Καλησπέρα!! Κάποιες φορές αναρωτιέμαι γιατί να τα φέρνει έτσι η ζωή και δεν έχω καταφέρει ποτέ να καταλάβω το γιατί…. Στα 15 μου έπρεπε να να μείνω με τους γονείς μου και τα άλλα 2 αδέρφια μου σε ένα μικρό σπίτι με ένα δωμάτιο, ένα μπάνιο και μια κουζίνα. Μέσα στην κουζίνα υπήρχε ένας καναπές που κοιμόταν ο πατέρας μου, μια μέρα με είχε πάρει ο ύπνος εκεί. Ήρθε από την δουλειά μεθυσμένος και ξάπλωσε δίπλα μου. Εγώ ένοιωθα ασφάλεια γιατί ήταν ο πατέρας μου…λάθος μου….άρχισε να με χαϊδεύει και ξαφνικά ένοιωσα το χέρι του να μου κλείνει το στόμα και κάτι να με πονάει, μέχρι τότε δεν ήξερα τι είναι αυτό, πετάχτηκα επάνω κ άρχισα να φωνάζω. Τότε ανοίγω την πόρτα και έτρεξα έξω. Με πιάνει η μάνα μου μου λέει τι έγινε; και πετάγεται ο πατέρας μου και λέει τίποτα όνειρο είδε και τρόμαξε. Την άλλη μέρα επέμενα να πάω να μείνω στην γιαγιά μου. Τότε η αδερφή μου με ρώτησε τι έπαθες; και όταν της είπα έπαθε κρίση. Από τα πολλά έφαγα απειλές να το πάρω πίσω κ το πήρα, η μάνα μου δεν με πίστεψε ποτέ, δεν το δέχτηκε ποτέ. Από τότε δεν ξανά πάτησα ποτέ σπίτι τους ακόμα και όταν μετακόμισαν σε άλλο. Ακόμα η μάνα μου με θεωρεί ψεύτρα, ακόμα δεν έχει καταλάβει στα 35 μου γιατί δεν έχω κάνει παιδί, ακόμα δεν έχει καταλάβει γιατί τους έχω σε απόσταση και απλά όταν χρειάζεται κάτι θα την βοηθήσω. Γιατί όπως λέω πάντα, ο τροχός γυρίζει και έχει γυρίσει, δεν θα πω αλλά γιατί είναι πολλά ακόμα και όταν ήμουν παιδί που την έβλεπα να τρώει ξύλο και πάλι με έβγαζε τρελή, ότι δεν έχουν γίνει αυτά.
Και όμως μαμά έχουν γίνει και με έχουν σημαδέψει…αλλά κάποιος βλέπει και τιμωρεί κ εσένα και τον μπαμπά.
Ευχαριστώ!!!
ΔΗΜΗΤΡΑ
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Να σταματήσεις να προσφέρεις τη βοήθειά σου. Όχι μόνο επειδή σου την αρνήθηκε, όχι μόνο γιατί επέλεξε να μην σε πιστέψει. Κυρίως για να σταματήσεις να έρχεσαι σε επαφή με ό,τι & όποιους σε πλήγωσαν & σου σημάδεψαν τόσο άσχημα τη ζωή. Αυτό θα σε συμβούλευα. Και να απευθυνθείς σε κάποιον ειδικό, καθώς τέτοια τραύματα δεν επουλώνονται ποτέ μόνα τους ‘& μόνο με την βοηθεια του χρόνου. Είναι πολύ σκληρό αυτό που έζησες. Και δεν έχει κανένα νόημα να τους αποφεύγεις απλά. Πρέπει να τους διαγράψεις εντελώς. Λυπάμαι πολύ. Δεν τους χρωστάς τίποτα. Η συγνώμη που χρωστά η μητέρα σου… Διαβάστε περισσότερα »
Ντρεπομαι που ανηκω στο ανθρωπινο ειδος.
Γιατί έρχεστε ακόμα όμως σε επαφή μαζί τους; Για να μην σας πουν “έλα μωρέ γονείς σου είναι”; Όχι φίλ@ δεν πάει έτσι. Αν κάποιος σε έχει πληγώσει επανειλημμένα επειδή επέλεξε να μην σε πιστέψει, πρέπει να κόβεις μια και καλή. Εδώ εγώ θα έλεγα, ΕΙΔΙΚΑ αν πρόκειται για γονείς. Θα έπρεπε να ευχαριστούσαν τον Θεό που τους βοηθάτε ακόμα, όχι να το έχουν και δεδομένο.
Κουράγιο στον αγώνα σου κορίτσι μου. Καλά έκανες και το χειρίστηκες όπως το χειρίστηκες, έκανες ο,τι ένιωθες καλύτερο για σένα. Η μαμά σου είναι για λύπηση, όχι για θυμό, αυτή κι αν υποφέρει από αυτόν κι απ’το μυαλό της. Να κάνεις ο,τι νιώθεις σωστό. Μια καλή ιδέα θα ήταν να απευθυνθείς σε ψυχοθεραπευτ@. Αγκαλιά
Η μητέρα σου θίχτηκε ως γυναίκα με αυτό που άκουσε για τον πατέρα σου; Αφού όπως λες έχει φάει και ξύλο. Άρα κρύβεται πίσω από το δάχτυλό της. Φοβάται τι θα πει ο κόσμος. Θα έπρεπε να σκεφτεί τα παιδιά της όμως και όχι να φαίνεται στους άλλους η ‘καλη οικογενεια’. Να πάψεις να τη βοηθάς όχι για εκδίκηση αλλά γιατί δε σου κάνει καλό να έρχεσαι σε επαφή μαζί της. Σαν μητέρα έπρεπε να σε προστατέψει και δεν το έκανε ποτέ. Λυπάμαι πολύ αλλά θα έπρεπε να κλείσετε τον πατέρα σου στη φυλακή για όλες τις παραβατικές συμπεριφορές του.… Διαβάστε περισσότερα »