Καλησπέρα σε όλη την παρέα!
Θα μπω κατευθείαν στο θέμα. Ο κολλητός μου έχει εξαφανιστεί! Εξηγώ την ιστορία. Είμαστε κολλητοί εγώ, αυτός και μια ακόμα κοπέλα από το Λύκειο, όπου και γνωριστήκαμε. Μείναμε κολλητοί και δεθήκαμε ακόμα περισσότερο στην ενήλικη ζωή μας, παρόλο που χρειάστηκε να σπουδάσουμε και οι 3 σε διαφορετικές πόλεις. Κάθε φορά που τύχαινε να είμαστε και οι τρεις στην Αθήνα ή δυο καμιά φορά, πάντα βρισκόμασταν. Γενικά, εκτός σχολείου, δεν είμασταν τα άτομα που θα ήταν όλη μέρα μαζί, αλλά κάθε βδομάδα, όταν είμασταν στην ίδια πόλη, πάντα βρισκόμασταν και περνούσαμε άπειρο χρόνο μαζί. Για τα πρακτικά να πω, πως και οι τρεις μας διαφορετικοί χαρακτήρες/ενδιαφέροντα αλλά πάντα μας ένωνε κάτι και δεν βαριόμασταν ποτέ ο ένας την παρέα του άλλου ή έτσι νόμιζα τουλάχιστον.
Εδώ να πω, πως εγώ και μετά τις σπουδές, έλειπα από την πόλη μας και βρισκόμασταν όταν ερχόμουν για να τους δω. Παρόλα αυτά φρόντιζα να μιλάμε στο τηλέφωνο περίπου μια φορά το μήνα, μετά από δική μου πρωτοβουλία, αφού εκείνος δεν ήταν του τηλεφώνου, να πάρει πρώτος, να στείλει μήνυμα. Τα χρόνια πέρασαν και παντρεύτηκε η κολλητή μας, πήγαμε στο γάμο μαζί και η παρέα μας άλλαξε λίγο καθώς, ενώ πιο πριν περνούσε παραπάνω χρόνο με την κολλητή, πλέον περνούσαμε περισσότερο χρόνο μαζί, λόγω του ότι εγώ είχα γυρίσει στο πατρικό,που ήταν κοντά με το δικό του και η κολλητή μετακόμισε σε διπλανό προάστιο (συν ότι πλέον είχε κι άλλες υποχρεώσεις).
Όλα μου φαίνονταν μια χαρά, πηγαίναμε μαζί στην κολλητή, συνεχίσαμε που και που να βρισκόμαστε και οι δυο μας όταν εκείνη δεν μπορούσε, ξαναμετακόμισα χωρίς να κόψουμε επικοινωνία, άρχισε μάλιστα που και που να στέλνει πρώτος, κάναμε μέχρι και βιντεοκλήση, όταν πήγαινα στο πατρικό βρισκόμασταν πάντα κλπ… Όλα αυτά μέχρι και πριν ενάμιση χρόνο. Ήξερα ότι είχε κάποια δικά του θεματάκια, τα οποία τον προβλημάτιζαν και τον επιβάρυναν ψυχολογικά, όπως και εμείς κατά διαστήματα, θέματα που πάντα τα κουβεντιάζαμε όλοι μαζί χωρίς ντροπή.
