Γεια σου αμπα!
Ρωτώ την αμπα και την αμποπαρεα για κάτι που έχω φάει κράξιμο από φίλες μου.
Ειμαι από τους ανθρώπους η ισως και απλά η μόνη που όταν μπαίνει σε ένα μαγαζί πχ με ρούχα πιθανόν να μη χαιρετήσω όταν μπω και ζητώ βοήθεια μόνο όταν χρειάζομαι.
Εν ολίγοις απλά αποφεύγω την επικοινωνία με τους πωλητές γιατί μου φαίνονται πιεστικοί και νιώθω πιο άνετα να κάνω μόνη μου τη δουλειά μου συνήθως θα χαιρετήσω άμα πάω στο ταμείο .
Οι φίλες μου φυσικά λένε ότι αυτό είναι πολύ αγενές και βλέπω τους υπαλλήλους σαν αντικείμενα και αναρωτήθηκε μήπως είμαι μισάνθρωπη.
Μου λέει να ξέρεις στα μαγαζία θα σε θεωρούν ξινή η ίδια έχει δουλέψει πωλήτρια οπότε δεν αποφεύγεις να τραβάς την προσοχή πάνω σου όπως θα ήθελες.
Απλα πληγώθηκα αρκετά που τα άκουσα όλα αυτά εντάξει οντως εγώ μάλλον προσπαθώντας να αποφύγω την αμηχανία ειδικά όταν απλά βλέπω σε ένα μαγαζί και δεν ξέρω αν θα αγοράσω εκμηδενιζω την αξία της ευγένειας σκεπτόμενη Ε οκει η σχέση πελάτη εργαζομένου δεν είναι προσωπική ήρθα απλά να αγοράσω κάτι απλά βλέπω εδώ και δε χρειάζεται να μιλάω.
Τωρα ξέρω θα μου πεις ότι όντως είναι αγένεια αλλά πραγματικά ποιο το τόσο κακό γιατί δε μπορεί κανείς να δει τον κόσμο με τα μάτια μου;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ακοινωνητη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Υπάρχει και το: Γειά σας! Μια ματιά θα ρίξω, αν χρειαστώ κάτι θα σας πω.
Αυτό ακριβώς!
Η ένα νεύμα , από το τίποτα καλό είναι κι αυτο
Μιεχ.. απο το τίποτα οκ, αλλά δεν κοστίζει κάτι μια καλημέρα.
Είναι αγένεια να μπαίνεις σε ένα χώρο και να μην χαιρετάς. Μπορείς ευγενικά να αρνηθείς τη βοήθεια που σου προσφέρουν και να ψάξεις μόνη ο,τι θες.
Έχετε μπερδέψει την αγένεια με το δικαίωμα σας να μιλάτε οποτε θέλετε. Δεν είναι έτσι.
Αυτό που μου έχει κάνει τρομερή εντύπωση είναι ότι στη γαλλική επαρχία (το Παρίσι είναι μια μητρόπολη με δύσκολους ρυθμούς) οι επιβάτες που ανεβαίνουν στο λεωφορείο από τον μπροστινή πόρτα πάντα χαιρετούν τον οδηγό, ενώ κατεβαίνουν με ένα au revoir.
Τυπικότητες θα πουν κάποιοι, εμένα όμως μου αρέσει, και δείχνεις και σεβασμό προς τον εργαζόμενο
Γίνεται και στα λεωφορειάκια του δήμου στις γειτονιές στη χώρα μας! Επειδή είναι σταθερός ο οδηγός και σταθεροί οι επιβάτες, νομίζω.
Όταν ζούσα στο Λονδίνο μου είχε κάνει εντύπωση αυτό, αλλά το έβλεπε μόνο απο Βρετανούς.
Στην Αγγλία γίνεται ακόμα φουλ. Λες ένα thank you στον οδηγό όταν κατεβαίνεις.
Κάνω λίγο εικόνα οασθ, σαρδέλες παστωμενες και ανέμελος επιβάτης να τρέχει στην μπροστινή πόρτα να ευχαριστήσει τον οδηγό
Αχαχχαχα σε πολλές πόλεις τα λεωφορεία δεν έχουν πίσω πόρτα. Όλοι μπαινοβγαινουν από μπροστά. Βασικά μόνο στο Λονδίνο έχω δει πισω/μεσαία πόρτα
Ναι ναι. Κ αυτό το “see you later!” με πεθαίνει 🤣. Βέβαια στην επαρχία όντως κάποιους τους see them later…
Μου βγαίνει αυθόρμητα και εμένα όταν μετακινούμαι με λεωφορείο και μπω από την μπροστινή πόρτα.
