Καλησπέρα Ρένα και σε καλησπέρα σε όλη την διαδικτυακή παρέα.
Διαβάζω αρκετό καιρό και πήρα το θάρρος να σε ρωτήσω και να σου γράψω.
Νομίζω ότι μαζί με τις αναγνώστριες & τους αναγνώστες είστε πολλοί κατάλληλες& κατάλληλοι να μου δώσετε μια οπτική.
Είμαι 37 και δουλεύω από τα 25. Δεν έχω κάνει κάποια τρελή καριέρα αλλά στέκομαι στο επάγγελμα μου αρκετά τίμια. Κάποιες πτυχές του μου αρέσουν κάποιες άλλες όχι. Είμαι πολιτικός μηχανικός.
Πριν 2 χρόνια άλλαξα πόλη και ήρθα σε πόλη με πανεπιστήμιο και σχολή ψυχολογίας. Έκανα ήδη η ίδια 6-7 χρόνια ψυχοθεραπεία και συνέχισα και εδώ. Μου γεννήθηκε, λοιπόν, η σκέψη να δώσω κατατακτήριες για να αλλάξω επάγγελμα. Όσο περνάει ο καιρός, λέω “ναι πόσο μου ταιριάζει”, “τι ωραίο να κάνεις κάτι με τον άνθρωπο” και γενικά βιώνω μια χαρά στην σκέψη της αλλαγής.
Προχθές μετά την ψυχοθεραπεία & αφού το είχα πει στην ψυχολόγο μου, το πόσο ανάγκη έχω να κάνω κάτι πιο κοντά στον άνθρωπο και πιο διαδραστικό και ότι θεωρώ ότι είμαι πολύ καλή για ψυχολόγος κλπ, σκέφτηκα μήπως η σκέψη αυτή μου γεννήθηκε λόγω της δικής μου θεραπείας και τείνω να σκέφτομαι ότι έτσι είναι το επάγγελμα και να κάνω λάθος. Μήπως είτε το έχω εξιδανικεύσει, είτε έχω υποτιμήσει την σοβαρότητα παρ ότι αντιλαμβάνομαι την δυσκολία.
Προσωπικά, ξεκίνησα θεραπεία για να βελτιώσω κάποιες αγκυλώσεις μου και κάποιες κρίσεις πανικού. Ενώ με βοήθησε τρελά, νιώθω ότι δεν αποτελώ κάποια δύσκολη πίστα για τον θεραπευτή μου. Οπότε, σκέφτηκα μήπως έχω υποτιμήσει το πόσο λάθος μπορεί να κάνω μια διάγνωση και μια θεραπεία. Θα μου πεις και το σπίτι μπορεί να πέσει από λάθος μου, αλλά για κάποιο λόγο αυτό δεν το φοβήθηκα ποτέ.
Η ερώτηση, λοιπόν, είναι αν έχετε κάποιες σκέψεις, συμβουλές κλπ για το επάγγελμα και αν θα έπρεπε να σκεφτώ κάτι πολύ σοβαρά πριν την μεγάλη αλλαγή που ετοιμάζομαι να κάνω. Αν βέβαια, περάσω και τις εξετάσεις εισαγωγής.
Καλή εβδομάδα!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αλεξάνδρα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αλεξάνδρα, επάγγελμα δεν θα αλλάξεις όταν θα περάσεις τις κατατακτήριες. Θα αλλάξεις αφού αποφοιτήσεις, σταματήσεις αυτό που κάνεις, και αρχίσεις να κάνεις το καινούριο, επαγγελματικά. Επαγγελματίες γινόμαστε όταν ασκούμαι επάγγελμα, όχι όταν μας έρχεται σαν ιδέα. Δώσε για τη σχολή, καλή επιτυχία σου εύχομαι, να ξέρεις ότι αν δώσεις πανελλήνιες είναι πολύ πιο εύκολο να μπεις από ότι με κατατακτήριες, και καλό πτυχίο εύχομαι. Τώρα, όταν και αν αποφοιτήσεις, (το αν το βάζω γιατί μπορεί να αποφασίσεις ότι δεν αξίζει τον κόπο τελικά, όχι γιατί δεν είσαι αρκετά ικανή) θα έχουν περάσει και 4 χρόνια μέχρι τότε, αν σε παίρνει… Διαβάστε περισσότερα »
Αλεξάνδρα το θέμα δεν είναι αν κάνεις η όχι εσύ γι’αυτη τη δουλειά, αν σου αρέσει μπορείς άνετα να εντρυφήσεις και θα τα μάθεις στην πορεία. Το θέμα είναι που θα βρεις δουλειά ως Ψυχολόγος. Με κατατακτήριες μπαίνεις κατευθείαν στο δεύτερο έτος αν ήδη έχεις ένα πτυχίο. Ωραίες είναι οι σπουδές αν σου αρέσει το αντικείμενο, μετά όμως; Το να δουλέψεις ως υπάλληλος είτε στον δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα είναι από δύσκολο έως ακατόρθωτο, εκτός κι αν έχεις τα μέσα και τις γνωριμίες. Η μόνη ελπίδα είναι να ανοίξεις η ίδια κάτι ως ελεύθερη επαγγελματίας, αλλά αυτό θέλει γερό… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή εχω ακριβώς την ίδια σκέψη με τη γραφουσα αυτό τον καιρό, και θεωρούσα το επάγγελμα του ψυχολόγου ιδανικό, μου έκανε εντύπωση το σχόλιο σου.
