in

Προσωπική ιστορία: Νιώθω ότι μου απομένει ακόμα μόνο 1 χρόνος “ζωής” και μετά.. Το τίποτα!!

Είμαι 26 χρόνων και του χρόνου είναι η τελευταία χρόνια μεταπτυχιακού. Σιγά σιγά όμως οι φίλοι μου μπαίνουν σε μια πιο “σοβαρή” φάση όπου προτεραιότητα όλων γίνεται η δουλειά και η σοβαρή σχέση.

Είμαι 26 χρόνων και του χρόνου είναι η τελευταία χρόνια μεταπτυχιακού. Σιγά σιγά όμως όλοι οι φίλοι μου μπαίνουν σε μια πιο “σοβαρή” φάση όπου προτεραιότητα όλων γίνεται η δουλειά και η σοβαρή σχέση. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

loop0

Καλησπέρα όμορφη παρέα!

Θα ήθελα να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου..

Είμαι 26 χρόνων και του χρόνου είναι η τελευταία χρόνια μεταπτυχιακού. Απλά τα έχω παίξει..

Νιώθω ότι μου απομένει ακόμα μόνο 1 χρόνος “ζωής” και μετά.. Το τιποτα!!

Μέχρι τώρα κατάφερνα να συνδιαζω σχολή και μια όμορφη καθημερινοτητα ταυτόχρονα. Να αναφέρω πως είχα την τύχη να έχω στήριξη οικονομική από τους δικούς μου για όσο σπούδαζα, πράγμα για το οποίο είμαι πολύ ευγνώμων. Έτσι δεν χρειάστηκε να δουλέυω.

Σιγά σιγά όμως όλοι οι φίλοι μου μπαίνουν σε μια πιο “σοβαρή” φάση όπου προτεραιότητα όλων γίνεται η δουλειά και η σοβαρή σχέση. Εμένα αυτά δεν με γεμίζουν καθόλου. Ονειρεύομαι μια καθημερινότητα γεμάτη αυθορμητισμό, παρέες, βόλτες, εξόδους, εκδρομές… Αλλά γενικά βλέπω πως αυτά δεν νοιαζουν σχεδόν κανέναν άλλον. Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό.

Δεν έχω δημιουργήσει ένα κοινωνικό περιβάλλον που όντως να ταιριάζω; Έχω μείνει πίσω; Κάνω κάτι λάθος;

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν ενδιαφέρει κανέναν άλλον πραγματικά. Πως γίνεται τόσοι άνθρωποι να είναι οκ με το δουλειά-σπίτι σπίτι-δουλεια?

Γενικά δεν βλέπω ιδιαίτερη προσπάθεια να βρεθεί χρόνος για βόλτες ή διακοπές. Όταν το συζητάω με φίλους έως στιγμής ολοι μου έχουν δώσει συμβατικές απαντήσεις του τύπου έτσι είναι η ζωή και μην αγχώνεσαι εσύ θα ορίσεις την δικιά σου και αν θες να έχει μέσα περιπέτεια θα έχει..

Και οκ ρε παιδία πείτε ότι εμείς έχουμε όρεξη, όσο και να μεγαλώσουμε, όσα χρόνια και να περάσουν πάντα θα είναι προτεραιότητα για μας εκτός από τις υποχρεώσεις μας να βγαίνουμε έξω και να περνάμε καλά..

Αλλά πως το κάνουμε αυτό όταν κανένας φίλος μας δεν ακολουθεί; γιατί ωραία και τα πραγματα που κάνουμε μόνα μας αλλά δεν έχουν την ίδια γλυκά να έχεις παρέα.

