Αγάπες μου.
Να πω και εγώ την δική μου ιστορία.
Είμαι 37 χρονών, μόνη και έρημη σαν την καλαμιά στον κάμπο και βαριέμαι του θανατά!
Είμαι single 50% λόγω επιλογής (δικής μου και κάποιων αντρών) και 50% διότι δεν πουλάνε τους κατάλληλους άντρες στα supermarkets για να πάρω έναν, δεν εργάζομαι διότι είμαι 50% “ανάπηρη” (είμαι αυτόνομη και περπατάω ΕΥΤΥΧΩΣ, αλλά πάω λίγο όρτσα σαν τον Jack Sparrow, άρα το πρόβλημα στην κίνηση φαίνεται, οπότε την έκατσα την βάρκα στην τέλεια και τελειομανή Ελλαδίτσα όπου μένω) δεν είμαι και καμιά “μουν@@α” οπότε δεν θα με πάρει και κανείς έτσι όπως είμαι… (γενικό είναι αυτό και “πολυακουσμένο” πιάνει και δουλειά και γκόμενους), δεν έχω γονείς διότι έχουν πεθάνει και δεν έχω συγγενείς και φίλους διότι α) life happens, β) δεν έχουν χρόνο (ας τους πει κάποιος ότι μόνο οι νεκροί δεν έχουν χρόνο) και γ) επειδή κάποιους δεν τους γούσταρα ΚΑΘΟΛΟΥ (και τα αισθήματα ήταν εντελώς αμοιβαία).
Το ερώτημα μου είναι, τι κάνω οέο για να φτιάξω κύκλο αφού ούτε έχω φίλους για να βγω, ούτε εργάζομαι;
Νιώθω πραγματικά να βαριέμαι την ζωάρα μου.
Δεν νομίζω ότι έχω κατάθλιψη, διότι δεν θέλω να πεθάνω και τέτοια, απλά…..ΒΑΡΙΕΜΑΙ ΠΟΛΥ, έχω κολλήσει σε μία καθημερινότητα σαν καραντίνα και δεν ξέρω πως να ξεκολλήσω.
Θέλω, αλλά πως;.
Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας!
ΑΠΟ ΤHΝ – Η κουτσή κυρά, όχι Μαρία.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα σου πω καποιες ιδεες μονο επειδη ρωτας. Αλλιως δεν θα εκανα καμια προταση. Γιατι κατι που σε μενα φαινεται ευκολο να το κανω για να βγω απο το αδιεξοδο, καποιος που εχει καταθλιψη ή ειναι γενικα πολυ πεσμενος δεν θελει καθολου να κουνηθει για να το προσπαθησει. Αλλα εσυ ρωτας. Εμενα μου αρεσει το τραγουδι, να ζωγραφιζω, να κανω κεραμικη,και αγαπαω πολυ τα ζωα. Πηγαινα λοιπον σε εργαστηρι ζωγραφικης για 3 χρονια. Πηγα και σε χορωδια. Και το φθινοπωρο θα παω σε ενα τμημα δημοτικου τραγουδιου που εχει στην πολη μου το Λυκειο Ελληνιδων. Και λεω να τολμησω να… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω δουλέψει εθελοντικά σε φιλοζωικές και στην ΑΝΙΜΑ, για τον Ερυθρό Σταυρό δεν το είχα σκεφτεί, θα το ψάξω. Τα εργαστήρια κοστίζουν, εγώ ψάχνω κάτι free.
Δεν εργάζομαι, διότι δεν με παίρνουν.
Δεν ξέρω εάν είναι δύσκολο και για τους άλλους να βρουν δουλειά, ε εγώ έχω έναν βαθμό δυσκολίας παραπάνω όσο να πεις.
Μιας και δεν βλέπω άλλη απάντηση (για την ώρα) θα σου πω τα προφανή. Χόμπι και εθελοντισμός! Αν έχεις ή ενδιαφέρεσαι για κάποια/ες δραστηριότητες προσπάθησε να βρεις αντίστοιχες ομάδες (υπάρχουν για όλα τα ενδιαφέροντα – χθες ο αδερφός μου πήγε σε τουρνουά σταυρόλεξου 😂). Ταυτόχρονα πιστεύω θα είσαι περιζήτητη σε εθελοντικές ομάδες καθώς έχεις σταθερά χρόνο και την ευελιξία ενός μη εργαζόμενου. Νομίζω αυτά θα σε βοηθήσουν να γεμίσεις την μέρα σου και ίσως να κάνεις νέες παρέες.
Έψαξα στο ίντερνετ για ομάδες δραστηριοτήτων στην Αθήνα, αλλά δεν βρήκα κάτι.
Πως αλλιώς το ψάχνω;
Δεν κατάλαβα, γιατί γελάς;
Μια χαρά είναι τα σταυρόλεξα!😁
Σαν να βλέπω αμερικάνικο sitcom είναι αυτό που περιγράφεις 🤣🤣 please δώστε τα δικαιώματα κάπου.
Στη θέση σου θα ζητούσα ψυχολογική υποστήριξη για να διαχειριστώ όλα αυτά που με κάνουν να βαριέμαι, να νιώθω μοναξιά, να θυμώνω, να απογοητεύομαι, να θεωρώ ότι μου φταίνε όλοι και όλα.
Σου στέλνω μια αγκαλιά γιατί ξέρω ότι τίποτα από όσα σου έχουν συμβεί δεν είναι εύκολο και σε παρακινώ να μιλήσεις με κάποι@ν που μπορεί να σε βοηθήσει να αλλάξεις τον τόπο που βλέπεις τα πράγματα.
Ο ψυχολόγος μου είπε, να βρω παρέες και να ανοίξω τον κύκλο μου.
