in

Προσωπική ιστορία: Πάντα έκανα σχέσεις με όσους με διάλεγαν

Είχα σε κάθε είδους σχέση μου το “σύνδρομο του απατεώνα”.

Είχα σε κάθε είδους σχέση μου το “σύνδρομο του απατεώνα”. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

syndrome

Καλησπέρα Ρένα, καλησπέρα σε όλες τις αναγνώστριες!

Είμαι κι εγώ πιστή αναγνώστρια και έχω γράψει ακόμη μια φορά λίγο παλιότερα την ιστορία μου.

Αφορούσε λίγο πολύ στο ότι πάντα έκανα σχέσεις με όσους με διάλεγαν. Εγώ δεν τολμούσα να έχω κριτήρια. Και γενικά στις σχέσεις μου δεν έβαζα όρια, δεν είχα απαιτήσεις. Είχα σε κάθε είδους σχέση μου το “σύνδρομο του απατεώνα”. Ένιωθα δηλαδή, πως δεν αξίζει κάποιος να είναι μαζί μου και πως κάποια στιγμή αργά ή γρήγορα θα το ανακαλύψει πως δεν αξίζω και θα με αφήσει. Χαμηλή αυτοπεποίθηση, αυτοεκτίμηση όλα.

Γιατί γράφω τώρα; Γιατί ξέρω πως πολλές κοπέλες/γυναίκες εκεί έξω ψάχνουμε έναν σύντροφο που θα μας εκτιμήσει, θα μας αγαπήσει, θα κάνουμε πράγματα μαζί του, θα μας “φτιάξει επιτέλους την μίζερη ζωή μας”. Δέκα και χρόνια έψαχνα αυτόν τον σύντροφο και έπεφτα συνεχώς πάνω στο ίδιο μοντέλο άντρα. Αυτόν που με διάλεγε και μετά από ελάχιστο διάστημα, κάποιες φορές και μέρες, αδιαφορούσε για εμένα. Δεν με υπολόγιζε, έβαζε τον εαυτό του πρώτα σε αυτήν την σχέση και εγώ είχα πάντα τον ρόλο του κομπάρσου που αν δεν προσπαθούσα παίζει να μην μου έστελναν ξανά μήνυμα.

Για χρόνια, βασικά μέχρι πριν ελάχιστο καιρό, σιχτίριζα την τύχη μου αλλά συγχρόνως που φαινόταν τόσο περίεργο που έχω προσεγγίσει τόσους πολλούς ίδιους άντρες. Κάπου πρέπει να φταίω και εγώ. Ναι δεν έθετα τα όριά μου, ναι δεν είχα απαιτήσεις, ξέρετε το άγχος να βγω από τη μοναξιά μου με οδηγούσε εκεί. Αλλά αργά ή γρήγορα πάλι εκεί κατέληγα. Και όταν φτάνεις τα 30 κρούει ο κώδωνας του κινδύνου. Εκεί και αν πρέπει να υποχωρήσεις. Αλλά όσο υποχωρούσα τόσο έχαναν το ενδιαφέρον τους για εμένα. Ένας αέναος κύκλος που ψάχνεις να βρεις τι φταίει, τι έκανες, τι πρέπει να κάνεις την επόμενη φορά. Πόσο εξουθενωτικό μπορεί να είναι όλο αυτό; Πολλές μπορεί να το νιώθετε. Και το άλλο; Όταν σταματήσεις να το ψάχνεις τότε θα έρθει; Γίνεται να μη σκέφτομαι πως θα θελα να αγαπήσω και να αγαπηθώ;

Ξέρεις όμως τι είναι πιο σημαντικό; Ο σεβασμός προς τον εαυτό μας. Έρχονταν στη ζωή μου ίδιοι χαρακτήρες αντρών γιατί εγώ είχα μια πόρτα ανοιχτή για αυτούς. Τους προσέλκυε η ενέργειά μου.

Μία χαμηλή ενέργεια η οποία ήταν υπέρ τους. Ήξεραν ότι μπορούν να εκμεταλλευτούν αφού εκεί μέσα ούτε ο ιδιοκτήτης δεν σέβεται την περιουσία του. Και ξέρεις η συνήθεια είναι δύσκολη.

Συνηθίζουμε τόσο που συνεχίζουμε να αναζητάμε ανθρώπους που θα μας φερθούν με τον χειρότερο τρόπο.

Αλλά ξέρεις κάτι ακόμη; Αξίζουμε μία υγιή σχέση με σεβασμό και αγάπη. Αυτό είναι που πρέπει να πρώτα να πιστέψουμε. Δεν είμαστε “απατεώνες”. Είμαστε υπέροχοι άνθρωποι με πολλές ικανότητες και είμαστε άξιοι άπειρων δυνατοτήτων. Αν είναι να έρθει ο “σωστός” θα γίνουν όλα με μια ήρεμη ροή χωρίς άγχος και προσποιήσεις.

