Γεια σας!!
Θα ήθελα να γράψω τις σκέψεις, τον προβληματισμό μου, τις ανησυχίες μου – δεν ξέρω πώς να το περιγράψω.
Επίσης, δεν γνωρίζω αν και πότε θα αναρτηθεί αυτή η ιστορία όποτε μπορεί και να μην διαβαστεί ποτέ. Παρ’ όλ’ αυτά, είμαι 29χρ με πτυχίο και μεταπτυχιακό στις ανθρωπιστικές σπουδές, και με λίγη εργασιακή εμπειρία. Τις προάλλες η μητέρα μια εκ των κολλητών μου μού έστειλε μια αγγελία για εργασία ως γραμματειακή υποστήριξη σε ένα ιδ. νηπιαγωγείο γνωστής της. Πριν προλάβω να στείλω και επίσημα βιογραφικό, ήδη με είχε προτείνει και η ιδιοκτήτρια περίμενε τηλεφώνημά μου για να κανονίσουμε μια συνέντευξη. Αποφάσισα να πάω αφενός για να μην εκθέσω τη γνωστή μου και αφετέρου για να δω περί τίνος πρόκειται – δεν είχα να χάσω κάτι, ίσα ίσα μια ακόμα προπόνηση για συνέντευξη. Οι αρμοδιότητες μου φάνηκαν πολλές και απαιτητικές, τηλεφωνήματα και email με γονείς, πρωτοβάθμιες, ενδιαφερόμενους για τυχόν εκδηλώσεις, εκδρομές, προγράμματα εσπα κτλ.
Στο πρώτο άκουσμα πάγωσα, μου φάνηκαν βουνό διότι δεν έχω την εμπειρία σε διοίκηση της εκπαίδευσης (όπως έγραφε και η αγγελία που διάβασα εν τέλει) και συν το κοινωνικό μου άγχος που με εμποδίζει ακόμα και σε ένα απλό τηλεφώνημα σε γιατρό, κούριερ κτλ, έφυγα με μεγάλο προβληματισμό. Το συζήτησα με δύο τρια άτομα, τους άκουσα προσεχτικά αλλά ακόμα και τα pros όπως μισθός, ασφάλιση, εμπειρία αν και σημαντικά τα επισκίασαν ο φόβος και οι ευθύνες. Το να πάω και να φύγω μετά από ένα-δύο μήνες το βρίσκω λάθος και για τις δύο πλευρές. Μάλλον θα αρνηθώ και ας μου έρθουν τύψεις.
Να πω σε αυτό το σημείο, αν και καθυστερημένα, ότι το πτυχίο μου είναι στην προσχολική, αλλά εδώ και καιρό έχω αποφασίσει ότι δεν θα ασχοληθώ με αυτό και θα στραφώ στο πολιτιστικό κομμάτι μέσω του ΠΜΣ μου οπότε να ‘επιστρέψω’ στην αίθουσα εμμέσως με μπλόκαρε. Ιδανικά θα ήθελα κάτι πιο δημιουργικό και λιγότερο αγχωτικό – ανθοπώλης, κεραμίστρια, you get it.
Ξέρω ότι η ενηλικίωση και όλες οι δουλειές είναι απαιτητικές και έχουν ευθύνες αλλά το 7.30-3.30 και ό,τι προκύψει εκτός ωραρίου σε αυτή τη δουλειά με φοβίζει. Τέλος, και ίσως βάζω και ένα εξτρά θέμα, είναι ότι από την παρέα μου είμαι η μόνη χωρίς σαφή και εφικτό – θα πω – στόχο, δεν νιώθω ότι υπάρχει η δουλειά για μένα που θα με γεμίζει και θα την κυνηγήσω.
Ψάχνω σε διάφορα site, μέχρι και στο πολιτιστικό τμήμα του Δήμου έστειλα αλλά τζίφος. Εδώ νομίζω τελείωσα. Θα ήθελα να παρακαλέσω όποια απάντηση κι αν δοθεί να είναι ευγενική, don’t come at me. Φιλιά.
