Ηθοποιός σημαίνει φως αλλά και σκοτάδι ενίοτε θα συμπλήρωνα.
Παντρεμένη 17 χρόνια με έναν γιο 16 ετών είχα την “τυχη”να αποδεχτώ τον χωρισμό μέσω μηνύματος ένα μεσημέρι αρχές καλοκαιριού.
Θόλωσα,δεν ήξερα που πατάω και που βρίσκομαι….γιατί έλεγα τι συμβαίνει,πάλι γκόμενά??
Ξέρετε το κέρατο στον γάμο μου ήταν πάντα εκεί,τον συγχωρουσα γιατί ο γιος μου δεν ήθελε με τίποτα να χωρίσω.
Να μην τα πολυλογώ,έπεισε τον μικρο να μείνει μαζί του και σε μένα δήλωσε ότι έκανε υπομονή να μεγαλώσει ο μικρός για να τον διεκδικήσει.
Ότι πάλευα να κρατήσω τόσα χρόνια το έχασα και εννοώ τον γιο μου.
Ζούνε με την νυν συντροφο από την πρώτη μέρα του χωρισμού μαζί.
Πως περνάει δεν ξέρω,δεν ρωτώ,δεν μου λέει τπτ.
Το χειρίζομαι με ψυχολόγο άλλοτε καλά και άλλοτε βυθιζομαι στον πόνο.
Συμβουλή μου κανένας να μην μένει σε γάμο πεθαμένο για χάρη των παιδιών,είναι παγίδα.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ταβιθα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Δεν τον έχεις χάσει τον γιο σου, 2 χρόνια δεν είναι τίποτα. Εγώ, μετά τα 18 άρχισα να έχω ουσιαστικές σχέσεις με τους γονείς μου, όταν άρχισαν να με εμπιστεύονται, να με βλέπουν σαν ενήλικη. Είμαι 44 και οι σχέσεις μας πάλι έχουν αλλάξει τώρα που έχουν μεγαλώσει αυτοί αρκετά ώστε να με έχουν ανάγκη. Να κοιτάς το μέλλον.
ΔΕΝ πρέπει να μενουμε σε γάμους με συνεχή προβλήματα που τα παραβλέπουμε για χάρη των παιδιών. Έχει καταρριφθεί αυτό το επιχείρημα. Τα παιδιά νομίζετε δεν καταλαβαίνουν, από νωρίς μάλιστα, το ψυχρόή ακόμα και εχθρικό κλίμα μεταξύ των γονιών; Δεν διαισθάνονται ότι δεν υπάρχει ζεστασιά μεταξύ τους; Δεν βλέπουν οτι δεν υπάρχει χάδι, επαφή; Οι προσλαμβάνουσες δε τους διαστρεβλώνουν την εικόνα μιας υγιούς σχέσης. Μπορούν οι γονείς να τα πείσουν οτι θα τα αγαπούν το ίδιο, ακόμα κι εκτός μια κοινής οικογενειακής εστίας.
το παιδι ειναι με τον εναν απο τους δύο γονιους του. Δεν το εχασες. Αυτο το διπολο, μητερα+παιδια και πατερας μονος, ειναι ξεπερασμενο. Αυτη η θυσία που εσυ θεωρεις οτι εκανες και δεν χωριζες για χαρη του παιδιου, ηταν δυστυχως δικη σου αποφαση, δεν το εκανες για χαρη του παιδιου.
Καλα κανεις και κανεις θεραπεια. Το παιδι σε αγαπα και δεν εχει παει πουθενα. Ειναι ακομα και θα ειναι για παντα γιος σου.
Καλή δυναμη
Το ότι δεν έπρεπε να είχες μείνει το εμπέδωσες και με άσχημο τρόπο. Πέρα από αυτό, δε χάρηκες κάπου που χωρίσατε, έστω κι έτσι; Εφόσον ήθελες να φύγεις , εκτός αν δεν ήθελες πολύ ή είχες άλλους λόγους να σε κρατάνε. Ο γιος άραγε που δεν ήθελε όπως λες με τίποτα, τώρα τι λέει; Και πώς πείστηκε να πάει με τον πατέρα. Δεν ξέρουμε και τη μεταξύ τους σχέση ή τη δικη ΔΟΥ με το παιδί. Πάντως, όσο κι αν σε πονάει το αρχικό σοκ δεν πιστεύω ότι τον έχασες. Στο χέρι σου είναι να εχεις ουσιαστική επαφή με το… Διαβάστε περισσότερα »
Όσο είναι ζωντανός ο γιος σου, δεν τον χάνεις.
Δώσε του χρόνο να καταλάβει και αυτός τι γίνεται, πως νιώθει, τι θέλει και όλα θα πάνε καλά.