Καλησπέρα σε όλους,
Θα ήθελα να μοιραστώ κάτι δικό μου, μήπως και βρω βοήθεια εδώ μέσα. Παθαίνω συνέχεια κρίσεις άγχους. Δεν θεωρώ πως είναι κρίσεις πανικού, γιατί όσο εχω διαβάσει δεν είναι κάτι τόσο έντονο.
Αλλά αγχώνομαι με το κάθετι, πράγματα για την δουλειά, για σχέσεις, για αλλαγές, για το μέλλον, σχεδόν για τα πάντα. Ξυπνάω και νιώθω σαν μην μπορώ να ανασάνω βαθιά, προσπαθώ να καταλάβω τι το πυροδοτεί έτσι ώστε να το αντιμετωπίσω.
Κάθομαι πολλά πρωινά στο σπίτι, αργώ στην δουλειά γιατί προσπαθώ να ηρεμήσω, ηρεμώ και μετά από λίγες μέρες, τα ίδια. Νιώθω άσχημα που συμβαίνει αυτό, νιώθω εντελώς αδύναμη, πως χάνω τον εαυτό μου και σκέφτομαι πως αν δεν μπορώ να στηρίξω τον εαυτό μου πως θα στηρίξω μία καριέρα, μία σχέση, ένα στόχο προσωπικό, οτιδήποτε;
Έχω διάφορες θεωρίες για το πως ξεκίνησαν, ωστόσο δεν μπορώ να βγάλω ένα ασφαλές συμπέρασμα και δυστυχώς, δεν μπορώ οικονομικά να στηρίξω μία ψυχοθεραπεία.
Υπάχει κάποιος άλλος τρόπος για να αντιμετωπίσει κανείς κάτι τέτοιο;
ΑΠΟ ΤHΝ – Κρίσεις άγχους
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πέρασα από αυτή τη φάση πολλές φορές, με έπιανε όταν ξεκουραζομουν, κυρίως στις 3-4 τα μεσάνυχτα. Από τα 15 μέχρι τα 22. Όταν είχα εξετάσεις, πανελλαδικές, εξεταστικές στο πανεπιστήμιο..ξημεροβραδιαζομουν στα εφημερεύοντα νοσοκομεία. Σε καταλαβαίνω απόλυτα, νιώθεις ότι χάνεις τον ΕΛΕΓΧΟ της ζωής σου. Κι αυτό είναι το θέμα που πρέπει να δουλέψεις. Επειδή ήμουν φοιτήτρια δεν είχα την οικονομική άνεση να απευθυνθώ σε ειδικό, έψαξα και πήγα σε έναν ψυχολόγο που παρείχε το πανεπιστήμιο δωρεάν,αλλά θεώρησε ότι δεν χρειάζομαι πάνω από 4 συνεδρίες οπότε και σταματήσαμε. Υπάρχουν δομές που κάνουν δωρεάν ψυχοθεραπεία,ψάξε στην πόλη σου. Σε εμένα ήταν η περιοριστική… Διαβάστε περισσότερα »
Δυστυχώς πρέπει να διαθέσεις ένα ποσό από το μισθό σου σε ψυχοθεραπεία.Θα κάνεις πιο αραιά λόγω χρηματων αλλά πρέπει.Διαφορετικα ίσως σε ψυχίατρο να πάρεις κανένα ελαφρυ χαπακι.Ξερεις τι γίνεται; Όσες συμβουλές και να σου δώσουμε αν αυτό που έχεις σου δυσκολεύει τη ζωή πρακτικά σημαίνει ότι θες επαγγελματική βοήθεια.Στο λέω γτ ήμουν ομοιπαθης….
Προσπάθησε να αδειάσεις το μυαλό σου.
Όταν πας να κάνεις αγχωτικές σκέψεις διάγραψέ τα όλα. Πες
Κι αν δεν πάω σήμερα τί θα γίνει;
Κι αν αργήσω λίγο;
Κι αν δεν τελειώσω σήμερα το project;
Κι αν φόρεσα λάθος παπούτσια,πλάκα έχει.
Επικεντρώσου στα κεκτημένα
Τελείωσα μια δύσκολη δουλειά χθες.
Ξεκουράστηκα που κοιμήθηκα νωρίς.
Πρόλαβα κι έβγαλα και το σκύλο βόλτα.
Είμαι καλά,είναι καλά οι δικοί μου.
Έχει ωραία μέρα έξω,ήλιος ,βροχούλα, αεράκι.
Έχουμε να ζήσουμε το σήμερα.
