Λοιπόν, κάπως πρέπει να το πω αυτό κάπου…
Γεια σε ολ@..
Πιάνω τον εαυτό μου να νιώθω άβολα οταν κάνω συχνά παρέα με την κόρη μου ενώ εκείνη θέλει.
Πίστευα πως θα είναι αντίστροφα τα πραγματα μετα την ενηλικίωση της, αλλά τελικά φαίνεται ότι προς ώρας είναι αυτό, ίσως αλλάξει στο μέλλον ελπίζω.
Δεν πέτυχε κάποια σχολή στις πανελλαδικές, και μετά από αρκετές συζητήσεις δεν έχει ιδέα τι θέλει να κάνει στη ζωή της.
Της είπα ότι μέχρι να αποφασίσει πρέπει να βρεί μια δουλειά. Βρήκε δουλειά.
Τώρα όμως, στην μικρή επαρχία που ζούμε, έχει μείνει ουσιαστικά χωρίς παρέες αφού σχεδόν όλοι έφυγαν δεξιά αριστερά για διάφορους σκοπούς, σχέση δεν έχει αυτό τον καιρό κι έτσι τώρα θέλει την παρέα μου.
Γενικα κάναμε παρέα και πριν και γελάμε αρκετά, όμως…
Κι εγώ και ο πατέρας της είμαστε ενεργοί κοινωνικά έχουμε τις προσωπικές μας παρέες και ζοριζομαι να την έχω με τις φίλες μου μαζί γιατί δεν θα πούμε αυτά που θέλουμε, ούτε εγώ ούτε εκείνες.
Μόνη μου μαζί της θα βγω, εννοείται. Και επίσης στεναχωριέμαι όταν μένει μόνη στο σπίτι. Αλλά κι εγώ θέλω να πάω κάπου με τις φίλες μου η με τον άντρα μου και να κάνω χαβαλε ή να πιω κι ένα ποτηράκι παραπάνω χωρίς να έχω το βλέμμα της.
Της έχω δώσει χρόνο να δει τι θα κάνει με την ζωή της, το δουλεύει και με ψυχολόγο, θέλω να την στηρίζω αλλά δεν μπορώ να ξεχάσω την ζωή μου και να ασχοληθώ μόνο μαζί της .
Δηλαδή μπορεί να πιστεύει ότι δεν είμαι σωστή απέναντι της επειδή θέλω τον προσωπικό μου χρόνο;
Μπορεί να περνάει δύσκολη φάση, αλλά εγώ τι παραπάνω να κάνω για να την βοηθήσω….;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μάνα, όχι φίλη.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ακόμα ακούω στο κεφάλι μου την μάνα μου να μου λέει ” αποφάσισε τι θα κάνεις παιδί μου με τη ζωή σου”. Είναι από αυτά που μου τεντώνουν τα νεύρα ακόμα και τώρα. Αλήθεια, τι σημαίνει η ερώτηση? Τι είναι η ζωή για να “κάνουμε” κάτι με αυτήν? Βάρος? Πρόβλημα? Μπελάς? Κι αυτοί που το ρωτάνε αυτό, συνήθως οι γονείς, τι έχουν χτίσει όλα τα χρόνια πριν, ώστε όταν ενηλικιωθούμε να “κάνουμε κάτι με τη ζωή μας” ώστε να είμαστε κι εμείς κι αυτοί ευχαριστημένοι? Τι εφόδια, τι εναλλακτικές έχει το παιδί ώστε να προχωρήσει ως προσωπικότητα και να ολοκληρωθεί… Διαβάστε περισσότερα »
Ασ μην είμαστε επικριτικές. Και ασ σκεφτούμε μεχρί πότε θεωρείται κάποιος “παιδί” και μέχρι πότε πρέπει να βάζουμε κάποιον άνρθωπο απόλυτη προτεραιότητα. Από,τι καταλαβαίνω η κοπέλα είχε και έχει τη στήριξη των γονιών της και που έδωσε πανελληνιες και μετά. Θα μπορούσε αφού βρήκε δουλειά να φύγει από το σπίτι όπως αρμόζει σε έναν νέο ενήλικα αλλά δεν το κάνει. Το να της πούνε μέχρι αν βρεις τι θέλεις να κάνεις είναι θεμιτό. Και ναι καμιά φορά το να έχεις μαζί ένα μέλος της οικογένειας σου όταν βγαίενις με τις φίλες σου είναι βάρος, πως να το κάνουμε
Έχουμε μια μαμά της οποίας το παιδί φαίνεται ότι αντιμετωπίζει κάποιες δυσκολίες και παρά το ότι έχει (πρόσφατα) ενηλικιωθεί δείχνει (από τα στοιχεία της ιστορίας) να μην έχει τα αντίστοιχα ερείσματα και προϋποθέσεις ώστε να φύγει από το σπίτι. Όχι μόνο για οικονομικούς λόγους, αλλά (κυρίως) από θέματα ωριμότητας-αυτοπεποίθησης- φιλοδοξίας (κατά τα γραφόμενα της μαμάς). “Βλέπω” ένα παιδί λίγο χαμένο και μπερδεμένο, που δεν μπορεί να διαχειριστεί την φάση στην οποία βρίσκεται. Δεν είναι ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο. Δεν ξυπνάμε στα 18 + 1 μέρα και έχουμε την δύναμη να “πιάσουμε τη ζωή και να την στίψουμε”, οι… Διαβάστε περισσότερα »