Ίσως θα ήταν σκόπιμο να κουβεντιάσεις μαζί του το πώς θα το κάνεις αυτό.
Αν σου αρεσουν τα αθληματα, θα προτεινα κατι ομαδικο που θα μπεις στο κλιμα του συνολου/ομαδας και θα εχεις “τριβη” με κοσμο εκτος του κυκλου σου. Σκεψου τις εβδομαδιαιες προπονησεις, καποιο τουρνουα, εξοδος με την ομαδα σου ίσως μετα την προπονηση, επομενως νεες γνωριμιες κτλ. Αν παλι δεν θες αθληματα, βρες κατι που πραγματικα σου αρεσει και μην το κανεις απλα για να περναει η ωρα καθως υπαρχει σχεδον η βεβαιοτητα οτι θα το βαρεθεις. Επισης και τα ταξιδια μονη σου ειναι μια καλη επιλογη αν σου αρεσουν! Εγω προσωπικα τρελαινομαι και προσπαθω να βαζω κατι στην ακρη γι αυτον… Διαβάστε περισσότερα »
Που είσαστε εσείς καλε;
Να γνωριστούμε!
Περιττό να σου πω ότι δάκρυσα από τα γέλια!😂
Εγω θα εστιάσω στο θέμα του φλερτ και της έλλειψης του.Γιατι θεωρώ ότι αυτό είναι η πεμπτουσία της ζωής και ότι δημιουργεί προβλήματα η ανυπαρξία αυτού του τομεα.Κατεβασε εφαρμογές γνωριμιών . Φλερταρε δηλαδή έστω διαδικτυακά.Μιλα με άντρες ερωτικά, ρομαντικά κτλ .Για να “ξεμουδιασεις” και να ξανά μπεις στην αρένα.Βρες τον λιγότερο αναίσθητο,τον λιγότερο κακό και απέκτησε μια συναισθηματική σύνδεση ,έστω μεσω μηνυμάτων και αργότερα κλήσεων μαζί του .Σου λείπει ένας (ή και δύο χαχα και τρεις …)άντρας από τη ζωή σου .Είναι ωραιο πράγμα το φλερτ.Καταβαθος αυτη η έλλειψη είναι που σε κάνει να βαριέσαι του θανάτα.Ολα θα πάνε καλά… Διαβάστε περισσότερα »
Αν δεν το εχεις κανει εννοειται να το κανεις δεν χανεις απολυτως τιποτα!
Συγνωμη που μπαινω “σφηνα” στην απαντηση σου @pocahontas, αλλα στην δικια μου περιπτωση, παρολο που εχω apps, ειτε δεν βρισκω ευκολα, ειτε βρισκω, στελνω μηνυματα τον πρωτο καιρο, κολλαω στην “φαντασιωση” οτι μπορει να με ενθουσιασει και τελικα απο κοντα τζιφος και ξανα απο την αρχη. Οποτε ναι μεν επηρεαζει την ψυχολογια σου θετικα αν εχεις κατι, αλλα αν εισαι σαν και εμενα, νιωθεις πολυ συχνα την ανικανοποιηση στο πετσι σου, πραγμα που ενισχυει την κακη ψυχολογια σου.
Έχει σταλεί ποτέ ερώτηση που δεν έχεις εστιάσει σε αυτό το θέμα; Το φλερτ είναι η πεμπτουσία της ζωής ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ, όχι για όλο τον πλανήτη. Κι ακόμα κι έτσι να είναι, τι γνωριμίες και πιθανές ερωτικές σχέσεις να αναπτύξει όταν δεν έχει χτίσει κάποιες βάσεις, να πατάει γερά στα πόδια της; Η κοπέλα μιλάει για την ζωή της συνολικά, ότι δεν έχει δουλειά, ότι δεν έχει φίλους, έναν άνθρωπο στη ζωή της γενικότερα, κι εσύ ουσιαστικά της ακυρώνεις όποιο άλλο πρόβλημα αντιμετωπίζει γιατί φυσικά ένα είναι το πρόβλημα, ότι δεν έχει άντρα. Γιατί ως γνωστόν, για μια γυναίκα δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Σε αγαπώ εσένα!
❤️❤️ Πολύ φίλες μου, κι εσύ κι η γράφουσα ❤️❤️
Γεια σου φίλη μου!
Νομίζω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι βαριόμαστε του θανατά, ειδικά οι μεσήλικες απλά δεν το λέμε. Πάντως μια χαρά σε βρίσκω. Αν έμενα Αθήνα θα θελα να σε γνωρίσω, διότι μου λείπουν άνθρωποι με χιούμορ αλλά είμαι σε νησί. Τα φιλιά μου.
Σε κοινωφελή μπορεί να μπείτε αν κάνετε αίτηση. Επίσης μπορείτε να πάτε σε κάποια δημόσια σχολή ΙΕΚ αεί και τέτοια. Μπορείτε να κάνετε αίτηση και σε σοχ .
νόμιζα πως είχα σχολιάσει αλλά δε βρίσκω το σχόλιο μου οπότε θα το ξανά γράψω για να το διαβάσει αν θέλει η φίλη εδώ και εγώ έχω αναπηρία και εγώ δεν έχω φίλους μόνο ιντερνετικους και οποίους έχω βρει από το πιλάτες δεν έχω δουλειά μένω σε νησί και μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να εμπιστευτώ ανθρώπους μιλάω με ψυχολόγο και ψυχίατρο και μου προτείνουν φυσικά να κάνω παρέες με δυσκολία το παλεύω ακόμα ελπίζω να τα καταφέρω καλή επιτυχία σου εύχομαι!!