Γειά σας βρε παιδιά.
Σας διαβάζω ανελλιπώς και έχω μάθει πολλά πράγματα από τη στήλη. Ευχαριστώ για αυτό… θα ήθελα να μοιραστώ κι εγώ κάτι.
Ο σύντροφός μου, 35, πάσχει από κατάθλιψη. Το παλεύει από το 2019 με ψυχοθεραπεία, ψυχανάλυση, και φαρμακευτική αγωγή. Έχουμε δυστυχώς απογοητευθεί από τη συμπεριφορά των ψυχιάτρων όπου έχουμε απευθυνθεί στο παρελθόν. Πρόσφατα άλλαξε πάλι. Είναι η 3η ιατρός στην οποία έχει πάει.
Είναι φουλ συνεργάσιμος με τους ιατρούς. Απογοητεύτηκε γιατί κάποια στιγμή αντελήφθη ότι οι προηγούμενοι ψυχίατροι δεν τον άκουγαν, κυριολεκτικά και μεταφορικά, και απλά τον ξεπετούσαν χορηγόντας του έξτρα φάρμακα ή παίζοντας με τις δόσεις. Κατανοητό μεν, ίσως και σωστό, αλλά χωρίς να έχουν ακούσει πλήρως τι του είχε συμβεί όσο έπαιρνε το τελευταίο σχήμα ή πως τον επηρέαζε στην καθημερινότητα.
Δηλαδή με το που άρχιζε να λέει πως ήταν, τον διέκοπταν και του έλεγαν ωραία θα πάρεις και το τάδε φάρμακο. Έχω υπάρξει παρούσα σε τέτοιες συμπεριφορές, δεν τα παραλέει… Και να το 70άρι βέβαια κάθε φορά.
Το θέμα μου είναι ότι ανησυχώ και έχω καταμπερδευτεί. Η τελευταία ιατρός τώρα του είπε ότι δεν έχει κατάθλιψη αλλά συναισθηματική δυσφορία (αν το λέω καλά), κάτι που του το παρουσίασε ως ελαφρύτερο από την κατάθλιψη (;) αλλά του έδωσε και ένα έξτρα φάρμακο, έναν σταθεροποιητή.
Παιδιά, τι γίνεται;… αυτή τη στιγμή παίρνει 5-6 διαφορετικά φάρμακα, του άρχισε και ξανά ένα ηρεμιστικό που το είχε κόψει μέσα σε πολλούς μήνες με τον προηγούμενο ιατρό… αφενός να το πω ευθέως ανησυχώ μήπως απλά τον ταΐζουν χάπια, αφετέρου τρομάζω μήπως όλα αυτά τα φάρμακα ζημιώσουν τον οργανισμό του.
Ξέρω, κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, ωστόσο άλλοι φίλοι παίρνουν απλά ένα χαπάκι τη μέρα και τέλος. Ο σύντροφός μου παίρνει 3 φορές τη μέρα τόσα διαφορετικά και πάλι έχει πολλές μεταπτώσεις. Έχω τρομάξει. Πως τα ακούτε όλα αυτά; Σας ευχαριστώ που με διαβάσατε.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Σμυρνιά
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν αντιλέγω ότι μπορεί να πέσατε σε κακούς γιατρούς, αλλά ο ψυχίατρος είναι γιατρός, αγωγή δίνει, δεν κάνει ψυχοθεραπεία. Επίσης τα ψυχοφάρμακα (όπως και πολλά άλλα φάρμακα) δεν έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα στον ίδιο βαθμό για όλους τους ασθενείς. Αν ήταν έτσι θα είχαμε λύσει το πρόβλημά μας ως ανρθωπότητα. Μέχρι να βρει κάποια αγωγή που να του ταιριάζει, το σύνηθες είναι να αλλάζει δοσολογίες και δραστικές. Καλή δύναμη.