“Θα μπορούσε αφού βρήκε δουλειά να φύγει από το σπίτι όπως αρμόζει σε έναν νέο ενήλικα αλλά δεν το κάνει” Εδώ άτομα που δουλεύουν κάμποσα χρόνια και αδυνατούν να βρουν/νοικιάσουν σπίτι εκεί που έχουν πάει τα ενοίκια, πόσο εύκολο νομίζεις ότι είναι για ένα άτομο που στην ουσία τώρα ξεκίνησε να δουλεύει και που άντε να παίρνει το πολύ το βασικό μισθό, να βρει τάκα μπαμ σπίτι και να το συντηρήσει κιόλας… Ό,τι δεν έχει γίνει airbnb, και τρώγλη να είναι, κοστίζει το λγότερο 4 κατοστάρικα, χώρια που -παραδοσιακά- ό,τι ξενοικιάζεται, ενοικιάζεται ακόμα πιο ακριβά στον επόμενο με γελοίες δικαιολογίες,… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ζουν απαραίτητα σε άλλη χωρα απλά κάποιοι είναι αυτοί οι ιδιοκτήτες που περιγράφεις
Το ξέρω, δεν το εννοούσα κυριολεκτικά, αλλά στο πλαίσιο του “καλά, που ζείτε? Δε βλέπετε τί συμβαίνει γύρω σας?” 😉
Συγγνώμη, που ζείτε; πόσα νομίζετε ότι προσφέρει μια δουλειά; Στην Ελλάδα με 600 ευρώ μισθό και 500 ευρώ μόνο το νοίκι δεν μπορεί να φύγει από το πατρικό του κάνεις και δικαιολογημένα. Είμαι 23 χρόνων και όσους ξέρω να μένουν μόνοι τους, το πληρώνουν οι γονείς το νοίκι .
Εεεεεε… Ξαναδιάβασε πιο προσεκτικά το σχόλιό μου σε παρακαλώ… Πάμε πάλι: Η πρώτη πρόταση (η οποία είναι σε εισαγωγικά γι’ αυτό ακριβώς το λόγο) και με την οποία απ’ ότι κατάλαβα αρπάχτηκες, αποτελεί μέρος προηγούμενου σχολίου ΑΛΛΟΥ ΜΕΛΟΥΣ, όχι δικιά μου άποψη/σχόλιο… Και αν συνεχίσεις παρακάτω και διαβάσεις προσεκτικά το υπόλοιπο ΔΙΚΟ ΜΟΥ σχόλιο, θα δεις ότι κι εγώ ακριβώς της ίδιας άποψης με εσένα είμαι!
(Άμα πατήσεις το “διαβάστε περισσότερα”, στο layout φαίνεται πιο ξεκάθαρα το ότι πρόκειται για σχολιασμό άλλου σχολίου)
Δεν είχα σκοπό απάντησης σε σένα, ακολούθησα το thread. Σορρυ για την παρεξήγηση
Έχετε δίκιο, δεν μένω στην Ελλάδα, μένω στο εξωτερικό όπου τα ενοίκια είναι εξωφρενικά. Νέοι ενήλικες, σπουδαστές, εργαζόμενοι αλλά και μεσήλικες ππου δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα όλοι συγκατοικούν συχνά με πειρσσότερυς του ενός συγκατοίκους. Στην Ελλάδα το “μένω μόνη” μου είναι κυριολεκτικό. Ή είμαι πλούσια/εισοδηματίας/ιδιοκτήτρια ή απλά θα μείνω με τους γονείς μου μέχρι να βρω τον/την σύντροφο να μοιράζομαι τα έξοδα. “Παιδί” είναι κάποιοσ που έχει γονείς ανεξάτρητα σε τι ηλικία είναι, και “μαμά” σημαίνει βάζω στην άκρη της ανάγκες μου και πάντα με κατηγορούν για όποια ανεπάρκεια του “παιδιού” μου, στην συγκεκριμένη περίπτωση το “παιδί” δεν ξέρει… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο μαζί σου! Ήδη καλούμε τα παιδιά να πάρουν θεωρητικά καθοριστικές για την ζωή τους αποφάσεις σε ηλικία που δεν έχουν καν ολοκληρώσει την ανάπτυξη του εαυτού τους. Και όταν ούτως η άλλως έχουν άπειρα ερωτήματα μέσα τους για το ποιοι είναι και τι θέλουν/τι χρειάζονται εμείς πάμε και τους προσθέτουμε και άλλα, ρωτώντας “τι θα κάνεις με τη ζωή σου”. Ίσως λείπουν πληροφορίες αλλά δεν είναι ξεκαθαρο τι δουλεύει ακριβώς η κόρη με τον ψυχολόγο , το ερώτημα να αποφασίσει τι θέλει απ’ την ζωή της; που η μητερα της θετει και μάλιστα της… Διαβάστε περισσότερα »
