Αγαπητό αμπα και αναγνώστες
Έχω μια ερώτηση, βασικά περισσότερο αναζητώ μια συμβουλή. Πως χωρίζεις με κάποιον που αγαπάς; είμαι σε μια σχέση τα τελευταία 5 χρόνια τον αγαπώ βαθιά . Είναι η πρώτη μου σοβαρή σχέση ( είμαι 25) .
Περάσαμε πολλά μαζί αλλά πλέον βλέπω πως δεν μπορώ να είμαι μαζί του . Η καθημερινότητα μας είναι ωραία αλλά φοβάμαι ότι απλά μένω λόγω συνήθειας . Δεν τα βρίσκουμε σε σοβαρά ζητήματα.
Βλέπω ότι πλέον δεν μου φέρεται όπως στις αρχές. Σταμάτησε τις ρομαντικές κινήσεις, έχει κάνει λάθη όπως και εγώ αλλά με έκαναν να χάσω την ασφάλεια και εμπιστοσύνη που του είχα. Δεν ξέρω εάν λύνονται και δεν ξέρω εάν αντέχω πλέον να παλεύω και να συζητάω όπως έκανα.
Νιώθω ότι πλέον τα προβλήματα τα χώνω κάτω από το χαλάκι και μένω απλά λόγω συναισθημάτων. Οι φίλοι μου και ο αδερφός μου με συμβουλεύουν να φύγω και ότι θα βρω κάποιον άλλον.
Πως όμως φεύγεις; φοβάμαι την μοναξιά φοβάμαι ότι θα το μετανιώσω. Τα προβλήματα δεν θα σας τα γράψω ή τα λάθη που αναφέρω . Δεν ξέρω εάν αξίζουν αναφορά εφόσον από μόνη μου ήδη σκέφτομαι ότι πρέπει να φύγω.
Είμαι όμως με το ένα πόδι στο να μεινω με το ένα να φύγω. Πως ξεκινάς από την αρχή; Αν και θα μου πείτε εδώ άλλοι χωρίζουν μετά από τόσα χρόνια γάμου και εσύ γιατί το σκέφτεσαι τόσο; δεν ξέρω θα σας πω . Τον αγαπω. Αλλά ποτέ η αγάπη είναι ανούσια όταν τα υπόλοιπα δεν υπάρχουν;
Ήθελα να το βγάλω από μέσα μου. Μπορεί απλά να θέλω επιβεβαίωση ή να με πάρει κάποιος από το χέρι να μου πει κάνε το ή μη το κάνεις. Λεσ και οι άλλοι αποφασίζουν για την ζωη μου. Τρομάζω στην επιλογή και τι θα φέρει αυτή.
ΑΠΟ ΤΗΝ – .
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Επειδή θα μπορούσα να είμαι μαμά σου, θα σου ζητήσω να κάνεις ό,τι μπορείς για να είσαι ευτυχισμένη. Στα 25, δεν πρέπει να φοβόμαστε τη μοναξιά αλλά τη δυστυχία μιας σχέσης που έφτασε στο τέρμα της. Μην το δεις σαν ένα τέλος αλλά σαν μια νέα αρχή. Πόσο συναρπαστικό πράγμα είναι ένα νέο ξεκίνημα! Να ξέρεις πως από τη δική μας ευτυχία ή δυστυχία παίρνουν μέρισμα πολλοί άνθρωποι που μας αγαπούν, οικογένεια και φίλοι. Περνώ αυτή την περίοδο μια δύσκολη κατάσταση η οποία ευτυχώς βαίνει καλώς αλλά ξέρω πως οι γονείς μου και οι φίλοι μου στεναχωρήθηκαν όσο εγώ κι… Διαβάστε περισσότερα »
Σε κρατάει το ότι τον αγαπάς ή ότι φοβάσαι να μείνεις μόνη; Αν είναι επειδή τον αγαπάς το συζητάμε. Αν είναι ΚΑΙ επειδή φοβάσαι να μείνεις μόνη φύγε χτες. Το να φοβάσαι να μείνεις μόνη σε βάζει από μόνο του σε πολυ επικύνδηνα μονοπάτια γενικά στην ζωή σου και ανεξάρτητα από την σχεση που έχεις τώρα. Πρέπει να ξεπεράσεις αυτό τον φόβο όσο είναι ακόμα νωρίς.
Δύσκολα φεύγεις, όταν ακόμα αγαπάς. Θα έχεις πολλά πισωγυρίσματα. Μέχρι τη στιγμή που θα φτάσεις στο σημείο να πεις δεν πάει άλλο. Τότε μόνο θα βρεις τη δύναμη να φύγεις.
