Καλησπερα σε ολες,
Πως ξερουμε αν ημασταν υπευθυνοι για τον χωρισμο μας;
Ο λογος που με χωρισε ηταν πως θεωρουσε οτι τσακωνομαστε πολυ και αυτο τον εχει κουρασει και οτι τσακωνομαι χωρις λογο. Μαλιστα ελεγε οτι θελω να εχω δικιο, οχι να ειμαστε καλα μαζι και αρα δεν τον αγαπω.
Απο μεριας μου καθε φορα που αρχιζα εναν τσακωμο υπηρχε κατι συγκεκριμενο που με ειχε ενοχλησει και θεωρουσα πως με αδικει ή ειναι ασεβεια προς εμενα ή οτι δεν με λαμβανε υποψη του.
Το ελεγα αμεσως, κατηγορωντας τον για την πραξη του, εκεινος καθε φορα διαφωνουσε οτι φταιει καπου και τσακωνομασταν για καποιες ωρες οπου εγω ελεγα ξανα και ξανα τι με εχει ενοχλησει και ελεγα επιχειρηματα μπας και καταλαβει γιατι ειμαι θυμωμενη, ενω αυτος διαφωνουσε, με εβγαζε υπερβολικη και σε καποια φαση σταματουσε να τσακωνεται.
Επειτα οταν ξαναεστελνε εκανε σαν να μην εγινε τιποτα και οταν ελεγα πως δεν εχει τελειωσει το θεμα και αρνιομουν να το αφησω να κλεισει, μου ελεγε οτι το θεμα εληξε και απλα το τραβαω για να τσακωνομαι. Εν τελει ελεγε ενα “καλα σορυ” που δεν με εκανε να νιωσω καθολου καλυτερα επειδη δεν ηθελα να ακουσω ενα συγνωμη απλα για να ικανοποιηθει ο εγωισμος μου.
Ηξερα οτι το λεει για να μην τσακωνομαστε αλλο και αυτο με εξοργιζε ακομα παραπανω, επειδη αυτο που ηθελα ηταν να καταννοησει το λαθος του και τη θεση μου, οχι να απολογηθει. Επιπλεον ελεγε σορυ ενω επι ωρες ιοσχυριζοταν πως δεν φταιει οποτε αναιρουσε τον εαυτο του. Οταν τον ρωτουσα τι αλλαξε ελεγε πως δεν εννοουσε οσα ειπε πριν. Εκεινος θεωρησε πως σε καθε τσακωμο ελεγε συγνωμη και εκανε πισω, ενω η συγνωμη ηταν ψευτικη προκειμενου να μην τον πριζω.
Δεν τσακωνομουν για να του επιβαλλω να κανει κατι αλλα επειδη ενιωθα οτι αδικουμαι και πρεπει να υπερασπιστω τον εαυτο μου. Ή εβλεπα μια συμπεριφορα που εγω η ιδια δεν εκανα σε εκεινον.
Τι αλλο θα μπορουσα να ειχα κανει για να μην φτασουμε σε αυτο το σημειο; Τι κανουμε οταν τσακωνομαστε για κατι που πιστευουμε πως μας αδικει και ο αλλος δεν συμφωνει ουτε βλεπει τη θεση μας; Νιωθω ανημπορη. Απο την μια θελω να υπερασπιστω εμενα και η δικαιοσυνη ειναι παρα πολυ σημαντικη για μενα στη σχεση επομενως νομιζα πως ειναι δικαιολογημενο να τσακωθω, απο την αλλη νιωθω εντελως αχρηστη αφου μου ειπε ο πρωην μοιυ ολα αυτα και ειλικρινα δεν ξερω αν ισχυουν.
Απο την μια σκεφτομαι οτι ισως τελικα να μην εχω καμια αυτογνωσια, απο την αλλη οτι εκεινος ηταν εγωιστης και ετσι με εβγαζε κακια για να μην παραδεχεται τα λαθη του. Νιωθω πως αν δεν καταλαβω την αληθεια και να μπω σε αλλη σχεση δεν εχει νοημα επειδη παλι θα προκυψει το ιδιο προβλημα.
