Καλημέρα σας
Σήμερα ένιωσα την ανάγκη να σας γράψω την δίκη μου ιστορία όπως πια μπόρεσα να την δω στα 50 χρόνια μου.
Είμαι κι εγώ ένα παιδί τοξικών γονιών όπως χιλιάδες αλλά που έπεσα στην παγίδα τους για πολλά χρόνια.
Η μητέρα μου μια τοξική προσωπικότητα, κάτι μεταξύ νάρκισσου και αυταρχικού ανθρώπου, ο πατερας μου μια άβουλη μαριονέτα στα χέρια της .
Εκείνη ήθελε να ασχολούνται όλοι μαζί της κι όταν τολμούσα να ζητήσω κάτι η να πω την άποψη μου μεταμορφωνόταν σ ένα βασανισμένο θύμα.Το κακό ήταν πως έπαιζε τόσο καλά το ρολο της ώστε ένιωθα τύψεις ,έστω κι αν είχα δίκιο.
Όσες φορές κι αν ζήτησα τη στήριξη του πατέρα μου ήταν σαν να μιλούσα σε τοίχο .Το τραγικό της ιστορίας αυτός ο άνθρωπος που αδιαφορούσε για τα προβλήματα μου ήταν αυτός που ερχόταν να με πάρει αγκαλιά και να λέει ποσό μ αγαπάει μπροστά σε κόσμο .
Κάπως έτσι περνούσαν τα χρόνια ,έφτασα στην εφηβεία όπου κλείστηκα στον εαυτό μου μιας και ήξερα πως ότι ζητούσα θα έπεφτε κλασικά στο κενό .Αισθανόμουν ανασφαλής και πάντα ζήλευα τα παιδιά που είχαν ένα δυναμικό πατέρα τα παιδιά που τα στήριζε κάποιος.Η άμυνα μου ήταν ο αθλητισμός όπου έφτασα σε πολυ καλό επίπεδο.Αναγκάστηκα να στραφώ σε συγγενικό μου πρόσωπο γιατί είχα ανάγκη κάποιον να με καταλάβει.Ομολογώ πως ότι κατάφερα στη ζωή μου το χρωστώ σ αυτόν τον από μηχανής θεό μου.
Τον πατέρα μου αν και έφυγε από τη ζωή νέος δεν τον συγχώρησα ποτέ ,απλά τον προσπέρασα προσπαθώντας να ξεχάσω από που προέρχομαι .
Την μητέρα μου δυστυχώς την αγαπούσα πολυ μη μπορώντας να δεχτώ πως λειτουργούσε μόνο για τον εαυτό της.
Ξέρετε είναι δύσκολο για ένα παιδί να αντιμετωπίσει μια τόσο σκληρή αλήθεια
Μεγαλώνοντας σπούδασα ,δουλεύω έκανα οικογένεια όπου βέβαια η αυταρχική μητέρα έβαζε το χέρι της ρίχνοντας δηλητήριο σε ότι με έκανε ευτυχισμένη .
Τώρα πια ο κόμπος έφτασε στο χτένι .Διεκδικώ αυτό που θέλω χωρίς να της δίνω σημασία αν κάτι την ενοχλεί ,αν το κατακρινει η όχι.
Απλά την συντηρώ γιατί δεν μπήκε ποτέ στον κόπο να δουλέψει μιας και δεν υπηρχε διευθυντική θέση για τα μέτρα της.Βέβαια κάθε φορά που θα βρω ευκαιρία θα την κατακεραυνώσω λεκτικά για τα λάθη της πάνω μου.
Σας έγραψα αυτές τις γραμμές γιατί δεν σας κρύβω πως με βασανίζει ένα μεγάλω γιατί .Γιατί σε μένα
Μπορεί να έχω προχωρήσει τη ζωή μου όμως τα παιδικά τραύματα είναι μέσα μου.
Έρχονται στιγμές που θα ήθελα κι εγώ φυσιολογικούς γονείς .Το μόνο βέβαιο είναι πως δεν συγχωρώ τον εαυτό μου που δεν εγκατέλειψα αυτό το πλοίο στα 20 χρονια μου παρά βασανίστηκα προσφέροντας χρόνια ολόκληρα.
Αν είχα καταφέρει να την καταλάβω νωρίτερα ισως είχα σώσει τριάντα χρόνια που δεν
γυρίζουν πίσω .
Δυστυχώς δεν είναι εύκολο γιατί έρχονται ώρες που η ψυχή έχει ανάγκη το αυτονόητο .Την αγαπη αυτων που θέλουν να λέγονται γονείς .
