Αγαπητή Ρένα και αναγνώστες, θέλω τη γνώμη σας σε έναν προβληματισμό που δεν περίμενα ότι θα μου προκύψει, αλλά να που όλο και με τριβελίζει μέρα με τη μέρα.
Πώς καταλαβαίνεις ότι θες να κάνεις παιδί;
Μέχρι πρότινος το πιο σημαντικό πράγμα για εμένα ήταν να κάνω μία δουλειά που με ικανοποιεί και νιώθω ότι εξελίσσομαι. Αφού το έψαξα από εδώ, το έψαξα από κει κατέληξα ότι θα ήθελα να ασχοληθώ με την ακαδημαϊκή καριέρα. Έκανα μεταπτυχιακό, συμμετείχα σε προτζεκτς και προσπαθούσα να βρω χρηματοδότηση για να συνεχίσω. Παράλληλα, στον προσωπικό τομέα βρίσκομαι σε μία δεκαετή σχέση η οποία πέρα από το ότι αποτελεί το στήριγμά μου σε ό,τι κάνω μεγαλώνει και εξελίσσεται μαζί μου και πλέον τα τελευταία 2 χρόνια συγκατοικούμε.
Για να μην μακρηγορώ, αυτή τη στιγμή καλούμαι να αποφασίσω αν θέλω να συνεχίσω στον ακαδημαϊκό τομέα ή να παραμείνω στη συμβατική δουλειά που κάνω και από τις πιο επίμονες σκέψεις που παρεισφρέει όταν προσπαθώ να τα ζυγιάσω είναι αν θα κάνω παιδί τι θα είναι πιο συμφέρον. Κι από κει που η ιδέα του παιδιού ήταν τρομακτική και έμοιαζε καταδίκη της όποιας ανεμελιάς, ξαφνικά έχει αρχίσει να γίνεται μία ωραία συνέχεια σε αυτό που έχω με το σύντροφό μου. Κι αντί να σκέφτομαι πώς θα βρω χρηματοδότηση σκέφτομαι ότι δεν θα είναι συνθήκες να έρθει ένα παιδί στον κόσμο σε παντελή οικονομική ανασφάλεια, με ένα τρελό πρόγραμμα και με μία μάνα τρελαμένη να προλάβει deadlines.
Εσείς που έχετε παιδιά: Είναι κάτι που συμβαίνει στις περισσότερες; Είναι κάτι που νιώσατε λόγω συναισθηματικής ασφάλειας στις σχέσεις σας; Πως καταλάβατε και αποφασίσατε να κάνετε παιδί;
Γίνεται να αλλάξει κάποια άρδην σκεπτικό ή να ξανά ξεκινήσω ψυχοθεραπεία ή/και αγωγή;
Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
ΑΠΟ ΤHΝ – Τρικυμία εν κρανίω
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν έχω ποτέ καλές απαντήσεις σε τέτοιες ερωτήσεις. Θα σου πω μόνο απ τη δική μου εμπειρία, κι αν κάτι σου κάνει κρατα το, αν όχι πέτα το. Προσωπικά δεν το σκέφτηκα πολύ να κάνω παιδιά, μου το είπε ο άντρας μου, το βρήκα καλή ιδέα (!!!) Κι ήρθε το πρώτο μας παιδί πριν το καταλάβουμε. Έμεινα χωρίς δουλειά, τα λεφτά μας ήταν λίγα, αλλά οκ, πέρασαν αυτά, βρήκα δουλειά καλύτερη, κάναμε δεύτερο παιδί και ζούμε εν αγάπη και ειρήνη. Πότε δεν είπα ότι είμαι έτοιμη να κάνω παιδί κι ευτυχώς δηλαδή, γιατί δεν θα ήξερα για τι πράγμα μιλάω.… Διαβάστε περισσότερα »
