Από τη Σόφη
Είμαι μαμά 3 υπέροχων παιδιών. Μικρών. Η πανδημία έφερε τα πάνω κάτω στη ζωή μας. Όχι οικονομικά, σαν οικογένεια, εννοώ. Πήρα διαζύγιο “συναινετικό” γιατί η βία που ζούσαμε και ζούμε και εγώ και τα παιδιά, δεν πήγαινε άλλο. Όσο περνούσε ο καιρός συνειδητοποιούσα πως δεν ήμουν η Κάρολαϊν των ειδήσεων.
Θα μπορούσα άνετα. Έκανα ασφαλιστικά μέτρα, φεύγοντας από το σπίτι μου, λεχώνα και παίρνοντας μαζί τα 3 ανήλικα παιδιά μου. Όλο αυτό το ζήσαμε για έναν ολόκληρο χρόνο, με αλλεπάλληλες μηνύσεις γιατί θεωρεί ότι του ανήκουμε. Όλοι και όλα. Εκεί ήταν που συνειδητοποίησα ότι δεν υπάρχει κανείς για όλους αυτούς τους “άρρωστους” ανθρώπους.
Ερχόταν, όποτε ήθελε, έβριζε, προσπαθούσε να μάθει στον δίχρονο γιο του να με αποκαλεί που@@ και καρ@@…Ο 6χρονος γιος μας σταμάτησε να μιλάει γι’ αυτόν πια. Εξαφανίστηκε και εμφανίστηκε μετά από 3 μήνες για να κάνει ντετέκτιβ τον μεγάλο γιο μας. Η αστυνομία μετά από 8 μηνύσεις που έχω κάνει μου λέει ότι δεν γίνεται κάτι άλλο.
Τι άλλο να περιμένω, λοιπόν; Πότε θα έρθει να μας σκοτώσει; Είναι χρήστης σκληρών ναρκωτικών τους λέω, πρέπει να το αποδείξετε μου λένε. Έχετε μάρτυρες; Ποιος θα πάει πού, να πει τι; Ποιος θα μπλέξει; Και τα παιδιά μου ποιος θα τα βοηθήσει; Ποιος θα βγάλει από το κεφάλι τους όσες σκληρές εικόνες και σκηνές βρίσκονται εκεί;
Ποιος θα αφαιρέσει όλες αυτές τις μνήμες αλλοφροσύνης και βίας; Να βρίσκεται στην εθνική οδό και μαζί τους και να τα βάζει σε ανοιχτή ακρόαση την ώρα που πάθαινε κρίση;
Κλείνει στόματα γιατι έχει λεφτά. Αλλά δεν με νοιάζει. Εγώ έχω τρία παιδιά. Και γι’ αυτά θα αλλάξω τους νόμους και τη νοοτροπία αυτές. Μας μάθανε να παντρευόμαστε, αλλά όχι να χωρίζουμε. Ήρθε λοιπόν κι αυτή η ώρα: να μάθουμε να χωρίζουμε.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Καλή μου, η ιστορία σου δυστυχώς δεν μου είναι άγνωστη, τόσο σε επίπεδο κοινωνικό όσο και σε επίπεδο επαγγελματικό. Ο μόνος νόμιμος τρόπος για να αντιδράς είναι η προσφυγή στον νόμο ξανά και ξανά, κυρίως σε επίπεδο ποινικό (σπορ καθόλου οικονομικό η υποβολή μυνήσεων, δεν απαιτείται όμως παράβολο υποβολής μήνυσης όταν πρόκειται για αυτεπαγγέλτως διωκόμενο αδίκημα όπως είναι η ενδοοικογενειακή βία). Αν θέλεις να παρασταθείς ως πολιτικώς ενάγουσα στην ποινική δίκη (ή και να σου διοριστεί δικηγόρος σε αστικές υποθέσεις), μπορείς να το αιτηθείς στο Πρωτοδικείο της περιοχής σου αν πληροίς τα εισοδηματικά κριτήρια. Επίσης μια πιο άμεση και δραστικότερη… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό το comment νομίζω πρέπει να γίνει άρθρο για να βρίσκεται εύκολα από την επόμενη που θα έχει το ίδιο πρόβλημα.
“…μηνύσεων”, γμτ! Πώς στο καλό μου ξέφυγε, ζητώ συγγνώμη!