ΑΠΟ ΤΗΝ – αγχωμένη ιχθύ
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Στα 29 δεν είσαι στον δρόμο της ενηλικίωσης, είσαι ενήλικη. ‘Η τουλάχιστον θα έπρεπε να είσαι. Βέβαια όλα εξαρτώνται από την δική σου εμπειρία. Αν δηλαδή μένεις ακόμα με τους γονείς σου, τελείωσες την σχολή σου πριν λίγα χρόνια και έχεις δουλέψει λίγους μήνες μόνο τότε δεν είσαι το ίδιο κοινωνικά ώριμη με μια συνομηλική σου που δουλεύει από τα 22 8ωρο πχ ή έχει οικογένεια και παιδιά. Οι εμπειρίες μας διαμορφώνουν τον χαρακτήρα και τις αντοχές μας. Δεν θέλω να σου χαλάσω το όνειρο αλλά όλες οι δουλειές έχουν καθήκοντα και ευθύνες, ο ανθοπώλης δεν είναι κάτι αμιγώς δημιουργικό,… Διαβάστε περισσότερα »
29 ετών με πτυχίο και μεταπτυχιακό… Πως έβγαλες την σχολή; Δια αλληλογραφίας; Εκεί δεν είχες κοινωνικό άγχος; Πως τα έβγαλες πέρα; Οι ανθοπώληδες δεν έχουν επαφή με κόσμο; Δεν έχουν άγχος; Δεν καλούν κούριερ; Πολλές romcom βλέπεις μάλλον. Αν τα τηλέφωνα και τα μαιλ και το στρωμένο ωράριο σε μία δουλειά γραφείου σου φαίνονται βουνό, σηκώνω τα χέρια ψηλά. Αν ήσουν 18 η απάντησή μου θα ήταν διαφορετική, για μία γυναίκα στην ηλικία σου όμως… Καλύτερα δώσε τη θέση σου σε μία γυναίκα που έχει παιδιά να ταίσει, θα το εκτιμήσει δεόντως. I am not coming at you, στα λέω… Διαβάστε περισσότερα »
το πτυχίο και το μεταπτυχιακό ειναι απλά ένας τρόπος να συνεχίσεις την πολύ γνωστή ροή πραγμάτων που ήδη απο το νηπιαγωγίο γνωρίζεις. σαν ένα ποτάμι που ακολουθεί για χρόνια την ίδια ροή. Το γνωστό από χρόνια άγχος τι βαθμό πήρα ειναι αντιμετωπίσημο γιατί είναι γνωστό. ευθύνες δεν έχεις σε τίποτε νέο δεν έχεις να ανταποκριθείς. είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο σπουδάζει κανείς και κάνει μεταπτυχιακό η παράταση της εφηβίας. Δεδομένου ότι ο πληθωρισμός πτυχίων που παρατηρείτε ως συνέπεια καθιστά τα πτυχία αυτά καθεαυτα άχρηστα. Τοσο άχρηστα ωστε να απαιτούντε πλέον πτυχία για θέση γραμματεως την κατεξοχήν γυναικεία θέση… Διαβάστε περισσότερα »
Εεεε κόψε κάτι… κάποιοι σπουδασαμε γιατί χρειαζομασταν την έξτρα γνώση στο αντικείμενο για τη δουλειά μας κ επίσης γουστάραμε κ την έρευνα. Κ τώρα κάνουμε δουλειές πάνω σε αυτό που σπουδασαμε, που αν δεν είχαμε ένα τοίχο πτυχία, δεν υπήρχε περίπτωση να είμαστε σε αυτή τη θέση…👩🎓
Ο κυριος αν οχι ο μονος λογος που σου χρειαστηκε ενας τοιχος πτυχια λεγετε πληθωρισμος ( πτυχιων) που εχει ως συνεπεια την μειωση της αξιας τους. Τοσο ως εγγραφα που αποδυκνιουν επιπεδο γνωσεων οσο και επι της ουσιας το τι γνωσεις σου προσφερουν. Φραγκα να παιζουν να τα πληρωνεις μονο. Προσωπικα εχω γραψει διπλωματικη εργασια μεταπτυχιακου με λιγοτερο αγχος κοπο και χρονο απο οσο χρειαδτηκα στην πρωτη μου φοιτητικη εργασια του πρωτου 6αμηνου. Απλα υπηρχε χρονικη αποσταση αναμεσα στα δυο. Το πτυχιο μου ηταν σε εποχες μη πληθωριστικες με αλλες απαιτησεις. Κι αφου σου αρεσει η ερευνα δεν εχεις προσεξει… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ειναι μια δουλειά με μεγάλες ευθύνες.Αυτα που μας γράφετε ειναι οι ελάχιστες απαιτήσεις μιας συνηθισμένης δουλειάς γραφείου. Ανθοπώλης, κεραμίστρια, κλπ, αν γινόσασταν δηλαδή δεν θα είχατε επαφές με μειλ, και τηλέφωνα με πελάτες και προμηθευτές; Για να μην σας πω οτι ανθοπώλης ειναι μια δουλειά με ρίσκο και άγχος, λόγω του οτι το υλικό ειναι τρομερά ευάλωτο. Πάρτε τη δουλειά, καθίστε κανένα χρόνο, και στο μεταξύ ψάχνετε και για κάτι που να σας αρέσει καλύτερα.