Ο πυρρος ηταν βασιλας της ηπειρου και πρωτο ξαδερφακι μικροτερο το Μ. Αλεξανδρου. Ο Μ. Αλεξανδρος ξεκινησε να κατακτησει τον κοσμο ξεκινωντας απ την ανατολη κανοντας τον κυκλο και καταληγωντας ξανα στην ελλαδα. Το ξαδερφακι οντας στην ηπειρο κι απεναντι απ την ιταλια το σκεφτηκε αναποδα θα κατακτουσε τη ιταλια θα φτανε ισπανια θα περναγε απεναντι καρχηδονα αιγυπτο επειτα ανατολη και ξανα ελλαδα. Τρελο προγραμμα πιο τρελο απ το δικο σου αγχος να προλαβει deadlines καθε μερα τρελο αγχος με τη χρηματοδοτηση του στρατου κι αντι για ενα σπιτι ειχε να κυβερνησει παραλληλα ενα κρατος.παραδιδεται λοιπον ενας διαλογος που ειχε… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ απολύτως. Κ θυμηθείτε, κάθε μέρα που περνάει δεν γυρίζει πίσω. Απλές χαρές στη ζωή συνθέτουν την ευτυχια
Wtf?? Που ακριβώς έχεις δει εσύ καθηγητές πανεπιστημίου να έχουν ελεύθερο χρόνο και που έχεις δει να γίνονται καθηγητές πανεπιστημίου πριν τα 40? Δουλεύω στον ακαδημαϊκό χώρο και ένα από τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συνάδελφοι είναι η δύσκολια στην απόκτηση οικογένειας. Πρώτον, την μόνιμη θέση καθηγητή πανεπιστημίου δεν την περνεις και τόσο εύκολα. Αναλογος και τον τομέα βέβαια, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις χρειάζονται πολλά χρόνια μεταδιδκτορικης εμπειρίας για να μπορέσεις να compete έστω για μόνιμη θέση και αμα. Στον δικό μου τον τομέα ο μέσος όρος είναι 6-9 χρόνια (μετά τα χρόνια μου τρως σε μεταπτυχιακο, διδακτορικο κλπ.… Διαβάστε περισσότερα »
Η κοπελα αναφερει πως ειναι στη φαση να επιλεξει..κι εμενα με παραξενεψε το νεαρο της ηλικιας της. Οσο για τα υπολοιπα που γραφεις δεν κανεις την διακριση μεταξυ φιλοδοξιας/ μπιζνας της γνωσης ( πχ συνεδρια προγραμματα ερευνητικα κλπ που αποδιδουν ονομα κ φραγκα) και θεσμοθετημενης υποχρεωτικης εργασιας για την απολαβη μισθου. Προσωπικα γνωριζω ελαχιστες θεσεις εργασιας που για τοσες λιγες υποχρεωτικες ωρες εργασιας αποδιδουν τετοιον σταθερο μισθο. Αν δε αναμασας το διδακτορικο σου στα μαθηματα για τα πρωτα 10 ετη εως πια να ειναι παρωχημενο δε κοστιζει ουτε καν τη προετοιμασια της διδακτικης ωρας στο σπιτι οπως κανουν οι καθηγητες… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ αυτό που κατάλαβα από την επιστολή είναι ότι η γραφουσα μολις τελείωσε το μεταπτυχιακό της και ψάχνει χρηματοδότηση για διδακτορικό που είναι απλά το πρώτο βήμα για να ακολουθήσει κάποιος ακαδημαϊκή καριέρα και να γίνει καθηγητής πανεπιστημίου (μονόδρομος αν θες να ασχοληθεις με την ακαδημαϊκή έρευνα) μετά απο ποιος ξέρει πόσα χρόνα. Και ποιος μιλάει για φιλοδοξίες? Το μαθήματα είναι μόνο ένα μικρό μέρος των υποχρεώσεων ενός καθηγητή πανεπιστημίου. Η συμμετοχή σε συνέδρια, η επίβλεψη πτυχιακών, μεταπτυχιακών και διδακτορικών διατριβών, τα grant applications, τα administative tasks, η συγγραφή papers, είναι όλα υποχρεωτικά βαση συμβολαίου ενός καθηγητή πανεπιστημίου. Έκτως και… Διαβάστε περισσότερα »