Συμφωνώ. Κ να προσθέσω ότι πιθανό να έχει καταλήξει με τόσα φάρμακα από τις πολλές αλλαγές ψυχιάτρων γιατί ο καθένας προσθέτει και κάτι διαφορετικό. Πάντως αυτά τα πράγματα παίρνουν πααααααρα πολύ χρόνο δυστυχώς.
Καλό θα ήταν να βρουν έναν ειδικό που εμπιστεύονται και να μείνουν σε αυτόν ώστε να έχει το χρονικό περιθώριο να ρυθμίσει την αγωγή.
Το “Ξέρω, κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, ωστόσο άλλοι φίλοι παίρνουν απλά ένα χαπάκι τη μέρα και τέλος” γραφούσα μη το ξανασκεφτείς. Δεν έχει κανένα νόημα.
Χαίρετε, είμαι η γράφουσα. Έχετε δίκιο γενικά, να πούμε όμως ότι υπάρχουν ψυχίατροι που είναι και ψυχαναλυτές ή και ψυχοθεραπευτές (έχουν δηλαδή τελειώσει και την ιατρική με ειδίκευση στην ψυχιατρική, και την ψυχολογία.) Όμως δε λέω πουθενά ότι κάνει ψυχοθεραπεία με τον ψυχίατρο. Κάνει συγκεκριμένα ψυχανάλυση με διαπιστευμένο ψυχαναλυτή. Εν πάση περιπτώσει, μου φαίνεται περίεργο που 6 χρόνια τώρα και 3 γιατρούς αργότερα δεν έχει βρεθεί το σχήμα που θα τον ανακουφίσει. Ίσως είναι κακές περιπτώσεις ιατρών, ίσως είναι ο οργανισμός του…
Έχω πρόβλημα κατάθλιψης που το ελέγχω και είμαι πλήρως λειτουργική. Επέλεξα ψυχίατρο-ψυχαναλυτη οπότε ο ίδιος ρυθμιζε το φάρμακο και έκανε και τη ψυχανάλυση. Έτσι είχε πλήρη εικόνα για την κατάστασή μου και είδα μεγάλη διαφορά από τον πρώτο χρόνο. Σίγουρα κάθε περίπτωση είναι διαφορετική αλλά ίσως να σας βοηθήσει ένας ειδικός που θα ελέγχει και τις δύο θεραπείες.
Το θετικό είναι πως ο σύντροφός σου προσπαθεί.
Και μια συμβουλή, μην συγκρίνεστε με άλλες περιπτώσεις, ο καθενας είναι μοναδικός.
Γειά σου Panda! Όπως λες, υπάρχουν πολλοί ψυχίατροι που δουλέυουν ψυχοθεραπευτικά ή/και είναι ψυχαναλυτές. Φαντάζομαι ότι ο αναλυτής του φίλου σου θα μπορεί να τον παραπέμψει σε κάποιον τέτοιο ψυχίατρο που να μην είναι τόσο επιθετικός φαρμακευτικά αν ο φίλος σου το θέλει ή αν θεωρεί ότι χρειάζεται. Η αλήθεια είναι ότι λίγα μπορούμε να πούμε για έναν άνθρωπο (τον σύντροφό σου) που είναι τόσο πλαισιωμένος με θεραπεία και διαγνώσεις από απόσταση δε γίνονται. Εύχομαι να βρει αυτό που του ταιριάζει καλύτερα και καλή ανάρρωση!
Να ρωτήσω:παιρνει την αγωγή από όλους τους γιατρους ή ο καθενας βάζει/βγάζει τα δικά του;
Ο καθένας συνεχίζει τα του προηγούμενου. Δηλαδή το αγόρι μου πηγαίνει με τη λίστα της αγωγής του και με τις αλλαγές που έχουν γίνει κατά καιρούς από όταν άρχισε την αγωγή. Ο/η γιατρός αλλάζει ή προσθέτει ή αφαιρεί από εκεί που έχει μείνει ο προηγούμενος. Και γενικά δεν αλλάζει ιατρο για το τίποτα. 2 χρόνια ο πρώτος, 3 ο δεύτερος και τώρα στην 6η χρονιά θεραπείας άλλαξε πάλι.
