Κεφάλαιο Μπαμπάς.
Κάθε συσχέτιση μας, με έναν άντρα σημαντικό η ασήμαντο είναι δύσκολη. Η πιο δύσκολη για μένα είναι με τον μπαμπά μου.
Ο μπαμπάς μου είναι σαν να έχει δυο πρόσωπα, Ισως να πάσχει από διπολική διαταραχή, αδιαγνωστη φυσικά, καταλαβαίνω από αυτά που έχω μάθει λόγω των σπουδών μου.
Ο μπαμπάς μου λοιπόν, μερικές φορές ήταν ο σούπερ μπαμπάς, έφτιαχνε υπέροχη ομελέτα φούρνου και τις καλύτερες πατάτες! Με πήγαινε να δω θέατρο και σινεμά κάθε εβδομάδα! Μου αγόραζε βιβλία, που μπορούσα να διαβάσω σαν παιδί και αλλά για τώρα που μεγάλωσα. Μου διάβαζε διαδραστικά την Κοκκινοσκουφίτσα πριν κοιμηθώ, παίζαμε κρυφτό και με άφηνε πάντα να τον ανακαλύπτω. Μου μάζευε τα καπάκια από μπυρες και αναψυκτικά από το μαγαζί και έτσι οι κούκλες μου είχαν άπειρα πιάτα για τις ανάγκες τους.
Όλα αυτά όταν είχε ρεπό. Δεν θυμάμαι τις υπόλοιπες μέρες μας, αλλά θυμάμαι τις νύχτες. Την Μαμα μου να φωνάζει, να κλαίει, να τρέχουμε μέσα στην νύχτα. Τον μπαμπά μου μεθυσμένο μετά την δουλειά να κρατάει ένα μαχαίρι να με απομονώνει και να μου λέει «μόνο εσένα έχω, θα την σκοτώσω» την Μαμα από το σαλόνι να μου λέει «κοιμήσου» εγώ να κλαίω, να φοβάμαι, να τον μισώ και να τον αγαπάω ταυτόχρονα.
Χώρισαν, τα χρόνια πέρασαν,εγώ έφηβη, ο μπαμπάς μου μετά από μια μακριά περίοδο ανεργίας. Ξεσπούσε τα νεύρα του σε μένα, παράλογες απαγορεύσεις ανάλογα με τα κέφια, ψυχολογικός πόλεμος, νεύρα, φωνές. Με ξυπνούσε μέσα στην νύχτα για να βρίζει την Μαμα μου, εμένα που δεν πήρα καλούς βαθμούς, να μου λέει τα προβλήματα του. Άρχισα να τον αποφεύγω κάποια στιγμή και εκεί τα πράγματα εκτροχιάστηκαν τόσο πολύ που ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω, τι σκατα έχει γίνει.
Η Μαμα μου μου ανακοίνωσε ότι ο μπαμπάς μου, είναι ηρωινομανής. Να εξηγηθώ, δεν ήταν πάντα!
Ήταν μπλεγμένος, πριν γνωριστούν, αλκοολικός όσο ήταν μαζί και ξανά ηρωινομανής περίπου 8 χρόνια αφού χώρισαν.
Για χρόνια το αρνιόμουν, ακόμα τα αρνιέμαι.
Ο μπαμπάς μου πλέον είναι σαν πτώμα, και εγώ αρνιέμαι να το δω! Αποφεύγω το πρόβλημα μέσα στο ίδιο μου το σπίτι. Εγώ που θέλω να δούμε ολιστικά σαν κοινωνία το θέμα των ναρκωτικών, εγώ κλείνω τα μάτια στον ίδιο μου τον μπαμπά. Δεν με νοιάζει που κοιμάται, αν τρώει, αν είναι καθαρός. Θέλω να μην τον συναντάω να μην τον βλέπω. Κάθε πεντάλεπτη συναναστροφή μαζί του είναι τόσο σκληρή για μένα που Βυθίζομαι σε θλίψη για μέρες. Τον λυπάμαι, τον συμπονώ, αναγνωρίζω τα θέματα του, το βίαιο παρελθόν που είχε σαν παιδί, αλλά την ίδια στιγμή τον σιχαίνομαι. Ντρέπομαι, νιώθω ότι δεν τον ξέρω, τον μισώ. Με θυμώνει, με στεναχωρεί. Εύχομαι να πεθάνει, ντρέπομαι για μένα που είμαι τόσο πληγωμένη και τόσο θυμωμένη, ντρέπομαι για αυτόν. Ντρέπομαι οποτε μιλάω σε άλλους για τον μπαμπά μου, γιατί περιγράφω τον μπαμπά του ρεπό, πριν τα 6 μου. Από ελάχιστες αναμνήσεις έχω χτίσει έναν χαρακτήρα που θα ήθελα να έχει και μιλάω έτσι για αυτόν, και ντρέπομαι που λέω ψέματα. Νιώθω οτι όλοι ξέρουν, φοβάμαι μήπως μάθουν. Φοβάμαι οτι οι γονείς του συντρόφου μου θα θέλουν να τον γνωρίσουν, φοβάμαι πως θα τον πετύχω κάπου έξω και θα έρθει να μου μιλήσει και θα μας δουν όλοι μαζί και θα αποδειχτεί ποσα ψέματα λέω για αυτόν.