Αν ένα ψυχολόγος παίρνει 40€ την συνεδρία και σε κάποιους χωρίς απόδειξη καν, πως ακριβώς δεν μπορεί να βιοποριστει από αυτό;
Αν έχεις πελατεία θα βγάλεις λεφτά. Αλλά όπως και σε πολλά επαγγέλματα στην Ελλάδα ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος.
Το βλέπεις και εδώ, πολλοί στέλνουν ερωτήσεις και ξέρουν πως χρειάζονται ή θέλουν να επισκεφθούν ψυχολόγο, αλλά δεν έχουν χρήματα.
Πολύ σημαντικός παράγοντας που τον ξέχασα, έχεις απόλυτο δίκιο. Στην Ελλάδα το σάιτ αυτό, η κομμώτρια, ο μπάρμαν, οι φίλοι κτλ, όλοι λειτουργούν ως δωρεάν Ψυχολόγοι. Ακόμα και οι ιερόδουλες για τους άντρες. Προτιμούν να μην πληρώσουν ειδικό, για πολλούς λόγους. Μη οικονομική άνεση, υποτίμηση της ψυχικής υγείας, ταμπού του τύπου “θα πάω σε τρελογιατρό” κτλ. Αν πονέσει το πόδι τους θα πάνε στον Ορθοπεδικό, αν η ψυχική υγεία όμως δεν είναι εντάξει, θα αποφύγουν τον Ψυχολόγο.
σαν κάθε ελεύθερος επαγγελματίας παίνεις ένα ρίσκο. Κάνεις έναρξη επαγγέλματος και έχεις ορισμένες υποχρεώσεις που τρέχουν, ασφάλιση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, φόροι, εργασιακός χώρος κτλ. Εξαρτάται πόσους πελάτες έχεις και πόσοι απαο αυτούς είναι σταθεροί. Η σχολιάστρια δεν λέει ότι είναι ακατόρθωτο αλλά θέτει και κάποιες πιο “μπανάλ” παραμετρους που συνήθως δεν σκεφτόμαστε πάνω στον ενθουσιασμό μας.
Δηλ σκέφτομαι, αν δεν μπορεί να βιοποριστει ο ψυχολόγος, ο μουσικός τι κάνει;
Που παίρνει 30€ το μήνα από ένα ωδείο, όχι την ώρα.
ο ψυχολόγος μπορεί να βιοποριστεί, αλλά όπως κάθε ελεύθερος επαγγελματίας- γιατί έτσι εργάζονται οι περισσότεροι- στην αρχή είναι δύσκολα μέχρι να αποκτήσουν πελατολόγειο κτλ. Και άλλο να χτίζεις ελεύθερο επάγγελμα στα 25 σου και αλλο στα 41, όσο θα είναι η γράφουσα όταν τελειώσει το πρώτο της πτυχίο. Και γράφει σωστά η @galini17 . Το πρώτο πτυχίο της ψυχολογίας δεν επαρκεί, χρειάζεσαι μετεκπαιδεύσεις, εξειδίκευση, στοχευμένη ψυχανάλυση από μέντορα (δεν ξέρω αν το πληρώνεις αυτό) ώστε να μπορέσεις να βοηθήσεις ουσιαστικά τους ιδιώτες πελάτες σου αλλά και να χτυπήσεις θέση ψ. συμβούλου σε σχολεία, οργανισμούς, εταιρείες κτλ.
Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια. Φυσικά και υπάρχουν Ψυχολόγοι που ζουν μόνο από αυτό, αλλά ακόμα περισσότεροι αυτοί που μένουν με τα πτυχία. Είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων όπως γράφω στο κείμενό μου. Όσοι έχουν χρόνια στο επάγγελμα και έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν έναν μεγάλο κύκλο γνωριμιών, έχουν πιάσει την καλή. Για κάποιον όμως που ξεκινάει τώρα, το μέλλον δεν προβλέπεται καλό, εκτός κι αν έχει πια τόσες άκρες. Σκέψου το και με τη λογική, τι ανταγωνισμός υπάρχει σ’έναν κλάδο που θεωρητικά κάθε απόφοιτος με το πτυχίο και μια άδεια ασκήσεως επαγγέλματος μπορεί να ανοίξει δικό του χώρο. Ναι, 40 και… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ μουσικός είμαι και δε μπορώ να σταυρώσω δεύτερο ιδιαίτερο, τι λέμε τώρα…
Πάντως ξέρω πολλούς ψυχολόγους που βγάζουν πολλά λεφτά, ξέρω και ψυχολόγους που έχουν μπει σε σχολείο με ένα χαρτί μόνο, ξέρω και πολλούς ψυχολογους που δε δίνουν απόδειξη, μιας κι έχω επισκεφτεί πάρα πολλούς. Κανείς δεν έδινε απόδειξη.
Ο,τι υπάρχουν, πάντα υπάρχουν. Το θέμα είναι πόσοι; Κάνε μια έρευνα το πόσοι παίρνουν πτυχίο Ψυχολογίας και πόσοι από αυτούς ζουν με την Ψυχολογία και δεν θα σου αρέσει καθόλου το αποτέλεσμα.
Να προσθέσουμε και το καινούριο φορολογικό. Η νεοδημοκρατική κυβέρνηση θεωρεί ότι, πολύ σύντομα μετά από το άνοιγμα των βιβλίων στην εφορία, θα βγάζεις καθαρά όσα και ο μεικτός (όχι ο καθαρός) κατώτατος βασικός μισθός. Αφού θα έχεις προηγουμένως πληρώσει ενοίκιο, ασφάλιση, λογαριασμούς, λοιπά έξοδα, κλπ.
δεν είναι πολύ καλή εποχή να ξεκινάς καριέρα ελεύθερου επαγγελματία σε άλλο αντικείμενο μετά τα 40
Ναι, μες στα πράγματα πάντα η κυβέρνηση, μας υποχρέωσε. Λες και θα ανοίξεις γραφείο και θα περιμένουν ουρά οι πελάτες απέξω.
Οσο για τους μουσικούς και τους καλλιτέχνες γενικότερα, με εντυπωσίασε η απάντηση που έδωσε γνωστός ηθοποιός, ο Σταμουλακάτος ήταν νομίζω, σε συνέντευξη: χρειάστηκε να φτάσει κοντά στην ηλικία των 50 χρόνων για να αναφέρει στη φορολογική του δήλωση κύρια πηγή εσόδων την ηθοποιία. Προηγουμένως ήταν το κουριεριλίκι και διάφορες άλλες μικροδουλειές, οι οποίες του επέτρεπαν ωστόσο να φυτοζωεί, καθώς η ηθοποιία άφηνε ψίχουλα
Ε μα όπως λέγανε γνωστοί μεγάλοι κωμικοί ηθοποιοί, ηθοποιός σημαίνει φως…
νερό, τηλέφωνο απλήρωτο 🤣🤣
χαχαχ αστο, ποναμε 😅 εγω την εχω βρει τη λυση με δυο διαφορετικα παραλληλα επαγγελματα και παλι ζοριζομαι.
Συγγενικό μου πρόσωπο κάνει το διδακτορικό της στην ψυχολογία. Έχει δικό της γραφείο το οποίο ενοίκιο της το πληρώνει η μητέρα της γιατί δεν μπορεί να ανταπεξέλθει οικονομικά. Οι ψυχολόγοι υποχρεούνται να κάνουν ψυχοθεραπεία παράλληλα με την άσκηση του επαγγέλματος την οποία πληρώνουν και τους αξιολογούν οι επιβλεπόντες προκειμένου να συνεχίσουν να ασκούν το επάγγελμα.
Προτείνω να κάνεις μια ενδελεχή έρευνα αν θέλεις να ακολουθήσεις αυτό το επάγγελμα γιατί αρκετοί πιστεύουν ότι είναι κάτι απλό…Δυστυχώς στην πορεία ανακαλύπτουν τελείως διαφορετική οπτική…..