Ζω το ιδιο εδω και 5 μηνες.Εκανε ψυχωσικο επεισοδιο και διαγνωστηκε και καταθλιψη.Πραγματικα δε ξερω πως να τον βοηθησω.Τα φαρμακα τον βοηθησαν στο κομματι του επεισοδιου αλλα στο θεμα της καταθλιψης λιγα πραγματα.Ειναι λειτουργικος στο κομματι της εργασιας και στο σπιτι αλλα συνεχεια λεει δεν εχω ορεξη για τιποτα.Εγω πρεπει να τον παρακινησω να βγουμε εξω να κανουμε πραγματα αλλα ρε παιδια τι να κανω και εγω οταν πχ βγαινουμε για καφε και συνεχεια πρεπει να μιλαω μονο εγω ,να βρισκω θεματα συζήτησης και να ακουω μονο ναι,οχι.Ειμαστε μαζι 25 χρονια και ολα αυτα τα χρονια εκεινος με εκανε να… Διαβάστε περισσότερα »
Καλό θα ήταν να αλλάξετε γιατρούς/θεραπευτές. Επιπλέον έτσι όπως το περιγράφεις φαίνεται σαν να μιλάς για άνθρωπο που δεν είχε ιστορικό κατάθλιψης, μήπως υπάρχει περιστατικό που το πυροδότησε?
Πρέπει να θέλει και ο ίδιος να βοηθηθεί, δυστυχώς δεν μπορείς να τον ζορισεις. Σίγουρα μπορείς να κάνεις το σωσίβιο για την ώρα αλλά πρόοδο θα δεις όταν ο ίδιος το παρκέ απόφαση να δουλέψει. Δε γνωρίζω αν η επίσκεψη στο γιατρό ήταν δική του ιδέα ή δική σου.
Πάντως αν το δεύτερο μπορεί να βρίσκεται σε άρνηση ότι έχει πρόβλημα.
Οχι δεν ειχε πριν .Ναι υπηρχε περιστατικο .Θελει να πηγαινει στο γιατρο και ακολουθεί κατα γράμμα τη θεραπεια.Ψυχοθεραπεια που του προτεινω δε θελει.
(Ειμαι η γράφουσα) Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Θα πω κουράγιο και καλή δύναμη και θα σου πω τι κάνω εγώ που το ζω περισσότερο καιρό, μιας που το συζητάμε δηλαδή. Ξεκινώντας, κάνω και εγώ η ίδια ψυχοθεραπεία γιατί θέλω να είμαι εγώ καλά πρώτα ώστε να στηρίζω τον φίλο μου όταν το χρειάζεται. Έχω σαφώς κι εγώ τα προβλήματά μου, που είναι άσχετα με τον φίλο μου. Να πω εδώ κάτι πολύ όμορφο που άκουσα από την ψυχοθεραπεύτρια μου πολλά χρόνια πριν: ο φίλος σου δεν είναι η κατάθλιψή του και εσύ δεν είσαι ο φίλος σου. Εννοώντας βέβαια ότι οφείλουμε… Διαβάστε περισσότερα »
«βοηθάει πολύ το να έχεις ενδιαφέροντα άσχετα με το φίλο σου»
εσενα γιατί να σε βοηθήσει; δεν είσαι εσυ η άρρωστη και το θέμα συζητησής μας
Αυτός έχει ενδιαφέροντα άσχετα με τη φίλη του , για να βοηθηθεί;
Του επιτρέπεται να έχει ;