Με κατηγορουσε πως η επιθετικοτητα μου τον κανει να νευριαζει και να μου μιλαει ασχημα και επειτα να φευγει απο τον τσακωμο και ενω πραγματι οταν θυμωνω ειμαι επιθετικη και μερικες φορες ειρωνικη, εκεινος μιλουσε παρομοια και ακομα χειροτερα. Δεν προσεβαλλα συνηθως τον χαρακτηρα του, ουτε εβριζα, ουτε ελεγα κατι που δεν ισχυε πχ παντα κανεις αυτο, εισαι το ενα εισαι το αλλο, δεν με αγαπας. Μιλουσα πιο πολυ καπως σαν « στο σεξ μολις τελειωσες ηθελες να βγουμε και εγω εμεινα ανικανοποιητη. Αφου δεν σκοπευες να ασχοληθεις και με μενα και ηθελες βολτα, τοτε γιατι προτεινες να κανουμε σεξ; Δεν ειναι δικαιο αυτο».
Επιπλεον ελεγε οτι μεγαλοποιω καθε θεμα και τραβαω τους τσακωμους, ενω αυτος θελει να ειμαστε καλα, ομως οταν τσακωνομασταν δεν εκανε τιποτα απο μεριας του να χαμηλωσουν οι τονοι ουτε εκανε καποια κινηση για να λυθει το θεμα πχ να μου πει οτι καταλαβαινει την θεση μου. Απλως διαφωνουσε, με προσεβαλλε και οταν κουραζοταν να τσακωνεται περιμενε να συνεχισουμε κανονικα να μιλαμε. Επισης ελεγε οτι εγω φταιω που τσακωνομαστε γιατι εγω το ξεκιναω σχεδον παντα κι οχι εκεινος και οτι αυτος δεν τσακωνεται για ασημαντα πραγματα.
ΑΠΟ ΤΗΝ – δεν ξερω πλεον τι μου γινεται
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Όταν υπάρχουν τόσοι τσακωμοί ένα πράγμα σημαίνουν, ότι δεν ταιριάζετε. Δεν μπορείς να αλλάξεις έναν άνθρωπο, ακόμα και δίκιο να έχεις , αν ο άλλος δεν το βλέπει, δεν έχει νόημα να συνεχίζεις.
Επειδή κιόλας αναρωτιέσαι αν φταις, δες λίγο τις σχέσεις σου με τους φίλους και την οικογένεια σου. Σου λένε και αυτοί τα ίδια, ότι τσακώνεσαι χωρίς λόγο, ότι υπερβάλεις, ότι επιμένεις? Αν ναι, τότε κάνε την αυτοκριτική σου, αν όχι προχώρα απλά παρακάτω.
Μια συμβουλή, κόψε τις ειρωνείες, δεν βοηθούν ποτε και χάνεις το δίκιο σου.
Το κομμάτι όπου την αφήνει ανικανοποίητη και μετά θέλει να τον βγάλει βόλτα σαν να μη συμβαίνει τίποτα το πρόσεξε κανένας ή μπα? Δεν είναι απλά ότι δεν ταιριάζουν. Το σεξ είναι η αντανάκλαση μιας σχέσης. Αυτός που δεν ενδιαφέρεται για την ικανοποίησή σου και από πάνω θίγεται κι όλας και σε βγαζει υπερβολική και τρελή, είναι τουλάχιστον εγωιστής. Συγνώμη φίλε που θέλουμε να τελειώνουμε ξέρω γω.
Όπως λένε και τα άλλα σχόλια δεν φαίνεται να ταιριαζετε. Σε όλο σου το ποστ δεν ανέφερες ένα προτέρημα του, έναν κάποιο λόγο που ήθελες να παραμείνεις σε σχέση μαζί του. Άρα όντως τον ήθελες ή απλά ήθελες θεωρητικά τη σχέση? Επιπλέον αυτό με τη δικαιοσύνη μου χτυπάει κάπως. Σίγουρα πρέπει να μπορούμε να διαφωνούμε με τον σύντροφό μας και να συζητάμε πολιτισμένα, αλλά η δική μου εμπειρία με άτομα που θέλουν να αποδοθεί δικαιοσύνη με ξινίζει λίγο. Ο, τι μικρό τους πειράζει δεν υπάρχει περίπτωση να μην το αναφέρουν και μπορεί να σου κράτα Ε μανιάτικο από χρόνια πριν.… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ πόσο συμφωνώ.
