Προσωπική ιστορία: Όταν βγαίνω έξω όλα του φταίνε!

Είπα να σας ζαλίσω και εγώ με τα πρόβληματά μου, είμαι μία κοπέλα στα 26 με 27 και έχω ανάγκη την συμβουλή σας.

Σε μερικούς μήνες κλείνουμε 3 χρόνια σχέσης με το αγόρι μου και 2 χρόνια συγκατοίκησης.
Τον τελευταίο καιρό αντιμετωπίζω κάποια προβλήματα-και χρησιμοποιώ ενικό διότι εγώ τα αντιμετωπίζω ως προβλήματα, και είναι- που ειλικρινά από την μία σκέφτομαι πως όλα είναι στο κεφάλι άλλα από την άλλη σκέφτομαι πως έχω και δίκιο.

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Η επικοινωνία μας είναι αρκετά θερμή όσο θα έπρεπε να είναι σε ένα ζευγάρι, μιλάμε ωραία ο ένας στον άλλον, όταν έχω άγχος με την σχολή με υποστηρίζει και με ακούει όσο μπορεί και έχει ανεχτεί αρκετά και την ψυχική μου υγεία (κυκλοθυμική διαταραχή, χρόνια τώρα), βέβαια και ο ίδιος έχει την διάγνωση της αγχώδους διαταραχής οπότε είμαστε θα έλεγε κανείς ένα ζευγάρι για το Arkham Asylum.

Τα προβλήματά μου είναι 2

Το πρώτο είναι περισσότερο η συμμετοχή του στο καθάρισμα του σπιτιού. Σαν άνθρωπος δεν είμαι ρε παιδί μου ο ψυχάκιας της καθαριότητας, όμως τα σκουπίδια μου θα τα πετάξω και τα πιάτα μου μέσα στην ημέρα θα τα πλύνω. Εκείνος όμως από την ώρα που θα γυρίσει από την δουλειά, θα κάνει το μπανάκι του, το τσιγαράκι του, θα μου αφήσει το πιάτο το ποτήρι και το μπουκάλι αναψυκτικού -Γεμάτο!- πάνω στο τραπέζι του σαλονιού και θα μείνουν εκεί κυριολεκτικά μέχρι να στοιβάζετε το ένα αντικείμενο πάνω στο άλλο.

Διότι δεν ασχολούμαι παιδιά!

Στην αρχή τα καθάριζα εγώ και μετά του έκανα μια χαριτωμένη παρατήρηση, τίποτα. Η γλυκιά παρατήρηση έγινε γκρίνια, η γκρίνια έγινε συζήτηση. Και εφόσον με όλες τις προηγούμενες μεθόδους δεν έκανε ΤΙΠΟΤΑ για να το αλλάξει. Πλέον πλένω τα δικά μου πιάτα και μαζεύω τα δικά μου πράγματα. Οπότε ξεκίνησε να καθαρίζει στο ρεπό του. Θα έπρεπε να είμαι ευχαριστημένη σωστά;

Όχι δεν είμαι! Καταρχάς δεν θα χρειαζόταν να κάνει τον άθλο που διαφημίζει πως κάνει εάν απλά μάζευε κάθε μέρα και βόλευε τα δικά του πράγματα, και κατά δεύτερον δεν καθαρίζει σωστά. Εάν πχ ξεχαστεί ένα ποτήρι όταν πλένει τα πιάτα θα μείνει εκεί, και όταν βάζει την ηλεκτρική σκουπίζει λες και είναι χαρακτήρας στο σούπερ μάριο (μπρος – πίσω) …μπρο ο κόσμος μας έχει παραπάνω από 2 διαστάσεις η σκούπα πάει ΚΑΙ ΔΙΑΓΏΝΙΑ.

Αυτά που σας λέω τα έχουμε συζητήσει δεκάδες φορές. Χωρίς τα ειρωνικά σχόλια αγανάκτησης που βάζω εδώ.

Την μια νιώθει κουρασμένος γιατί κάνει σκληρή δουλειά στο εργοστάσιο γιατί είναι υπεύθυνος, και τρέχει μπλα μπλα. Και μετά μπαίνουμε στην άμυνα, και τι θες να κάνω και μια χαρά τα κάνω και το πρόβλημα το έχεις εσύ. Εδώ να πω πως όσο νευριασμένη και να είμαι μαζί του πάντα μιλάω πολιτισμένα και δεν τον ειρωνεύομαι στα μούτρα. Δεν τσακωνόμαστε, βέβαια μετά μου κρατάει μούτρα για καν 2ωρο.