Ειλικρινά δεν θέλω να σε αμφισβητήσω αλλά είμαι μεσήλικας με σύζυγο στον ακαδημαικό χώρο έχουμε οικογένεια από το μεταδιδακτορικό του και όλοι γύρω μας έχουν οικογενείαα, άντρες γυναικες. Δεν είναι όλοι καθηγητές αλλά είναι στην έρευνα. Ακόμα και αυτοί που τελικά έφυγαν από το πανεπιστήμιο είχαν ήδη οικογένεια από το διδακτορικό κιόλας . Μιλάω για Έλληνες και διεθνείς ερευνητές. Υπάρχουν βέβαια και ορκισμενοι/ες εργένηδες.ισσες ή άτυχοι/τυχεροί, αναλογα την περίπτωση. Ναι είναι πιο δύσκολο για μια γυναικά να ανέλθει σίγουρα είτε με ποικογένεια είτε χωρίς. Αλλά και πάλι οι περισσότερες στις ανθρωπιστικές επιστήμες έχουν παιδιά. Στις θετικές επιστήμες είναι τραγικά λίγες… Διαβάστε περισσότερα »
Σίγουρα παίζει ρόλο ο κλάδος όπως διευκρινησα και εγώ. Στις ανθρωπιστικές επιστήμες ίσως να είναι πιο εύκολα τα πράγματα κυρίως γιατί το πεδίο έρευνας μπορεί να είναι και concentrated σε έναν τόπο. Εγώ είμαι στις θετικές επιστήμες και ο τομέας μου είναι τέτοιος που είναι πολύ λίγοι άνθρωποι στον κόσμο που ασχολούνται με αυτόν και είναι διασκορπισμένοι στις 5 ηπείρους. Σίγουρα για τις γυναίκες τα πράγματα είναι πιο δύσκολα, όμως και για τους άντρες δεν είναι εύκολα λόγο κορεσμού. Το κυριότερο προβλημα που βλέπω εγώ στον τομέα μου είναι τα πολλά μεταδιδακτορικα που χρειάζονται για να μπορέσει να διεκδικήσει κάποιος… Διαβάστε περισσότερα »
Κατάλαβα ότι σίγουρα ήθελα παιδί όταν τα (πολλα)χρήματα που εβγαζα και τα (πάρα πολλα) χρηματα που θα μπορούσα να βγάλω εάν εργαζόμουν -ταξιδευα-συνεργαζομουν κ με αλλους πιο πολύ, δεν με γέμιζαν πια. Τώρα, έχοντας 2 παιδιά, παρά τις ίδιες προοπτικές που έχω, δουλεύω τόσο όσο να ζούμε ποιοτικά. Κ όλες τις υπόλοιπες ώρες- μέρες, αργίες κλπ κάνω πράγματα με τα παιδιά. Όχι πράγματα ακριβά, αλλά όμορφα και απλά. Δεν το μετανιώνω με τίποτα. Εάν εργαζομουν πιο πολύ, θα έβγαζα περισσότερα χρήματα κ θα κάναμε κάποιες πολυτέλειες. Όμως δεν θα είχα χρόνο με τα παιδιά. Κ τα παιδιά ζητούν απεγνωσμένα οι… Διαβάστε περισσότερα »
Η συγκεκριμένη ερωτηση ειναι ειλικρινα απο αυτες που δεν εχουν απαντηση. Ειναι τελειως υποκειμενικη κατασταση, για τον καθενα ισχυουν αλλα πραγματα. Μερικοι θεωρούν πως ηρθε η ωρα να τεκνοποιησουν επειδη ικανοποιούν καποιες προυποθεσεις, (μακροχρονη σχεση, σταθερη δουλειά, ηλικια), αλλοι επειδη το αισθάνονται σαν αναγκη να αγαπουν και να φροντισουν ενα παιδι, αλλοι λογω κοινωνικης πιεσης, αλλοι επειδή θελουν να σωσουν μια σχεση, αλλοι το βλεπουν ως συνεχεια του γενετικού τους υλικού, κι αλλοι ως καρπο της αγαπης τους κι ενωση με τον/τη συντροφο. Αυτοι γενικα ειναι οι πιο συχνοι λογοι. Οι σκεψεις κι οι προβληματισμοι σου ειναι λογικες, το να… Διαβάστε περισσότερα »
Αν αποφασίσεις να κάνεις παιδί, φρόντισε να είσαι παρών στην κάθε στιγμή της ζωής του. Αν δεν είσαι, μην το φέρεις στον κοσμο.. Συμβουλή από 90 χρονών γυναίκα… Αυτό.