Η γραφουσα φαίνεται ξεκάθαρα ότι νοιάζεται για την κόρη της, δε τίθεται τέτοιο θέμα, για να τη γεμίζουμε στα σχόλια με αχρειαστες τύψεις. Επίσης το να αποζητά μια αυτονομία από αυτήν, είναι ακριβώς αυτά τα εφόδια που θα χρειαστεί η κόρη της στο μελλον, το καλό παραδειγμα ότι ο κάθε άνθρωπος είναι αυθυπαρκτη προσωπικοτητα και όχι προεκταση κανενος. Αντίθετα, η αντιμετώπιση των παιδιων μας ως φίλων, μόνο να τα μπερδέψει μπορεί και να τα κάνει να νιώσουν ακόμα και αδυναμα χωρίς τη παρουσια των γονιών τους. Επίσης το “παιδι” της γράφουσας δεν είναι παιδι, αλλά ενήλικας και το να προσπαθήσει… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν νομίζω ότι έγραψε ότι αυτή η μάνα δεν νοιάζεται το παιδί της. Λάθη κάνουν ακόμα και οι γονείς που νοιάζονται. “Για το καλό τους” έχουν πολλα παιδιά πιεστεί όσο δεν πάει ( δεν μιλάω για το συγκεκριμένο case). Ούτε της πρότεινε να συνεχίσουν αυτό το υβρίδιο γονεϊκής- φιλικής σχέσης. Ισα ίσα της είπε να έχουν ξεχωριστό χρόνο ο ένας από τον άλλο. Δεν ζητήθηκε από τη μάνα να απαρνηθει κάποιο κομμάτι της , ούτε της ζήτηθηκε να είναι μάνα και τπτ άλλο, να σκέφτεται μόνο την κόρη όπως γράφτηκε. Εφόσον όμως προβληματίζεται για την ζωή που ζει η κόρη… Διαβάστε περισσότερα »
Αρχικά μόνο και μόνο από τον όγκο των σχολίων μπορεί κανείς να καταλάβει ποσο “τζιζ” θέμα ειναι ο προσωπικος χρόνος και χώρος μιας μητέρας. Κατά δευτερον το σχόλιο της Mary Rho μου φαίνεται πιο πολυ ως προβολη δικών της αρνητικών εμπειριών, οι οποιες δεν σχετίζονται με την επιστολη. Ξεκινάει και τελειώνει με μια φράση που μάλλον χτυπαει στην ίδια άσχημα (τι θα κανεις με τη ζωή σου). Η γυναίκα που μας έγραψε δε λέει κάπου ότι θα ήθελε το παιδι της να έχει πληρη επίγνωση εαυτου, εξάλλου μας αναφέρει ότι δουλευει τα θέματα του και με ψυχολόγο, άρα καταλαβαίνει πως… Διαβάστε περισσότερα »
Υπαρχει αρκετή συζήτηση στο θέμα πράγμα που είναι ωραίο, αλλά όχι επειδή είναι τζιζ απλά επειδή έχει πολλά να πιαστείς. Το ίδιο ακριβώς σκεφτόμουν πάντως και για εσάς ότι θιχθηκατε λες και κατηγόρησε τη δική σας γονεϊκότητα η λες και έθιξε τον δικό σας χρόνο. Που εντωμεταξυ ποτέ δεν θίχτηκε ο προσωπικός χρόνος της μητέρας. Χρόνο χρειαζόμαστε όλοι. Διαφωνώ ακριβώς στο ότι δεν υπάρχει κάτι να λύσει με ψυχολόγο, εκτός αν υπάρχουν πληροφορίες που εμείς δεν ξέρουμε,όπως προείπα. Εγώ βλέπω μια μητέρα που αναρωτιέται για το τι θα κάνει η κόρη της και περιμένει μια άμεση απάντηση και ακόμα και… Διαβάστε περισσότερα »
Για έναν χρόνο ταξίδια και να κάθομαι;
Αλήθεια;
Και θα έπρεπε αυτό να ήταν οκ;
Γιατί να ήταν οκ;
Πόσες οικογένειας έχουν την δυνατότητα να το στηρίξουν αυτό;
Γιατί να κάθεται και να κάνει ταξίδια και όχι να δουλεύει και να κάνει ταξίδια;
Κοίταξε σε γενικές γραμμές τα πιο ενδιαφέροντα άτομα που έχω γνωρίσει στη ζωή μου, δούλευαν από μικροί, έχουν πετύχει πράγματα μόνοι τους και δεν στηρίζονται στους άλλους. Και αυτό το μαθαίνεις από πολύ μικρός, πριν την ενηλικίωση.
Γι αυτό το λόγο ειπα πρακτικά να δουν πως και αν μπορούν να το στηρίξουν. Ναι αλήθεια να κάθεται ένα χρόνο, σε εσάς φαίνεται σοκαριστικο σε έμενα όχι. Απλα διαφωνούμε. Πέρα από το κλισέ η ζωή είναι μια , δεν είναι αυτοσκοπός η δουλειά. Ουτε είναι ανήκουστο να ταξιδεύει πριν τις σπουδές το κάνουν αρκετοί συνομήλικοι της από κράτη κεντρικής και βόρειας Ευρώπης. Τα πιο ενδιαφέροντα άτομα που έχω γνωρίσει εγώ ήταν άτομα που δεν είχαν κολλήματα, γνώριζαν τον εαυτό τους και είχαν τέτοια εσωτερική γαλήνη και συμφιλίωση με αυτόν που ήξεραν ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένη συνταγή για να ζεις… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ .
Εγώ τα πιο ενδιαφέροντα άτομα που έχω γνωρίσει, δεν έχουν δουλέψει ούτε μια μέρα, και όχι δεν έχουν λεφτά. Δεν κάνουν πράγματα που θα έκανε κάποιος με λεφτά, αλλά ταυτόχρονα κάνουν τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα.
Ναι. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να κάθεται κάποιος για ένα διάστημα.
Ναι. Η οικογένεια του θα τον στηρίξει για την επιλογή του.
Και ναι, αν δεν υπάρχει οικογένεια να σε στηρίξει είναι εφικτό να ζήσεις. Ναι.
Το έχω δει.
Γιατί μας έχει κάνει το σύστημα να νομίζουμε ότι δεν μπορούμε να επιβιώσουμε αν δεν έχουμε λεφτά να αγοραζουμε iPhone.
“Της είπα ότι μέχρι να αποφασίσει πρέπει να βρεί μια δουλειά. Βρήκε δουλειά.” “Της έχω δώσει χρόνο να δει τι θα κάνει με την ζωή της, το δουλεύει και με ψυχολόγο, θέλω να την στηρίζω αλλά δεν μπορώ να ξεχάσω την ζωή μου και να ασχοληθώ μόνο μαζί της”. Που διαβασατε εσείς ότι περιμενει άμεση απάντηση δε το καταλαβαινω, ειλικρινά. Επίσης το να καθεται για ένα χρόνο και να πηγαινει ταξίδια, δε ξέρουμε καν αν η οικογένεια της μπορεί να το στηρίξει οικονομικα, αλλά ακόμα και αυτό να θέλει να κάνει, ακόμα και να μπορει να τη στηρίξει οικονομικα, δε… Διαβάστε περισσότερα »
Από αυτό ” Αυτό που μας ενοχλεί είναι η μη κατανόηση ότι είμαστε άνθρωποι που κάνουν λάθη, που χρειάζονται προσωπικό χρόνο, που χρειάζονται διάλειμμα από το ρόλο του γονιού” και από την ανάλυση που κάνεις μετά μετά προκύπτει ότι όντως και εσύ κάνεις μια προβολή στο θέμα. Βλέπεις στη μητέρα αυτή τον εαυτό σου, τις δικές σου προσδοκίες, το ενδεχόμενο δικό σου μέλλον και τι θα έκανες γι αυτό ακόμα και αν δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή παιδι ενήλικο που έρχεται μαζί σου. Δεν ειναι κακό αλλά στο είπαν και παρακάτω και το αρνήθηκες. Συμφωνώ με το ότι χρειάζονται χρόνο… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαίνω πως το εννοείς, παρολαυτα ακομα και μια παρτ τάιμ δουλειά, που θα της εξασφαλίσει ένα χαρτζιλίκι, δεν αναιρεί το να κάτσει να σκεφτεί τι θέλει να κανει. Σίγουρα η πληρης ανεξαρτητοποίηση από την οικογένεια είναι ένας δρόμος μακρυς, αλλά για μένα η ζωή αρχίζει όταν κάνουμε βήματα προς αυτή τη κατεύθυνση και όχι προς οτιδήποτε άλλο επιτείνει αυτή την εξάρτηση (ψυχολογική και οικονομική).
Αγαπητή γραφούσα, μην ακούς κανέναν – ειδικά οτιδήποτε μισογυνίστικο σχόλιο κυκλοφορεί ανεξέλεκτο δεξιά και αριστέρα. Εγώ θα σου δώσω τα συγχαρητήρια και τον θαυμασμό μου που έχεις το σθένος και το θάρρος να παραδέχεσαι πως έχεις και προσωπική ζωή, η οποία δεν περιορίζεται στην Αγιά Μητρότητα. Συνέχισε να υποστηρίζεις και να στηρίζεις την κόρη σου, όπως κάνεις μέχρι σήμερα, βεβαιώσου ότι έχει όλες τις ευκαιρίες που χρειάζεται για να εξελιχθεί σε 1 ανεξάρτητο και υπεύθυνο άνθρωπο και φρόντισε όσο μπορείς (πάντα στα πλαίσια του λογικού και του δυνατού) να της δίνεις ερεθίσματα που θα την κάνουν να αισθανθεί ασφαλής να… Διαβάστε περισσότερα »
Η ηλικία στην οποία βρίσκεται η κόρη σου είναι πολύ δύσκολη γιατί καλείται να πάρει σημαντικές αποφάσεις και να αντιμετωπίσει τις πρώτες δυσκολίες της ενήλικης ζωής. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι στα 18 το ίδιο έτοιμοι. Άραγε τι εφόδια της έχετε δώσει; Δεν πετάμε στον ωκεανό κάποιον που δεν ξέρει κολύμπι. Αφιέρωσε της ποιοτικό χρόνο αφού το επιθυμεί και άκουσε την. Παράλληλα , δείτε με τον σύζυγο τι θα μπορούσατε να της προσφέρετε σε επίπεδο σπουδών( πχ ΙΕΚ, ιδιωτικό πανεπιστήμιο κτλ). Η ενασχόληση με κάτι που πραγματικά της αρέσει θα μπορούσε να της αλλάξει την ζωή. Το γεγονός ότι έχεις… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ μια χαρά την βρίσκω την γυναίκα. Αναγνωρίζει το δικαίωμά της να έχει χρόνο για τον εαυτό της και είναι υπέροχο που ακόμα και σήμερα μπορούν να υπάρξουν ως ζευγάρι με τον άντρα της και όχι μόνο ως γονείς. Παρόλο που ούτε και εγώ είμαι πολύ του έξω και της παρέας, την χαίρομαι που έχει παρέα..!
