“Παχυνες” το πρώτο σχόλιο που μου έκαναν οι συγγενείς μου σε εμένα όταν τους επισκέφτηκα πρώτη φορά μετά από λίγα χρόνια.
Ήμουν δεκατεσσάρων ετών και δυστυχώς δεν ήταν η πρώτη φορά που με κατέκριναν για το σώμα μου.
Αυτή η ιστορία αρχίζει από το δημοτικό,ήμουν πιο αδύνατη και πιο ψηλή από τις άλλες κοπέλες,δεν τους άρεσε αυτο,αλλά στα αγόρια που ήταν πολύ μεγαλύτερα από εμένα δεν είχαν πρόβλημα,αφού φαινομουν μεγαλύτερη,τι τους ένοιαζε η ηλικία μου;
Από τα έντεκα θυμάμαι να μου την πέφτουν αγόρια μεγαλύτερης ηλικίας από εμένα,ένας από αυτούς ήταν και δεκαεφτά,ενώ εγώ είχα το μυαλό στο παιχνίδι και να γελάω,αλλά δεν άντεχα άλλο τις παρενοχλήσεις από αυτούς και κατέληξα να κάθομαι μέσα στο σπίτι όλα τα υπόλοιπα καλοκαίρια.
Μετά άρχισα να αναπτύσσομαι,να παχαινω στο γυμνάσιο και να αδυνατίζω στο λύκειο. Ωστόσο σε όλη αυτή την περίοδο δεν κατάφερα να αγαπήσω το σώμα μου,να θεωρήσω τον εαυτό μου όμορφη.
Μια ήταν τα σχόλια της μητέρας μου,”παχυνες,μην τρως άλλο!”,μια τα βλέμματα των άλλων αντρών μέχρι και των συγγενών μου,και ξαφνικά το σώμα μου έγινε κάτι που δεν πρέπει να το δει κανένας,δεν πρέπει να εμφανιστεί.
Εν τω μεταξύ κανένας στην ηλικία μου δεν έδειξε το ενδιαφέρον του,και δεν βοηθούσε το γεγονός ότι ήμουν ένας τελείως κλειστός άνθρωπος. Οπότε σε όλη αυτή την περίοδο ανέπτυξα το μυαλό μου,εστρωσα κωλο να διαβάσω και πέρασα στη σχολή που ήθελα.
Την περίοδο που έδινα εξετάσεις κιόλας πέρασε από δίπλα μου μια παρέα αγοριών απο δίπλα μου και άρχισαν να με σχολιάζουν,λέγοντας πόσο άσχημη είμαι και ότι δεν θα ήθελαν να το κάνουν μαζι μου,να πω ότι με πείραξε τότε όχι τόσο γιατί είχα και πιο σημαντικά πράγματα να σκεφτώ αλλά έμεινε στο μυαλό μου.
Στην δεύτερη καραντίνα πήρα πολλά κιλά,το φαγητό έγινε και συνέχισε να είναι το υποκατάστατο των αναγκών μου για φιλιά ,για σχέση ,για σεξ και έτσι κατέληξα να είναι δέκα κιλά παραπάνω από ότι ήμουν πριν.
Πλέον που γίνομαι 21 ,τα σχόλια για το σώμα μου δεν έχουν σταματήσει, αλλά εγώ προσπαθώ να σταματήσω να σκέφτομαι για αυτά. Νιώθω ότι έχω μπουχτισει από αυτά ,αλλά ακόμα νιώθω κάτι μέσα μου να με βαραίνει. Ακόμα ακούω μια φωνή μέσα μου να λέει “είσαι άσχημη ,δεν σε θέλει κανένας και δεν πρόκειται να έχεις κανέναν”,να χτυπάει στο κεφάλι μου σαν καμπάνα.
Το γεγονός ότι κανένας άντρας δεν μου έχει δείξει το ενδιαφέρον του ακόμα δεν βοηθάει, ακόμα και όταν μου αρέσει κάποιος δεν κάνω κίνηση, πάντα λέω θα θέλουν άλλη πιο όμορφη και πάντα έτσι ήταν.
Νιώθω πιο διχασμένη από ποτέ ,από την μια μεριά πιστεύω ότι έχω κάτι το όμορφο πάνω μου και μέσα μου,έχω αλλάξει,έχω ενδιαφέροντα,έχω στόχους και είμαι ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος από την άλλη μεριά νιώθω ότι όλα αυτά δεν είναι αλήθεια γιατί δεν υπήρξε κάνεις που να μου πει ποτέ ότι όντως είμαι όμορφη, ή έξυπνη ή οτιδήποτε άλλο θετικό.
Όλο αυτό μου προκαλεί μια πορεία μέσα μου και δεν ξέρω τι να κάνω,τι να αλλάξω,αν θα υπάρξει ποτέ αυτή η επιβεβαίωση που θέλω,αν θα πάψω να είναι απογοητευμένη από τους άντρες γύρω μου,δεν ξέρω αν θα είμαι αρκετή για κανέναν,δεν ξέρω καν αν αυτά έχουν σημασία.