Ορίστε; σα να επιτίθεσαι φαίνεται αλλά ίσως και να κάνω λάθος. Θα σου απαντήσω με βάση ό,τι καταλαβαίνω από το γραπτό σου λόγο. 1) Αν υποστηρίξεις ποτε άτομο που πάσχει από κατάθλιψη θα καταλάβεις ότι, εκτός κι αν είσαι αδιάφορος σαν άνθρωπος, επηρεάζεσαι και εσύ και επηρεάζεται και η σχέση. Ερωτική, φιλική, οικογενειακή, ακόμα και επαγγελματική. Οπότε, είναι πολύ καλή πρακτική να είσαι εσύ καλά και να έχεις διεξόδους χαράς που να είναι άσχετες με τον άνθρωπο που πάσχει ώστε και να διατηρείς την ανεξαρτησία σου (με την έννοια να μην ταυτίζεσαι με τον άρρωστο-υπάρχει μια ταση να το κάνουμε… Διαβάστε περισσότερα »
Σ ευχαριστω πολυ για την απάντηση. Ψυχοθεραπεια σκεφτομαι να κανω για να μπορεσω να διαχειριστω καλυτερα τη κατασταση.Η μητερα μου ηταν ψυχικα ασθενης οποτε καταλαβαινεις αυτο τωρα μου εχει προκαλεσει μεγαλο σοκ.Πιστευα οτι δε συμβει ξανα στη ζωη μου.Οχι δε θελει να με στεναχωρεί και η ψυχιατρος μου λεει οτι νοιωθει ενοχες απεναντι μου γι αυτο που του συμβαινει.
Εγώ έπαιρνα για χρόνια αγωγή για οριακό υποθυρεοειδισμό που ήταν για πάντα μου έιχαν πει. Μετά από δίκη μου έρευνα αποφάσισα να τα κόψω σιγά σιγά κάνοντας συχνά εξετάσεις για να το παρακολουθώ το θέμα. Και μάντεψε! Τα ´κοψα τελείως και τα επίπεδά μου είναι κανονικά! Ξέρω είναι τελείως διαφορετική περίπτωση αλλά αυτό που θέλω να πω είναι ότι υπάρχουν γιατροί που γράφουν αυτό που τους λέει το εγχειρίδιο και στα παπάρια τους. Παίρνουν και την προμήθεια τους και σιγά ένα χαπάκι. Βρείτε κάποι@ να εμπιστεύεστε που έχει light προσέγγιση στις αγωγές και καλή δύναμη!
Δυστυχώς αυτό είναι συνηθισμένο φαινόμενο. Σε κοιτάνε 5 λεπτά και ξέρουν τι θες. Εγώ έχω ακούσει για κανονικούς ιατρούς που το κάνουν. Ελπίζω να μην το κάνουν και οι ψυχίατροι.
Το κάνουν μια χαρά. Ο 1ος ψυχίατρος που πήγαινε το αγόρι μου του συνταγογράφησε γνωστό ηρεμιστικό, να το παίρνει πρωί και βράδυ στα πλαίσια της όλης αγωγής. Σχεδόν 2 χρόνια αργότερα το έπαιρνε ακόμα. Εγώ γκρίνιαζα τότε ότι δε μου φαίνεται λογικό να παίρνει χρόνια ζ***ξ. Πάει στον 2ο γιατρό, του λέει το ζ***ξ γιατί τόσον καιρό; πρέπει να το κόψεις. Όντως, του πήρε μήνες αλλά το έκοψε χωρίς παρατράγουδα καθόλου. Όλα αυτά ενώ ο 1ος του είχε πει ξεκάθαρα ότι το ζ***ξ θα το παίρνεις στο εξής. Τύπου, πάντα.
Αχουουου κι εγώ το ίδιο.
Αυτούς με τη λάιτ προσέγγιση ψάχνουμε αλλά μέχρι τώρα τζίφος. Θα συνεχίσω να ρωτάω μπας και.
