Η ενδοοικογενειακή βία είναι ποινικό αδίκημα και κυρίως είναι κοινωνικό ζήτημα και άμεσα συνυφασμένο με την πατριαρχία και την έλλειψη προστασίας της γυναίκας και της μητέρας και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί δυναμικά…. Δεν ξέρω αν η πολιτεία φέρει μεγαλύτερη ευθύνη ή εμείς οι ίδιοι που κρατάμε τα μάτια μας κλειστά. Η εμπειρία μου ήταν πολύ τραυματική, τόσο από το σύζυγό μου που είχε φρικαρει μετά τον πρώτο χρόνο του μωρού και όλης της πίεσης και των ριζικών αλλαγών στη ζωή μας όσο και από τους ειδικούς ψυχικής υγείας που απευθύνθηκα για βοήθεια.
Στα 20 μου χάσαμε τον πολυαγαπημένο μου αδερφό σε τροχαίο, με φρικτό τρόπο, άδικα από επιθετική και αγνοώντας τον ΚΟΚ οδήγηση ενός άλλου. Τον ίδιο μήνα το πρώην αγόρι μου πρότεινε να με πάει μια βόλτα να ξεσκάσω και με βίασε. Όλο αυτό το τραύμα που κουβαλούσα κυρίως το δευτερεύον, αναδύθηκε τότε. Ήταν τέλος του 2019 , η μικρή είχε κλείσει τον πρώτο της χρόνο και είχαμε προ ολίγων μηνών να κάνουμε ένα μεγάλο πάρτυ που γιορτάσαμε τη βάφτιση της και το θρησκευτικό γάμο μας. Όλα κυλούσαν όμορφα όμως η επιλοχειος κατάθλιψη καραδοκούσε…
Η ερωτική μου επιθυμία υπήρχε μόνο θεωρητικά, στην πράξη δεν ένιωθα τίποτα. Μίλησα στον άντρα μου και του είπα πως νιώθω, ότι το έλα τώρα που κοιμάται το παιδί δεν μπορεί να λειτουργήσει αλλά μου δημιουργεί τρόμο. Θα ήθελα να κανονίσουμε να περάσουμε λίγο χρόνο μόνοι μας (είχαμε ελάχιστη βοήθεια με το παιδί λόγω προβλημάτων υγείας των δικών μου, οι δικοί του δεν ήταν διαθέσιμοι για άλλους λόγους) και να έρθουμε κοντά συναισθηματικά και αν προκύψει κάτι παραπάνω, χωρις προσδοκίες. Τελικά αφήσαμε την μικρή στη μαμά μου ένα βραδυ, πήγαμε σε φίλους και ο άντρας μου μέθυσε. Γυρνώντας οδήγησα εγώ και άρχισε να με πειράζει να γίνεται αρκετά “επιθετικός” στη διεκδίκηση του. Ένιωσα άβολα, αμήχανα.
Όταν πήγαμε σπίτι συνεχίστηκε αυτό και οδήγησε στο να υπομείνω την κατάσταση για να μην τον “θίξω”. Αυτό μου ξύπνησε τις αναμνήσεις και άρχισα να μη νιώθω καλά, να έχω σκέψεις από τοτε συνέχεια. Μου δημιουργήθηκε εκνευρισμός δεν ήξερα αν έπρεπε να το πω στον άντρα μου. Εξ άλλου δεν είχα συνδέσει ακόμα την ανάδυση αυτή με το περιστατικό μεταξύ μας που περιέγραψα παραπάνω. Ήμουν όμως ενδομυχα θυμωμένη μαζί του χωρίς να ξέρω ακριβώς γιατι.
Η επιλοχειος χειροτέρευε, παραμονή Χριστουγέννων 2019 τσακωθηκαμε για κάτι και ένιωσα να πνίγομαι, δεν θυμάμαι το λόγο του καβγά αλλά ένιωσα να θέλω να ούρλιαξω και μια απελπισία. Πήγα να ανοίξω την πόρτα να φύγω αλλά με τράβηξε πίσω, έτρεξα προς το παράθυρο, με κυνηγησε και με έσπρωξε με δύναμη προς τα κάτω. Έσκασα με την πλάτη πάνω στο παχύ χαλί (ευτυχώς) και το κεφάλι μου έκανε γκελ. Όλο αυτό μπροστά στο παιδί (ένας λόγος που ένιωσα απελπισία και δεν ήθελα να συνεχιστεί ο καβγάς γιατί ένιωθα ότι ανέβαιναν πολύ οι τόνοι και δεν μπορούσα να κάνω κάτι παρά να φύγω για να ηρεμήσω).