Δεν έχω παιδιά και μπορώ να συνεισφέρω το πώς καταλαβα ότι δε θέλω να κάνω, αν και είμαι άνθρωπος που τα αγαπάει και δε με νοιάζουν τα τυπικά τύπου ”δε θα έχω χρόνο για τα χόμπι μου”. Όταν ήμουν με νέο σύντροφο και τέθηκε η κρυοσυντήρηση ως ιδέα και είδα τι διαδικασία ειναι, είπα ”δεν υπάρχει περίπτωση να υποβάλλω τον εαυτό μου σε αυτό το γολγοθά για το κάποια στιγμή, ίσως”. Έχω γνωστές που έκαναν 3 αποτυχημένες εξωσωματικές και συνεχίζουν την προσπάθεια και εγώ κοιτούσα τις πιθανές παρενέργειες από τις ορμόνες. Πχ καρκίνος. Εκεί κατάλαβα πώς έχω 100 προυποθέσεις για… Διαβάστε περισσότερα »
αν η μανα τρεχει να προλαβει deadlines το παιδι θα ειναι με το μπαμπα του. Αν τρεχει και ο μπαμπας του, θα βαλετε νταντα. Αν δεν υπαρχει οικονομικη δυνατοτητα, θα μειωσετε και οι δυο (και οι δυο) τους ρυθμους, μεχρι να παει σταθμο.
Αυτες τις σκεψεις, αν θα προλαβαινει ή οχι λόγω ωραριου, ο συντροφός σου τις κανει;
Γιατι ο συνδυασμος “καριερας” και παιδιου, γινεται, οταν ειστε ομαδα. Αν το παιδι ειναι κυρια ευθυνη δικη σου, γιατι ετσι κανουν οι μαναδες, τοτε δεν γινεται
αυτή η ερώτηση επιδέχεται 100 διαφορετικές απαντήσεις, ανάλογα με το άτομο που απαντά. Για μένα είναι λίγο ξεκάθαρο: χρειάζεται δίκτυο υποστήριξης (μπαμπάς, παππούδες, γιαγιάδες, θείοι, θείες, γείτονες) ή χρήματα για να βρίσκεις λύσεις και επιθυμία να το κάνεις. Εμένα μου ήρθε ξαφνικά, ενώ δεν τρελαινόμουν για παιδιά, δεν έπαιζα με παιδιά και, ακόμη και τώρα, έχω δυσκολίες στην επαφή μαζί τους. Είχα και έχω μια μέτρια δουλειά, είχα, όμως, υποστηρικτικό περιβάλλον. Το γούσταρα πολύ, δεν το μετάνιωσα ούτε στιγμή, ήταν συνειδητή απόφαση πέρα για πέρα. Το δεύτερο παιδί ήρθε μόνο του, στην πορεία, ενώ υπήρχαν άλλα σχέδια. Δε θεωρώ τα… Διαβάστε περισσότερα »
εγώ στα 35 σκέφτηκα πως θα ήθελα να είναι η ζωή μου μετά από 5 χρόνια και η απόφαση ήρθε εύκολα.. οι προϋποθέσεις για μένα είναι να υπάρχει σταθερή σχέση και ένας όσο δυνατόν σταθερός μισθός γίνεται στο ζευγάρι.. η ακαδημαϊκή καριέρα και η μητρότητα είναι δύσκολη πίστα αλλά δεν είναι και ακατόρθωτο, άλλωστε και ως γυναίκες τίποτε δεν μας χαρίζεται.. εγώ δουλεύω με προτζεκτ και συμβόλαια αορίστου αλλά ζώ στο εξωτερικό και ίσως νιώθω λιγότερη ανασφάλεια.. Αν καταλήξεις στην έρευνα η εμπειρία στο εξωτερικό θα σου δώσει πολλά εφόδια! καλή τύχη!
Παλι δεν κατάλαβα. Εισαι σε μια συμβατική δουλειά στον ακαδημαϊκό τομέα ή ο ακαδημαϊκός τομέας και η συμβατική δουλειά ειναι δυο διαφορετικά πράγματα. Τελισπάντων και στις δυο περιπτώσεις ειναι μια χαρά. Η συμβατική δουλειά σου παρέχει μια κάποια οικονομική σταθερά και απο κει και έπειτα τα παραπάνω στην ακαδημαϊκή καριέρα θα τα διεκδικήσεις ή οχι ανάλογα με τις καταστασεις και τη θέληση σου τη δεδομενη στιγμή. Ξέρω γυναικες που ανεβηκαν βαθμίδα και ξεπρω γυναίκες που περιμεναν «τα μωρά» να πανε γυμνάσιο για να ξαναδουλέψουν.