγελματίας. Η απάντηση μπαζει. Αν ήταν και νοιαζόταν κιόλας θα σε βοηθούσε. Ψάξε για άλλο χώρο περίθαλψης. Δεν έχει στην περιοχή που μένεις; Βρες αλλού.
Σε παρακαλώ πολύ ξεκινά ΑΜΕΣΑ την φαρμακευτική αγωγή. Αυτή θα χρειαστεί κάποιες εβδομάδων να δράσει αλλά ήδη από τις πρώτες μέρες θα γίνει κάπως πιο θετική η σκέψη σου. Δεν είναι δυνατό αυτό που περιγράφεις σε αυτή τη φάση να το διαχειριστείς χωρίς φάρμακα. Αφού σταθεροποιηθείς με την αγωγή κ αρχίσεις κάποια υποστηρικτική θεραπεία (psychotherapy but also you may need additional acceptance commitment therapy -ACT to learn to deal with your chronic medical problems) τότε σε δεύτερο χρόνο θα δεις τη σχέση σου κ θα πράξεις ανάλογα. Σε αυτή τη φάση η προτεραιότητα είναι να ανακόψεις την καθοδική πορεία, να… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι δύσκολη η κατάσταση αρκετά. Νομίζω θα ηταν καλό να αναζητήσεις βοήθεια όπως είπες και εσύ τώρα που είναι νωρίς. Αφού με το καλό μπεις σε σειρά στέλνεις και τον τύπο στο καλό. Δώσε χρόνο στον εαυτό να έρθει στα ίσα του. Κάνε την θεραπεία σου, την έχεις ανάγκη, μην τα παρατάς. ( όσο για την μαμα σου ναι στεναχωριέται αλλά είμαι σίγουρη ότι ξέρει πως είναι για το καλό σου) το χεις!
προεχεί η σωματική σου ακεραιότητα και πρέπει οπωσδήποτε να απευθυνθείς στην μητέρα σου να σε βοηθήσει να βρείτε λύση άμεσα με φαρμακευτική αγωγή. Μην το περνάς μόνη σου εφόσον έχεις ανθρώπους γύρω σου. Δίνεις έναν αγώνα, όμως υπάρχει φώς στο τούνελ! Εχείς ήδη αντιληφθεί τους κύκλους και βλέπεις την εξελιξή τους όπως λες. Αυτό που έχεις καταφέρει είναι πολύ σημαντικό, τώρα το επόμενο βήμα είνα να σταθεροποίείσεις την ψυχική σου κατασταση. Μια μεγάλη αγκαλιά και από μένα και στείλε μας update.
Ακριβώς και στείλε τον τύπο στο καλό.
Να αναζητήσεις βοήθεια όσο πιο νωρίς μπορείς. Μια μεγάλη αγκαλιά
Καταρχάς μια μεγάλη αγκαλιά. Μην σταματήσεις να παλεύεις. Δεν νομίζω να φταίει που τα βλέπεις όλα μαύρα. Κάτι άλλο φταίει μέσα σου. Ο τρόπος σκέψης σου. Είσαι αυτοκαταστροφική λόγω όσων έζησες, βιασμό κτλ. Στις δουλειές και όλα αυτά μάλλον δεν βρήκες το δρόμο σου και καλούς ανθρώπους και αυτό, ίσως, σε έριξε ακόμα περισσότερο. Η απόρριψη μας ρίχνει. Νιώθουμε άχρηστοι. Έναν καλό ψυχίατρο χρειάζεσαι. Ο ψυχολόγος στην περίπτωση σου δεν μπορεί να βοηθήσει. Δεν έχει τη δυνατότητα της συνταγογράφησης φαρμάκων. Γιατί εγκλεισμό; Αυτό δεν μπορώ να το υποστηρίξω ή όχι διότι δεν είναι ο κλάδος μου και ενδεχομένως να κάνω… Διαβάστε περισσότερα »
Μπράβο που πήγες στα επείγοντα να αναζητήσεις υποστήριξη. Ο δρόμος σου προς τη θεραπεία έχει ήδη ανοίξει αφού όπως λες αναγνωρίζεις από πριν τους κύκλους, χωρίς να χρειάζεται να φτάσεις πρώτα στην απόπειρα όπως παλιότερα. Αυτό σημαίνει ότι έχεις κερδίσει σε επίγνωση και με τον καιρό, βήμα βήμα θα κερδίζεις κι άλλο.
Πήγαινε πάλι στην κλινική που ήσουν αφού έχουν και το ιστορικό σου ή πάρε τηλ στο αιγινιτειο ή πήγαινε αλλού ή πήγαινε ξανά στα επείγοντα.
Συσσώρευσε όση δύναμη έχεις για να δώσεις τον εαυτό σου τη βοήθεια που έχεις ανάγκη.
Στέλνω τη σκέψη μου. Το χεις.