Ήμουν σε σοκ, πως το έκανε αυτό ; Πως το έκανε αυτό και γιατί; Είχα νιώσει τη δύναμη που έβαλε, δεν γλίστρησα από τα χέρια του, δεν με σπρώξε προς το εσωτερικό του σπιτιού αλλά προς το πάτωμα. Ήμουν σε σοκ, δεν ήξερα τι είχε συμβεί καν. Έβαλα κολάρο και σταμάτησα το μόνο πράγμα που μου έδινε μια μορφή εκτόνωσης, τη γυμναστική.
Αρχές του χρόνου πήγα στον ψυχίατρο που με παρακολουθούσε χρόνια και του είπα τι είχε γίνει. Είχε έρθει ο άντρας μου μαζί και είπε ότι φοβήθηκε ότι επειδη δεν με έβλεπε καλά φοβήθηκε μην κάνω καμια τρέλα. Έγινε δεκτή η απάντηση αυτή από το γιατρό ως δικαιολογία και έμεινε εκεί . Ζήτησα να μου προτείνει να ξεκινήσω τραυματοθεραπεία για το παλιό τραύμα που είχε αναδυθεί και ένιωθα να με τρελαίνει.
Και έτσι αρχές Φεβρουαρίου 2020 ξεκίνησα τακτικές συναντήσεις με μια ψυχολόγο. Σύντομα ξεκίνησε και το πρωτο λοκ ντάουν Η κατάσταση με τον άντρα μου χειροτέρευε συνεχώς, απομακρυνόμαστε όλο περισσότερο και τον Απρίλιο του 2020 είχε σε ένα χαζό καβγά πάλι έκρηξη, άρχισε να φωνάζει και να με κατηγορεί για διάφορα, πέταξε το ποτηράκι του μωρού στον τοίχο που έσπασε και η μικρή άρχισε να κλαίει και να φωνάζει το ποτήρι μου το ποτήρι μου. Ήμουν σε σοκ,έτρεξα και καθησύχασαν το παιδί , πήγαμε στο δωμάτιο της και παίζαμε για να ξεχάσει αυτό που έγινε και να ηρεμήσει. Έμεινα μαζί της με ει που ήρθε η ώρα να κοιμηθεί. Ήταν στην κούνια και νανουριζοταν, εγώ μέσα μου έβραζα… Σε ένα κέντρο πήγα στο σαλόνι και είπα στον άντρα μου (χαμηλόφωνα) ότι την επόμενη φορά που θα φερθεί έτσι θα ζητήσω διαζύγιο.
Ξαναπήγα στο παιδί και συνέχισα να τη νανουρίζω. Μπήκε στο δωμάτιο έξαλλος και άρχισε να με τραβάει να βγω έξω λέγοντας μου ότι θα κοιμήσει εκείνος το παιδί. Η μικρή άρχισε να κλαίει, εγώ προσπάθησα ενστικτωδώς να αμυνθώ καθώς δεν ήθελα να με πάρει μακρυά από το παιδί. Πιαστηκαμε στα χέρια και τελικά βρέθηκα έξω κλαιγοντας και λέγοντας σε σοκ ότι θέλω να καλέσω την αστυνομία. Πήρε τον ψυχίατρο μου και του είπε ότι δεν είμαι καλά, μίλησα μαζί του και του είπα τι συνεβη. Μου είπε να ηρεμήσω και δεν χρειάζεται να καλέσω την αστυνομία. Τότε κλείστηκα σε ένα δωμάτιο για δύο μέρες και δεν ήθελα να βγω. Μπήκα σε μια πολύ βαθειά κατάθλιψη και ένιωθα να τρελαίνομαι. Έτσι πήγαν τε επόμενα χρόνια με τη διαφορά ότι έμεινε στη λεκτική βία. Ήμουν σε αδιεξόδο, ένιωθα εγκλωβισμένη. Άρχισε να απειλει ότι θα διεκδικήσει την επιμέλεια αν ζητήσω διαζύγιο. Η ψυχολόγος μου πάντα τον δικαιολογούσε, σε συναντήσεις που ζήτησε να μας δεί μαζί ήταν πολύ προστατευτική απέναντι του και πάντα έλεγε ότι η βία είναι και από τις δύο πλευρές και πρότεινε θεραπεία ζεύγους. Κοινώς στην προσπάθειά μου να σωθώ από την τρέλα που μου δημιουργούσε ο εγκλωβισμός που ένιωθα σε αυτή την κατάσταση έγινα μπαλάκι μεταξύ θεραπευτων που τους έλεγα ότι βιώνω κακοποίηση, ότι δεν αντέχω και δεν μπορω να βρίσκομαι κοντά του γιατί βιώνω μετατραυματικό από τα παλιά και τωρινά δικά του τραύματα.
