Χαιρετώ το team του ampa μιας και έχω περάσει πολλές ώρες διαβάζοντας τις υπόλοιπες ιστορίες και νιώθω ότι ήρθε η ώρα να μοιραστώ την δική μου..
Για μένα η μεγαλύτερη αλλαγή στην ζωή μου προκλήθηκε πριν από 1.5 χρόνο,το χειρότερο βράδυ της ζωής μου το οποίο έπαθα την πρώτη κρίση πανικού και αυτό δυστυχώς συνεχίστηκε τους επόμενους 2 μήνες…. κάτι που έφερε μεγάλες αλλαγές στην ζωή μου γενικά….
Όλο αυτό το χρονικό διάστημα (του 1.5 χρόνου)υπάρχουν περίοδοι που είμαι μέσα στο άγχος και άλλες πιο χαλαρή από ποτέ…. Απλά από τότε έχω κάποιους φόβους που δεν ξέρω αν θα τους ξεπεράσω ποτέ… Αν θα καταφέρω κάτι επαγγελματικά,αν θα καταφέρω να κάνω κάτι στην ζωή μου χωρίς την στήριξη των άλλων…
Μπορεί ακούγονται ανόητα όλα αυτά αλλά μόλις ξεκίνησα καινούργια δουλειά και όλα αυτά έρχονται στην επιφάνεια….δεν ξέρω αν είμαι ικανή και αν τα καταφέρω κάτι που μου προκαλεί απίστευτο άγχος καθημερινά….
Αυτό που με φοβίζει είναι αν αυτό θα με ακολουθεί σε ότι προσπαθήσω να κάνω….
Συγνώμη για το σεντόνι αλλά κάπου ήθελα να τα πω…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Προβληματισμενη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Φίλη, έχεις αναζητήσει επαγγελματική βοήθεια; Το σημαντικότερο δεν μας λες! Όπως θα πήγαινες στον οφθαλμίατρο αν δεν έβλεπες καλά, ή στον ορθοπεδικό αν είχες τενοντίτιδα, έτσι και στις κρίσεις πανικού. Αν οι κρίσεις αυτές είναι συχνές, με μεγάλη ένταση και δεν μπορείς να τις διαχειριστείς, τότε η κατάλληλη ειδικότητα είναι ψυχίατρος. Αν έχουν καταλαγιάζει και σου έμεινε ο φόβος μήπως γυρίσουν, είναι εντάξει και ψυχολόγος. Υπάρχουν πολλές τεχνικές διαχείρισης και θα σε βοηθήσει να βρείς αυτή που σου ταιριάζει. Πχ λεβάντα όπως αναφέρθηκε, ελεγχόμενη εισπνοή και εκπνοή, τεχνικές γείωσης μέσω των αισθήσεων κλπ. Επίσης θα σε βοηθήσει να βρείς την… Διαβάστε περισσότερα »
Σε διαβεβαιώ ότι δεν σημαίνει ότι αν έχεις περάσει κρίσεις πανικού κάποια περίοδο της ζωής σου ότι θα το παθαίνεις πάντα. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουμε περάσει κρίση πανικού τουλάχιστον μία φορά της ζωής μας. Την πρώτη περίοδο που πάθαινα κρίσεις πανικού είχα αγχώδη κατάθλιψη ταυτόχρονα, αλλά επίσης της πάθαινα μόνο όταν είχα το αγόρι μου δίπλα μου γιατί από ότι φαίνεται τον κατηγορούσα ενδόμυχα για την πορεία της ζωής μου. Τον χώρισα και όταν μου πέρασε η κατάθλιψη μετά από ένα χρόνο, τα ξαναβρήκαμε.Την δεύτερη περίοδο, μετά από 10 χρόνια νόμιζα ότι είχα αγχώδη διαταραχή και τελικά είχα γίνει πιο… Διαβάστε περισσότερα »
Οι κρίσεις πανικού ε; Πολύ φίλες μου… 😵💫 Πέρασα μια δεκαετία με την παρέα τους ενώ πισυευω οτι ειχα μάλλον και πιο πριν αλλά δεν συνειδητοποιούσα τι είναι. Εντάθηκαν μια περίοδο στο εξωτερικο που μάλλον έξυσα τον πάτο της κατάθλιψης με σχέση, επαγγελματικά, οικονομικά να καταρρέουν και το να επιστρέψω στην Ελλάδα ήταν μια πολύ downgrade λύση όπως το εβλεπα τότε και που όντως με έβλαψε σε ένα κομμάτι επαγγελματικο. Μέχρι να μιλήσω με ψυχολογο προσπαθούσα να παρατηρώ τι συμβαίνει και πότε μου συμβαίνει. Σε μένα έρχονται πάντα όταν η προσωπικοτητα μου ‘υποχωρει’ όταν κοιμάμαι ή αν είμαι σε hang… Διαβάστε περισσότερα »
Αφού διαρκούν τόσο καιρό και δεν έχεις πια ποιότητα ζωής καλό θα είναι να επισκεφτείς κάποιον ψυχίατρο για να δει αν χρειαστείς φαρμακευτική αγωγή και μετά να το συνδυάσεις με ψυχοθεραπεία.
το 99% των περιπτώσεων κρίσης πανικού συμβαίνουν μέχρι τα 35.
Υπομονή. Οφείλεται στην επιλογή που πρέπει να κάνουμε στα συχνά σταυροδρόμια που μας φέρνει η ζωή. Κάποια στιγμή ο δρόμος γίνεται σχεδόν μονόδρομος (εννοώ ένας )
Επαθα κρίσεις πανικού στα 26 μου μετά από ένα τραυματικό γεγονος. Οι κρίσεις πανικού κράτησαν 3 μηνες και μετά φυγαν από μόνες τους (δηλαδή χωρίς αγωγή, ψυχοθεραπεία κλπ). Από τότε ζουσα με τον φόβο ότι με το παραμικρό τριγγερ θα επιστρέψουνε. Έφτασα 40 και δεν έχουν ξαναεμφανιστεί (αν και ακόμα έχω έναν ανεπαίσθητο φόβο μέσα μου ότι κάποια στιγμή θα επιστρέψουνε). Από την ψυχοθεραπεία που κάνω πλέον έμαθα ότι ο φόβος των κρίσεων πανικού είναι από μόνος του μια φοβια. Μπορει να μην επιστρέψουν ποτέ και δεν είναι υγιες να ζούμε με τον φόβο τους επειδή το πάθαμε μια φορά… Διαβάστε περισσότερα »