Θεωρίες ,θεωρίες …
Αλλά χρειάζεται λίγο ταρακούνημα,λίγη λογική,ένα χαστουκάκι που θα μας βάλει στις σωστές ρυθμίσεις…
Μπορώ να γράψω μόνο για την προσωπική μου εμπειρία και σίγουρα δεν είμαι ειδικός. Αλλά πέρασα φάσεις στην εφηβεία και την φοιτητική περίοδο στην οποία θεωρούσα ότι αγχώνομαι. Και μάλιστα υπήρξαν φορές που δεν μπορούσα να διαχειριστώ το άγχος και έκανα όλες αυτές τις σκέψεις ότι δεν είμαι ικανή να ανταπεξέλθω και αν αγχώνομαι έτσι πως θα καταφέρω να πετύχω στόχους επαγγελματικούς, να κάνω σχέση και οικογένεια. Στη δική μου περίπτωση, (η οποία, το ξαναλέω μπορεί να είναι τελείως διαφορετική) συνειδητοποίησα πολύ αργότερα και χωρίς θεραπεία ότι τελικά δεν είμαι αγχώδης και μια χαρά μπορώ να ανταπεξέλθω σε πολλές δυσκολίες… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι απλό, μην αγχώνεσαι 🙂 Πέρα από την πλάκα, το ιδανικό θα ήταν να αναζητήσεις βοήθεια από κάποιον ειδικό και όχι από ένα φόρουμ. Από τα 5 χρόνια ψυχοθεραπείας που έχω κάνει, αυτό που μπορώ να καταλάβω είναι ότι για κάποιο λόγο εμφανίστηκαν οι κρίσεις τώρα. Υπήρξε ένα σημείο που πυροδότησε τις κρίσεις. Οπότε θα ήταν βοηθητικό να το βρεις για να το αντιμετωπίσεις. Μια άλλη καλή άσκηση είναι να ανακατευθύνεις τις σκέψεις σου. Το συναίσθημα δεν μπορείς να το αλλάξεις (δεν μπορείς να πεις ότι θα πάψω να αγχώνομαι και θα γίνει), αλλά αλλάζοντας τον τρόπο σκέψης, εστιάζεις το… Διαβάστε περισσότερα »
είχα παρόμοιο πρόβλημα και δεν το είχα αναγνωρίσει καν. Μέχρι που στα 46 ήρθαν και οι πραγματικές κρίσεις πανικού. Την λύση μου την έδωσε ψυχίατρος, με ελαφριά αντικαταθλιπτικά που έβαλαν ξανά σε κλίμακα το άγχος. Επίσης, να προσέξεις γιατί σε εμένα τα ψυχοσωματικά ήταν έντονα και με ανάγκασαν να τρέχω σε άλλους γιατρούς.
Πέρα από όλα αυτά που προτείνονται, θα ήθελα να προσθέσω να κοιτάξεις πρώτα μήπως οι κρίσεις άγχους οφείλονται ή επηρεάζονται κατά πολύ από κάτι σωματικό ώστε να λύσεις αυτό τουλάχιστον και να δεις τι άλλο χρειάζεται να κάνεις για να ηρεμήσεις. Από αυτά που γνωρίζω εγώ είναι: ευαισθησία σε καφείνη: γύρω στο 10% του πλυθησμού έχουν έλλειψη του ενζύμου στο συκώτι που ρυθμίζει την διαχείριση και αποβολή της καφείνης. Όσο μεγαλώνουμε εντωμεταξύ τόσο πιο ευαίσθητη γινόμαστε. Πχ εγώ που δεν μπορούσα να πιο καφέ στα 20, στα 30 νόμιζα ότι είχα αγχώδη διαταραχή όταν απλά το σώμα μου δεν μπορούσε… Διαβάστε περισσότερα »
Καλησπέρα! Νομίζω οι περισσότεροι άνθρωποι στην εποχή μας πάσχουν από κρίσεις άγχους και πανικού. Σκέψου αυτό αρχικά. Ότι δεν είσαι η μόνη και δεν είσαι μόνη. Μπορεί να μην το δείχνουν αλλά οι περσσότεροι άνθρωποι παλεύουν με το άγχος. Και εγώ το ίδιο. Σε όλους τους τομείς. Αυτό που κάνω εγώ και με βοηθάει πάντως είναι η απομυθοποίηση. Βασικά να παίρνεις τα πράγματα χαλαρά. Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από την υγεία μας, όλα τα άλλα μπορούμε να τα φτιάξουμε. Προσπάθησε να μη σκέφτεσαι το μακρινό μέλλον για αρχή. Το μόνο αληθινό είναι το τώρα. Και κάνε περισσότερη πλάκα στη… Διαβάστε περισσότερα »
Ψάξε να βρεις ψυχολόγο σε υπηρεσίες κρατικές που παρέχουν συνεδρίες ξέρω ότι υπάρχουν,μόνη σου θα ζοριστείς να βρεις μια άκρη στην αιτία των κρίσεων.
Δεν είναι καθόλου εύκολο να το παλευεις μόνη σου.
Υπαρχει ο ψυχολογος. Η η συλλογικη δραση για καποιον σκοπο υπερτερο του εαυτουλη. Απο την σωτηρια της φωκιας εως την πολιτικη αλλαγη. Προσωπικη μου αποψη οτι η βοηθεια και η διευρυνση του τροπου σκεψης απο το δευτερο ειναι ανεκτιμητη. Οσο οι ανθρωποι ζουσαν συλλογικα και σε ομαδες δεν ειχαν αναγκη ψυχολογου. Ακομα κι οι ψυχολογοι το γνωριζουν αυτο!