Κάντο!
Φοβάμαι…
Κάντο φοβισμένη!
Κάπου το διάβασα πρόσφατα και θα το κάνω μοτό. Στο λέω σαν 40αρα που είχα αυτή τη λογική και τους φόβους. Πήγαινε να δουλέψεις και δε θα το μετανιώσεις. Κι αν πια δεν μπορείς να ανταποκριθείτε μπορείς να παραιτηθείς.
πάντως δεν φαινεται ιδιαιτερα απαιτητική θέση και ούτε θέση με κάποια ευθύνη. Αποφάσεις δεν πάιρνεις χρήματα δεν διαχειρίζεσαι γραφειοκρατεία δεν διεκπαιρεώνεις νομοθεσίες δεν εκτελείς και δεν χρειάζεται να γνωρίζεις έννομα αποτελέσματα υπέρ η κατά ανθρώπων δεν δημιουργείς η παρακολούθηση ηλεκτρονικής αλληλογραφίας είναι κάτι που κάνεις ούτως η άλλως στην ηλικία σου και είναι μαθημένο αντανακλαστικό απαιτείται απλά μια ιεράρχηση στο τι θεωρείται πιο σημαντικό και τι λιγότερο την οποία εσύ δεν την κάνεις την κάνει ο φορέας/επιχειρηση στην οποία δουλευεις εσύ απλά εκτελείς την ιεράρχηση. Απαιτείται απλώς η εκμάθηση του κώδικα της γλώσσας επικοινωνίας στην σύνταξη ηλεκτρονικής αλληλογραφίας σε επαγγελματικό… Διαβάστε περισσότερα »
Dear ιχθύ (ήμαρτον 29 χρονών!!!). Τι ακριβώς ψάχνεις από μια δουλειά; Cause I don’t get it. Αυτά που λες για τον ανθοπώλη π.χ. είναι εκτός πραγματικότητας. Καταρχήν οι περισσότεροι είναι επιχειρηματίες με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Επίσης μιλάς με προμηθευτές και πελάτες όλη μέρα, οπότε το “κοινωνικό σου άγχος” είναι πάλι εμπόδιο. Οι άνθρωποι δεν επιβιώνουν πουλώντας μαργαρίτες σε κοπελjιτσες με μπερέ. Κάνουν event και συνεπώς δουλεύουν ώρες που εξυπηρετούν αυτά τα event π.χ. μαύρα μεσάνυχτα το σάββατο και χαράματα την κυριακή για να ετοιμάσουν στεφάνια για κηδείες. Στο “πολιτιστικό” κομμάτι τι ακριβώς σκοπεύεις να κάνεις που δεν θα έχει ευθύνες… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι μιλα μια τυπική εκπρόσωπος της Gen Z. Η γραμματεία σε ένα νηπιαγωγείο και το να σηκώνεις τηλέφωνα και να απαντάς σε μειλ αντικειμενικα δεν είναι μια απαιτητική δουλειά με ευθύνες αλλα μια τυπική δουλειά γραφείου. Δεν θα θελες να ξέρεις τι σημαίνει πραγματικά απαιτητική δουλεια. Αν σε φοβίζει το 8ωρο τότε θα δυσκολευτείς πολύ στον επαγγελματικό τομέα. Ίσως είναι καλύτερο να ψάξεις για κατι σε ελεύθερο επάγγελμα.