Δεν μπορώ να ανά μετρηθώ με τα τραύματα μου όσο βρίσκεται εν ζωή. Από την άλλη φοβάμαι πως θα φύγει και θα χει την απορία αν τον αγάπησε κανεις. Και εγώ αυτή την στιγμή τον αγαπώ όσο τίποτα άλλο. Και ας κάνει μήνες να με θυμηθεί, ας τον αποφεύγω, τόσα αντιφατικά συναισθήματα και τόση σύγχυση γύρω από την σχέση μου μαζί του.
Είναι ένας κακός άνθρωπος, ένας κακός πληγωμένος άνθρωπος που τον έπεισαν πως δεν αξίζει και παλεύει να το αποδείξει κάθε μέρα.
Από την άλλη εγώ είμαι το παιδί που αυτός μεγάλωσε, φοβάμαι πως θα σπαταλήσω την ζωή μου και τελικά θα γίνω σαν και αυτόν. Εντελώς κατεστραμμένη, με λανθασμένες επιλογές και μυρια ανθρώπους να με αποφεύγουν γιατί εγώ τπυς έχω διώξει.
Φοβάμαι την κληρονομικότητα του εθισμού, πως και εγώ θα παλεύω σε καποια χρόνια να βρω την μια οποιαδήποτε δόση μου και θα πληγώνω άλλους.
Φοβάμαι πως έχει πείσει και εμένα οτι δεν αξίζω, και πως σπαταλώ τον χρόνο μου για να το αποδείξω.
Φοβάμαι όταν κοιτάζω το αγόρι μου οτι μια μέρα θα γίνει αυτός. Ανήμπορη να πιστέψω οτι εγώ έκανα μια τόσο καλή επιλογή, προσπαθώ να κρατάω στην μνήμη μου κάθε μέρα τον μπαμπά μου σαν σύντροφο μήπως δω κάτι δικό του στο αγόρι μου.
Λειτουργώ με μια αναβλητικότητα περιμένοντας να πεθάνει και βιολογικά καθώς εγώ τον έχω χάσει χρόνια τώρα. Περιμένω την μέρα που θα φύγει και θα ελευθερώσω την μέρα που θα μπορώ να τα κάνω όλα, γιατί αυτός δεν θα ναι εδώ. Και ντρέπομαι τόσο πολύ για αυτό…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαρία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πραγματικά, είναι φύσει αδύνατο να απαντηθεί τέτοια κατάσταση σε ένα σχόλιο.. Θα προσπαθήσω να πω μόνο κανά δυο βασικά. Για να μη βασανίζεσαι από ενοχές και να μπορέσεις κάπως να μετριάσεις τις αρνητικές σκέψεις που κάνεις, να σου πω ότι οι εθισμένοι άνθρωποι (κυρίως στην ηρωίνη) είναι ανίκανοι να διατηρήσουν πραγματικούς δεσμούς. Δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο που να μπορεί να μπει ανάμεσα στο χρήστη και τη δόση. Δε χωράει κανείς εκεί ανάμεσα, η σύντροφος/κόρη/οικογένεια, είναι η ηρωίνη. Και καταλαβαίνω πολύ καλά ότι σε πληγώνει αυτό και ότι είναι άδικο και ότι είναι ο ίδιος σου ο πατέρας που λειτουργεί… Διαβάστε περισσότερα »
Αγάπη μου, ψυχοθεραπεία ..χθες! This is above our pay grade.