Επίσης να αναφέρω πως η ‘σκληρή δουλειά’ είναι μπηχτή διότι εγώ δουλεύω σε τηλεφωνικό κέντρο αλλά από το σπίτι μας. Όμως επίσης σπουδάζω εξ αποστάσεως παράλληλα -πληροφορική, ένα μάθημα ιδιαίτερα απαιτητικό.- Οπότε το πιάσατε το νόημα.

Το θέμα μου δεν έχει λυθεί συνεχίζω και μαζεύω μόνο τα δικά μου πράγματα και να πλένω τα δικά μου πράγματα (Το μπάνιο το πλένω εξ ’ολοκλήρου και ΜΟΝΟ εγώ διότι για εμένα αυτό είναι το πάν) και εκείνος συνεχίζει με τη τρομερή καθαριότητα στα ρεπό ΕΑΝ έχει την διάθεση.

Πάμε επιτέλους στο 2 θέμα (κοντεύουμε μην αγχώνεστε)

Δεν του αρέσουν οι φίλοι μου. Δεν λέω δεν προσπαθεί ενεργά να μου βάλει λόγια για αυτούς και να με αποξενώσει στον ακραίο τοξικό βαθμό (διότι μιλάμε για τους παιδικούς μου φίλους θα είχε φάει σούτ ΧΘΕΣ). Αλλά βλάκες τους ανεβάζει μόγγολα τους κατεβάζει. Του ξέκοψα λοιπόν δεν πρόκειται να μιλήσεις ξανά έτσι για τις παρέες μου και το έκοψε.

Έλα όμως που όταν βγαίνω έξω όλα του φταίνε!
‘Πότε θα γυρίσεις, με έχεις αφήσει μόνο μου’ ‘Είναι αργά πότε θα μαζευτείς’ και απλά του λέω είμαι έξω θα αργήσω σε αγαπώ φιλιά. Μου έχει κάνει όμως κάποιες σκηνές για να με φορτώσει τύψεις (σχετικά με την γάτα μας) με το αποκορύφωμα να μ λέει έλα γρήγορα σπίτι η γάτα δεν είναι καλά και εκεί που τρέχω έντρομη να δω τι έχει το μωρό μου ήταν τελικά ένα ΨΕΜΑ. Πρώτη φορά τσακώθηκα, πραγματικά με έφερε στα όριά μου. Πλέον όταν βγαίνω απλά δεν απαντάω στις κλήσεις και απαντάω σε μήνυμα. Φυσικά του έχω προτείνει να βγαίνει μαζί μας -γιατί δεν έχει φίλους- και αρνείται πεισματικά διότι όπως προ-είπαμε οι παρέες μου είναι μόγγολα.

Οι φίλοι μου να πω έχουν πάρει πρέφα τι γίνεται και δεν με έχουν φέρει ποτέ σε δύσκολη θέση και πως ποτέ δεν εκφέρουν άποψη πάνω στην σχέση μου. Όμως όλοι λένε πως είναι εμφανές ότι είμαι πιεσμένη. Και πλέον νιώθω πως δεν έχουν άδικο.

Κουράστηκα να τον δικαιολογώ. Και με παραξενεύει, είναι γλυκός είναι τρυφερός . Δεν του αρέσει να βγαίνει!ΟΚ! Είναι σπίτι δουλειά – δουλειά σπίτι, οπότε ο προσωπικός μας χρόνος είναι απλά ταινίες και φαΐ, και φυσικά το σεξ που είναι πολύ ωραίο. Σε αυτά τα 2 θέματα όμως δεν συμβιβάζετε και δεν τον αγνοώ για να το παίξω passive aggressive αλλά επειδή ειλικρινά κουράστηκα να τα συζητάω να μου ζητάει συγνώμη να συμφωνεί και να υπόσχεται πως δεν θα το ξανακάνει ώστε όταν ξαναπροκύψει το πρόβλημα να πάμε πίσω στο σημείο 0.

Λίγο η δουλειά, η σχολή (παράλληλα πασχίζω να ισορροπήσω, διατροφή, γυμναστήριο, ψυχοθεραπέια) με έχει εξαντλήσει από ενέργεια…δεν ξέρω τι άλλο μπορώ να κάνω.

Σεντόνι τέλος, σας ζητώ συγνώμη αλλά εάν αντέξατε και το διαβάσατε σας αγαπώ.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Μια κουρασμένη 26χρονη

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News