Καλή χρονιά σε όλες και όλους με υγεία πρώτα απ’όλα, τύχη και αγάπη!
Σας γράφω για να σας πω τα δικά μου…
Όταν δεν αρέσω σε κάποιον νιώθω ότι δεν είμαι αρκετή. Ψάχνω να βρω ελαττώματα στην εαυτό μου είτε εξωτερικά είτε εσωτερικά που να δικαιολογούν αυτή την “απόρριψη” με αποτέλεσμα να στεναχωριέμαι περισσότερο και να απογοητεύομαι. Ξέρω ότι δεν πρέπει και πως η δική μου αξία δεν καθορίζεται από έναν άλλον άνθρωπο αλλά πάντοτε μου συμβαίνει και πάντοτε νιώθω χαζή, ανεπαρκής, όχι όμορφη και ελκυστική…και μπαίνω στη διαδικασία να σκέφτομαι πού δεν είμαι αρκετή για να αλλάξω και να αρέσω στον χ ψ…
Μπορείτε να μου προτείνετε κάποια λύση ώστε να μην σκέφτομαι έτσι; Ή τουλάχιστον μόλις πάω να σκεφτώ κάτι τέτοιο να με σταματάω γιατί πληγώνω εμένα;
Ευχαριστώ που με διαβάσετε όλες οι απαντήσεις καλοδεχούμενες
ΑΠΟ ΤΗΝ – Απογοητευμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Ετεροπροσδιορίζεσαι έντονα.
Πάρτο λίγο εγωιστικά…αν δεν του αρέσω δε μου αρέσει κι εμένα.
Είναι διαδραστικό το παιχνίδι.
Πώς μπορεί να σου αρέσει κάποιος όταν δεν καθρεφτίζεσαι στα μάτια του;
Ιστορία α’ (στο περίπου): απευθύνει ερώτημα ένας ακόλουθος στον γκουρού «δάσκαλε πες μου έναν τρόπο να σταματήσω το μυαλό μου να σκέφτεται, να κάνει περιττές σκέψεις… πώς να είναι μονυμα εναρμονισμένο με το παρόν» και ο γκουρού του λέει «θες να σου πω έναν τρόπο να σταματήσεις το συκώτι σου να λειτουργεί;» «Όχι»- «θες να σου πω έναν τρόπο να σταματήσει η καρδιά σου να λειτουργεί;» «Οχι» «ο εγκέφαλος είναι ένα όργανο επίσης, δεν μπορείς να το σταματήσεις από τις λειτουργίες του. Αυτό που με πιέσεις να κάνεις είναι να μην ταυτίζεσαι με τις σκέψεις που κάνει» Στην περίπτωση σου… Διαβάστε περισσότερα »
Τι όμορφη απάντηση!🙏
Δεν μας λες την ηλικία σου αν και πιστεύω θα είσαι πολύ νέα! Όλες λίγο πολύ το έχουμε σκεφτεί συνήθως όσο είμαστε πιο μικρές γιατί τότε υπάρχουν και οι πιο πολλές ανασφάλειες. Παράδοξο βέβαια γιατί τότε είναι που είμαστε στα καλύτερά μας. Εγώ σκέψου κοιτάζω φωτογραφίες όταν ήμουν στα 20 μου και βλέπω ένα αψεγάδιαστο μπουμπούκι. Τότε όμως θυμάμαι ήμουν φοβερά ανασφαλής. Είχα απειροελάχιστη κυτταρίτιδα και ντρεπόμουν στην παραλία να περάσω μπροστά από άντρες μην τυχόν και τη δουν. Τώρα έχω περισσότερη και δεν με νοιάζει καν περνάω και δεν με νοιάζει κανένας. Και να σου πω την αλήθεια δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Μα ειναι απολυτα φυσικο. Παντα σε καποιους δεν θα αρεσουμε. Και λογικα αυτο ενισχυει τις ανασφαλειες μας ειτε αυτες ειναι εμφανισιακες ειτε αλλου τυπου. Αλλα ακομα και ανασφαλειες να μην ειχαμε κα να μας αρεσε ο εαυτος μας σε ολα, παλι δεν θα στεναχωριομασταν εαν μας απερριπτε καποιος που θελουμε και μας αρεσει? Γιατι ειναι κακο να στεναχωριομαστε? Θα στεναχωρεθουμε θα το αποδεχτουμε και θα παμε παρακατω.
Όταν δεν αρέσεις σε κάποιον είναι γιατί είναι γκέι.
Τρομερό αυτό. Και ίσχυε μια εποχή. Κι εγω έχω χαρακτηριστεί ως γκει επειδη έβγαινα ραντεβου που μου κανονιζαν οι παιδικές μου φίλες με συμφοιτητριες τους αλλά δεν προχωρούσα γιατί ημουν κολημένος στην πρωην.
Βλέπεις τι γίνεται? μόλις πέσουν τα στερεότυπα και αυτό του άνδρα επιβητόρα που δεν λέει όχι πόσο ευαλωτος γίνεσαι και χάνεις τον μπουσουλα?
Κακά τα στερεότυπα αλλά παρέχουν έναν στέρεο και δομημένο τρόπο να ερμηνευεις την ζωη. Αν τα ρίξεις θα πρέπει να βγεις στη ζωή χωρίς μπουσουλα χωρις πυξίδα και χωρίς χάρτη.
Έλα ρε συ Στέφανε, μια πλακίτσα έκανα και εσύ κατευθεύαν να το τραβίξεις από τα μαλλιά.
Ενημερωτικά λοιπόν, η συγκεκριμένη ατάκα χρησημοποιήται από γυναίκες (στον κύκλο μου τουλάχιστον) χάρην αστιειισμού, ειρωνικά και με μπόλικη δόση αυτοσαρκασμού. Το ότι υπάρχουν άντρες που ψαρώνουνε δεν το είχα φανταστεί.