Έλεγα ότι ο άντρας μου χρειάζεται γιατρό γιατί με τον τρόπο που μου μιλάει δεν μπορώ να κάνω συζήτηση ούτε ξέρω αν θέλω μετά από όσα έχουν γίνει και αφού δεν ζητάει καν συγνώμη αλλά με κατηγορεί κιόλας. Η απάντηση ήταν ότι είμαστε και οι δύο κακοποιητικοι. Κονντευα να τρελαθώ γιατί όσο προσπαθούσα τόσο χειροτέρευε. Έφτασα πολλές φορες στα πριθυρα της αυτοκτονίας και το μόνο που με κρατούσε ήταν η αγάπη μου για το παιδί μου.
Η ψυχολόγος μου έλεγε ότι εκδραματιζω και μια φορά που της έστειλα μήνυμα ότι θέλω να αυτοκτονήσω μου είπε ότι αν ξαναστειλω τέτοιο μήνυμα θα με αφήσει γιατί την κάνω να νιωθει ομηρία.Τι ρώτησα τι να κάνω και μου είπε να πάρω κάποιον δικό μου. Μα δεν είχα κάποιον… Τέλος του 2020 διαγνώστηκα με hpv με προκαρκινικές αλλοιώσεις. Παράλληλα ο μπαμπάς μου με καρκίνο στην ουροδόχο κύστη. Χειρουργήθηκαμε τον Ιανουάριο του 2020 και εκείνος μπήκε σε θεραπείες για ένα χρόνο. Τέλος του 2021 πολύποδας στη μήτρα , πάλι χειρουργείο και διάγνωση για πρόωση περιεμμηνοπαυση (44). Άρχισα αρχές του 2022 ορμονική υποκατάσταση. Και τον Μάρτιο του 2022 σε μια διαφωνία με τον άντρα μου που πάλι άρχισε να με κακοποιει λεκτικά και να ωθεί στην απόγνωση χειροδίκησε. Κάλεσα την αστυνομία αυτή τη φορά. Το παιδί ήταν σχολείο ευτυχώς. Η ψυχολόγος μου πρότεινε πάλι θεραπεία ζεύγους και επειδή φυσικά δε λειτούργησε μου είπε κατά λέξη ότι αφού καίω και αυτή τη βοήθεια στο τέλος θα καεί το παιδί μου. Φυσικά άλλαξα ψυχολόγο και πλέον προσπαθώ να ανάρρωσω από τη δευτερογενη κακοποίηση που βίωσα από την ψυχολόγο μου.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Νικολέτα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ας μας πει ένας άνθρωπος που ξέρει, όλοι αυτοί οι ψυχολόγοι που καταστρέφουν κόσμο και δικαιολογούν κακοποιητικα άτομα, μπορούμε να τους καταγγείλουμε κάπου; Μπορούν να χάσουν την άδειά τους; Έχω παράδειγμα φίλης που η ψυχολόγος την κατηγορούσε για την παρενόχληση που υπέστη από ένα σίχαμα, επειδή λέει εκείνη πήγε σπίτι του.
Όσο για σένα γράφουσα, σφιχτηκε η καρδιά μου με αυτό που έχεις περάσει. Μίλα στα κρυφά με δικηγόρο, με την οικογένειά σου και φίλους της απολύτου εμπιστοσύνης και φτιάξε πλάνο απόδρασης. Αξίζετε καλύτερα και εσύ και το παιδάκι σου.
Μοιάζει με κάτι που θα μπορούσε να είχε γράψει η Καρολάιν…
Κι εμένα αυτό μου ήρθε!