Μου φαίνεται αδιανόητο να μπαίνουμε σε ένα χώρο και να μην χαιρετάμε ή να μη λέμε ένα ευχαριστώ όταν μας εξυπηρετούν.
Συναναστρεφομαστε αγενείς ανθρώπους όλο και συχνότερα και μας το παίζουν αληθινοί, ειλικρινείς, βουτηγμένοι στις σκέψεις τους και δεν ξέρω τι άλλο.
Ακριβώς το ίδιο παρατήρησα κι εγώ στην Αγγλία, μου εκανε μεγάλη εντύπωση!
εγω ζω Γερμανία και μου κάνει εντύπωση που με χαιρετάνε, είτε με νεύμα ή μου χαμογελάμε άγνωστοι στο δρόμο .. τι να πεις – έχουν τυπική ευγένεια, αλλά είναι και ωραίο να σου χαμογελάνε!
Εγώ μέχρι και στο chat GPT ρωτάω ευγενικά . Και δέχομαι και φιλοφρονήσεις μάλιστα !!! Υπάρχει και έρευνα που δείχνει ότι πολλοί άνθρωποι το ρωτάνε με ευγένεια. Άλλοι γιατί έχουν τρόπους και τους βγαίνει φυσικά…άλλοι γιατί νομίζουν ότι υπάρχει άνθρωπος από πίσω που διαβάζει και άλλοι γιατί φοβούνται ένα δυστοπικό μέλλον όπου η τεχνίτη νοημοσύνη τα πάρει κρανίο με την ανθρώπινη αγένεια και μας κυριαρχήσει….
Ε ναι! Του λες και ένα ευχαριστώ. Προχθές μάλωνα με τον νυν γιατί δεν ήταν ευγενικός στο google home.
Μόνο εμείς θα επιβιώσουμε την εξέγερση των ρομπότ!
Έχω και χειρότερο. Λέω ευχαριστώ και στο ηχογραφημένο μήνυμα του ραδιοταξί που μου λέει ότι το ταξί μου μόλις έφτασε…. Μετά λέω ” βρε κουτορνιθι τι λες ευχαριστώ στη κασέτα?” , αλλά το ξανακάνω κάθε μα κάθε φορά . Ιχχχχ τα ρομποτς θα με κάνουν υποτακτική τους , αλλά θα με εκτιμούν τουλάχιστον.
Έλα…η μητέρα μου από την ευγένειά της έχει καλημερισει κούκλα βιτρίνας σε μαγαζί, ακόμα γελούν οι πωλήτριες .
Χαχα, κι εγώ το κάνω και κλείνω πάντα τη συζήτηση με ευχαριστώ. Το συνειδητοποίησα τωρα τελευταια.Όταν έχεις μάθει τρόπους βγαίνουν αυθόρμητα!
“καλημέρα αγαπητό chat GPTούλι μου..” 🤣🤣🤣
χα… εδώ σε θέλω! Έχω παρατηρήσει ότι εγώ που γενικά είμαι αρκετά απότομη ειδικά στην γραπτή επικοινωνία, στο chat gpt γράφω πολύ πιο “μαλακά”. Δεν έχω ιδέα γιατί μου βγαίνει έτσι, άλλα έχω την εντύπωση ότι κάνω reflect στον τρόπο που μου απαντάει.
Ααααα μια μέρα που βαριόμουν να δουλέψω το έβαλα να μου σχεδιάσει μια συλλογή . Εντάξει …τεχνικά είχε κάποιες λεπτομέρειες που άξιζαν. Αλλά τα ρούχα ήταν σαν κάτι ταινίες επιστημονικής φαντασίας που λες ..έτσι θα ντυνόμαστε στο μέλλον? Τόσο clean , τόσο γραμμικά? Τόσο άψυχα? Ήταν λίγο τρομακτικό. Κι ένας φίλος τραγουδοποιός το έβαλε να γράψει ένα τραγούδι, αλλά κι αυτό ενώ βγήκε ψιλό πιασαροκο το είπε στη παρέα σαν να το έγραψε αυτός και του είπαν ότι ήταν πολύ φλατ . Το πειράζουμε το chatgpτουλι. Βέβαια είναι αρκετά τρομακτικό αν το σκεφτείς. Ότι θα αντικαταστήσει πολλά επαγγέλματα. Στην ερώτηση… Διαβάστε περισσότερα »
Σας προτείνω το companion που βγήκε φέτος
Εγώ κατάλαβα ότι αποφεύγει οπτική επαφη /πηγαίνει και ψωνιζει μόνη της, όχι ότι οχ της μιλάνε οι υπάλληλοι και αυτή δεν απαντάει.