Συγνώμη για το σεντόνι και δεν ξέρω αν έχουν κανένα νόημα αυτά που λέω, απλά ήθελα να ξεσπάσω κάπου αυτά που σκέφτομαι γιατί έχουν κάτσει πολύ στο κεφάλι μου και έχω αρχίσει να τρελαίνομαι.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Γίναμε εικοσιένα και τραβάω τα μαλλιά μου
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα μπορούσα να το έχω γράψει εγώ στην ηλικία σου. Πάντα τα σχόλια ήταν “πάχυνες”, “αν αδυνάτιζες…”. Ποτέ δεν έκανα την πρώτη κίνηση, όλοι έμειναν απωθημένα. Και στα 20 γνώρισα τον μετέπειτα σύζυγο και μπαμπά. Όχι το παραμύθι δεν έχει ευτυχισμένο τέλος, αν αυτό περιμένετε σταματήστε να διαβάζετε εδώ. Ερωτευτήκαμε, έπεσα με τα μούτρα, ήταν πρώτος άνθρωπος που με έκανε να αισθανθώ όμορφη, ότι κάποιος με θέλει. Άφησα φίλους, παρέες, ενδιαφέροντα, δεν μου το επέβαλε, μόνη μου το έκανα. Ήταν ο μόνος που είχε σημασία, γιατί ήταν ο μόνος που έκανε να αισθανθώ ότι με θέλει και ήταν αυτό που… Διαβάστε περισσότερα »
Κορίτσι μου, κάνε ψυχοθεραπεία για να τα ξεμπλέξεις μες στο κεφάλι σου. Εγώ είδα στο κείμενο σου τουλάχιστον τρία πράγματα που ευθύνονται – και δεν έχουν επ’ουδενι να κάνουν με σένα, είναι φταίξιμο άλλων. Πήγαινε, να χτίσεις αυτοπεποίθηση, να νιώσεις επιτέλους καλά με τον εαυτό σου.
Λίγους μήνες μετά τη γέννηση του πρώτου μου παιδιού μια γνωστή θεώρησε σωστό να πάρει τη δική της επιβεβαίωση ζουλωντας την φουσκωτή κοιλιά μου και λέγοντας περιχαρής ότι μας κοροϊδεύουν οι διάσημες έτσι είναι οι κοιλίες όσων γεννάνε. Για άλλη μια φορά η αυτοκλητη αστυνόμευση του σώματός μου με πάγωσε, με ξάφνιασε και δεν αντέδρασα. Φυσικά δεν ήταν η πρώτη φορά που ακούω σχόλια για το βάρος μου καθώς έχω περάσει διάφορες αυξομειώσεις.. δεν ξέρω γιατί η αδιακρισία και η κακία κάποιων με εκπλήσσει ακόμα… Τώρα, μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού μου νιώθω τέλεια με την κοιλίτσα μου! Πότε… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι τρομακτικό σε ποσο τεράστιο βαθμό μετριόμαστε οι γυναίκες στα μάτια των άλλων με την εξωτερική μας εμφάνιση κ συγκριτικά με ένα άπιαστο ιδεατό. Στα 50+ τα πάχυνες/αδυνατισες τα έχω ακούσει πολλαπλά. Ακόμα κ τώρα π δεν εξαρτάται η διάθεση μου η η αίσθηση της αξίας μου από αυτά, με εκνευρίζουν τρελλα. Η συμβουλή μου εκτός από ψυχοθεραπεία, να βρεις ένα είδος άσκησης π σου αρέσει κ θα κρατήσεις. Ένα σώμα δυνατό, άνετο στην κίνηση, είτε με + η – κιλά, σε κάνει εσένα να αισθάνεσαι καλά, και είναι αυτό το πιο σημαντικό, αλλά κ αυτό που θα προσλάβουν οι… Διαβάστε περισσότερα »
για τους περισσότερους δεν είναι εύκολο να παραμείνουν αδύνατοι , θέλει κόπο. Αν όμως θες πραγματικά να χάσεις κιλά : -κάνε πρώτα αναλύσεις μήπως υπάρχει κάποιο ορμονικό θέμα για να το ρυθμισεις – μετά με κίνηση και γυμναστική και αν βελτιώσεις το είδος των τροφίμων που καταναλώνεις θα χάσεις κιλά, σίγουρα. Αν θα σε βλέπεις όμορφη όταν θα χάσεις κιλά, κανείς δεν το ξέρει. Δεν θα έπρεπε όμως ,να είναι στόχος να είσαι όμορφη, γιατί πολύ λίγοι είναι τόσο όμορφοι που τους προσέχεις στον δρόμο. Όλοι οι υπόλοιποι είμαστε πάνω κάτω στο ίδιο “επίπεδο” ομορφιάς. BUT who cares? με την… Διαβάστε περισσότερα »
Αν μπεις σε μια εφαρμογή γνωριμιών θα ανέβει η αυτοπεποίθηση σου.