Νομίζω ότι πρέπει να σταματήσεις να νιώθεςι ενοχές όταν βγαίνεις χωρίς αυτή. Εφόσον βρίσκεις χρόνο και γι αυτήν είναι εντάξει. Δεν χρειάζεται να είναι πάντα μαζί σου/σας γιατί δεν έχει άλλους.
Μήπως όταν βγαίνεις με τις φιλες σου και έρχεται και η κόρη σου, δεν είναι το πρόβλημα ότι αισθάνεσαι άβολα να συζητήσεις επί κάποιων θεμάτων (δλδ τι λέτε τόσο πολύ στον καφέ;), αλλά αισθάνεσαι άβολα για το “τι θα πει ο κοζμος”; Ή ίσως επειδή έχεις μια εικόνα για το πως πρέπει να είσαι παρουσία της κόρης σου και δεν “μπορείς να κανεις χαβαλέ” εξαιτίας του “βλεμματός της” όπως αναφέρεις;
Σοβαρά τώρα; “Τι λέμε στον καφέ;” Αρχικά εμείς οι 40+ δεν πάμε μόνο για καφέ…πάμε για τσίπουρα, πάμε μπουζούκια, συναυλίες, εκδρομές, γυμναστήριο, μπαράκια, σε σπίτια για γλέντια κτλ .. Λέμε ενίοτε καφριλες, για γκομενικα, σεξ, κουτσομπολιά, για τις δουλειές μας για τα οικογενειακά μας για την υγεία μας κτλ .. Τι άπειρος σεξισμός παντού ρε φίλε; Προφανώς μπροστά στα παιδιά μας είμαστε πιο μαζεμένοι από ότι με την παρέα και τους συντρόφους μας. Μη γράψει μια γυναίκα και μάνα ότι έχει ζωή πέρα από την οικογένεια, να πέσετε να τη φάτε…αν τα έλεγε αυτά ο πατέρας θα λέγατε εννοείται δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο δίκιο έχεις. Διαβάζω τα σχόλια και απορώ τι ακριβώς της προσάπτουμε. Και μαζί βγαίνουν οι δυο τους, και καλή παρέα κάνουν, και με τις φίλες της βγαίνουν. Επειδή της είπε να δουλέψει μέχρι να αποφασίσει πώς θα προχωρήσει; Ίσως είναι και αυτή μια ευκαιρία να γνωρίσει ανθρώπους, ώστε να κοινωνικοποιηθεί ή να βοηθηθεί ως προς τον επαγγελματικό της προσανατολισμό. Προσωπικά, θεωρώ απαραίτητο να έχει δικό της εισόδημα, ασχέτως αν ζει μαζι τους. Από πού προκύπτει ότι δεν έχει εφόδια; Και μάλιστα ότι δεν της τα έδωσαν οι γονείς. Μην “ξεμυτίσει “μια γυναίκα λίγο από τον ρόλο της μάνας, αμέσως… Διαβάστε περισσότερα »
Έλα ντε, αν είναι δυνατόν, έχουν γραφτεί τέρατα σε αυτή την ανάρτηση.
Ο καφές αναφέρθηκε επειδή το γράφει η γραφουσα, δεν σου είπα ότι οι 40+ δεν πάνε για τσίπουρα! Ο σεξισμός που ακριβώς κολλάει; Στο ότι δεν θεώρησα ότι τα θέματα που θίγονται στον καθημερινό καφέ είναι άξια λογοκρισίας; Δεν αναφέρθηκα ούτε στην ηλικία, ούτε στο φύλο. Ούτε θα έλεγα όλα αυτά που μου προσάπτεις στη υποθετικη περίπτωση που ήταν άνδρας.