Επίσης, το δικαίωμα να μιλάει οπότε θέλει, αν θέλει, δεν είναι αλληλοαποκλειομενο με το να θεωρηθεί αυτό αγένεια.
Ο χαιρετισμός είναι δείγμα ευγένειας επίσης μπορείς να ζητήσεις να μην σε εξυπηρετήσουν εφόσον δεν το θέλεις.
Τόσο δύσκολο έγινε στην εποχή μας να επικοινωνούμε με ευπρέπεια?
Νιώθω ότι κάπου μπλέχτηκε η αυτοδιάθεση, το “βάζω τα όρια μου”, το “εγώ είμαι ειλικρινής” οπότε λέω ότι μαλακία μου κατέβει, και το “είμαι κοινωνικά άβολος” – πόσο quirky + κάτι self-diagnosed παθήσεις και έχουμε γίνει ένα τσούρμο αγενέστατοι που δεν μπορούν να λειτουργήσουν στην κοινωνία σκεπτόμενοι οποιονδήποτε εκτός από΄τηνς εαυτάρα τους.
(Πολύ γεροντικό rage αυτό αλλά θα το κάνω embrace. Ξύπνησα γέρος του muppet show σήμερα 😂)
Έτσι νιώθω κι εγώ ,ακριβώς. Τα όρια καλό είναι μπαίνουν, αλλά πλεον έχουμε γίνει μια εγωιστική, ατομιστική κοινωνία με μόνο γνώμονα τον εαυτό μας. Και δεν το λέω για την περίπτωση της γραφουσας, αλλά για όσα παρατηρώ γύρω μου.
Πωλήτρια 20 χρόνια εδώ και σε δύσκολο αντικείμενο τα τελευταία 13 χρόνια.Οχι απλώς είσαι αγενής αλλά φαίνεσαι και το λιγότερο αντικοινωνική (που δεν είναι απαραίτητα κακό το δεύτερο) ο συνδυασμός και των δύο 🔥.Ούτε εγώ γουστάρω να με εξυπηρετούν όταν είμαι πελάτισσα αλλά φροντίζω πάντα να χαιρετώ μπαίνοντας και βγαίνοντας στο κατάστημα.Λεω ευχαριστώ,μιλάω ΠΑΝΤΑ στον πληθυντικό γιατί να ξέρετε τα “κοπελια-παλικαρι,να σου πω ” και άλλα τέτοια ωραία ακούγονται λίγο υποτιμητικά.επισης φροντίζω σαν πελάτισσα να μην πετάω και παρατάω πράγματα εδώ και εκει.Οι υπάλληλοι δεν είναι δούλοι και δεν είναι εκεί για να μαζεύουν ότι πετάμε,είναι εκεί για να εξυπηρετούν.Δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί είναι πράγματι αγένεια. Οι φίλες σας έχουν δίκιο, οι πωλήτριες δεν ειναι αντικείμενα. Δεν χρειάζονται πολλά, ένα απλό καλημέρα. Στο «μπορώ να βοηθησω;» που ίσως φοβάστε και θέλετε να αποφύγετε, μπορείτε να απαντήσετε το γνωστό «μια ματιά ρίχνω». Επισης χαιρετάτε και λέτε «ευχαριστώ» φεύγοντας, είτε ψωνίσατε είτε όχι.Δηλαδη, όπως τα λέτε εσείς, μπαίνετε- βγαίνετε και αν δεν ψωνίσετε δεν μιλάτε σε κανένα, σαν να μην υπάρχει άνθρωπος απέναντι σας;
Θα σου πω το ακριβώς γίνεται με τους πωλητές μιας και δουλεύω στο χώρο της μόδας , όλοι οι πελάτες μου έχουν καταστήματα και έχω δουλέψει και η ίδια ένα φεγγάρι στη πώληση για να τριφτω λίγο με το τι κοιτάει ο κόσμος όταν ψωνίζει, που πέφτει το μάτι του και τι χρειάζεται. Οι πωλητές δεν έχουν καμμία καούρα να σε παίρνουν από πίσω και να σου βγάζουν όλη τη πραμάτεια να διαλέξεις. Αν η φίλη σου το ευχαριστιόταν…κάτι λάθος έκανε. Ο χειρότερος πελάτης δεν είναι ο πελάτης που δε ζητάει βοήθεια από τους πωλητές. Οι χειρότεροι πελάτες είναι 1.… Διαβάστε περισσότερα »