Δυστυχώς ούτε να παντρευόμαστε μας έμαθαν ακριβώς. Μας επέβαλλαν ότι πρέπει να παντρευόμαστε γιατί πως αλλιώς θα υπάρχουμε μετά από μία ηλικία. Αλλά δεν μας έμαθαν πως πρέπει να διαλέγουμε αυτόν που θα παντρευτούμε για να ζούμε όμορφα και για να είμαστε ασφαλείς.
Σε θαυμαζω απεριοριστα. Μη φοβασαι, προχωρα δυνατα. Γραψε μας ξανα. Μη διστασεις να ζητησεις βοηθεια.
Εγώ ήθελα να ήξερα που βρίσκετε τέτοιους άντρες και κάνετε και τόσα παιδιά μαζί τους τόσο μα τόσο εύκολα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση κι όλας δεν πέρασαν χρόνια να πεις ότι άλλαξε η συμπεριφορά του. Η γραφουσα εφόσον είναι λεχώνα, αποφάσισε να κάνει παιδί βλέποντας ήδη τις συνέπειες αυτής της τραγικής σχέσης. Ίσως απλά η καραντίνα να ήταν καταστροφική για τοξικές και κακοποιητικες συμπεριφορές. Λυπάμαι που υπάρχουν τέτοιοι σύζυγοι, αλλά τα παιδιά τα φέρνουμε στον κόσμο όταν έχουμε ένα ασφαλές και κατάλληλο περιβάλλον.
Ναι,αντί να κάνουμε victim blaming ” μα που τους βρίσκουν??” ” τα παιδιά τα κάνουμε σε ασφαλές κ κατάλληλο περιβάλλον “, να θυμησω ότι το gaslighting είναι μια μέθοδος σταδιακης,επαναλαμβάνω ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ χειραγώγησης,υποτιμησης κ υποβιβασης του θύματος μέχρι αυτό να γίνει ένα απόλυτα αβουλο ον που απλά θα εκτελεί εντολές. Αν δεν το έχεις ζήσει,δεν ξέρεις.κ όχι,ούτε καταλαβαίνεις. Πρέπει να νιώσεις στο πετσί σου τι πάει να πει ” τηλεκατευθυνομενο ανθρωπάκι ενός σατραπη με αγγελικό πρόσωπο στην κοινωνια” . Οι κακοποιητικοι άνθρωποι δεν κακοποιουν πάντα,υπάρχουν κ καλές στιγμές που δημιουργουν brain fogging στο θυμα ανεβοκατεβαζωντας την αδρεναλίνη κ την ντοπαμινη στον… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν κάνω victim blaming στο θέμα της κακοποίησης, αλλά για τη γέννηση των παιδιών σε ένα ακατάλληλο περιβάλλον νομίζω φταίνε και οι δύο. Περισσότερο ο άντρας. Αλλά διαβάζοντας το κείμενο της, φαίνεται σαν να μην ρίχνει κανένα μερίδιο ευθύνης στον εαυτό της. Γι αυτό ενοχληθηκα.
και επαναλαμβανω: μπορεί να έχει μερίδιο ευθύνης το θυμα?? είναι σαν να λέμε ότι φταίει η γυναίκα που τη σκότωσε ο άντρας της. ότι φταίνε τα ρούχα που φορούσε μια κοπέλα κ γι αυτό την βίασαν. ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ. ποτέ κ σε καμμια περίπτωση!! η χειραγώγηση είναι σταδιακή κ οι κακοποιητικοι σύντροφοι ξέρουν πολύ καλά την τακτική μαστίγιο-καροτο( τη μία μέρα χτυπάνε το θυμα κ την άλλη είναι μέσα στα μέλια), γι αυτό κ το θυμα παραμένει γαντζωμενο πάνω τους- γιατί υπάρχουν κ καλές στιγμές κ όλοι μας λένε ” Έλα μωρε θα φτιάξουν τα πράγματα!” όσον αφορά τα… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι εύλογη η απορία της bella my bunny. Και πίστεψέ με , δεν είναι μόνο δική της-απλα πλέον γνωρίζουμε ότι είναι πολύ επικυνδυνο να κάνουμε τέτοιες ερωτήσεις χωρίς να “προσβάλλουμε” το θύμα Πραγματικά όμως, δεν μπορούμε να κατανοήσουμε το mentality μια γυναίκας που κάνει 3 παιδιά με τον κακοποίητη της και τι μορφής χειραγώγησης έχει υποστεί. Θεωρώ ότι πρέπει να γίνονται τέτοιες συζητήσεις, διατυπωμένες ίσως με διαφορετικό τρόπο. Γιατί μπορεί πχ εγώ να μην έχω τέτοια βιωματα, μπορεί για ένα άλλο άτομο μια τέτοιους είδους σχέση να είναι αδιανόητη, αλλά υπάρχουν νέα ,impressionable κορίτσια και αγόρια που κινδυνεύουν να πέσουν… Διαβάστε περισσότερα »
Πραγματικά θλιβερό, αλλά και εξοργιστικό να επιρρίπτονται ευθύνες σ ένα θύμα. Ακόμα και σε τέτοιες περιπτώσεις, λες και η κακοποίηση, οι απειλές, η βία που προέρχεται μόνο από τ από τον ένα, είναι μια ευθύνη που πρέπει να βαραίνει και τους 2. Και όχι απόρροια τηε ψυχοπαθολογίας, της προσωπικότητας, των οικογενειακές καταβολής (ενδεχομένως) του ενός.
