«Μου θυμίζεις τη μάνα μου γι αυτό σε αγαπάω» αλλά δε σε ακουμπάω….
8 χρόνια σχέση και έληξε κάπως άδικα και άδοξα.
Αδιαφορία. Γκρίνια. Νεύρα. Παραμέληση. Κι αλλά νεύρα. Κι ήρθε το «ως εδώ ημουν. Δεν αντέχω άλλο.»
Μετά από συζητήσεις επι συζητήσεων, κλάματα από αμφότερες πλευρές και βασανιστικά ερωτήματα στο δικό μου κεφαλι, παραδεχτηκαμε ότι ένα βασικό πρόβλημα ήταν ότι ο ερωτισμός και το πάθος είχαν κάνει φτερά. Αν και εγώ προσπαθούσα να το συζητήσω ισως και επι δυο χρόνια, οι προσπαθειες μου έπεφταν πάνω στον τοίχο του «και γω δεν ξέρω στ’ αλήθεια γιατί. Είναι στο μυαλό μου το πρόβλημα».
Προσπαθωντας να καταλάβω τι έφταιγε και ενώ ο σύντροφος μου ερεθίζονταν όταν ξαπλωνε δίπλα μου αλλά επέλεγε – όταν ανταποκρινομουν στο προφανές, – να μου γυρισει την πλάτη για να κοιμηθει, άρχισα να κατηγορώ το σώμα μου. Δεν ήμουν αδύνατη, δεν ημουν ερωτική, δεν περιποιόμουν, δε φορούσα σεξι εσώρουχα – όλα τα χαζά που διαβάζει κανεις σε ένα γυναικείο περιοδικό…
Κι ύστερα ήρθε ο θεραπευτής.. 3 μήνες μετά το χωρισμό ήρθε η αποκάλυψη.. ο Κυριάζης!
Μου θυμίζεις τη μάνα μου… σου φέρομαι σαν γιος, μου φέρεσαι σαν μάνα. Σε λατρευω αλλά με πνιγείς. Σε θέλω αλλά δε μπορω να κάνω σεξ μαζί σου. Φταίω και φταις γιατί δεν είμασταν πια γκόμενοι – ήμασταν η μαμά και το παιδί..
Κι αναρωτιέμαι κοιτώντας τον Φρόυντ με εκνευρισμό….. θα μπορούσε ποτε αυτή η δυναμική που εμφανίστηκε ύπουλα μέσα στη σχέση να ανατραπεί; Ή ήταν καταδικασμένο το εργάκι απ’ την αρχή και έπρεπε να βγάλουμε τα μάτια και τις καρδιές μας στο τέλος απλά για να πάμε στον επόμενο παίρνοντας οποίος το αντέχει το μάθημα;
Εγώ ακόμα και τώρα θα ήθελα να ήμουν μέσα σε αυτή τη σχέση προσπαθώντας να ξαναγίνω από μάνα, γυναίκα. Θα μπορούσε να γίνει η ανατροπή όταν ο άλλος έχει φτάσει (ασυνείδητα προφανώς) σε αυτό το σημείο;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μπου
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Προσωπικά πιστεύω,με κάθε επιφύλαξη ,για οποιαδήποτε γενίκευση,πως όταν το σεξουαλικό δεν δουλεύει, για τον οποιοδήποτε λόγο,δεν πρόκειται να δουλέψει στον αιώνα τον άπαντα ,που να χτυπάμε αμφότεροι οι σύντροφοι τα οπίσθιά μας στο δάπεδο. Και είναι ένα από τα ελάχιστα θέματα που, κατ’εμέ πάντα,για το οποίο το γιατί δεν δουλεύει δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Δεν λειτουργεί τέλος. Το σεξ είναι μία αυθόρμητη,ενστικτώδης ,παρορμητική δραστηριότητα,εμπειρία και ως τέτοια την απολαμβάνουμε και την αναζητούμε. Αν πρόκειται να χρειάζεσαι μεταπτυχιακό ψυχολογίας για να κάνεις σεξ,βράστα κι άστα. Δεν ξέρω καν, αν αξίζει το κόπο ως εμπειρία πλέον. Οπότε, αν δεν λειτουργεί το σεξ… Διαβάστε περισσότερα »