Συγγνώμη για το σεντόνι, αλλά ξέρω πως υπάρχουν πολλές γυναίκες εκεί έξω που μπορούν να ταυτιστούν και θέλω να ξέρουν πως δεν είμαστε κατώτερες από κανέναν και καμία. Είμαστε μόνο αν το επιλέξυμε εμείς.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Γυναίκα_Μόνη_Ψάχνει_Τον_Εαυτό_Της

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

6 Comments
δημοφιλέστερα
νεότερα παλαιότερα
Ενσωματωμένα σχόλια
Δείτε όλα τα σχόλια
Ace in the Hole
Ace in the Hole
1 χρόνος πριν

Αγαπητή γράφουσα, πριν πολλά χρόνια θα ταυτιζόμουν πολύ μαζί σου. Έπεφτα και εγώ στον ίδιο αέναο κύκλο. Αυτό που κατάλαβα, διαβάζοντας λίγα πράγματα πάνω στη ψυχολογία, είναι πόσο σημαντικές είναι οι πρώτες εμπειριες μας ως παιδιά. Από μικρή άκουγα αυτή τη φράση «Είσαι άχρηστη, δεν θα καταφέρεις τίποτα στη ζωή σου» όταν δεν ήμουν βολικια. Αυτή είναι εξαιρετική στρατηγική για να σπάσεις το ηθικό ενός ανθρώπου και να το κάνεις να σου κάνει όλα τα χατήρια, με αντάλλαγμα λίγη επιβεβαίωση. Για αυτό και ακολουθούσα αυτό το μοτίβο στις μετέπειτα σχέσεις μου. Μου πήρε πολλά χρόνια για να διανοηθώ -πόσο μάλλον… Διαβάστε περισσότερα »

galini17
galini17
1 χρόνος πριν

Ταυτίστηκα πολύ με το σημείο που λες ότι το σημαντικότερο είναι ο σεβασμός προς τον εαυτό μας, κι ότι τέτοιοι άντρες έρχονταν επειδή εσύ τους άνοιγες την πόρτα. Εγώ συνήθιζα να κάνω άλλο λάθος όταν άρχισα να κάνω σχέσεις. Όντας carer από τη φύση μου, τους τα έδινα απλόχερα όλα, υλικά και πνευματικά, χωρίς να περιμένω τίποτα ως αντάλλαγμα πέρα από λίγη αγάπη και ευγένεια, με αποτέλεσμα να ακολουθεί κι εμένα ένα ίδιο μοτίβο αντρών, οι προβληματικοι. Νόμιζα ότι οι σχέσεις ήταν σαν τις ταινίες και τα παραμύθια, και έλεγα, δεν μπορεί, τόσα που κάνω γι’αυτους, σίγουρα θα με αγαπάνε,… Διαβάστε περισσότερα »

Τελευταία επεξεργασία 1 χρόνος πριν από galini17
Erwin
Erwin
1 χρόνος πριν

Ξεκίνα να δουλεύεις με το “θα μας φτιάξει επιτέλους την μίζερη ζωή μας”..
Μόλις το ξεπεράσεις, θα συστηθείς στον νέο σου ευατό. Τα υπόλοιπα θα έρθουν από μόνα τους..

krystallino_potiri
krystallino_potiri
1 χρόνος πριν

Φίλη νιώθω ακριβώς το ίδιο. Και εγώ τριάντα πλας πλέον προερχόμενη απο μια οικογένεια πολυ αυστηρή, που με ήθελε παντα αριστούχα και τύπο και υπογραμμό, αδύνατη, έξυπνη, υπάκουη, με τρόπους. Μετά τη θεραπεία κατάλαβα πως αναζητώ την επιβεβαίωση από άντρες κατώτερούς μου που μου φέροντας από αδιάφορα έως άσχημα. Μέχρι που ένας γκόμενος πριν με χωρίσει μου είπε θα μου άρεσες αν δεν ήσουν τόσο ανασφαλής. Πάντα οι φίλες μου μου έλεγαν μα εσύ είσαι μιά θεα μπροστα σε αυτόν, γιατι τρέχεις απο πίσω του ενώ σε φτύνει. Ακόμα στο ίδιο μοτίβο είμαι εχω καταφέρει όμως να αντιλαμβάνομαι τις κακές… Διαβάστε περισσότερα »

lucid dream
lucid dream
1 χρόνος πριν

Περιμένεις κάποιον να σου φτιάξει τη μίζερη ζωή σου
Περιμένεις να σε διαλέξουν
Χρησιμοποιείς κατά κάποιον τρόπο τους άλλους
Ναι ,είσαι λίγο “απατεώνας ”
Υπάρχει σαθρή βάση

???
???
1 χρόνος πριν

“φτιάξει επιτέλους την μίζερη ζωή μας”. Αν περιμέναμε έναν άντρα για να μας βγάλει από την μιζέρια μας, θα ήμασταν άξιες της μοίρας μας.