Έχω ζήσει σε παρόμοιο περιβάλλον, σε εφηβική ηλικία, σε εμένα ήταν αδελφός. Τα έχω δει λοιπόν αυτά τα έργα, τις κλοπές, τις απειλές, τα μαχαιρώματα και όλο το πακέτο . Είναι συνηθισμένη συμπεριφορά και σπανίως οφείλεται σε διαταραχή της προσωπικότητας. Δεν ξέρω από πού να αρχίσω, θα πω λοιπόν πως τα συναισθήματα και η αγωνία που αισθάνεσαι, είναι κοινά με τους περισσότερους ανθρώπους που έχουν εθισμένο μέσα στην οικογένεια. Ακόμη χειρότερα για σένα γιατί ήσουν παιδί και είναι ο γονιός σου. Δεν μας λες την ηλικία σου, αλλά πιστεύω πως ίσως θα σε βοηθούσε να πας μια φορά σε ομάδες… Διαβάστε περισσότερα »
Βρήκα την ιστορία σου συγκλονιστική και από το τρόπο γραφής σου συμπεραίνω ότι το έχεις επεξεργαστεί πολύ. Το μόνο που θέλω να σου πω είναι ότι μέσα σε όλο αυτό το χάος τα έχεις καταφέρει αρκετά καλά. Έχεις αίσθημα αυτοσυντήρησης (δεν είναι αυτονόητο μετά από τέτοια βιώματα), έναν σύντροφο που δε μοιάζει με την σκοτεινή μεριά του πατέρα σου, και, από τον τρόπο που εκφράζεσαι υποθέτω και άλλα διάφορα. Που σημαίνει ότι πήρες και τα καλά, είτε του μπαμπά σου, είτε της μαμάς σου είτε κάποιου άλλου από το περιβάλλον σου. Αγαπήθηκες δηλαδή και αυτό είναι μεγάλο εφόδιο στη ζωή.… Διαβάστε περισσότερα »
Κορίτσι μου δεν είσαι ο μπαμπάς σου. Σε καταλαβαίνω γιατί κι εγώ ντρεπόμουν για τον δικό μου για άλλους λόγους. Με στοίχειωσε και έχασα χρόνια και ευκαιρίες στη ζωή μου γιατί είχα κολλήσει. Σκεφτόμουν ποιος θα με δει σοβαρά όταν γνωρίσει τον πατέρα μου; ή ποιος θα καταλάβει ότι δεν θέλω να γνωρίσει τον πατέρα μου; Έλεγα, στην Ελλάδα όλοι θέλουν να γνωρίσουν τα “συμπεθέρια”, ποια οικογένεια θα καταλάβει ότι εγώ δεν θέλω να γνωρίσουν τους γονείς μου. Καταλαβαίνεις βέβαια ότι δεν έκανα οικογένεια, εννοώ παιδιά γιατί ένας παράγοντας πολύ σοβαρός, ήταν και αυτός. Όσο είσαι νέα, ξεκίνα ψυχοθεραπεία με… Διαβάστε περισσότερα »
Λες οτι φοβασαι την “κληρονομικοτητα του εθισμου”. Μην ανησυχεις, δεν υπαρχει κατι τετοιο στην περιπτωση αυτη… Μονο αν ηταν η μαμα σου ηρωινομανης και επαιρνε ναρκωτικα στην εγκυμοαυνη. Αλλη περιπτωση βιολογικα δεν υπαρχει…. Αυτον τον φοβο μπορεις να τον διαγραψεις…. Για ολα τα αλλα που σκεφτεσαι και φοβασαι, που ειναι πολυ κατανοητα και ανθρωπινα, ελπιζω να απαντησουν αλλοι που εχουν περισσοτερη ευφραδεια. Φοβαμαι οτι δεν μπορεις να κανεις πολλα πραγματα για τον πατερα σου, κατανοω οτι θελεις να τον σωσεις γιατι τον αγαπας, κοιτα ομως να σωσεις τον εαυτο σου απο τη ντροπη και να αποστασιοποιηθεις ψυχολογικα γιατι πραγματικα εισαι… Διαβάστε περισσότερα »
Επισης να συμπληρωσω οτι σε εχει φορτωσει με ενα απιστευτο βαρος και εχεις καθε δικαιωμα να εισαι παρα πολυ θυμωμενη μαζι του. Καμια υποχρεωση δεν εχεις απεναντι του! Μην εχεις τυψεις σε παρακαλω, ειναι ενας ενηλικος ανθρωπος και ειχε τις ευκαιριες του. Προσπαθησε να το δεις πιο λογικα, γιατι με το συναισθημα και την αγαπη σου φυσικα το βλεπεις αλλιως (και σε τιμαει αυτο, αλλα στη συγκεκριμενη περιπτωση κοιτα καλυτερα τη λογικη παρα το συναισθημα, και στο λεει αυτο ενας πολυ συναισθηματικος και παρορμητικος ανθρωπος).