Ο καφές από την γραφουσα δεν αναγράφεται πουθενά. Λέει απλώς να βγαίνω με τις φίλες μου. Εσύ το ταιριαξες ότι οι 40+ πάνε το πολύ για καφέ. Και υποτιμητικά είπες τι είναι πια αυτά που λένε οι κυρατσες που αισθάνονται άβολα μπροστά σε ένα νέο κορίτσι; Και πάλι υποτιμητικά μιλώντας έθιξες το πώς πρέπει να είναι η εικόνα της μάνας προς το παιδί. Είναι τέρμα σεξισμός, τέρμα όμως και νευρίασα πολύ γιατί είμαι σε αυτή την ηλικία και προφανώς ιδέα δεν έχεις πως το διασκεδάζουμε όταν θέλουμε. Αλλά θα φτάσεις σε αυτή την ηλικία και θα μουτζωθεις μόνη/ νος σου.… Διαβάστε περισσότερα »
Έχεις δίκιο, δεν λέει για καφέ. Δεν το ταίριαξα όμως επειδή είναι 40+ αλλά επειδή λέει ότι θέλει “να πει αυτά που θέλει να πει”. Οκ μπορεί να είναι στη πιτσαρία ή στην ταβέρνα. Εγώ μιλάω στους καφεδες! Δεν αναφέρθηκα σε κυρατσες, δεν αναφέρθηκα σε νέο κορίτσι, βλέπεις ageism εκεί που δεν υπάρχει. Όντως ρωτάω τι είδους συζητήσεις κάνει στον καφέ και αισθάνεται άβολα, τι είναι αυτό το τόσο άβολο; Οκ, καταλαβαίνω, μπορεί να αισθάνεται συστολή για σεξουαλικά θέματα πχ αλλά και πάλι, κάθε φορά που πάει για τσίπουρα/καφέ/πορτοκαλαδα θίγει “άβολα” θέματα, ώστε να είναι τόσο μαρτύριο να έρθει και… Διαβάστε περισσότερα »
Αν θέλει να πει παράπονα για τον άντρα της ας πούμε; Η αν είχαν ένα καβγά; Μπορεί μπροστά στην κόρη; Αν θέλει να εκθιασει κάποιον ωραίο άντρα; Μπορεί μπροστά στην κόρη; Αν θέλει να πει ένα θέμα υγεία χωρίς να ανησυχήσει την οικογένεια της; Μπορεί μπροστά στην κόρη; Αν θέλει να πιεί να έρθει στο κέφι να χορεύει με τους φίλους χαβαλεδιαρικα και με χιούμορ; Μπορεί μπροστά στην κόρη; Αν θέλει να γκρινιάζει λίγο για τα οικονομικά; Μπορεί μπροστά στην κόρη; Αν θέλει να καπνίσει κατ εξαίρεση; Αν θέλει να ακούσει την φίλη που την κερατωνει ο άντρας της; Αν… Διαβάστε περισσότερα »
Οκ, δεν μπορεί να μιλήσει για προβλήματα για να μην φορτώσει το παιδί. Γιατί δεν μπορεί να εκθειάσει ας πούμε έναν ωραίο άνδρα; Ή να χορεύει; Ή να καπνίσει; Αυτό ακριβώς λέω στο αρχικό σχόλιο, μήπως η συστολή που νιώθει, αφορά αυτό, το “τι θα πει ο κόσμος”, “πως θα την κοιτάξει η κόρη”; Όχι ότι θα πάμε κάπου μαζί (δεν μιλάω για συνέχεια), αλλά το ότι έχει θέματα με την εικόνα της και το πώς την αντιλαμβάνεται η κόρη; Σε παραπάνω ποστ εξερράγης γιατί θεώρησες ότι σε αντιμετώπισα στερεοτυπικά ως “μαμά 40+”κλπ. Εδώ εσύ η ίδια αναπαράγεις τις κοινωνικές… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν αναπαράγω κοινωνικές νόρμες, απλώς θέλω με τις φίλες μου να είμαι φίλη και με τα παιδιά μου να είμαι μάνα. Δεν είμαι μπροστά τους καλόγρια και από πίσω πάρτυ άνιμαλ, αλλά πώς να το κάνουμε θέλω τη παρέα μου κι εκείνα δεν είναι η παρέα μου. Είναι τα παιδιά μου και όσο και να διασκεδάσω μαζί τους, πάντα θα κρατάω ένα νοητό πρωτόκολλο. Εσύ αν θεωρείς πως μπροστά στη μαμά σου μπορείς να κάνεις ότι και μπροστά στους φίλους σου τότε μπράβο σου αλλά διαφωνούμε. Δεν είμαι υπέρ. Επίσης είναι σεξιστικό και μισογυνικο το ότι προσπαθείς να με πείσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Εμείς γράφουμε τα ίδια πράγματα εδώ μέσα….
Δεν καταλαβαίνει το kokaki, άσε το, θα μεγαλώσει και θα καταλάβει.
Εμείς πότε θα πάμε για καφέ; Έχω μια συνταγή για ντολμαδάκια μουρλια!
Πόσο χρονών πίστευεις ότι είναι το kokaki δλδ;