Δεν υπάρχει δουλειά χωρίς κάποιου είδους πίεση και σίγουρα καμία χωρίς απαιτήσεις.Ειδικά ως ανθοπώλης ως μεγάλο κομμάτι της δουλειά σου θα πρέπει να ανταποκρίνεσαι σε απαιτητικές κοινωνικές εκδηλώσεις όπως πχ γάμοι. Ο καλύτερος τρόπος για να ξεπεράσεις την κοινωνική φοβία σου είναι να πιεστείς και να κάνεις αυτό που φοβάσαι και να το αντιμετωπίσεις.Το πολύ πολύ να μην θέλεις να συνεχίσεις,δε θα την παντρευτείς κιόλας τη δουλειά. Επίσης,επειδή με προβλημάτισε πολύ ο τρόπος με τον οποίο υπογράφεις,αν αναφέρεσαι σε ζώδιο (λογικά εκεί αναφέρεσαι) σε παρακαλώ βγάλε από το κεφάλι σου αυτές τις ανοησίες και μην υιοθετείς με το στανιό τα… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάλι έχω αποδεχθεί πλήρως το γεγονός ότι καμία δουλειά δεν με “γεμίζει”. Τα περί “καριέρας” και προσωπικής ολοκλήρωσης μέσα από την εργασία είναι παραμυθάκια με τα οποία συλλογικά κοροϊδευόμαστε, όντες κοινωνοί ενός αδηφάγου συστήματος που έχει αναγάγει την “παραγωγικότητα” σε θεό (πες το απλά “καπιταλισμό”, πες το “μοντέρνα κοινωνία”, πες το όπως θες). Είναι απλά μία δουλειά, ένας μισθός, ένα μεροκάματο, ένας τρόπος να καλύπτεις τα έξοδά σου και τίποτα παραπάνω από αυτό. Ναι, δεν λέω, μπορεί να ασχολείσαι με ένα αντικείμενο που σου κινεί το ενδιαφέρον και αυτό είναι ασφαλώς προτιμότερο από το να εργάζεσαι σε κάτι που… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν συμφωνώ ότι όλοι οι άνθρωποι έχουνε πέσει θύματα της παραγωγης και δουλεύουνε με “καπιταλιστικά” κίνητρα. Ίσως όμως να το χάνουμε και στην μετάφραση και με τον όρο “δουλειά” να εννοείται μόνο ότι ανταποκρίνεται σε όρους καπιταλισμού και παραγωγής. Δεν είναι όμως απαραίτητα έτσι. Το έχω ξαναπεί εδώ ως παράδειγμα. Ένας ζωγράφος, ζωγραφίζει γιατί την προσωπική του ολοκλήρωση. Γιατί εκφράζει μια εσωτερική του ανάγκη. Δεν νομίζω ο Βαν Γκόγκ πχ να ζωγράφιζε για το κέρδος (το ποιο κέρδος άλλωστε). Ένα άλλο κομμάτι που μπορεί να ολοκληρώνει έναν άνθρωπο μέσω της δουλειάς του είναι η προσφορά στην κοινωνία και στην ανθρωπότητα.… Διαβάστε περισσότερα »
Δε συμφωνώ για τη τέχνη. Η τέχνη έχει εμπορευματοποιηθει εδώ και πάρα πολλά χρόνια και όσοι ζωγραφίζουν αυτά που τους εκφράζουν και μπορούν να βιοποριστουν με αυτό είναι λίγοι και τυχεροί. Οι άλλοι καλλιτέχνες, οι πιο καθημερινοί θα ζωγραφίσουν αυτό που θα ζητήσει ο πελάτης. Επίσης δε καταλαβαίνω το παράδειγμα του Βαν Γκογκ. Άμα ήταν ο Μήτσος σήμερα στη θέση του χωρίς καμία αναγνώριση αλλά με το ίδιο πάθος θα το θεωρούσες αξιοσημείωτο ή χάσιμο χρόνου? Να συμπληρώσω εδώ ότι ο Van Gogh δεν ήταν ο Μήτσος από το απέναντι διαμέρισμα, ήταν κάποιος που γεννήθηκε στις ανώτερες κοινωνικές τάξεις και… Διαβάστε περισσότερα »
Για αυτό λέω ότι έχουμε χαθεί στην μετάφραση. Εγώ τον όρο “δουλειά” δεν τον ταυτίζω μόνο με αυτό που αποφέρει χρήματα. Αυτό είναι πλάνη του καπιταλισμού, που έχει κάνει το χρήμα θεό. Για μένα δουλειά είναι πρωτασχικώς η απασχόληση. Αυτό με το οποίο ένας άνθρωπος περνάει τον χρόνο του, την μέρα του, την ζωή του, προσφέροντας στο σύνολο της κοινωνίας. Ναι οι περισσότερι άνθρωποι σε ένα καπιταλιστικό σύστημα αναγκάζονται να δουλεύουν για την επιβίωση τους. Όμως δεν είναι όλοι. Υπάρχουν και άνθρωποι που αρνούνται να γίνουνε μέρος του συστήματος και επιλέγουνε να ασχολούται με αυτό που τους γεμίζει με ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Δηλαδή τα funds που χρηματοδοτούν την έρευνα δεν είναι στο σύστημα; δεν είναι καπιταλισμός;
Αυτοί που χρηματοδοτούνται από τα funds αρνούνται να γίνουν μέρος του συστήματος;
Όλο λαθος
Η έρευνα δεν έχει ως πρωταρχικό σκοπό το οικονομικό κέρδος όπως ορίζει ο καπιταλισμός, εκτώς και αν μιλάμε για ιδιωτικές εταιρίες (τύπου φαρμακευτικές) τις οποίες δεν τις κατατάσω καν στην κατηγορία της ακαδημαικής έρευνάς ακριβώς επειδή έχουν ως σκοπό το οικονομικό κέρδος. Η ακαδημαική έρευνα χρηματοδοτήται από προυπολλογισμούς κρατών (στην ουσία είναι δημόσιο). Αν και δεν είμαι και πολύ φαν του δημοσίου και του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί στην πράξη λόγο των παθεγενειών που εμφανίζει, ανεξάρτητη έρευνα δεν μπορεί να γίνει με καπιταλιστικούς όρους (δηλαδή με σκοπό το οικονομικό κέρδος). Το κίνητρο και ο σκοπός μιας ακαδημαικής έρευνας είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Ουτοπία
Νομίζετε εσείς ότι δεν είστε γρανάζι του συστήματος.
