Γειά σας και από μένα.
Αποφάσισα και γω να μιλήσω εδώ για ένα θεμα που με απασχολεί. Θα είμαι σύντομη, ελπίζω να μη σας κουράσω.
Είμαι 2ο έτος, σπουδάζω σε διαφορετική πόλη από εκεί που εμένα με τους γονείς μου.
Δυστυχώς νιώθω τόσο μόνη…. Έχω κουραστεί. Ενώ έχω βρει μια παρεα(είμαστε 4 κορίτσια) νιώθω πως είμαι μόνη.
Δεν μπορώ να μιλήσω για πιο προσωπικα θέματα και επίσης νιώθω ότι η φιλία μας είναι πολύ επιφανειακη.
Το καλοκαίρι χαθήκαμε τελείως. Έκανα προσπάθειες, έστειλα μηνύματα αλλά μέχρι εκεί. Μιλήσαμε μισή ώρα και αυτό ήταν όλο.
Αν δεν έστελνα θα κάναμε να μιλήσουμε 3 μήνες.
Δεν είχα ποτέ παρέες και ήλπιζα ότι στη σχολή θα έβρισκα. Αλλά έκανα λάθος, όπως πάντα δηλαδή.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μόνη και απογοητευμενη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Στο Πανεπιστήμιο θα γνωρίσεις πολύ κόσμο, θα αλλάξεις πολλές παρέες μέχρι να βρεις τα άτομα εκείνα που θα ταιριάξετε και θα παραμείνετε φίλοι ακόμα και με το πέρας των σπουδών σας. Το γράφεις και εσύ ότι παρόλο που κάνεις παρέα με αυτές τις κοπέλες νιώθεις μόνη επειδή δε μπορείς να μιλήσεις και να ανοιχτείς οπότε το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να ξεκόψεις. Έπειτα δες αν η σχολή σου έχει καμια ομαδική συνομιλία, κάνε ερωτήσεις, όλο και καποι@ θα σου απαντήσει και θα αρχίσετε να μιλάτε, δες να κάνει εκδηλώσεις το πανεπιστήμιο, αν έχει πχ θεατρική ομάδα ώστε να… Διαβάστε περισσότερα »
Το ίδιο έζησα και εγώ. Στις σχολές γνωρίζουμε πολύ κόσμο, αλλά δεν μπορούμε να ταιριάζουμε με όλους για πάντα, καθώς βλέπεις όλα αλλάζουν στη ζωή.
Είχα και εγώ τέτοια παρέα που τα καλοκαίρια και τις διακοπές Χριστουγέννων και Πάσχα με ξεχνούσε. Όταν αποφοιτήσαμε χαθήκαμε τελείως. Μετά συνέχισα σε άλλες σπουδές, το ίδιο συνέβη. Μου είχε μείνει μόνο μια που πρόπερσι αναγκαστικά την έβγαλα από τη ζωή μου