Ενώ μιλούσαμε κανονικά, μέσω βιντεοκλήσης και κάναμε αστεία πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων, την Πρωτοχρονιά του έστειλα ευχές και δεν απάντησε ποτέ. Δοκίμασα να επικοινωνήσω μέσω τηλεφώνου και τίποτα. Με τα πολλά, μετά από τρεις μήνες περίπου, κατάφερα να τον εντοπίσω, τηλεφωνώντας στο σταθερό του. Μου δικαιολογήθηκε λέγοντας ότι είναι απαράδεκτος που χάθηκε, αλλά είχε τα δικά του και δεν ήταν σε φάση. Εγώ αποκρίθηκα ότι ήθελα να μάθω αν είναι καλά γιατί ανησύχησα. Μετά από κάποιους μήνες, πήγα στο πατρικό για λίγες μέρες και βρεθήκαμε οι τρεις μας. Μας εξήγησε ότι ήταν πιεσμένος και στεναχωρημένος γιατί η σύμβαση στη δουλειά τελείωνε και δεν ήξερε τι θα κάνει μετά. Γενικά να πω, πως και εκείνος και εμείς σπουδάσαμε επιστήμες που δεν έχουν και πολλή πέραση και προσπαθούμε να βιοποριστούμε σε άλλες άσχετες εργασίες( και αυτό κατά καιρούς μας αγχώνει). Εκείνος, ωστόσο, εκείνη την περίοδο, δούλευε πάνω στο αντικείμενό του. Γενικά το κλίμα ήταν πολύ όμορφο, περάσαμε τέλεια και υποσχεθήκαμε να μην χαθούμε και να κουβεντιάζουμε τα θέματά μας.
Αυτή ήταν και η τελευταία φορά που τον είδα. Τις γιορτές έστειλα αλλά δεν έλαβα ποτέ απάντηση, πήρα, ξαναπήρα, τίποτα. Δεν πήρα στο σταθερό γιατί ένιωσα πως δεν είχε νόημα. Το ίδιο και η κολλητή μας, δεν της το σήκωσε ποτέ. Στα γενέθλιά μου, πήγα στο πατρικό και δοκίμασα να επικοινωνήσω για να βγούμε μα τίποτα. Ωστόσο ευχές μου έστειλε, ήταν στο εξωτερικό και υποτίθεται θα επικοινωνούσε σε δεύτερο χρόνο. Από εκείνη την μέρα δεν μιλήσαμε ξανά, δεν το σήκωσε ποτέ, ούτε σε μένα ούτε στην άλλη κολλητή.
Στα γενέθλιά μου φέτος μου έστειλε πάλι τα τυπικά. Δεν ξαναδοκίμασα ποτέ να τον πάρω. Μέχρι να μου στείλει μήνυμα νόμιζα πραγματικά πως κάτι έπαθε αλλά μετά ένιωσα ότι απλά δε θέλει επαφές. Αλλά μήνυμα γενεθλίων έστειλε.
Στο σήμερα, παντρεύομαι και έκανα μια τελευταία προσπάθεια να επικοινωνήσουμε καλώντας τον στον γάμο. Δεν απάντησε ποτέ στο μήνυμα μου.
Για τα πρακτικά να πω, πως κι άλλες φορές είχε τύχει να ψιλοχάνεται, αλλά πάντα εμφανιζόταν και γενικά ποτέ δεν του έκανα παράπονα και κατανοούσα ότι περνούσε τις φάσεις του και είχε ανάγκη να μείνει μόνος . Πάντα τον θεωρούσα κολλητό στα εύκολα και τα δύσκολα, μιλούσαμε για τα πάντα και πίστευα αυτό το “για πάντα φίλοι”.
Συγνώμη για το σεντόνι, δεν ξέρω τι συμβουλή να ζητήσω, έχω πιάσει το νόημα, απλά θα ήθελα να ακούσω και μια άλλη οπτική για το θέμα. Αν δεν ήθελε πλέον την παρέα την δική μου και της άλλη μας κολλητής θα μπορούσε να το πει, να το στείλει έστω σε μήνυμα…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Φορεβερ φρεντ ορ νοτ?
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αχ αυτό το “forever”, πόσο βαρύ, πόσο ουτοπικό. Ελάχιστα πράγματα διαρκούν forever. Οι φιλίες συνήθως χαλάνε για διάφορους λόγους, μπορεί ο άλλος όπως σωστά λες να έχει πολλά δικά του θέματα να λύσει, μπορεί απλά και να βαρέθηκε. Η μία παντρεύτηκε, τώρα παντρεύεσαι εσύ, μπορεί να έχασε το ενδιαφέρον του και να νιώθει ότι δεν ανήκει πια σ’αυτην την παρέα. Μην εκπλήσσεσαι όμως, ούτε να περιμένεις να στο παραδεχτεί ο ίδιος. Το ghosting είναι ενοχλητικό, ναι, αλλά είναι ο ευγενικός, πλάγιος και μάλλον δειλός τρόπος να πεις στον άλλον φτάνει. Δεν είναι τόσο εύκολο να τα λες αυτά ανοιχτά και… Διαβάστε περισσότερα »
γαλήνη μου ποιος ευγενικός;
εδώ έστελνε και ξανάστελνε η κοπέλα και την είχε σε σύνδεση με κάιρο το βούρλο.