ΑΠΟ ΤHΝ – Μοναχική εξερευνητρια

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

27 Comments
δημοφιλέστερα
νεότερα παλαιότερα
Ενσωματωμένα σχόλια
Δείτε όλα τα σχόλια
calamity jane
calamity jane
3 χρόνια πριν

Εγώ θα ρωτήσω κάτι άλλο άσχετο, στα 26 δεν σκέφτεσαι να ξεκινήσεις να εργάζεσαι ώστε να μην εξαρτάσαι από τους γονείς σου?Δεν θέλω να παρεξηγηθώ , η απορία μου είναι ειλικρινής.

earthmom
earthmom
3 χρόνια πριν
Απάντηση σε  calamity jane

Κι εγώ αυτό αναρωτιέμαι και πάω πιο πέρα.Η εργασία,ειδικά αν έχεις την τύχη να σε γεμίζει.ειναι πεδίο κοινωνικής δικτύωσης.Δουλευω 35 χρόνια και κάποιοι πολύ καλοί φίλοι+πρώην+ο νυν είναι όλοι από εκεί.Γιατι εξισώνει η ,,’ μοναχική ‘την εργασία με την βαρεμάρα;

whoy
whoy
3 χρόνια πριν

Νομίζω πως είσαι λιγο σε άλλον κόσμο από αυτόν της πραγματικότητας. Οι περισσότεροι δουλεύουν και πάλι δεν έχουν χρήματα για ταξίδια κλπ, και ούτε και την ενέργεια να πάνε, όταν δουλεύεις τόσες ώρες κάθε μέρα. Αλλά είναι κάτι που δεν έχεις ζήσει, οπότε λογικά και δεν μπορείς να καταλάβεις. Δεν είναι ότι θέλουμε η ζωή μας να είναι μόνο δουλειά, αλλά ότι δεν έχουμε και άλλη επιλογή. Θα συμφωνήσω στο ότι οι περισσότεροι δεν ζούμε, μόνο επιβιώνουμε.

Τελευταία επεξεργασία 3 χρόνια πριν από whoy
Άκου να δεις
Άκου να δεις
3 χρόνια πριν

Μια βασική προϋπόθεση για βόλτες, ταξίδια, εξόδους και εκδρομές είναι το χρήμα, το οποίο, εξ’ όσων έχω καταλάβει στα 48 χρόνια που ζω, αν δεν στο παρέχει απλόχερα και άνευ όρων η οικογένεια τότε πρέπει να δουλέψεις. Από κει και πέρα, η κοινωνική ζωή είναι στο χέρι μας. Όταν τελείωσα τις σπουδές μου, είδα την αναζήτηση δουλειάς και το να εργάζομαι σαν μια νέα περιπέτεια και πρόκληση. Πίστεψέ με, μαζί με αυτό ήρθαν και έρχονται νέοι φίλοι και νέες συνήθειες. Η κάμψη έρχεται αναλόγως των συνθηκών αλλά what goes down, always comes up.

daria
daria
3 χρόνια πριν

Μια δεκαετία μεγαλύτερη απο εσένα, χωρίς να έχω (ακόμη;) δημιουργήσει οικογένεια, αλλα με σοβαρή δουλειά, η καθημερηνότητα μου πέραν των υποχρεώσεων της δουλειάς θυμίζει αυτήν που είχα και ως φοιτήτρια. Βγαίνω, σχεδόν κάθε βράδυ, ταξιδεύω συχνά, αλλάζω το πρόγραμμα μου αυθόρμητα ανάλογα τη διάθεση και έχω πολλές παρέες. Η βασική μου πάρεα όμως αυτή με τις φίλες μου που στα 20 τα κάναμε αυτα επειδή έχουν αλλάξει οι συνθήκες της ζωής τους δεν ακολουθεί προφανώς το ίδιο πρόγραμμα, ούτε εγω το δικό τους. Βρισκότμαστε φυσικά, μιλάμε συχνά στο τηλ, αλλά δεν βασίζομαι σε εκείνες στην καθημερόνοτητα μου, αλλά στις παρέες… Διαβάστε περισσότερα »

Gwenevere
Gwenevere
3 χρόνια πριν
Απάντηση σε  daria

Πολλες σπουδες ρε γμτ στην Ελλαδα….πολλες σπουδες. Δε λεω, ωραιες! Αλλα οχι αυτοσκοπος ρε παιδια. Οχι να σε εμποδιζουν να ζεις. Ολα μαζι γινονται στη ζωη.

