Προσωπική ιστορία: Ο σύντροφός μου δέχεται ρατσισμό και διακρίσεις

Καλησπέρα σας.. από που να αρχίσω και που να τελειώσω. Εδώ και δύο χρόνια έχω σχέση με ένα παιδί από άλλη χώρα, που ζει στην Ελλάδα και καθημερινά παλεύει να τα βγάλει πέρα με τον ρατσισμό, με την άρνηση και τα “καθόλου ” ίσα δικαιώματα.

Ειμαι από πλούσια οικογένεια. Ποτέ δεν μου έλειψε τίποτα. Είχα μάθει στις ανέσεις μου όμως δεν ήξερα πραγματικά την ζωή. Ανέκαθεν ήμουν ειλικρινής, χύμα σαν άνθρωπος και υποστηρίζω ακράδαντα ότι άλλοι είτε γυναίκες είτε άντρες έχουμε ίσα δικαιώματα.
Οι γονείς μου αν και με αγαπούν πολύ είναι μιας άλλης γενιάς και υπάρχει ένα χάσμα μεταξύ μας. Ποτέ δεν με κατάλαβαν και τις περισσότερες φορές με έκριναν για τις επιλογές μου σε σημείο να μην μπορώ να είμαι ο εαυτός μου ή απλά να μην είμαι με τα άτομα που εγώ επέλεξα να βρίσκονται στην ζωή μου , ακόμα και αν αυτό δεν τους αρέσει, καθαρά από φόβο και συναισθηματικο εκβιασμό.

Ο σύντροφος μου δεν είναι λευκός και δέχεται ρατσισμό. Όταν γνωριστήκαμε αυτό που πραγματικά με κέρδισε ήταν η ειλικρίνεια του. Δεν ήταν δήθεν. Ήξερα από την αρχή ότι η κατάσταση στην οποία βρισκόταν ήταν πολύ δύσκολη. Από έρωτα, από αγάπη, από συμπόνια θέλησα να τον βοηθήσω. Το ήθελα και το θέλω ακόμα με ολη μου την καρδιά. Ζήσαμε έναν φλογερό έρωτα. Ήταν πάντα στο πλευρό μου, με υποστήριζε , με καταλαβαινε, με νοιαζοταν. Ειχε μια δουλειά αλλά τα χρήματα δεν ήταν πολλά και υπήρχε εκμετάλλευση καθώς “δεν ειναι Έλληνας” και τον αντιμετώπιζαν αλλιώς και ακόμα το ίδιο.

Με δυσκολίες, με ελλείψεις και στερήσεις ζούσαμε μαζί. Δεν με έμοιαζαν τα χρήματα, ούτε οι ανέσεις που μέχρι χθες είχα αλλά με ένοιαζε να είμαι μαζί του και να είναι η κάθε μερα μου γεμάτη με την παρουσία του.

Οι γονείς μου γνώριζαν την κατάσταση αλλά δυο ολόκληρα χρόνια με απαξίωναν, απειλουσαν ότι θα με αποκληρωναν, δεν μου μιλούσαν καν και όταν με την δική μου επιμονή απαντούσαν τις κλήσεις μου με έκαναν να νιώθω άσχημα. Συνέχεια έβαζαν τα δικά τους προβλήματα μπροστά και έριχναν το φταίξιμο σε μένα για ότι τους συνέβαινε. Συναψαμε με τον σύντροφο μου σύμφωνο συμβίωσης. Πλέον σαν παντρεμένο ζευγάρι η ζωή μας η σχέση μας άλλαξε καθώς οι γονεις μου άρχισαν να δημιουργούν περισσότερα προβλήματα. Ήθελαν να τον καταστρέψουν με κάθε τρόπο. Έτσι αποφάσισε μετά από μήνες να κοιτάξει την ζωή του και να φύγει στο εξωτερικό. Ήθελα πολύ να τον ακολουθήσω αλλά για κάποιο λόγο επέλεξα να μείνω εδώ χωρίς να σημαίνει ότι χωρίσαμε. Ίσως κάποια μέρα να έρθει να με βρει ή να τον βρω. Ωστόσο δεν έχω άλλη επιλογή από την πατρική μου εστία, καθώς δυστυχώς έχασα την δουλειά μου πρόσφατα και δεν μπορώ να συντηρησω πλεον τον εαυτό μου. Τι μπορώ να κάνω; Άραγε έκανα όσα μπορούσα για αυτή την σχέση; Τελικά μέσα από όλη αυτή την περιπέτεια έμαθα την ζωή, γνώρισα ένα αληθινό έρωτα και δεν υπάρχει στιγμή που να μετανιώνω για οσα επέλεξα να ζήσω με αυτό τον άνθρωπο. Στο μέλλον ευελπιστώ να μην χαθεί αυτή η αγάπη και πάρα τις δυσκολίες να καταφέρουμε να είμαστε μαζί και σε πολύ καλύτερες συνθήκες.

Αυτό που θα ήθελα να πω είναι ” Να είσαι ο εαυτός σου. Μην φοβάσαι να κάνεις τις δικές σου επιλογές. Δεν έχει σημασία το τι θέλουν οι άλλοι για σένα αλλά τι θες εσύ για τον εαυτό σου. Η αληθινή ευτυχία έρχεται όταν χαράζεις τον δικό σου δρόμο. Είτε κάνεις λάθος είτε όχι σημασία έχει ότι πάντα κάτι μαθαίνεις από αυτό. Η ζωή είναι ενα συνεχές μάθημα. Όσο ζεις μαθαίνεις και έχεις ακόμα να μάθεις πολλά! ”

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ανώνυμη

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News