Προσωπική ιστορία: Μπαμπά, ντρέπομαι για εσένα

Καλησπέρα σε όλους,

Σας στέλνω ένα γραμμα που έγραψα στον μπαμπά μου στα πλαίσια της ψυχοθεραπείας μου. Είμαι στη φάση που προσπαθώ να αφήσω πίσω μου κάποια πράγματα και σκέφτηκα ότι θα με βοηθουσε να το βγάλω εκεί έξω…

“Τώρα εξηγούνται όλα.

Είχα αρχίσει δηλαδή να ψιλιάζομαι τι συμβαίνει με σένα αλλά το ότι μου το επιβεβαίωσε ειδικός με έκανε να βγώ επιτέλους από την παγίδα του gaslighting που με είχες βάλει.

Όλοι οι γονείς έχουν τα ελαττώματά τους, δεν περίμενα ποτέ να είσαι τέλειος. Εσύ όμως είχες κακή πρόθεση, είχες δόλο. Λέω την ιστορία μου σε ανθρώπους και δεν με πιστεύει κανείς. Πώς γίνεται ο ίδιος σου ο πατέρας να θέλει να σε βλάψει;

Ήσουν όμορφος, με λεφτά και με μια καλή δουλειά στην Αθήνα, εποχές ΠΑΣΟΚ. Άλλαζες κάθε 4 χρόνια αμάξι γιατί ήσουν ένα ψώνιο και μισό και εννοείται έπρεπε να δείχνεις ότι είσαι κάποιος. Υπεράνω πάσης υποψίας…

Θυμάμαι που γελάγατε σε ένα τραπέζι με τη μάνα μου και λέγατε πως όταν ήμουν μωρό και έκλαιγα, είχες μείνει μόνος μαζί μου για πρώτη φορα και επειδή δεν μπορούσες να κρατήσεις την ψυχραιμία σου με έπιασες με σήκωσες ψηλά και με ταρακούνησες για να “σκάσω”. Θυμάμαι να το λες και να γελάς. Δεν ξέρεις τι κακό θα μπορούσες να είχες προκαλέσει. Ίσως από τότε να σε αντιπάθησα…

Τα πρώτα χρόνια της ζωής μου ευτυχώς ήσουν απών. Θυμάμαι να κρεμιέμαι από τη σκάλα για να δω αν ήρθες και να κρυφτώ στο δωμάτιο μου. Δεν ήθελα να σε δω. Ήσουν υπερβολικά νευρικός και κυκλοθυμικός για τα γούστα μου. Δεν ήξερα τι θα σε πειράξει και θα εκραγείς. Από τότε έκλεινα πάντα την πόρτα του δωματίου μου όταν ήμουν μέσα. Ήθελα να είμαι απομονωμένη, να μην έχεις πρόσβαση στον κόσμο μου.

Υπήρξαν πολλές οι στιγμές που με χτύπησες πολύ (δεν είναι τυχαίο άλλωστε που τα παιδάκια των φίλων σας σε φωνάζανε νταντα-επειδή κάνεις ντα). Θυμάμαι εκείνη τη φορά που ήμουν σε ένα καυγά με τον αδερφό μου και με σάπισες στο ξύλο. Μετά με ανάγκασες να κοιμηθώ δίπλα σου για να μας χωρίσεις. Φυσικά δεν έκλεισα μάτι.

Ποτέ δεν πίστεψες σε εμένα, εννοείται, κάθε φορά που είχα κάποιο πρόβλημα για παράδειγμα με κάποιο άλλο παιδάκι με κορόιδευες. Κοιτουσες λοξά τη μητέρα μου σα να της λες “πω πω τι βλαμμένο είναι αυτό”.

Τα χειρότερα ήρθαν όμως αργότερα. Όταν αποφάσισες ότι “το βλαμμένο” θα είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος της ζωής σου. Όταν είχες τα νεύρα σου και ξεσπούσες πάνω μου σε καθημερινή βάση μετα τη δουλειά σου. Με πρόσχημα ότι δεν θα κάνω τίποτα στη ζωή μου άρχισες κάθε μέρα λίγο λίγο να μου ροκανίζεις κάθε ίχνος χαράς, αυτοπεποίθησης και αίσθησης του εαυτού που μπορεί να είχα. Μου έλεγες κάθε μέρα ότι θα καταντήσω να δουλεύω στο Γαλαξία, ότι δεν θα κάνω τίποτα. Δεν το πίστευες. Ήμουν καλή μαθήτρια και πολύ έξυπνο παιδί. Το ήξερες. Όλοι οι καθηγητές σου το έλεγαν. Ατελείωτοι καυγάδες, φωνές, κλάμματα. Δεν έβρισκα ποτέ το δίκιο μου, με έβγαζες πάντα τρελή. Όταν τα επιχειρήματά μου ήταν σωστά φώναζες, κοκκίνιζες και γινόσουν τρομακτικός. Έπειτα κάτι σε ενοχλούσε στα καλά του καθουμένου, έμπαινες βίαια στο δωμάτιό μου με έβριζες και μετά δεν μου ξαναμίλαγες για την υπόλοιπη εβδομάδα.

Μητέρα απούσα. Μη χαλάσει το σπιτικό της, τη ζαχαρένια της. Μην στεναχωρήσει τον αντρούλη της.

Επομένως το πιο σημαντικό για εσένα ήταν η επιτυχία μου. Γι αυτό και φρόντισες τη βδομάδα των πανελληνίων να κάνεις όση φασαρία μπορείς μέσα στο σπίτι για να σε παρακαλέσω να κάνεις ποιο σιγά επειδή διαβάζω, να μου επιτεθείς με βρισιές και φωνές και να καταλήξω με τα βιβλία μου εκτός σπιτιού… Σα να μην έφταναν οι πανελλήνιες κατέληξα να κοιμάμαι στον καναπέ της γιαγιά μου γιατί ο πατέρας μου που τόσο πολύ ήθελε να περάσω στο πανεπιστήμιο δεν μπορούσε να κάνει λίγο ησυχία.

Τα χρόνια πέρασαν και προσπάθησες να με χειριστείς άπειρες φορές. Δεν είχες πια κάτι να μου προσάψεις. Είχα κάνει όλα τα όνειρά σου πραγματικότητα. Είχα περάσει στο πανεπιστήμιο, μια λαμπρή καριέρα εν μέσω κρίσης ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα για εμένα.

Προσπάθησες να μου δημιουργησεις φοβίες και να μου περάσεις ότι δεν θα μπορούσα να τα είχα καταφέρει χωρίς τη βοήθειά σου.

Πέρασαν κι άλλα χρόνια, και σιγά σιγά βρήκα το δρόμο μου, και κατέληξα να βγάζω και περισσότερα απο εσένα. Ο μισθός σου για τον οποίο τόσο πολύ καυχιόσουν δεν ήταν δα και κάτι ακατόρθωτο…Και πήγα και την ψυχοθεραπεία μου και αποφάνθηκα…

Μπαμπά, είσαι νάρκισσος.
Μπαμπά είσαι σαδιστής.
Μπαμπά ντρέπομαι για εσένα, για την κακία σου.
Είσαι ο ορισμός του κακού ανθρώπου.

Ελπίζω να το ξέρεις ότι το ξέρω…”

ΑΠΟ ΤΗΝ – κδ

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News