δεν χωριζουμε μονο οταν μισουμε καποιον. χωριζουμε οταν δεν περναμε καλα, δεν παμε μπροστα σαν ανθρωποι, νιωθουμε στασιμοι
Στα 25, τοση ανασφαλεια για το μελλον ισως εχει κ άλλη προελευση. Θα ελεγα να δεις εναν ψυχολογο για να αγαπησεις εαυτον κ να ενδυναμωθείς
Ο φόβος είναι απλώς μια κατασκευή του μυαλού. Δεν είναι κάτι υπαρκτό. Αλλά η όλη σου μοίρα εξαρτάται ακριβώς από αυτά που δεν γράφεις , όχι απο τα συναισθήματά σου. Αν δεν ξεκαθαρίσεις και δεν προτεραιοποιήσεις στο μυαλό σου τους λόγους που θέλεις να φύγεις, θα δυσκολευτείς πολύ εως πάρα πολύ. Κι αν δεν αποσαφηνίσεις τα “λάθη” εκατέρωθεν και τα προβλήματα , θα τα ξαναζήσεις και με τον επόμενο και με τον μεθεπόμενο σε μια ατελείωτη λούπα. Ο χωρισμός ειναι πάντα μια καταπληκτική ευκαιρία για αυτογνωσία και για αυτοβελτίωση , είναι μεγάλο σχολείο οι σχέσεις , ακόμα κι οταν δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν έχει νόημα να συνεχίζεις μια πεθαμένη σχέση. Όταν αρχίζεις και βάζεις τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι και δεν έχεις όρεξη ούτε καν να τα συζητήσεις γιατί ξέρεις ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει, έχει ήδη αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση. Η αγάπη εννοείται ότι δεν πρόκειται να σταματήσει. Δεν πατάς ένα κουμπί και σταματάς να αγαπάς τον άλλον. Σε αυτό, όμως, υπολόγισε και τη δύναμη της συνήθειας και το φόβο του καινούργιου και το φόβο της μοναξιάς. Δεν αμφισβητώ τα αισθήματά σου που έχεις γι’αυτόν, αλλά η συνήθεια και ο φόβος είναι κακοί σύμβουλοι όταν πρέπει να αξιολογήσεις αντικειμενικά… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ έχω παγιδευτεί ακριβώς για τον ίδιο λόγο. Ή μάλλον, όχι λόγω αγάπης, αλλά ενοχών. Νομίζω θα βγω από εκεί μόνο όταν ένας από τους δυο μας δεν ζει. Δεν περνάω καλά. Την προηγούμενη εβδομάδα τόλμησα να του πω ότι με πονάει το κεφάλι μου δυο εβδομάδες (δεν το είχα πει σε κανέναν) και έφαγα κι φωνές/προσβολές κι από πάνω. Αλλά είναι οι συνθήκες έτσι, που φοβάμαι πως θα έκανε κακό στον εαυτό του (το έχει πει πολλές φορές), ειδικά τώρα έπαθε και πολλά εγκεφαλικά η μαμά του, που είναι η μόνη που έχει από οικογένεια. Οπότε το να φύγω… Διαβάστε περισσότερα »
Κουράγιο ,μην απελπίζεσαι ,κρατήσου ,θα έρθει η στιγμή που θα φανεί η λύση ,να είσαι εκεί ,να τη δεις
Πατάει στις ενοχές σου.σου προκαλεί τύψεις όταν πας να φύγεις… Κάτι παρόμοιο έκανε και η φόνισσα από την Πάτρα κάθε φορά που ο σύντροφός της έφευγε…έκανε κακό σε άλλους.αυτος κάνει στον εαυτό του .είναι πολύ χειριστικο και λυπάμαι που έχεις αναλάβει τον ρόλο του προστάτη
Θα πω ότι δεν πρόκειται να πάθει κάτι τρομερό.πατα πόδι και βάλε όρια .αν θες όντως να φύγεις πιάσουν από κάπου που σε απορροφά πλήρως ( τέχνη βιβλίο χόμπι φίλους κάτι) και κάνε unplug . Εξαφανίσου .δοσε τελεσίγραφο.αν θες να γίνει πρέπει να γίνει μπαμ και κάτω
Ναι,μπορεί να μετανιώσεις αν χωρίσεις αλλά το ίδιο μπορεί να μετανι σεις και αν ΔΕΝ χωρίσεις οπότε πάρε το ρίσκο και κάνε αυτό που νιώθεις τωρα που εισαι νεα και χωρις δεσμευσεις.Εγώ πάντως που δεν χώρισα στα 26 για τους ίδιους λόγους που διστάζεις εσυ,απλά κατέληξα να χωρίσω στα 54.
Το θέμα είναι αυτά τα 28 χρόνια που μεσολάβησαν και όχι η κατάληξη. Τα ζήσατε καλά ή ήσασταν δυστυχησμένοι. Η κατάληξη λίγη σημασία έχει.
Καταρχήν θα πρέπει να ξεκαθαρίσεις μέσα σου αν διστάζεις να χωρίσεις επειδή τον αγαπάς ή επειδή φοβάσαι την μοναξιά και μήπως το μετανιώσεις. Γιατί αισθάνεσαι ότι μπορεί να το μετανιώσεις; Θα σου λείψει η σχέση αυτή ή γενικά η συντροφικότητα (παρόλο που λες ότι δεν νιώθεις ασφάλεια κι εμπιστοσύνη); Όπως και να έχει, μπορείς να συνεχίσεις να τον αγαπάς σαν έναν πολύ καλό φίλο. Όσο για τη μοναξιά και το μέλλον, είσαι 25 χρονών κι αυτό τα λέει όλα.
Είσαι μόλις 25 χρόνων, είναι η πρώτη σου σοβαρή σχέση αλλά πλέον δεν σε καλύπτει. Αυτό από μόνο του είναι λόγος να φυγεις.
Δεν έχεις μέτρο σύγκρισης, πιθανόν να μην ξέρεις τι θέλεις, ούτε υπάρχει εγγύηση πως παρακάτω θα έρθει κάτι καλύτερο, όμως προχώρησε, ζήσε!
Καλό δρόμο σου εύχομαι
(Αν σ’ αγάπησε βαθειά κ αυτός, στο μέλλον θα είστε φίλοι, αν όχι, δεν άξιζε)