Προσωπική ιστορία: “Σε 5 λεπτά να είσαι πίσω, αλλιώς η πόρτα θα κλείσει”

Καλησπέρα στη παρέα.

Ημουν 5 χρόνια με ένα παιδί με το οποίο χώρισα πρόσφατα και θέλω να σας πω ένα σκηνικό που είχε γίνει στη καραντίνα για να μου πείτε εάν αξίζει να στενοχωριέμαι για τον χωρισμό ή να κάνω προσπάθεια επανασύνδεσης.

Να σημειωθεί πως στην καραντίνα είχα μετακομίσει σπίτι του για να είμαστε μαζί και προφανώς μέναμε μαζί με τους γονείς του αφού ήμασταν 22 χρονών. Εκείνοι πορφανώς με φρόντιζαν και ήταν αρκετά καλοί μαζί μου και ήθελα να μένουμε όλοι παρέα.

Ένα βροχερό βραδυ με κάλεσε μια φίλη μου να πάω σπίτι της για να δούμε τον ημιτελικό ενός ριάλιτι. Προφανώς και δέχτηκα αφού το σπίτι της ηταν λίγα τετράγωνα παραπάνω και πήρα το αυτοκίνητό μου και πήγα. Προφανώς τον πείραξε, αλλά δεν μπορούσε να κάνει και κάτι. Του είπα δεν θα αργήσω, το πολύ 12.30 θα είμαι σπίτι. Άλλωστε δεν δουλεύαμε ούτε είχαμε πρωινό ξύπνημα.

Κατά τις 12.20 και αφού ήμουν με τις φίλες μου κ είχα ξεχαστεί, λαμβάνω ένα μήνυμα στο οποίο με ρωτούσε τι ώρα θα γυρίσω. Απάντησα πως δεν έχει τελειώσει ακόμα το επεισόδιο κ πως υπολογίζω σε κανένα 20λεπτο να φύγω. Έλα όμως που το επεισόδιο άργησε λίγο παραπάνω. Όχι πολύ όμως (τύπου 10-20 λεπτά) και ενώ τελείωσε τα κορίτσια επέμεναν να κάτσω λίγο ακόμα μαζί τους να συζητήσουμε.

Σκέφτηκα τον σύντροφό μου, σκέφτηκα πως δεν είναι σωστό να γυρίσω σπίτι του πάρα πολύ αργά, διότι με φιλοξενούσε και ένιωθα υποχρέωση, ούτε μου άρεσε να τον αφήσω να κοιμηθεί μόνος του..Φεύγω λοιπόν και αρχίζω να κατευθύνομαι προς το σπίτι του με μεγάλη χαρά και προσμονή να τον δώ.

Μόλις παρκάρω τον καλώ στο κινητό για να μου ανοίξει, μην χτυπήσω το κουδούνι κ ενοχλήσω τους γονείς του. Δεν απαντά. Ξανακαλώ προφανώς γιατί σκέφτηκα πως μπορεί να είναι στον κάτω όροφο και να μην το ακούει.Τίποτα. Αμέσως μου έρχεται μήνυμα από τον ίδιο που έλεγε ”τι θέλεις?Κοιμάμαι.’

Του απαντάω αμέσως ‘με συγχωρείς που άργησα μπορείς να μου ανοίξεις. Δεν απαντάει. Τον ξαναπαίρνω τηλέφωνο φανερά απορημένη αφού δεν καταλαβαίνω γιατί μου στέλνει μηνύματα από τη στιγμή που ξέρει πως περιμένω να μου ανοίξει και μετά δεν απαντάει κιόλας. Το σηκώνει με ένα απαξιωτικό ύφος και μου λέει ‘ενα απλό ”ναι”.Του λέω ευγενικά αν μπορεί να μου ανοίξει γιατί κάθομαι μόνη μου στο αυτοκίνητο με τη βροχή.

Μου λέει αστο καλύτερα, αφού άργησες , τώρα πήγαινε σπίτι σου. Τί? Σάστισα…δεν ήξερα τι να κάνω. Δεν μπορούσα να φύγω προφανώς με την απαγόρευση κυκλοφορίας (εγώ έμενα 20 λεπτά μακριά)κ επίσης σκεφτόμουν πως θα ταράξω τους γονείς μου αν τηλεφωνήσω μέσα στη νύχτα να μου ανοίξουν.