Για την διαμόρφωση του χαρακτήρα μας ευθύνονται κατά κύριο λόγο οι γονείς μας. Για τις αποφάσεις μας , για τις πράξεις μας. Δεν είναι όλα αλλά δεν είναι λίγα . Κυριολεκτικά το τι μας προκαλεί ευτυχια που είπες και πχ το ποσο θαρραλεοι είμαστε να το κυνηγήσουμε και αυτά προϊόντα της ανατροφής μας.Μπορεί να προκαλεί ανασφάλεια αυτό στους γονείς αλλά δυστυχώς η ευτυχώς έτσι είναι. Δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο οι 40+ διαχωριστηκαν σε αυτή την συζήτηση από τις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες ( με την έννοια ότι βλέπουμε φιλίες και σχέσεις αναμεσα τους πολύ συχνά) , ούτε καταλαβαίνω γιατί απαραίτητα… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχουν πράγματα που δεν θα κάνεις μπροστά στα παιδιά σου. Όπως υπάρχουν πράγματα που δεν θα κάνεις μπροστά στους γονείς σου… μπροστά στον παππού σου… μπροστά στον δάσκαλο σου… μπροστά στον εργοδότη σου ή μπροστά στον υπάλληλο σου. Γιατί; όχι γιατί θες να παρουσιάσεις έναν ιδανικότερο επιπλαστο εαυτο, αλλά γιατί δεν είναι όλοι για όλα, γιατί οι σχέσεις διαφέρουν. Επίσης από μία ηλικία και μετά το να λέμε ότι φταίνε οι γονείς μας για τις επιλογές μας είναι απλα βόλεμα. Εσύ φταίς που δεν έχεις ξεκαθαρίσει κάποια πράγματα μέσα σου. Όλοι έχουμε τραύματα και δυσκολίες να κουβαλάμε στην ενήλικη ζωή… Διαβάστε περισσότερα »
“Εσύ φταίς που δεν έχεις ξεκαθαρίσει κάποια πράγματα μέσα σου” Δεν με ενδιαφέρει αν απευθύνεται σε έμενα όντως. Θα πω απλά το εξής. Όταν λέμε η ανατροφη διαμορφώνει τόν άνθρωπο εννοούμε την πλειονότητα του χαρακτήρα του , τα κακά και τα καλά, ας πούμε εσείς σκεφτήκατε τα τραύματα του . Ας μιλήσουμε λοιπον γι αυτά, μερικούς τους έχουν καταστήσει οι γονείς μη ικανούς να χρησιμοποιήσουν τα τραύματα ως σκαλοπάτι όπως λέτε για να ανεβουν. Εκεί χρειάζεται μια νέα “φωνή” αυτή του ψυχολόγου για να βοηθηθούν. Πρώτον το να λέτε δικη τους ευθύνη είνα οριακά victim blaming αλλά πέρα από αυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Προφανώς να έχεις την ιστορία σου σαφή στο μυαλό σου. Και όλοι ξέρουμε τι κουβαλάμε από τις οικογένειες μας, και αυτοί που δεν ξέρουν ας μάθουν με βοήθεια η χωρίς. Δεν μπορούμε όμως να λέμε ααα να κάτσει το παιδί χωρίς να δουλεύει και να πηγαίνει ταξίδια γιατί οι γονείς του φταίνε που δεν είναι ακόμη έτοιμο να ανοίξει τα φτερά του και να δημιουργήσει στόχους. Οι γονείς κάνουν αυτό που μπορούνε με λάθη και σωστά. Μετά αναλαμβάνει ο ενήλικας…. Αλίμονο αν για κάθε αναποφασιστικότητα, για κάθε κωλυσιεργία για κάθε λάθος μας αναμασαμε σαν τα μηρυκαστικά τα λάθη των γονέων… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι σαν να μην διαβάζετε και τραβάτε γραμμή παράλληλη. Πάμε ξανά. Δεν θα πάει το παιδί ταξίδι επειδή φταίνε η επειδή το θέλουν οι γονείς . Θα πάει αν εκείνο θέλει. Αν δεν είναι ταξίδι μπορεί να είναι πχ να θέλει να ασχοληθεί με ένα άθλημα , με ένα χόμπι. Μπορεί να θέλει να ξεκινήσει αμέσως να δουλεύει. Μπορεί να μην έχει ιδέα τι θέλει και να πει ακριβώς αυτό . Κλπ κλπ “Να κάτσει το παιδί χωρις να δουλεύει.” Χωρίς να ξέρετε την οικονομική κατάσταση της οικογένειας το λέτε λες και είναι κάτι ανήκουστο, φοβερό. Ναι προφανώς αν μπορούν… Διαβάστε περισσότερα »
Ανεξαρτήτα της αρχικής διαφωνίας σχολιασα απλά κάποια σημεία όπως πάει η συζήτηση. Το βιωματικό παράδειγμα του γνωστού σου με το ταξί δεν λέει τπτ γιατί ούτε εγώ ούτε εσυ γνωρίζουμε τις συνθήκες (εκτός αν πρόκειται για τον αδερφό σου ). Θέλανε οι γονεις του και με όλη την καρδιά τους επένδυανε σε αυτόν; Βλέπανε κάτι που οι υπολοιποι δεν έβλεπαν; Τότε δεν βλέπω κάτι μεμπτό. Η τους εκβίαζε για να λάβει χρήματα και δεν το γνώριζε κανείς; Δεν το ξέρω οπότε δεν μου λέει κάτι. Οι γονείς δεν έχουν αποκλειστική ευθύνη ( δεν το είπα αυτό) αλλά έχουν τεράστια ευθύνη,… Διαβάστε περισσότερα »
Άρα ο λόγος που δεν θα έβγαινες με το παιδί σου είναι γιατί συζητάς προβλήματα και δεν θέλεις να του τα φορτώσεις; Και όταν βγαίνεις για διασκέδαση όπως στα προηγούμενα ποστ που ανέφερες και είσαι ανέμελη πχ; Δεν έγραψα ότι φταίει ο γονιός και εξήγησα παρακάτω ότι δεν είναι ποσοτικό το θέμα. Η αρχική ερώτηση ήταν, αν δεν θέλει να βγαίνει με το παιδί της , εξαιτίας κοινωνικων πιέσεων. (Τι θα πει η κοινωνία).