Συγγνώμη αγαπητή Μπου, αλλά πολύ επάνω σου παίρνεις όλη αυτήν την κατάσταση – η οποία έχει ήδη λήξει. Επομένως, το τι “θα μπορούσε” να γίνει δεν έχει νόημα να σε βασανίζει ούτως ή άλλως. Όταν λέω πολύ επάνω σου, εννοώ ότι ξαφνικά την κουβαλάς όλη αυτή την ιστορία μόνη σου, ενώ δεν είχες καν καταλάβει ότι είχε δημιουργηθεί – και είναι λογικό αφού δημιουργήθηκε μέσα στο μυαλό του συντρόφου σου μόνο. Ο οποίος επέλεξε αντί να τη συζητήσει από νωρίς και να αναζητήσετε μαζί λύση, να την αφήσει να φτάσει στο απροχώρητο κ να το λήξει. Δεν καταλαβαίνω ακριβώς έτσι… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ προβληματισμός… Ίσως και άδικα, καθώς πιστεύω: πρώτον ότι ό,τι τελειώνει, τελειώνει γιατί έφτασε το τέλος του και δεύτερον γιατί το γυαλί, κατ’ εμέ, αν σπάσει δεν ξανά κολλά. Ο λόγος που χωρίζουν τα ζευγάρια που είναι πολλά χρόνια μαζί είναι αυτός που χώρισες και εσύ. Η καθημερινότητα και η φθορά στην σχέση έρχονται αργά και ύπουλα. Αν μπορείς να το αποτρέψεις; Τα ζευγάρια που είναι μαζί πολλά (και καλά!) χρόνια αποδεικνύουν πως μπορείς. Πώς; Με πολλή προσπάθεια, όπως όλα στην ζωή μας. Προσπάθεια να μην αφήνεις, να μην αφηνεσαι, να βρίσκεσαι από την αρχή, να βρίσκεις τον άλλον από… Διαβάστε περισσότερα »
φαινεται να χτιζόταν πολύ καιρό αυτή η δυναμική. είναι επικίνδυνο να αρχίσει μια γυναίκα να γίνεται υποκατάστατο της μαμάς. Πόσο μάλλον στη χώρα μας που έχουμε τεράστια προσκόλληση στους γονείς μας. Λυπάμαι που τη πλήρωσες έτσι. Νομίζω πως ένα 6μηνάκι χώρια θα έβαζε τα πράγματα σε μια καλή προοπτική.
Εγώ πιστεύω ότι σώζεται αυτή η σχέση. Πολύ θετική η διαπίστωση του ψυχολόγου. Σταμάτα να του φερεσαι σα μαμά. Απομακρυνθυτε λίγο. Βάλτε κανόνα να κοιμάστε μόνο 1 φορά την εβδομάδα μαζί. Οχι γιατί υπάρχει μίσος η θυμός αλλά σα θεραπεία. Πες του οχι σεξ για ενα μηνα ειπε ο γιατρός. Και μη σε πιάσω να αυνανιζεσαι στο ίντερνετ… λιγο χιουμορ και τεχνητή έλλειψη και υπάρχουν ελπίδες. Αν είναι μόνο βαρεμάρα και ρουτίνα σωζεται. Αρκεί να μην υπαρχουν συσσωρευμενα παράπονα και θυμός. Αν υπάρχει δυνατή βάση εχετε ελπίδες. Οχι κατάθλιψη πλιζ.
ναι ΟΚ, αλλά αυτά όλα τα είπε ο θεραπευτής… δεν ξέρουμε πως ισχύουν όντως μπορεί να ισχύει το πιο απλό και βάρβαρο “τα μακαρόνια με κιμά είναι το αγαπημένο μου φαγητό, αλλά αν τα φάω ένα μήνα σερί δεν θα θέλω άλλο” εάν ο ίδιος δεν ξέρει, πως ξέρεις εσύ, ή ο θεραπευτής ή εμείς εδώ; εσύ θεωρείς πως του φερόσουν σαν μαμά του ή ότι έτσι σου φερόταν; (δεν έγραψες κάτι τέτοιο) γιατί να σε βλέπει σαν τη μάνα του και όχι σαν την αδερφή του, εάν πχ η σχέση σας ξεκίνησε στα 17 και μεγαλώσατε μαζί; (σημαντική παράμετρος… Διαβάστε περισσότερα »