ο δικαιωματισμος στην χειρότερη σύγχρονη έκφραση του
Τον βλέπουμε σε πολλές -άκρα- θέσεις
αριστερά , δεξιά , φιλοζωικά , φιλοπεριβαλλοντικα, φεμινιστικά , woke , alt right, κλπ κλπ κλπ
Οφείλεται στην ιδεολογική κυριαρχία του φιλελεύθερου κέντρου , αυτών που όλοι οι άλλοι ονομάζουν ακροκεντρώους, που με τη δύναμη της σκέψης , της τεχνολογίας και της αγοράς , δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια «ύπαρξης» στον μέσο απλό άνθρωπο , και «έκφρασης» των ψυχικών του δίλληματων
Όταν τσακώνεσαι ΔΕΝ ΤΑΙΡΙΑΖΕΤΕ. Εμμένεις πολύ στο ποιος έχει δίκιο ή πως γίνονται οι τσακωμοί ενώ αυτό είναι η συνέπεια του δεν τα βρίσκετε. Όταν ένας άνθρωπος μας εκνευρίζει είτε με λόγο είτε χωρίς λόγο ένα πράγμα συμβαίνει: Δεν ταιριάζετε
Ξέρεις τι μας περιγράφεις? Γυναικα: δίνει επιχειρήματα για κάτι που την ενοχλεί Αντρας:” είσαι τρελή,επιθετική και με κουραζεις” Ξέρεις πως λέγεται αυτό? ΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ. Και θες ένα τέτοιο ανθρωπο πίσω? Έναν άνθρωπο που υποτιμουσε τη νοημοσύνη σου και πήγαινε κάθε φορά που εφερνες επιχειρήματα για κάτι που σε ενοχλεί να σε βγάλει τρελή,υπερβολική και επιθετική? Έναν άνθρωπο που δεν μπορούσε να αντικρούει αυτά που λες οπότε κατευφευγε στη γνωστή κακοποιητικη μέθοδο silent treatment? Θα έπρεπε να έχεις καταλάβει ότι ένας τέτοιος ανθρωπος δεν θα αλλάξει και θα συνεχίσει να σε χειρίζεται προς όφελος του και μονο. Για αυτόν είσαι κάτι που… Διαβάστε περισσότερα »
Έτσι, κλασική απάντηση από Marie.
Επιτέλους ένα εύστοχο σχόλιο. Ακριβώς όπως τα λες. Και ο χωρισμός λειτουργεί σαν τιμωρία. Δεν πας με τα νερά μου? Σε χωρίζω. Συνήθως για λίγο μέχρι να “στρώσεις χαρακτήρα” και συνήθως όταν ξέρουν ότι θα τους κυνηγήσεις. Δειλά ανθρωπάκια.
Δεν γράφεις την ηλικία σου, κάτι που επηρεάζει πολυ τις απαντήσεις που θα πάρεις. Πρέπει να καταλάβεις πως δεν σκεφτόμαστε όλοι οι άνθρωποι το ίδιο, ούτε αντιδρούμε το ίδιο. Αυτή η ανάγκη να βρεις το δικό σου ”δίκιο” είναι δικό σου θέμα, δεν μπορείς να περιμένεις ο άνθρωπος που θα είναι δίπλα σου (σχέση/φίλος-η / συνάδελφος κτλ) να σου καλύψει με το ζόρι αυτή την ανάγκη (ανάγκη είναι μόνο). Από την επιστολή σου καταλαβαίνω πως σε γενικό επίπεδο ασκούσες κριτική στον σύντροφο σου (ίσως κάνω και λάθος βέβαια). Επίσης, καταλαβαίνω πως έκανε προσπάθεια να συζητήσετε , ωστόσο αυτό δεν σου… Διαβάστε περισσότερα »
Χωρίς να διαφωνώ με όλα όσα λες, ας λάβουμε υπόψη μας και την πιθανότητα να μην ήταν υπερβολική και εμμονική η γράφουσα αλλά αυτός εγωιστής και μισογύνης. Δεν σου έτυχε ποτέ να κάνεις παρατήρηση για κάτι που πραγματικά σε ενοχλεί και ο σύντροφος σου να σε αγνόησε/ειρωνεύτηκε/κορόιδεψε; κάποιος που να μην ζητάει ποτέ συγγνώμη η αν την τελικά την πει να σε κάνει να νιώθεις ακόμη χειρότερα, το έζησα στα 19, και δεν το ανέχτηκα ποτέ ξανά. Αγαπητή γράφουσα, ελπίζω να είστε και οι δύο μικροί σε ηλικία. Η μουρμούρα δεν βοηθά. Σε μένα λειτούργησε μια κοφτή δήλωση την ώρα… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που κατάλαβα εγώ διαβάζοντας την επιστολή ήταν πως η γραφούσα σε γενικό επίπεδο αντιδρά έτσι, για αυτό και έδωσα αυτή την απάντηση. Εγώ δηλαδή το μήνυμα που έλαβα ήταν πως αυτό που δημιούργησε το πρόβλημα στην ίδια ήταν το ότι ο πρώην σύντροφος δεν αντιδρούσε με τον τρόπο που εκείνη ήθελε.