Πάντα θα υπάρχει από κάτω ένα ηχηρό “καλά, δεν τα έβλεπες πιο πριν? που είχες το μυαλό σου? δεν σκέφτηκες τα παιδιά σου? Τι περίμενες?” για να μας θυμίζει πόση δουλειά έχουμε ακόμα μπροστά μας σαν κοινωνία και σαν άνθρωποι
To θαυμασμό μου για την δύναμή σου. Είσαι σπουδαία γυναίκα. Παράδειγμα για όλες μας.
Μπράβο σου κοριτσαρα μου!!!!! Έτσι είναι,ακριβώς όπως το πες…μας μάθανε να παντρευομαστε κ όχι να χωρίζουμε!!
Σκέψου όμως, πως ακριβώς μεγαλωσες: είμαι σίγουρη ότι κ το σπίτι κ τα παιδιά αλλά κ εκείνον, εσύ τους φροντιζες!!
Άρα,έχεις μάθει να κάνεις κουμάντο κ να επιβιώνεις χωρίς να έχεις ανάγκη κανένα!!! Όταν λοιπόν σου έρθει η κακιά σκέψη για το πόσο δύσκολο είναι να μεγαλώνεις 3 παιδιά μόνη σου,θυμήσου ότι κ μαζί του που ήσουν,όλα εσύ τα κανες!!! Έχεις κ τις γνώσεις, εχεις κ τη δύναμη!!! Προχώρα!!
Χριστέ μου!!! Είδα τον τίτλο και ένα μέρος του εαυτού μου είπε μην πατήσεις να διαβάσεις με τπτ (μαλλον για να με προφυλάξει μην κάνω εμετό) ένα άλλο έκανε το δάχτυλο μου να κινηθεί νευρικά και να πατήσει εκεί επίμονα…..να δω τι στον π τρέχει. Την ευχή μου!!!!! Να είστε καλά κ να μην τον ξαναφοβηθειτε ποτέ!
Με την αστυνομία σωθήκαμε που οι μισοί που λέει ο λόγος είναι μπλεγμένοι σε κυκλώματα trafficking, είναι πελάτες θυμάτων trafficking, ασελγούν στα παιδιά τους (πολύ επίκαιρο), τους λες για την τάδε συμμορία που σπάει μαγαζιά / δέρνει κόσμο / κλέβει μαγαζιά / κλέβει πορτοκάλια από τις λεμονιές και σου λένε δεν μπορούν να κάνουν κάτι γιατί είναι σεσημασμένοι και τους έχουν μάθει πια / μα δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι / άσε μας γιατί πρέπει να τον παίξουμε
Και για την ακρίβεια, ούτε να παντρευόμαστε “σωστά” δεν μαθαίνουμε. Με μια κοινωνία που λέει στο κοριτσάκι ότι ακόμα και με ελαφρύ χτύπημα ή χτύπημα με αντικείμενο από αγοράκι σημαίνει έλξη, είναι συνταγή για αυτοκαταστροφή, εκτός και αν το κοριτσάκι μεγαλώνοντας ψαχτεί και μάθει να ξεχωρίζει (είμαι ένα από τα κοριτσάκια που το άκουσαν αλλά και από τα κοριτσάκια που ψάχτηκαν και ψάχνονται). Δεν εννοώ ότι κάθε “χτύπημα” είναι κακοπροαίρετο (για τα ελαφρά) αλλά όχι, δεν θεωρώ ότι πρέπει να δεχτώ ως σημάδι έλξης το ότι ήρθε στον άλλον στο γυμνάσιο να μου χτυπήσει στο κεφάλι ρολό χαρτονιού γιατί έτσι,… Διαβάστε περισσότερα »