Γειά σου! Είμαι αρκετά υπέρ του να αλλάζει κάνεις πορεία, το θεωρώ υγιές, όμορφο, συναρπαστικό. Και εφόσον είναι ακτι συνειδητό το οποίο έχεις σκεφτεί, θεωρώ πολύ κρίμα να παραμείνεις σε ένα επάγγελμα που δεν σε καλύπτει. Θεωρώ ότι είσαι πολύ νέα και ότι δικαιούμαστε να κάνουμε λάθη και να δοκιμάζουμε όσο ζούμε. Επίσης θεωρώ ότι σαν επάγγελμα είναι αρκετά ώριμη και καλη ηλικία να το ξεκινήσεις, καθώς έχεις εμπειρία ζωής και εμπειρία σαν θεραπευομενη. Φυσικά οι ψυχολόγοι θα έχουν περισσότερα να σου πουν επί του θέματος. Σίγουρα θα αντιμετωπίσεις δυσκολιες και ίσως να μην μπορέσεις να αφήσεις τη δουλειά σου… Διαβάστε περισσότερα »
Κάνε μεταπτυχιακό στο environmental psychology που συνδυάζει κ τα 2 :-p
Πρεπει να ειμαστε ευέλικτοι. Αυτο ειναι το πρόταγμα και το μεγαλο στοιχημα της εποχης που ζουμε. Οι πιο ευελικτοι θα “επιβιωσουν” και θα προοδευσουν συνολικα και οχι οι πιο καταρτισμενοι. Στη σκεψη σου διακρινω μια ευελιξια και ενα open-mindedness και αυτο ειναι σπανιο. Ελαχιστοι ανθρωποι θα βγουν εξω απο το comfort zone τους, θα τα τιναξουν ολα στον αερα που λεμε για να παρουν δρομους που δεν ξερουν καν πού θα τους βγάλουν.. Ιδιως ανθρωποι καριερας και με δυσκολα πτυχια οπως εσυ. Μπραβο θα πω. Οχι απαραιτητα λογω της επιλογης να γινεις ψυχολογος. Προσωπικα με την συγκεκριμενη σου επιλογη επαγγελματος… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχουν πολλά επαγγέλματα κοντά στο άνθρωπο πχ εστίαση, τουρισμός… Δε νομίζω ότι είναι τυχαία η επιλογή της ψυχολογίας. Γιατί δεν το συζητάς με την θεραπεύτρια σου?
Αισθάνομαι ότι τα περισσότερα σχόλια εδώ είναι αποθαρρυντικα και δεν μου αρέσει αυτό. Μπορείς λοιπόν να γίνεις ψυχολόγος με διάφορους τρόπους. Ο ένας είναι η δημόσια σχολή, ο άλλος είναι η ιδιωτική σχολή, ο τρίτος είναι να πας κατευθείαν για κάποιο bachelor ψυχοθεραπείας -ιδιωτικα κ αυτο- που θα σου δώσει και άμεσο δρόμο στην ενασχόληση με το επάγγελμα. Εάν το να γίνεις ψυχοθεραπευτρια είναι αυτό που θες, το να τελειώσεις το πρώτο πτυχίο της ψυχολογίας δεν λέει τίποτα. Θα πρέπει μετά να αφιερώσεις και αλλά χρόνια στο να εκπαιδευτείς σε μια προσέγγιση. Τώρα κάποιες σχολές προσεγγίσεων δεν απαιτούν να έχεις… Διαβάστε περισσότερα »
αν έχεις τον χρόνο για να κάνεις σπουδές κάντες!!! τώρα για το επαγγελματικό αποφασίζεις όταν τελειώσεις, είναι όμως τόσο ωραίο να σπουδάζεις, να ανοίγουν οι ορίζοντές σου, να σου μεταλαμπαδεύεται η γνώση, τι ωραίο το αίσθημα μέσα στο αμφιθέατρο, στις εργασίες . Τώρα με την αλληλεπίδραση που θα έχεις με τα 17-18χρονα δεν μπορώ να ξέρω πως θα είναι, αλλά εσυ πας τώρα για να εντρυφίσεις σε κάτι που σε γαργαλάει. Οπότε αν είχα τον χρόνο (και το χρήμα) δεν θα με απασχολούσε και πολύ από που γεννήθηκε αυτό το “γαργάλιτο” .