Όπως είπα βέβαια και στην αρχικά , ενδεχομένως και να έχω καταλάβει λάθος.
Συγνώμη και χωρίς καμμία διάθεση να φανώ εριστική. Πως ακριβώς επηρεάζει η ηλικία της γράφουσας τις απαντήσεις που θα πάρει; Ρωτάω γιατί πολλά και άκρως αντιδραστικά ακούν τα αυτιά μας και βλέπουν τα μάτια μας…
Προφανώς και επηρεάζει η ηλικία, γιατί διαφορετικά θα απευθυνθεί κάποιος σε ένα κορίτσι των 15πχ και αλλιώς σε μία γυναίκα των 25+.
Ήταν αυτή η αναφορά άκρως αντιδραστική ? ειλικρινά δεν καταλαβαίνω.
Και για μερικούς και μερικές, αλλιώς απαντάς σε μια 40+ που πρέπει να συμβιβαστεί μη τυχόν και μείνει στο ράφι απαπα κι αλλιώς σε μια 25+ που έχει περιθώρια… Just saying… Εγώ πάντως τα ίδια ακριβώς θα έλεγα και στη 15+ και στη 35+ και στην 65+. Δεν ταιριάζετε σαν χαρακτήρες, δεν τα βρίσκετε στο κρεβάτι, μην το κουράζουμε άλλο.
Εξακολουθώ να μη καταλαβαίνω. Προσωπικά θεωρώ πως το θέμα της επιστολής δεν έχει σχέση με το παράδειγμα που δίνεις τώρα. Σε ένα κορίτσι μικρό θα έδινα την απάντηση που έδωσα πιο πάνω, σε μία μεγαλύτερη γυναίκα θα έλεγα να δει αυτό το θέμα με έναν ειδικό, γιατί αυτή η εμμονή με το ”δίκαιο” και το ”σωστό” πιθανό να κρύβει πίσω άλλα θέματα που μπορεί να έχει κάποιος – ανεξάρτητα από τη σχέση της με τον εκάστοτε σύντροφο- Εκεί λοιπόν κολλάει η ηλικία. Δεν έχω αναφέρει ποτέ σε καμία μου απάντηση σε κάποια γυναίκα να συμβιβαστεί με οποιαδήποτε κατάσταση. Αυτό ήταν… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή Jane ούτε σε κατηγόρησα προσωπικά, ούτε είμαι τόσο extremely online για να ξέρω τις αντιλήψεις της κάθε σχολιάστριας εδώ μέσα. Πιστεύω απλά ότι μια τέτοια διατύπωση για τον ρόλο της ηλικίας της γυναίκας πρέπει να τη διευκρινίζουμε. Γιατί η πιθανή αντιδραστική ερμηνεία υπάρχει δυστυχώς στα μυαλά πολλών ανθρώπων, ακόμα και σε αυτό το φόρουμ.
Μετά τα 35 , που τελειώνουν και οι τελευταίες ψευδαισθήσεις, ή συμβιβάζεσαι με τον ανθρώπινο πολιτισμό ή μένεις μόνος σου
( με ψυχοφάρμακα που κι αυτά είναι ανθρώπινος πολιτισμός , γιατί κάπως πρέπει να διαχειριστεί και ανθρώπους σαν εσενα )
“Ναι μεν αλλά” η γνώμη μου.