Ήθελα να ρωτήσω στη μέση του κειμένου “γλυκιά νερά η κοπέλα;”
Όχι αγάπη μου γλυκιά! Αυτή δεν ήταν ψυχίατρος!! Ένας ψυχίατρος ξέρει να διαγιγνωσκει διαταραχές προσωπικότητας. Ο άντρας σου είναι ψυχοπαθής ναρκισσος( και λέω ψυχοπαθής διότι έκανε απόπειρα να σε στείλει στο νοσοκομειο-αρα δολοφονικό ένστικτο εν ενέργεια) Θα σε σκοτώσει αν μείνεις και άλλο. Θα είσαι ακόμα μια γυναικοκτονια. Κάνε μου μια χαρη: μάζεψε μια μέρα που θα λείπει μια βαλιτσουλα με τα απαραίτητα εσένα κ του παιδιου-παρε το παιδί απ το σχολείο και πήγαινε στους δικούς σου!! Κάνε καταγγελία και ασφαλιστικά εναντίον του και βάλε μπροστά το διαζύγιο που θα πρεπε να είχες πάρει 2 χρόνια πριν. Ναι δεν θα… Διαβάστε περισσότερα »
Πραγματικά λυπάμαι για όσα πέρασες & που τα ανέχθηκες εξαιτίας της ψυχολόγου σου. Ελπίζω να βρεις τον σωστό θεραπευτή αυτήν την φορά που θα σε στηρίξει να αποκρυνθείς από τον άκρως κακόποιητικό σύζυγό σου. Όσο για την ψυχολόγο, εύχομαι να την αποβάλει ο χώρος γιατί είναι εξίσου επικίνδυνη. Σου εύχομαι κουράγιο και δύναμη.
Πώς γίνεται ψυχίατρος και ψυχολόγος να δεχτηκαν την παρουσία ενός άλλου στις συνεδρίες σας; Και μάλιστα του πολύ πολύ κακοπιητικου μλκ συζύγου σου;
Μήπως ήταν γνωστοί του κακοποιητη σου;
Κράτα γερά,δεν είσαι τρελή. Απλά επιζησασα κακοποιήσεων που πρέπει να παλέψεις λιγοοο παραπάνω τώρα για να απαλλαγείς από τη πηγή της βίας δια παντός
O συζυγός σου είναι ένας βαθιά κακοποιητικός άνθρωπος και εσύ κινδυνεύεις. Οργάνωσε τη φυγή σου χωρίς να τον ενημερώσεις. Ζήτα συμβουλή από δικηγόρο και βοήθεια από ανθρώπους που εμπιστεύεσαι.
Η ιστορία βρίσκεται σε εξέλιξη. Όσον αφορά εμένα έχω βρει και δικηγόρο και καινούρια θεραπεύτρια. Προς το παρόν είμαι καλύτερα και ο δρόμος συνεχίζεται. Ο σύζυγός μου δεν είναι κακοποιητική προσωπικότητα ούτε νάρκισσος, όχι γιατί το λέω εγώ αλλά γιατί το λέει η ψυχίατρος που έχει αναλάβει την παρακολούθηση του, την τακτική ψυχοθεραπεία του και την αγωγή του. Ο σύζυγός μου, λόγω των δικών του τραυμάτων και δυσκολιών έφτασε σε ένα σημείο που δεν μπορούσε να με βοηθήσει με την επιλοχειο, και για τους δικούς του λόγους κράσαρε και πάνω στη δική του απελπισία συμπεριφέρθηκε κακοποιητικά. Διευκρινίζω ότι δεν δικαιολογώ… Διαβάστε περισσότερα »
Η ιστορία σου ήταν η αφορμή που έγραψα πρώτη φορά στο σάιτ. Συγκλονίστηκα από την έλλειψη σωστής καθοδήγησης από τον θεραπευτή σου ενώ βίωνες τόσο άσχημα περιστατικά κ μάλιστα εν μέσω καραντίνας. Χαίρομαι τόσο πολύ που έχεις απομακρυνθεί από τον σύζυγο σου ( αν και πώς θα λύσει τα δικά του θέματα δεν σε αφορά)και ελπίζω να μείνετε μακρυά του. Εύχομαι να είστε καλά εσύ και το παιδάκι σου& να βρείτε τα πατήματα σας.