Dimitra
Dimitra
3 χρόνια πριν

Για να καταλάβω…ποιος πιστεύεις ότι θα χρηματοδοτεί τα ξενύχτια,τα ταξίδια και όλα όσα ονειρεύεσαι?κάποιοι μπορεί να είμαστε δουλειά σπίτι αλλά είμαστε πραγματικά ανεξάρτητοι και όταν θέλουμε να κάνουμε κάτι το κάνουμε με τα δικά μας χρήματα.Συγνωμη αλλά δεν μπορώ να πάρω σοβαρά τέτοιους ανθρώπους

JoanneK
JoanneK
3 χρόνια πριν

Έχεις κολλήσει σε καποια στερεότυπα, παίρνοντας παράδειγμα από ελαχιστα άτομα που είναι οι φίλοι σου. Δεν σε υποχρεώνει κάνεις να κάνεις το ίδιο. Μήπως οι φίλοι σου δουλεύουν πολύ ή περίεργα ωράρια ή απλώς πρέπει να σηκωθούν νωρίς το πρωί, οπότε δεν μπορούν να σε ακολουθήσουν παντα και παντού και δεν είναι απικο σε όλες τις προτάσεις σου; Υποψιάζομαι ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει. Επίσης, δεν θέτεις στο τραπέζι καθόλου τον παράγοντα χρήματα. Μηπως είναι κι οικονομικό το θεμα; Πολλοί θέλουν αλλά δεν μπορούν να βγαίνουν συνέχεια. Και σαφως δεν είναι ή παρτάρω δίχως αύριο ή δε βγαινω ποτέ, υπάρχουν κι… Διαβάστε περισσότερα »

40aris!
40aris!
3 χρόνια πριν

Το πραγματικό ερώτημα εδώ είναι αν θέλεις να ενηλικιωθεις η όχι. Δεν υπάρχει τίποτα το γοητευτικό σε έναν άνθρωπο που ζει με τα λεφτά των γονιών του με μοναδικό στόχο να περνάει καλά. Να πω ότι είσαι μωρό δεν είσαι. Στα 26 άλλοι έχουν φτιάξει περιουσία, καριέρα, οικογένεια. Μοιάζεις να μην έχεις στόχους και όνειρα και αυτό είναι τόσο άνευρο, άνοστο και απογοητευτικο για έναν άνθρωπο, απορώ πως το δέχεσαι.

Dimce
Dimce
3 χρόνια πριν

Σοβαρα τωρα? Οταν διαβασα τον τιτλο νομισα οτι η κοπελα πασχει απο καποια ανιατη ασθενεια και της εχει μεινει 1 χρονος ζωης και σκεφτηκα “οχι ρε γμτο! τι κριμα!” Και μετα διαβαζω οτι νιωθει πως η ζωη της τελειωνει επειδη δεν θα μπορει να ειναι yolo 20something φοιτητρια.

Loukou
Loukou
3 χρόνια πριν

Συμφωνώ απόλυτα! Είμαι στα 30 οικονομικά ανεξάρτητη καθώς εργάζομαι και ενώ περίμενα χρόνια αυτή τη φάση της ζωής μου για να μπορώ να κάνω τα ταξίδια μου και να έχω μια ευελιξία δεν μπορώ να κάνω τίποτα γιατί δεν έχω παρέα! Οι περισσότερες φίλες μου πλέον είναι σε σοβαρή σχέση και κάποιες ήδη παντρεμένες με παιδιά ενώ άλλες ετοιμάζονται να παντρευτούν άμεσα όποτε λειτουργούν με γνώμονα αυτό κ χρόνο έχουν μόνο για κανένα καφέ. Θα πει κάποιος ότι είναι λογικό αυτό ωστόσο αδυνατώ να πιστέψω ότι για να έχω στοιχειώδη κοινωνική ζωη πρέπει να έχω σχέση γιατί αλλιώς δεν. Γιατί… Διαβάστε περισσότερα »

eimai auto pou nomizeis
eimai auto pou nomizeis
3 χρόνια πριν

Κάνουμε νέους φίλους!!(χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ξεχνάμε τους παλιούς!)