Σας ευχαριστω που με ακούσατε ίσως μπορεί η δίκη μου ιστορία να βοηθήσει πιο νέα παιδιά να σωθούν
Με εκτίμηση
Ένα ενήλικας από τοξικούς γονείς
ΑΠΟ ΤHΝ – Μαρία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μπορούμε να επικοινωνήσουμε με κάποιο τρόπο; Σε αρκετά από όσα γράφεις υπάρχει ταύτιση με τη δική μου καθημερινότητα. Πολλές φορές σκέφτομαι και φοβάμαι μήπως τα παιδιά μου, όταν μεγαλώσουν, νιώσουν ακριβώς όπως εσύ. Ανασφαλή, με πολλά παιδικά τραύματα. Και ότι ο πατέρας τους (εγώ δηλαδή) δεν τα προστάτευσε από ένα περιβάλλον, το οποίο είναι συχνά αυταρχικό και με πολλές, μα πάρα πολλές φωνές. Υ.Γ. Έχω σκεφτεί πολλές φορές να γράψω στο Α,ΜΠΑ την περίπτωσή μου και πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα το κάνω. Παρόλο που ανησυχώ λίγο μήπως με κάποιο τρόπο ή από κάποιες φράσεις κλειδιά, ανακαλυφθεί ότι είμαι εγώ… Διαβάστε περισσότερα »
Αν χρειάζεσαι βοήθεια ανώνυμα μπορείς να επικοινωνήσεις με κάποια γραμμή βοήθειας ή το χαμόγελο του παιδιού. Ίσως μπορούν να σε συμβουλεύσουν πώς μπορείς να πορευτείς για να προστατέψεις τα παιδιά σου. Αναλόγως την περίπτωση μπορεί να σας βοηθήσει ψυχολόγος, σύμβουλος ζεύγους ή να χρειάζεσαι νομική υποστήριξη. Για να έχεις προβληματιστεί τόσο φαντάζομαι η μητέρα των παιδιών σου ασκεί λεκτική βία στα παιδιά σας, που είναι μια μορφή ενδοοικογενειακής βίας. Ακούγεται σκληρό, και μακάρι να έχω άδικο. Τα παιδιά σου κι εσύ αξίζετε να ζείτε σε ένα ήρεμο περιβάλλον χωρίς φωνές και λεκτική κακοποίηση. Όσο μια μητέρα έχει δικαίωμα να φύγει… Διαβάστε περισσότερα »
Ως πρώην παιδί, τοξικής και αυταρχικής μητέρας, θα σου απαντήσω ότι τα παιδιά σου θα επηρεαστούν, αυτό είναι το σίγουρο. Θα σου πω επίσης ότι σε μία τέτοια οικογένεια ο ρόλος του πατέρα είναι εξαιρετικά σημαντικός, αλλά για να φέρει αποτελέσματα πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσει την κατάσταση και τις ευθύνες του. Πρέπει να λύσει τα δικά του προβλήματα που προκύπτουν από τη σχέση του με τον τοξικό σύντροφο. Θα είναι καλό να αναζητήσεις ψυχολογική υποστήριξη και νομική συμβουλή, άμεσα, για να βρεις ένα δρόμο που θα βοηθήσει εσένα και τα παιδιά σου.
Δυστυχώς τα παιδιά πληρώνουν τον λάθος τρόπο με τον οποίον μεγάλωσαν οι τοξικοι γονείς τους και ουσιαστικά αυτοί που φταίνε είναι οι παππούδες κ γιαγιάδες. Οι γονείς μάς κάποτε ηταν παιδιά και κουβαλάνε στον χαρακτήρα τους (αν είναι τοξικος) λάθη των δικών τους γονιών. Στην ερώτηση “γιατι σε εμένα?” δεν υπάρχει απάντηση.
Καλό είναι να πάτε σε ψυχολόγο και να μιλήσετε στην μητέρα σας όσο ακόμα ζει. Τα 30 χρόνια δυστυχώς δεν θα γυρίσουν πίσω, αλλά ίσως να φύγει μεγάλο βάρος λέγοντας αυτά που σας καταπίεζαν τόσα χρόνια. Όταν γίνεσαι γονέας υπάρχεις για το παιδί σου πάνω από όλα και εσύ και όλοι οι άλλοι έρχεστε δεύτεροι. Αν το είχε καταλάβει ο κόσμος, δεν θα υπήρχαν τόσες ιστορίες αδιαφορίας, κακοποίησης, παρενόχλησης αλλά βλέπεις μην τυχόν και δεν κάνουμε αυτό που θέλει η κοινωνία.