Καλησπερα, ειμαι 18 χρονων και καταπιεζομαι πολυ.
Βασικα δεν ξερω πως να το αρχισω, απλως ψυχολογικα ειμαι χαλια, και ολο αυτο λογω του πατερα μου.
Σπουδαζω, παραλληλα τωρα ψαχνω δουλεια για να μπορω να βγαζω τα προσωπικα μου εξοδα χωρις να δινω αναφορα σε κανεναν.
Ο πατερας μου με καταπιεζει πολυ, κυριως εχω θεμα με τις βολτες, αν πω μεσα στην βδομαδα να βγω δευτερη φορα (ειδικα αν ειναι δευτερη μερα συνεχομενη) με πρηζει πολυ, σε σημειο που δεν μπαινω στον κοπο καν να πω οτι θα βγω κι μενω σπιτι.
Με κυριευει παντα το αγχος οτι “τι θα πει παλι να μου χαλασει την ψυχολογια” φοβαμαι οτι θα με βρισει, γενικα τον φοβαμαι αυτον τον ανθρωπο.
Ειναι πολλα που δυστυχως δεν μπορω να τα αναλυσω… Αλλα απο μικρη ηλικια ζουσα με τον φοβο οτι μπορει να μου φωναξει ή ακομα και να με δειρει. Με τον αδελφο μου που ειναι 21 δεν ασχολειται τοσο, μετα απο ενα σημειο που ο αδελφος μου τον εγραφε για τις βολτες κλπ κλπ σταματησε να τον πρηζει, αν και ακομα μπορει να ακουσει καποιο σχολιο για τις βολτες του.
Δεν μπορω να του μιλησω κ ν του πω πως με ενοχλει αυτο που κανει κ ειμαι αρκετα μεγαλη για να αποφασιζω αν θα βγω ή οχι, γιατι πολυ απλα ποτε δεν υπηρχε συζητηση να έικοινωνησουμε σαν οικογενεια ή να μιλησουμε για να λυσουμε ενα προβλημα.
Παντα ηταν αυτο ππυ πει και τελος, δεν ξερω τι να κανω πραγματικα, νιωθω οτι μου εχει δημιουργησει καταθλιψη αυτος ο ανθρωπος. Ειναι πολυ χειροτερα τα πραγματα απο οτι τα περιγραφω, δεν θελω να μπω σε λεπτομερειες. Δεν γνωριζω γιατι τα εγραψα, απλως ενιωσα την αναγκη να τα πω καπου
ΑΠΟ ΤHΝ – Δαναη Κ
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δανάη μου, αισθάνομαι σα να γράφω στον εφηβικό μου εαυτό και θέλω να σε πάρω μια μεγάλη αγκαλιά (έχουμε και το ίδιο όνομα). Διαβάζοντας την ιστορία σου μεταφέρθηκα μερικές δεκαετίες πίσω. Έχω νιώσει κι εγώ από τον πατέρα μου την ίδια κακοποίηση στο πετσί μου, και λεκτική και σωματική. Ο δικός μου πατέρας ήταν ένας άνθρωπος αμόρφωτος, χαμηλού επιπέδου ο οποίος συμπεριφερόταν σαν ιδιοκτήτης όλης της οικογένειας. Τραγικός μισογύνης, τραμπούκος αλλά και θρασύδειλος, μπήκε στη θέση του όταν ξεκίνησα να δουλεύω και άρχισα συνεδρίες με ψυχολόγο. Θέλει μεθοδικότητα και ξεκάθαρο στόχο για να μπορέσεις να ξεφύγεις. Αυτοί οι άνθρωποι κρύβουν… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ σε όλα όσα γράφεις, γιατί τα έχω περασει και εγω.. Μόνο ένα πραγμα θα ήθελα να σχολιάσω, επειδή αναφέρεις ότι ο πατερας σου ήταν ένας αμόρφωτος άνθρωπος. Ο δικός μου πατερας ήταν καθηγητής πανεπιστημιου και ήταν όλα αυτά που περιεγραψες εσυ και η κοπέλα από πανω. Επομένως μόρφωση/εκπαίδευση και καλλιέργεια είναι δυο τελείως διαφορετικά πραγματα.
Πόσο δίκιο έχεις…
Λυπάμαι πολύ για αυτό που περνάς. Δυστυχώς μεγάλωσες με κακοποιητικό πατέρα, είσαι δηλαδή θύμα ενδοοικογενειακής βίας. Ίσως σε βοηθήσει να απευθυνθείς σε ανάλογους φορείς για υποστήριξη.
Στα πρακτικά, έχεις ήδη καταλάβει ότι πρέπει να ανεξαρτοποιηθείς οικονομικά και να φύγεις από εκεί μέσα όσο το δυνατό πιο γρήγορα. Βρες δουλειά και βρες σπίτι με συγκάτοικο. Αφού σπουδάζεις, ρώτα συμφοιτήτριες αν κάποια ψάχνει συγκάτοικο ή βγάλε αγγελία. Μπορείς να ψάξεις και για υποτροφίες αν είσαι καλή φοιτήτρια. Ξέρω ότι είναι δύσκολα τα πράγματα και ότι θα ζοριστείς να δουλεύεις και να σπουδάζεις ταυτόχρονα, δεν είναι απλό πράγμα, μπορείς όμως να τα καταφέρεις!
Δαναη μου δεν θα μεινω στο να σε παρηγορησω γιατι θα φαμε τον χρονο μας. Οπως ειπες εισαι 18 και ψαχνεις δουλεια και μπραβο σου. Βρες λοιπον δουλεια μαζεψε ενα καλο ποσο και νοικιασε κατι αφησετα ολα πισω σου δεν αξιζει να ζεις με κακοποιητικους ανθρωπους ακομα και αν ειναι ο πατερας σου σκεψου το καλο σου και την ψυχικη σου υγεια και ολα θα γινουν και η καταθλιψη που λες πως εχεις και ειναι λογικο θα φυγει οσο δυναμωνεις ψυχολογικα.
Ίσως μια είναι η λύση ( πέρα της δουλειάς) :Χρειάζεσαι ενδυνάμωση. Να πιστέψεις στον εαυτό σου, να τον βάλεις σε ένα βάθρο, να καμαρώνεις,να του λες “μπράβο” ,να τον κακομαθαινεις αλλά κ να τον καλομαθεις. Υπάρχουν πολλά βιβλία που θα μπορούσαν να σε βοηθήσουν , αρκεί να ψάξεις σωστά. Επίσης μια κουβέντα με έναν άνθρωπο εμπιστοσύνης (ψυχολόγος, πνευματικός, φίλος, όπως θες πες το) ,βοηθά κ δίνει φτερά. Σου εύχομαι να βρεις μια δουλειά γιατί θα είναι η πρώτη μεγάλη νίκη σου, απέναντι στον πατέρα σου. Θα κόψεις το τεκμήριο “όσο σε ζω εγώ, θα κάμεις αυτό που σου λέω ”… Διαβάστε περισσότερα »