όλο δικαιολογίες.
Ε όχι ακριβώς ευγενικός, εννοώ πιο διακριτικός από το να πεις “τέλος, βαρέθηκα.” Πόσοι έχουν τα κοτσια να το κάνουν αυτο και να αντέξουν μετά όσα έχει να τους σύρει η άλλη πλευρά;
Ε όχι να φτάσουμε να ονομάζουμε και κοταια στοιχειώδης κανονες συμπεριφοράς…
Εγώ πάντως βλέπω πως της το είπε πολλές φορές με τρόπο. Και γενικά το έκανε συχνά ,έτσι λειτουργούσε σαν άνθρωπος μάλλον.
Μήπως γούσταρε κάποια από τις δύο και όταν είδε ότι δεσμεύτηκαν με άλλους, βαρέθηκε;
Να σου πω, το σκέφτηκα κι εγώ αμέσως αυτό, αλλά είπα να μην το πω για να γλυτώσω αρνητικά σχόλια.
ΠΩ μου πάτησες τον κάλο. ΑΥΤΑ ΤΑ ΖΩΑ ΠΟΥ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΚΑΤΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΝΟΥΝ ΠΕΡΑ…ο θάνατος μου
Δε θα πιστέψετε πόσο συμφωνώ μαζί σας για το πόσο απεχθάνομαι τους ανθρώπους που όταν δουν ότι δεν μπορουν να κερδίσουν κάτι από εσένα παύεις να υπάρχεις για αυτούς.
Σου το εξήγησε πολύ κρυστάλλινα από αυτά που μας περιγράφεις : απλά δεν μπορεί ψυχολογικά να το συνεχίσει άλλο, οι λόγοι είναι εσωτερικοί δικοί του. Είσαι τυχερή, άλλοι απλά εξαφανίζονται χωρίς εξηγήσεις.
Συμφωνώ ότι αυτή η λέξη δεν έχει θέση στον κόσμο των ενηλίκων, είναι παιδική.
Από αυτά που γράφεις καταλαβαίνω ότι εσύ και η άλλη φίλη έχετε προχωρήσει στη ζωή σας, ενώ ο “κολλητός” βρίσκεται σε άλλη φάση, ακόμα αντιμετωπίζει προβλήματα που εσείς έχετε ξεπεράσει. Εσας πχ μπορεί να σας απασχολεί το να κάνετε παιδί, τη στιγμή που εκείνος μένει με τους γονείς του και ψάχνει μια σταθερή δουλειά. Άκομψο το ότι απλά εξαφανίστηκε, αλλά κατανοητό από την άλλη.
Μου αρέσει που τον λέτε και κολλητό. Εγώ νόμιζα ότι αυτή τη λέξη τη χρησιμοποιούσαμε στο γυμνασιο- λυκειο για τους φίλους που ειμασταν κωλος και βρακί. Που τους ξέραμε απέξω και ανακατωτα. Που κόβαμε τα δάχτυλα , ενωναμε τα αίματα και λέγαμε ” σε διαλλεξα για αδερφό”.
Ναι ρε παιδιά. Τι κολλητοί; Κολλητοί είναι τα έξοδα, οι λογαριασμοί, το σουπερμαρκετ. Κολλητήρι λένε το ένα παιδί του Καραγκιόζη. Όλοι οι υπόλοιποι φίλοι λέγονται. Ποτέ δεν αποκάλεσα καμία φίλη μου κολλητή. Δεν πιστεύω στον θεσμό του κολλητού. Άσε που δεν μου άρεσε και ποτέ αυτή η λέξη.