Σε ευχαριστώ πολύ. Ήθελα να διευκρινίσω ότι τελικά ο σύζυγός μου επέστρεψε στο σπίτι μετά από τρεις μήνες και κατόπιν κοινής μας συνάντησης με την ψυχίατρό του. Οι λόγοι που αποφάσισα να προσπαθήσουμε υπό το νέο αυτό πρίσμα είναι πρωτίστως το παιδί (με βάση αυτό πάντα αποφασίζω). Να αξηγησω πως όλο αυτό το διάστημα το παιδί έμεινε μακρυά από αυτό όσο ήταν δυνατόν. Εγώ ήμουν σε σοκ για αρκετό διάστημα καθως η ψυχολόγος μου δεν δούλεψε τα δύο χρόνια την ενδυνάμωση του εαυτού μου και κατέρρευσα…. Κοινώς δεν ήμουν σε θέση να διαειριστώ διαδικασίες διαζυγίου , ανακοίνωση στην 3,5 χρόνων… Διαβάστε περισσότερα »
Ελπίζω να κατάλαβα καλά και να έχεις φύγει από αυτό το γάμο!!
Μια πολύ μεγάλη αγκαλιά από μένα!! Είσαι πολύ δυνατή, πέρασες πολλά αλλά θα τα καταφέρεις γιατί έχεις θέληση και δύναμη και παλεύεις για τον εαυτό σου και για το παιδί σου!! Σου εύχομαι τα καλύτερα, υπομονή, δύναμη και θα καταφέρεις να φτιάξεις τη ζωή που θέλεις!! Θα χαρώ να διαβάσω νέα σου αν θελήσεις να μας στείλεις κάποιο update!!
Πέρα από το προσωπικό σοβαρότατο πρόβλημα της γράφουσας , το πολυσήμαντο ζήτημα των επαγγελματιών υγείας και όχι μόνο προβάλλει. Πότε αφαιρέθηκε η άδεια άσκησης επαγγέλματος από ένα γιατρό, οποίας ειδικότητας ,λόγω ανεπάρκειας; από έναν δάσκαλο;ένα μηχανικό έναν δικηγόρο; Η κοινωνία ανέχεται & πριμοδοτεί τους πτυχιούχους ( του “δημοκρατικού” πέντε οι περισσότεροι ). Υπάρχει έλλειμμα ουσιαστικού ελέγχου και νοοτροπία συντεχνιακής συγκάλυψης. Μόνο που σημαίνει ότι οι ανεχόμενοι είναι στην πραγματικότητα περισσότερο διεφθαρμένοι από αυτούς τους ανίκανους που συγκαλύπτουν
Χρειάζεται να σπάσουμε αυτή την αλυσίδα που έχουν φτιάξει για να προστατεύονται. Η ψυχολογία έχει γίνει μόδα και ο κλάδος είναι κορεσμένος. Οι περισσότεροι χρειάζονται θεραπεία παρά είναι σε θέση να την παρέχουν, με δεδομένο πως ήδη όσοι την παρέχουν χρειάζονται θεραπεία για να αντέξουν τους κραδασμούς και να προστατευτούν από το ωστικό κύμα και το burn out όσων βλέπουν, ακούν και βιώνουν στη δουλειά τους. Η συντεχνιακή αλληλοκαλυψη υπάρχει και μάλλον κακό τους κάνει πάρα καλό. Μετά από όσα είδα ΔΕΝ ΑΔΙΚΩ ΚΑΘΟΛΟΥ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΒΗΜΑ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΥΣ, ένας άνθρωπος που θέλει αλλά έχει… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά,οσο αυτή ειχε πτυχιο ψυχολογίας αλλο τοσο εγώ είμαι αστροναύτης.Θα πρότεινα&καταγγελια στο σύλλογο ελληνων ψυχολογων για να ελεγχθούν τα χαρτιά της,πτυχιο&αδεια ασκησεως επαγγελματος.
Όσο για τα υπόλοιπα,δυστυχώς μόνο χειροτερα θα γίνουν τα πραγματα.Μόνος δρόμος η ηρωϊκή έξοδος απο το γαμο.Να προετοιμαστεις ψυχολογικά&την επόμενη φορα που θα σε χτυπησει(γιατι θα σε ξαναχτυπησει),καλεσε αστυνομια,κανε καταγγελια(είναι αυτεπαγγελτη η δίωξη&ετσι δε χρειάζεται να κανεις μύνηση)&αντε γεια.Ευχομαι με τον/την νεο/α ψυχολόγο να μπορεσεις να διαχειριστείς παλια&νεα τραύματα.