Ειμαι απο τους ανθρωπους που προτιμω να ψωνιζω διαδικτυακα και οταν ψωνιζω στα μαγαζια, κι εγω θελω να ψαχνω μονη μου χωρις την πιεση των πωλητριων. Παντα μα παντα ομως καλημεριζω και ενημερωνω ευγενικα πως θα ηθελα να δω μονη μου και αν χρειαστω βοηθεια, θα τη ζητησω. Και ευχαριστω για την προσφορα τους. Ειναι δουλεια τους και δεν εχεις λογο να τις ευχαριστεις. Ομως εισαι αγενης, σωστα τα λενε οι φιλες σου. Κανουν τη δουλεια τους και δεν ειναι αντικειμενα ωστε να τις αγνοεις επιδεικτικα η και υποτιμητικα οπως μαλλον κανεις.
Αποφεύγω τους πωλητές όπως ο διάολος το λιβάνι. Κάναμε κάτι σεμινάρια enterprise πρόσφατα, με ένα κομμάτι για το πως αντιμετωπίζεις τον καταναλωτή. Με δύο (φαινομενικά άσχετες) ερωτήσεις η “τάξη” χωρίστηκε στα 4 και η κάθε ομάδα είχε ξεκάθαρη άποψη για το πως θέλει να την προσεγγίζουν. 10 άτομα στην ομάδα μου αναφώνησαν με ενθουσιασμό όταν κάποιος ανέφερε ότι σιχαίνεται να τον ακολουθούν οι πωλητές ενώ οι άλλοι είπαν “τι λέτε; είναι πολύ ωραίο να ασχολούνται μαζί σου για να σου κάνουν προτάσεις”. 😂 Οπότε είμαι μαζί σου! ΑΛΛΑ το να μπαίνεις σε ένα μαγαζί και να βλέπεις έναν άνθωπο που… Διαβάστε περισσότερα »
Γενικά, η βόλτα στα μαγαζιά είναι από τις πιο “νιώθω αγγούρι” δηλαδή αμηχανία. Σε αυτό συνέβαλλε το χρόνιο τραύμα από πωλήτριες Χοντου κυρίως, που πιο παλιά τουλάχιστον κυριολεκτικά στην έπεφταν, όλες μαζί διαδοχικά (προφανώς υπό οδηγίες) και αν δεν ήθελες, μουτρωναν… Ναι μουτρωναν δεν είναι ιδέα μου. Κάτι μέρες που είσαι σκατα και λες ας μπω να μυρίσω κανενα άρωμα και έβγαινα ράκος από τα χαρωπά όλο ζωντάνια πεσιματα. Και γενικά σε πολυκατάστημα μπαίνεις και για να χαζεψεις. Τώρα δεν είμαι έτσι, έχει αλλάξει και η πολιτική των εταιριών. Ένα γεια σας είναι του Θεού όμως. Από την άλλη κι… Διαβάστε περισσότερα »
Μεγάλο θέμα το έχεις κάνει.
Πολλοί αισθάνονται έτσι. Αλλά δεν ξεχνάμε τους τρόπους καλής συμπεριφοράς. Θα μπεις, θα χαιρετήσεις, θα πεις “μπορώ να ρίξω μια ματιά;” και ανάλογα την απάντηση θα πράξεις
Είναι διαφορετικά οι μεγάλες αλυσίδες και διαφορετικά τα μικρότερα συνοικιακά που έχουν άλλη πολιτική και σχέση με τον πελάτη.
Σε κάθε περίπτωση είμαστε ευγενείς και ανάλογα επιλέγουμε πού θα μπούμε και πού θα χαζέψουμε.