Αγαπητή Σμυρνιά, πέρασα ακριβώς το ίδιο…..από το 2019 κι εμένα ο σύζυγος μου. Στην αρχή ήταν πόλυ δύσκολο, μέχρι να καταφέρει να βρει φάρμακο να του κάνει. Και οι δοσολογιες παίζουν ρόλο και όλα. Όταν μετά από καιρό ο σύζυγος μου ένιωσε καλύτερα στο θέμα της κατάθλιψης άρχισε να νιώθει χάλια γιατί το φάρμακο του προκαλούσε στητικη δυσλειτουργία και κατ επέκταση σεξουαλική ζωή μηδέν. Να προσθέσω ότι ποτέ δεν του παραπονέθηκα, αντιθέτως, απλά ο ίδιος δεν ένιωθε καλα με αυτό. Ευτυχώς όμως ο ψυχίατρος, αν και παράξενος τύπος που συζητάει οτιδήποτε άλλο για χαβαλε παρά το πρόβλημα του ασθενή, τον… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ καταλαβαίνω την ανησυχία σου. Δεν έχει τύχει να περάσω από ψυχίατρο αλλά έχω πολλούς γνωστούς που παίρνουν χάπια, ή έπαιρναν χάπια για κατάθλιψη. Δε γνωρίζω βέβαια αν κάποιος έπαιρνε τόσα πολλά και όντως μου κάνει εντύπωση όλα αυτά να είναι μόνο για κατάθλιψη και όχι και για κάτι άλλο σωματικό. Εμένα δε θα μου έκανε εντύπωση πάντως όντως να γράφουν γιατί έτσι καθώς κακές αντιμετωπίσεις από γιατρούς έχω ακούσει και από άτομα με θέματα σωματικά κτλ. Δυστυχώς δεν προσφέρετε η κατάλληλη στήριξη και οι έρευνες υποστηρίζουν ότι όντως να παίρνεις μόνο χάπια δεν αρκεί, πρέπει να κάνεις και ψυχοθεραπεία.… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που λες για τη φυσική απόσταση από ανθρώπους που είναι οι ίδιοι άσχημα χωρίς να το αντιμετωπίζουν ή παραδέχονται ισχύει δυστυχώς 100%. Τον επηρεάζει πολύ αν και έχουν γίνει σημαντικά βήματα, δε μπορώ να πω. Σε γενικές γραμμές η βελτίωση μέσω της ψυχανάλυσης φαίνεται. Όντως ωστόσο, και δεδομένου ότι έχει μακρά πορεία ήδη, σκέφτομαι κι εγώ μήπως πλέον δεν την εκμεταλλεύεται πλήρως ή μήπως έχει βολευτεί. Όταν το συζητάμε εκείνος δεν θεωρεί ότι συμβαίνει, το κρατάει σα σκέψη όμως. Κάπως σαν επιφυλακή ας πούμε. Νομίζω επίσης ότι το λάθος να νομίζει ότι τα χάπια θα λύσουν μαγικά τα προβλήματά… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ ζούσα με πολύ προβληματισμούς ανθρώπους και είναι μεγάλος κίνδυνος. Όχι μόνο για τη διάθεσή σου αλλά για την πορεία σου γενικά. Αν έχουν και θέμα με όρια κτλ. που στο κάτω να μην μοζεριαζεις και τους άλλους γιατί είσαι μίζερος και αυτό θέμα ορίων είναι, ξεχνάς και ποιος είσαι. Η διάθεση χαλιά θα είναι αλλά αν επικεντρώνεται μόνο σε αυτό βάζει μεγαλύτερο βάρος στον εαυτό του από ότι πρέπει. Ίσως αντί να σκέφτεται “τώρα πως νοιωθω?” και να εστιάζει σε ένα συναίσθημα που στην τελική φεύγει, να εστιάζει καλύτερα στην πρόοδο που έχει κάνει. Όπως και να το κάνουμε… Διαβάστε περισσότερα »