Απλά σε μικρότερες ηλικίες η έλλειψη εμπειρίας και γνώσης επικοινωνίας μπορεί να οδηγήσουν μικροπαρεξηγησεις και λαθάκια σε ομηρικούς καβγαδες. Επίσης καμία φορά αυτό που πιο πάνω ονομάζουμε χειραγώγηση και κοροϊδία να οφείλονται σε ανωριμότητα και έλλειψη παιδείας. Σίγουρα κάποιοι παραμένουν ίδιοι,πολλοί όμως βελτιωνόμαστε στη διάδραση μας με σχέση, φίλους,συνεργάτες. Η συμβουλή μπορεί να είναι ίδια ανεξαρτήτως ηλικίας όμως θα ειπωθεί διαφορετικά στα 20,αλλιώς στα 40 κοκ
Πρώτον δεν ταιριάζετε, δεύτερον δεν έχει μάθει να συζητάει και τρίτον, δεν έμενες ικανοποιημένη στο κρεβάτι. Η σχέση προφανώς δεν μπορούσε να προχωρήσει. Παραπάνω συμπεράσματα για το τις πταίει δεν χρειάζεται να βγάλουμε από εδώ.
Το πιο απλό ΔΕΝ ΤΑΙΡΙΑΖΕΤΕ. Για την επόμενη φορά αυτό θα είναι ένδειξη ότι πρέπει να φεύγεις εσύ γιατί δεν παιρνας καλά.
Παίζει πολύ μεγάλο ρόλο, το πως εκφράζεις τα συναισθήματά σου σε ένα άλλο άτομο και από τη στιγμή που το κάνεις επιθετικά, μην περιμένεις ο άλλος να σου δώσει πίσω κατανόηση ή οτιδήποτε θετικό. Σε όλες τις σχέσεις, ότι δίνεις παίρνεις. Ίσως ο άλλος να δείχνει μεγαλύτερη ανοχή στην αρχή, γιατί είναι η αρχή και είναι πιο χαλαρά τα όρια, αλλά μετά από καιρό αν είναι κάτι που επαναλαμβάνεις δείχνεις πως δεν σε ενδιαφέρει το άλλο άτομο και απλά είσαι εγωίστρια και θέλεις να επιβεβαιώνεσαι για τα πάντα. Πρέπει αρχικά να δεις γιατί έχεις τόσο πολύ ανάγκη για κάτι τέτοιο.… Διαβάστε περισσότερα »
Ρε παιδιά οκ, έστω ότι η γράφουσα έχει ένα μερίδιο ευθύνης γιατί δεν έχει μάθει να διαφωνεί με παραγωγικό τρόπο. Οκ. Πολύ πιθανό. Η ίδια την κάνει την αυτοκριτική της ένα κατεβατό έγραψε να αναρωτιέται τι μπορεί να κάνει λάθος. Πιστεύει εδώ μέσα καμμια ότι ο πρώην κάθεται να χαλάσει φαιά ουσία, να κάνει αυτοκριτική, αναρωτιέται αν δεν την σεβάστηκε αρκετά, αν ήταν επιθετικό το ύφος του (η γράφουσα λέει ότι ήταν) κι αν έδειξε κατανόηση; Εδώ μιλάμε για κάποιον, που σύμφωνα με το μόνο συγκεκριμένο παράδειγμα που μας δίνετε, ζήτησε και πήρε σεξ, δεν ενδιαφέρθηκε για την ικανοποίηση της… Διαβάστε περισσότερα »
Προσπαθεί να κάνει αυτοκριτική η γράφουσα κι αυτό είναι προς τιμή της. Έχει δρόμο όμως ακόμα. Για το παράδειγμα που έφερε, για εμένα έχει σημασία ποτέ το είπε. Άλλο την ώρα που τελείωσε το σεξ να εξέφραζε την επιθυμία για συνέχεια κι άλλο μετά τη βόλτα ή μέρες αργότερα να ανοίγει καβγά για αυτό το θέμα. Αυτό φαντάζομαι εννοεί η demi και για αυτό είπα κι εγώ να δει τις σχέσεις με τους φίλους και την οικογένεια, αν και από εκεί δέχεται τα ίδια σχόλια κάτι πρέπει να αλλάξει. Αν όχι τότε ο σύντροφός της δεν ήξερε να συζητά.