Άρα οι μοναδικές δυνητικες καταστάσεις που μπορείς να αναγνωρίζεις είναι α) βγαίνω με την κόρη _δεν έχω προσωπικό χρόνο β) δεν βγαίνω, έχω προσωπικό χρόνο; Δεν σου είπαμε να μην βγαίνεις με φίλες. Ούτε αν βγαίνεις λίγο ή πολύ. Η αρχική ερώτηση, επαναλαμβάνω, ήταν αν νιώθει συστολή η γραφουσα εξαιτίας κοινωνικών νορμων. Αν πχ κάπου μέσα της το βλέπει ότι η κόρη θα έπρεπε να είναι κάπου να δουλεύει, να έχει φίλους και να μην βγαίνει με την μαμά. Επειδή δεν θεωρείται “πρέπον”, επειδή η ίδια δεν το θεωρεί “πρέπον” ή σωστό, επειδή πιστεύει ότι πρέπει να έχει μια δεδομένη… Διαβάστε περισσότερα »
Το εξήγησα και παραπάνω. Έχεις δίκιο, δεν λέει για καφέ. Λέει ότι δεν μπορεί να πει αυτά που θέλει να πει. Δεκτον, συνήθως για να συζητήσω πάω για καφε. Οκ, στη ταβέρνα για τσίπουρα/μεζεδάκια ταπας, στη πιτσαρία για πιτογυρα/ στο πάρκο/ στη θάλασσα, όχι μόνο στους καφέδες. Μπουζούκια κλαμπ και μπουάτ δεν βάζω γιατί έχουν δυνατή μουσική και δεν μπορείς να συζητήσεις σαν άνθρωπος.
Ρε δικιά μου είσαι εσύ… Όποιος μεγάλωσε με ΠΑΣΟΚ ξέρει..ΧΑ ΧΑ Είδες πως είναι κρυφός και εσωτερικευμένος ο μισογυνισμός; Το παιδί που σχολίασε πραγματικά ίσως δεν το είπε γιατί το σκέφτηκε έτσι. Βγαίνει με τις φίλες μια μαμά ενήλικου σου λέει άρα άντε για κάνα καφέ και πολύ τους είναι….και τι θέματα πια συζητάνε; Άντε τιποτις γυναικουλίστικο , για την βαφή στα μαλλιά και τέτοια… Άρα το κορίτσι γιατί να μην ακούει για νύχια μαλλιά και συνταγές; Κατάλαβες; Μας τα έχουν περάσει αυτά χρόνια τώρα καλά στο πετσακι μας. Και φαντάσου εμείς οι σαρανταφευγάρες τα επισημαίνουμε στα νεαρά παιδιά….δεν υπάρχει… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είπα ούτε για ντολμαδάκια, ούτε για περασμένη ηλικία, αυτά είναι δικές σου προβολές.
Συγγνώμη, που στο σενάριο του να βγει μια μάνα με την κόρη της μερικές φορές για καφέ, σε μια φάση της ζωής της κόρης στην οποία η κόρη αντιμετωπίζει κάποιες δυσκολίες, δεν βλέπω το προσωπικό δράμα της μητέρας και της στέρησης του προσωπικού χρόνου, ακυρώνω την ανάγκη της και δεν δειχνω ενσυναίσθηση. Και δεν είπα ότι “δεν λέει κάτι” , προφανώς και λέει κάτι. Αλλά ότι θα βγει για καφέ και κάθε φορά το περιεχόμενο της συζήτησης θα είναι τέτοιο ώστε παρουσία της κόρης να μην μπορεί να συζητήσει (επειδή πχ είναι “γκομενικο”), ε όχι, δεν το σκέφτηκα με συγχωρείς.
Καλό μου παιδί , όταν βγαίνεις με τους φίλους σου ξέρεις από πρίν την θεματολογία συζήτησης; Επίσης η γυναίκα δεν είπε πουθενά “για καφέ” , πουθενά. Σε όλο το κείμενο δεν υπάρχει πουθενά αυτή η έκφραση.και εσύ το επαναλαμβάνεις τώρα σε δεύτερο και τρίτο σχόλιο…πως το συμπεραίνεις; Επίσης πόσο άνετες είναι οι φίλες και οι φίλοι ενός 45αρη ας πούμε, μπροστά στο 18 χρόνο παιδί του; Πως θα αισθανοσουν εσύ αν σε κάποιες έξοδους σου με τους φίλους σου είχες την μητέρα σου ή τον πατέρα σου εκεί μαζί; Γαμωτο μου φαίνεται παράξενο που δεν το καταλαβαίνεις… Επίσης αν διαβάσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Διαβάστε σε παρακαλώ τι έγραψα, σου απάντησα για τον “καφέ”. Γιατί καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι απαιτώ να της αφιερώνει όλο τον χρόνο της; Η αρχική ερώτηση ήταν αν η μητέρα είχε κάποια συστολή να βγει με την κόρη εξαιτίας κοινωνικών πιέσεων. Δεν ξέρω πόσο χρόνο της αφιερώνει και πως ακριβώς το μέτρησε, δεν μου έδωσε τις εργατωωρες. Η ερώτηση ήταν, μήπως ο χρόνος αυτός της φαίνεται πολύς , όχι επειδή πράγματι “θυσίασε” τόσο χρόνο, αλλά ακριβώς επειδή το αντιλαμβάνεται ως “θυσία”; Επίσης γιατί με ρωτάς και με ξαναρωτας για 45αρηδες άνδρες;
Από το βγαίνω για καφέ με την κόρη μου, στη θυσία της προσωπικής ζωής, ένας καφές δρόμος.
Νομίζω φίλη μου ότι υπάρχει μια λύση.
Εάν δεν μπορεί να νοικιάσει μονη της σπίτι, να της το πληρώσετε εσείς, για αρχή. Το καλλίτερο γι αυτήν είναι να μείνει μονη της. Έτσι θα ξεκινήσει τη ζωή της.