Ακριβώς, αυτό το παρεάκι μοιάζει να ξεθώριασε ήδη από την εποχή που σπούδαζαν σε διαφορετικές πόλεις.
Και το αλάτι έχει ημερομηνία λήξης. Όταν κάποιος μας αποφευγει το κάνει συνήθως γιατί δεν θέλει ουτε να μας ξανακουσει ούτε να μας ξαναδεί. Το να προσπαθουμε να το ερμηνεύσουμε είναι χάσιμο χρόνου.Αν ο άνθρωπος δεν κάνει καινούργιες γνωριμίες όσο προχωράει στη ζωή, θα βρεθεί στο τέλος μόνος. Πρέπει να υποβάλλουμε τις φιλίες μας σε συνεχείς επισκευές.
Δεν χρειάζεται να το πει ότι δεν θέλει πια την παρέα σας, το έχει δείξει με τον τρόπο του. Οταν κάποιος δεν θέλει, είναι προτιμότερο να μην επιμένουμε. Ίσως αργότερα ξαναμιλήσετε και η σχέση σας να έχει μια καινούρια δυναμική.
Δεν θέλει να συνεχίσει την επικοινωνία. Αργά και σταθερά απομακρυνόταν. Έφυγε στο εξωτερικό, λες. Δεν ξέρεις τις συνθήκες της ζωής του τώρα. Μπορεί να ένιωσε ότι έκλεισε ένας κύκλος ζωής και προτιμά να παραμείνει έτσι. Μην προσπαθείς άλλο. Αν δεν ξαναεπικοινωνήσει, σημαίνει ότι αυτό ήθελε, να κόψει κάθε επαφή. Πρέπει να το σεβαστείς και να συνεχίσεις τη ζωή σου.
λυπάμαι που έχασες χρόνο με τον βλάκα. και πολύ ασχολήθηκες. με βάση όσα γράφεις, δεν πιστεύω να ήσουν κάπου φάουλ και να έκοψε γιατί ξενέρωσε. φαίνεται γιατί έκανε και στην άλλη τα ίδια μετά. να ζήσετε. εύχομαι από εδώ και στο εξής άξιους φίλους που θα είναι πάντα εκεί ακόμα και στην άλλη άκρη της γης και δεν θα λένε πίπες του στυλ: ήμουν πιεσμένος και @@μέντολες. Εμένα μου έκανε ζημιά το sex and the city. τίποτα δεν είναι για πάντα πέρα από τους γονείς, αδέρφια και παιδιά (;) είσαι ρομαντική σαν εμένα αλλά τώρα θα ξέρεις 🙂 ps ΝΑ… Διαβάστε περισσότερα »
Από τον τίτλο νόμιζα πως θα διαβάσω καμιά από αυτές τις επιστολές που φίλοι κάνουν ghosting χωρίς καμία απολύτως εξήγηση και μόνο silver alert που δεν βγάζουν οι γύρω. Αλλά όχι εδώ δε συνέβη αυτό. Σορρυ γράφουσα αλλά ο φίλος σας δεν εξαφανίστηκε, απομακρύνθηκε είναι η πιο σωστή λέξη. Και μεσες άκρες σας είπε κάποιο λόγο. Σεβαστείτε το και μην επιμένετε άλλο. Συμβαίνει αυτό στη ζωή, αν και πονάει πολύ, φίλοι κάποια στιγμή να απομακρύνονται
Να σε ρωτήσω, υπήρχε πιθανότητα να σε γούσταρε και μόλις έμαθε ότι έχεις σχέση, άρχισε να παραιτείται από αυτήν την υποτιθέμενη φιλία; Για θυμήσου πως αντέδρασε όταν έκανες σχέση. Πως το πήρε; Υπήρχαν κάποια σημάδια που τώρα αν τα σκεφτείς δείχνουν άνθρωπο που σε γουσταρε; Συνήθως, οι κολλητοί, οι άντρες κολλητοί, φεύγουν από μια φιλία, όταν η φίλη έχει βάλει κάποιον άντρα στη ζωή της. Μου μπήκε αυτή η υποψία επειδή τον κάλεσες στον γάμο σου και δεν απάντησε.