Η ερώτηση της γραφούσας ήταν “πως ξέρουμε αν έχουμε ευθύνη στον χωρισμό”. Αν ο πρώην ήταν κατάλληλος ή ακατάλληλος, είναι άλλο ζήτημα και κανείς δεν είπε πως εκείνος ήταν τέλειος σύντροφος. Αλλά, να σου πω και κάτι; ακόμα και ακατάλληλος να ήταν, έχει πραγματικά σημασία; το θέμα δεν είναι η γραφούσα να βελτιωθεί, για να είναι έτοιμη όταν θα έρθει ένας κατάλληλος άνθρωπος γι΄αυτήν; και αυτό για να έρθει, θα έρθει με το να κράζει τον πρώην ή με το να αλλάξει τον εαυτό της προς το καλύτερο; Το παράδειγμα του σεξ, το θεωρώ κάπως μονόπλευρη περιγραφή ενός γεγονότος που… Διαβάστε περισσότερα »
Εμείς έχουμε μόνο την πλευρά της γραφουσας η οποία δεν έχει να πει τίποτα θετικό για τη σχέση της και αντί να το αντιληφθεί αυτό τρώγεται με το ποιος έχει δίκιο που είναι άτοπο. Εννοείται από την περιγραφή της η εικόνα που σχημάτισα για τον πρώην είναι ότι απλά ήθελε να περνάνε καλά ή έστω ήρεμα και να μην τον πολυσκοτιζει. Όμως δεν είναι η αντικειμενική αλήθεια καθώς δεν ξέρουμε πόσο καιρό ήταν μαζί και αν αυτη η στάση του ήταν ανέκαθεν. Εγώ έχω συγγενικο πρόσωπο με παρόμοια συμπεριφορά με τη γραφουσα και πιθανότατα πολύ χειρότερη και για να αποδεχτούν… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ, οπως είπα και στο σχόλιο μου υποψιάζομαι ότι έχει μαλλιάσει η γλώσσα της γράφουσας κι ο πρώην απλά δε νιώθει. Ε μετά η αλλη δικαίως τσαντίζεται και βγαίνει και κακιά.
Οταν σε εχουν χωρισει θα κανεις κ αυτοκριτικη. Ειναι κομματι της φασης “με χωρισαν” οταν εχεις χωρισει γιατι σε εχει πρηξει στην φασαρια δεν θα κανεις αυτοκριτικη θα λες απαλαχτηκα κ θα αναπαραγεις το κλασικο στερεοτυπο για τη γυναικα κ τη φασαρια κ τη γκρινια. Ειναι κομματι της φασης “την/ τον χωρισα” Την οποια αποτιμηση της εμπειριας θα την κανει με την επομενη αν δεν ειναι 25 να φρικαρει ακομα στην ιδεα της λεξης πρωην. Το πιθανοτερο ειναι να της πει ” επειδη ειχα φρικαρει με μια τυπισα που συνεχιζε την ιδια φασαρια επι μερες μεχρι να παραδεχτω οτι εχω… Διαβάστε περισσότερα »
Όταν κάποιος θυμώνει και γίνεται επιθετικός, όσο δικό και να έχει το χάνει. Μπορείς να συζητήσεις τα ίδια πράγματα σε ήρεμο τόνο και χωρίς να γίνεσαι επιθετική.
Δεν το διάβασα όλο, αλλά απ όσο κατάλαβα ένα από τα προβλήματα είναι ότι δν ακούς. Πχ σου είπε ότι εκλαμβανε επιθετικότητα από εσένα. Έκανες την αυτοκριτική σου πάνω σ αυτό? Επίσης, σορρυ αλλά όντως μου φάνηκες πρηχτισσα. Επιπλέον, είναι κ ο τρόπος μας πολλές φορές. Απ όσο, πάλι, καταλαβαίνω, εσύ τον κριτικάρεις συνέχεια κ αρχίζεις την γκρίνια. Δν χρειάζεται. Μπορείς να μιλήσεις ήρεμα, με ενσυναίσθηση, να του εξηγήσεις τα συναισθήματά σου, χωρίς επιθετικότητα, κ να τον βοηθήσεις να ανοιχτεί κ αυτός κ να κάνετε συζήτηση. Αν δν καταλαβαίνει με τπτ, τότε ναι, υπάρχει θέμα. Γτ για να γίνει συζήτηση… Διαβάστε περισσότερα »