Το dna ενός ναρκομανή πατέρα φυσικά και περνάει στο ζυγωτο, άρα στην εγκυμοσύνη άρα στο έμβρυο που θα γεννηθεί ως μωρό. Μετέπειτα ασθένειες κ νοσήματα που δεν έχουν αιτία και σαφή χρόνο εμφάνισης πέρα από γενικολογα και αόριστα “κληρονομικότητα” ,”άγχος” κλπ εκεί παραπέμπονται.
Αγαπητή Μαρία, το γράμμα σου με συγκίνησε πολύ. Νιώθω ότι αποτύπωσε με μεγάλη ειλικρίνεια το συναισθηματικο χάος του να μεγαλώνεις μέσα σε μια οικογένεια με εξαρτημένο μέλος. Καταρχήν μπράβο σου που έχεις φτάσει ως εδώ, είσαι άτομο λειτουργικό, κάνεις σχέσεις, προχωράς τη ζωή σου. Θα μπορούσε όλο αυτό το τραύμα να σε έχει γονατίσει. Γιατί έχεις περάσει τραυματικα γεγονότα. Αυτό πρέπει να το αναγνωρίσεις και να αναζητήσεις βοήθεια επαγγελματία. Έχω ζήσει κάτι παρόμοιο αλλά από την άλλη μεριά, ως σύντροφος κάποιου με αντίστοιχο θέμα εξάρτησης στην οικογένεια. Έχω να σου πω μόνο ότι δε χρειάζεται να ντρέπεσαι για την οικογένειά… Διαβάστε περισσότερα »
Θα ξεκινήσω λέγοντας το εξής. Δε σε προσδιορίζει η σχέση σου με τον μπάμπα σου και σίγουρα όχι η συμπεριφορά του και οι επιλογές του. Αν έχω μάθει κάτι είναι πως δεν έχουμε τη δύναμη να βοηθήσουμε κάποιον ο οποίος δε θέλει να βοηθήσει τον εαυτό του. Επίσης, όλοι μας διαμορφωνόμαστε σε 2 βάσεις στην ενήλικη ζωή μας. Η μια βάση είναι οι καταβολές μας και η ροπή που έχει ο χαρακτήρας μας προς κάποιες κατευθύνσεις. Η 2η βάση είναι η προσωπική μας δημιουργία που είναι και η πιο σημαντική. Τι κάνεις δηλαδή εσύ η ίδια για να δουλέψεις με… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύπλοκο. Πολύ πολύπλοκο. Θα είμαι ειλικρινής οτι διάβασα τα 2/3. Δεν χρειάζεται να τα ξερω όλα αυτα κ επίσης δε θα σε βοηθήσει σε τπτ να αναμασας τα περασμένα χωρις αρκετή κριτική ικανότητα- όχι επειδή είσαι λίγη, αλλά επειδή είναι μια εξαιρετικά πολύπλοκη κατάσταση. Μίλησε με κάποιον ειδικό που ξέρει κ δουλέψτε λίγο (…) την αποδόμηση αυτής της περσόνας μέσα στο μυαλό σου να πούμε… γιατί εκτός από άπειρα αχρείαστα πιατάκια της Barbie κονόμησες και στρες, λύπη, οίκτο, απισταθεροποιηση κ φόβο για τη ζωή κ τη δικη σου υγεια. Just in case να θυμίσω οτι η ευθύνη η δικη σου… Διαβάστε περισσότερα »
Ο μπαμπάς μου είναι αλκοολικός. Μου πήρε πάνω από 35 χρόνια να το συνειδητοποιήσω και να το αποδεχτώ. Δεν είναι κάτι που λέω. Δεν το ξέρουν καν οι φίλοι μου. Δεν είναι επιθετικός. Αλλά εντελώς αναξιόπιστος με τα χρήματα (και όχι μόνο). Ιδίως τα χρόνια που συνδυαζόταν με τζόγο. Ακόμη υπάρχουν δάνεια προς εξυπηρέτηση. Το οικογενειακό άγχος και ιδίως της μητέρας μου είναι τεράστιο. Τί ώρα γύρισε, αν κατάφερε να γυρίσει διότι τώρα που φτανει τα εβδομήντα υπάρχουν προβλήματα νευρολογικής φύσης και πέφτει. Έχει κάνει χειρουργείο γιατί έσπασε κάτι επειδή λιποθύμησε. Πόσα λεφτά ξόδεψε; Πόσο θα την ζαλίσει με ηλίθιες… Διαβάστε περισσότερα »
Αγωνιστικούς χαιρετισμούς Liliana.