Όταν ανακαλύψετε για ποιον δουλεύετε,πού θα χρησιμοποιηθεί μην πείτε πως δεν ξέρατε …
Κι αυτοί που εργαζόντουσαν για την ατομική βόμβα δεν ήξεραν …
(Και για το εμβόλιο για τον καρκίνο να δουλεύετε κάποιος σε ένα θερμοκήπιο που ρίχνει λιγότερα φυτοφάρμακα στα ζαρζαβατικά ,άμεσα σώζει πολύ κόσμο .
Οι επιχειρηματίες ζουν πολλές οικογένειες και χρηματοδοτούν ερευνητικά προγράμματα σε ιδρύματα για να ευαγγελίζονται κάποιοι έναν καλύτερο κόσμο )
Ο ζωγράφος που ζωγραφίζει από εσωτερική ανάγκη δεν κάνει δουλειά ,ο εθελοντισμός δεν είναι δουλειά
Γιατί εθελοντισμός: Eνας ζωγράφος δεν μπορεί να βγάλει χρήματα από την ζωγραφική του; Εγώ τα προς το ζειν μου τα βγάζω καθαρά εκπληρώνοντας την εσωτερική μου ανάγκη. Και αυτή σίγουρα δεν είναι το να βγάζω χρήματα.
Όλα αυτά που αναφέρετε είναι πολύ σχετικά και μπερδεμένα . Αναφέρετε τον καπιταλισμό ,που δίνει τη δυνατότητα της επιλογής ,ενώ στον ολοκληρωτισμό ; τί ; εκεί πώς ορίζεται η δουλειά; Δεν δουλεύουμε επειδή έχουμε θεό το χρήμα. Δουλειά είναι όταν βρίσκεται σε πλαίσια ορισμένα και σφιχτά ,διαφορετικά είναι μία απασχόληση ή χόμπυ . Αν εσείς ορίζετε ότι εκπληρώνετε εσωτερική σας ανάγκη για τα προς το ζειν ,σκεφτείτε αν έχετε ωράριο ,κάποιο έστω και ελαστικό πλαίσιο εργασίας . Κάποιοι πληρώνουν για να κάνετε εσείς την έρευνά σας και να προσφέρετε στην κοινωνία . Δεν είναι επιλογή η δουλειά . Αν ήταν… Διαβάστε περισσότερα »
Κάποιοι άνθρωποι δουλεύουνε με απότερο σκοπό να βγάλουνε χρήματα. Κάποιοι άλλοι άνθρωποι δουλεύουνε με απότερο σκοπό την προσφορά. Και κάποιοι άλλοι άνθρωποι κάνουν την αγαπημένη τους ασχολεία (αν θες να το πεις χόμπι, πες το χόμπι, αλλά δεν είναι) και έχουν την τύχη το έργο που παράγεται μέσω αυτής να έχει οικονομικό αντίκρισμα. Σε όλες τις περιπτώσεις μπορεί να συμβαίνουν όλα ταυτόχρονα, αλλά αλλάζει ο στόχος, το πως το βλέπει ο καθένας. Εμένα δεν με πληρώνουνε για να έχω ωράριο, αλλά για να παράγω έργο το οποίο προσφέρει κατά βάση στην κοινωνία και σε μη οικονομικούς όρους. Θα το έκανα… Διαβάστε περισσότερα »
Λίγοι το παραδέχονται ,είναι unpopular opinion
Θα πάρεις πολλά απ αυτή τη δουλειά. Τα skills που θα αποκτησεις θα σε βοηθήσουν σε ό,τι κ αν κάνεις στο μέλλον. Στην αρχή θα είναι βουνό, αλλά μετά θα πετάς. Κ γω θυμάμαι στην 1η μου δουλειά είχα πολύ άγχος με τα τηλέφωνα. Μια, δύο, τρεις σου φεύγει.