ναι , ο άνθρωπος πρέπει φύγει από περιβάλλον μεγάλης συναισθηματικής εξάρτησης
Έχω διαγνωστεί με το ίδιο ακριβώς πρόβλημα. Ο ψυχίατρος μου πρότεινε ρυθμιστή συναισθήματος είτε λίθιο (σε μικρή δόση αρχικά) είτε αντιεπιληπτικό. Το καθένα έχει τις δικές του παρενέργειες με το λίθιο να θέλει και τακτικές εξετάσεις για έλεγχο των επιπέδων στο αίμα. Δεν είμαι γιατρός αλλά επειδή ταλαιπωρούμαι πολλά χρόνια και έχω δει αρκετούς γιατρούς, πιστεύω ότι δε χρειάζονται άλλα φάρμακα εκτός από τα παραπάνω. Άλλη οδός είναι να δοκιμάσει ένα ελαφρύ αντικαταθλιπτικό (π.χ. cipralex που είναι από τα πιο ελαφριά) και να περιμένει 1.5 – 2 μήνες για να δει αν θα τον πιάσει. Βέβαια αν δεν τον πιάσει,… Διαβάστε περισσότερα »
Είσαι σίγουρη πως είναι κατάθλιψη; Στην κατάθλιψη δεν έχω ακούσει τόσα πολλά φάρμακα ταυτόχρονα. Σε διαταραχή προσωπικότητας έχω ακούσει μέχρι και 8-9 φάρμακα κάθε μέρα αλλά αυτό σε νοσηλεία όχι έτσι στο σπίτι. Αλλά όχι σε κατάθλιψη, ποτέ. Για διάγνωση οριακής, πρέπει να παίρνω 3. Δεν είμαι τοσο εμμονικη γιατί είμαι συνέχεια κουρασμένη lol Δεν μπορώ να φανταστώ πώς είναι αυτός ο άνθρωπος. 3 παίρνω και με έχουν διαλύσει, το περπάτημα είναι πάρα πολύ δύσκολο και η κούραση απίστευτη. Ναι, πιστεύω τον ταιζουν χάπια, και ναι, πιστεύω θα είναι επιζήμια στο τέλος. Ο κόσμος παίρνει ένα αντικαταθλιπτικό, άντε και ένα… Διαβάστε περισσότερα »
ε ναι αλλά αν έχουν παρενέργειες πάνω σου, δεν πρέπει η γιατρίνα να το δει, πχ να αλλάξει τη δοσολογία;
Γειά! Είμαι η γράφουσα. Ευχαριστώ για την απάντηση! Κοίτα, σίγουρη ειμαι γιατί σε πολλά ραντεβού έχω πάει και εγώ και ο γιατρός έχει χρησιμοποιήσει τη λέξη κατάθλιψη… τι να πω, δε νομίζω να με δουλεύουν παρέα σύντροφος και γιατροί. Φαντάζεσαι; 😅 Το αγόρι μου είναι σε γενικές γραμμές καλά, αν και έχει παχύνει με την αγωγή και τον ενοχλεί που δεν εχει ενέργεια να γυμναστεί. Είναι πλήρως λειτουργικός, δουλεύει κανονικά, κάνει δουλειές στο σπίτι, πάμε εκδρομές, είναι υποστηρικτικός, εχει χιούμορ. Όντως υπάρχουν δύσκολες στιγμές όπου χρειάζεται την υποστήριξη μου αλλά νοσηλεύτρια δεν έχω νιώσει ποτέ… αυτό ήταν αχρείαστο. Αυτό που… Διαβάστε περισσότερα »
Είμαι νοσηλεύτρια, αλλά δεν μπορώ να έχω γνώμη πάνω σε ιατρικά θέματα. Ειδικά αν δεν γνωρίζω ιστορικό και αγωγή. Πάντως, αν έχετε απορίες ο ιατρός πρέπει να τις απαντήσει.