Τον παρακαλούσα αρκετή ώρα και εκείνος ήταν κάθετος πως δεν θέλει να κοιμηθεί μαζί μου. Μου το κλείνει. Με πιάνουν τα κλάματα, δεν ξέρω τι να κάνω. Προφανώς δεν μπορώ να γυρίσω σπίτι μου, πως θα διέσχιζα τη Κηφισίας χωρίς να με σταματήσουν? Με πιάνει πανικός. Τηλεφωνώ στη φίλη μου που μένει κοντά να της ζητήσω βοήθεια, διαφορετικά η μόνη μου επιλογή ήταν να κοιμηθώ στο αυτοκίνητο.

Η φιλη μου απόρησε πως δεν μου άνοιξε ο άλλος, όμως αμέσως με χαρά μου είπε να με φιλοξενήσει και έτσι λοιπόν ξεκίνησα να κατευθύνομαι προς τα εκεί.

Αυτός προφανώς άκουσε το αυτοκίνητό μου να απομακρύνεται και αμέσως δεν έχασε ευκαιρία να παίξει το παιχνιδάκι του. Με παίρνει ξανά τηλέφωνο (αφού με είχε αφήσει να περιμένω περίπου μισή ώρα από κάτω στο κρύο) και μου λέει με έντονη φωνή ”σε 5 λεπτά να είσαι πίσω, αλλιώς η πόρτα θα κλείσει.’ και μαντέψτε: έτρεξα πίσω να γυρίσω κοντά του, ένιωσα αυτή την αποδοχή σε δευτερόλεπτα που ξέχασα τον εξευτελισμό που αντιμετώπισα νωρίτερα. Ενημέρωσα αμέσως τη φίλη μου πως δεν θα πάω τελικά και έτρεξα να προλάβω μην αργήσω και ”κλείσει η πόρτα”.

Μόλις ανεβαίνω τα σκαλιά μου ανοίγει τη πόρτα με ένα αυστηρό κ απαξιωτικό ύφος. Μου λέει πως θα κοιμηθώ στον καναπέ σήμερα επειδή δεν θέλει να είναι δίπλα μου και μου φέρνει αμέσως ένα μαξιλάρι κ ένα πάπλωμα.Γκρίνιαξα λίγο αλλά στο τέλος το δέχτηκα γιατί κατάλαβα πως μπορεί να τον ενόχλησε που άργησα. όμως δεν ήταν δικό μου το λάθος. Άλλωστε εγώ ένα 20λεπτο άργησα. Εκείνος με άφησε άλλη τόση ώρα στο κρύο για ποιον λόγο? Για να με τιμωρήσει? Κ τώρα που έκατσα σαν τον πελαργό στον πίνακα ικανοποιήθηκε και με έβαλε στο σπίτι επειδή πήρα το μάθημά μου?

Εκείνη τη στιγμή βλέπω φως να ανάβει από πάνω. Η μάνα του κατεβαίνει τα σκαλία και με κοιτάζει με απορία. ”Τι ώρα είναι αυτή? Ξενοδοχείο είμαστε εδώ να έρχεσαι κ να μπαίνεις ό,τι ώρα γουστάρεις? Πού ήσουν?

-Στη φίλη μου, απάντησα

A!, λέει, θα μας κολλήσεις κιόλας κανεναν κορονοιό που πας με αυτές και βλέπετε ταινία.
Μα της λέω, τα κορίτσια δεν έχουν καθόλου συναναστροφές, μόνο μεταξύ μας βρισκόμαστε κάποιες μέρες.Και φυσικά για να μειώσει κ εμένα κ τις επιλογές μου δεν δίστασε να βγάλει το δηλητήριό της και να πει πως οι φίλες μου (οι ξεπεταγμένες) αποκλείεται να μην έχουν ερωτικές επαφές με ξένους άντρες (!!!) ΣΟΚ! ναι αυτό είπε…

Επίσης μου είπε οτι δεν με διώχνει μόνο κ μόνο επειδή υποσχέθηκε στη μητέρα μου πως θα με προσέχουν. Αλλιώς θα με άφηναν στο δρόμο.

Τα σχόλια δικά σας,

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ιουλία

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News