Χαιρετώ εγκάρδια την παρέα και μπαίνω χωρίς χρονοτριβή στο θέμα μου, δηλαδή: άντρα, με τον οποίο αλληλογουσταριζόμαστε ψυχικά και σωματικά εδώ και πολλά χρόνια, αλλά δεν είχαμε ποτέ κανονική σχέση, καθώς ήμασταν ανέκαθεν και οι δύο δεσμευμένοι. Μετά από μία πολυετή χαλαρή φάση, κατά την οποία βρισκόμασταν σποραδικά, χανόμαστε για τέσσερα-πέντε χρόνια λόγω συγκυριών (δικών του και δικών μου). Επανεμφανίζεται τυχαία και μου την πέφτει δυναμικά να βρεθούμε κι, αν προκύψει, να κρεβατωθούμε (έχει γίνει στο απώτερο παρελθόν λίγες φορές, πολύ παθιασμένα όμως), λέει με θέλει πολύ, παρακαλάει, εγώ αποφεύγω γιατί νιώθω κάπως απομακρυσμένη και θέλω χρόνο για να επανασυνδεθώ (τέτοια είμαι), αυτός επιμένει (τέτοιος είναι).
Τελικά, βρισκόμαστε για καφέ, πράγμα που επαναλαμβάνεται μόνο μία φορά μέσα σε ένα τρίμηνο, ενώ υπήρχε δυνατότητα για περισσότερες συναντήσεις. Αυτό συνέβη επειδή δεν ήμουνα τόσο θερμή, ίσως κάτι με κράταγε υποσυνείδητα (ναι, έχω ένστικτο). Σιγά-σιγά, με την επιμονή (στοιχείο που εκτιμώ πολύ σε όλα τα είδη σχέσεων) και το πάθος του με ζέστανε ξανά, άρχισα να γίνομαι πιο διαχυτική στην σχεδόν αποκλειστικά εξ αποστάσεως επικοινωνία μας (ζει σε άλλη πόλη). Τέλος πάντων, ο καιρός περνά, έρχονται οι γιορτές, και με τη νέα χρονιά μου στέλνει μήνυμα για χρόνια πολλά. Μετά από ανταλλαγή κοινοτοπιών για το πώς είχαμε περάσει, αυτός κάπως βαρύς, «μπορώ να σου μιλήσω σαν φίλη» με ρωτάει, «να σου πω το πρόβλημά μου;» Το ρωτάς, του λέω, πες μου ό,τι θες. Και μου ρίχνει τη βόμβα: «είμαι τρελός για μια γυναίκα, είχαμε σχέση τρία χρόνια και, χωρίς να μου δώσει εξηγήσεις, με διώχνει και ζητάει να μην την ξαναπλησιάσω, βασανίζομαι, υποφέρω, είμαι ερωτευμένος, χάνομαι.»
Αυτό για μένα ήταν η αρχή ενός βασάνου που ακόμα, δύο χρόνια μετά, συνεχίζεται, για λόγους εγωιστικούς κυρίως, αλλά και άλλους, που γνωρίζω καλά και δεν έχει νόημα να αναλύσω τώρα, καθώς δεν θέλω και να σε κουράσω. Πάντως, σημειώνω ότι η ιστορία μας δεν τελείωσε εκεί (όπως θα ήταν ίσως αναμενόμενο), αλλά συνεχίζεται με σκαμπανεβάσματα και αργή (αλλά όχι ανύπαρκτη) εξέλιξη.
Αυτό που θα ήθελα να ρωτήσω είναι το γιατί ένας άντρας προβαίνει σε μια τέτοια εξομολόγηση προς μία γυναίκα με την οποία νταραβερίζεται γκομενικώς και εκτιμά σαν άνθρωπο; Ήταν τόσο μεγάλη η ανάγκη του να μιλήσει για αυτό που δεν φοβήθηκε ότι μπορεί και να διέκοπτα την επαφή ή επιθυμούσε, προφανώς υποσυνείδητα, να με κινητοποιήσει προς κάποια κατεύθυνση; Το ότι με κυνηγούσε παθιασμένα, ενώ ήταν ερωτευμένος με την άλλη να υποθέσω ότι είναι αντρικό θέμα, ε; Δεν ξέρω αν το κυνήγι ξεκίνησε μετά τη χυλόπιτα, αλλά το ένστικτό μου μου λέει ότι υπήρξε επικάλυψη σχέσης και δικής μας κατάστασης. Ανυπομονώντας να ακούσω σκέψεις διαφορετικές από τις δικές μου, απολογούμαι για την υπερβολική χρήση της παρένθεσης 🙂
ΑΠΟ ΤΟΝ – Ναταλία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πολύ κακώς εκτιμάς την επιμονή στις ανθρώπινες σχέσεις κι αυτό δείχνει μια ανωριμότητα εκ μέρους σου, αν μου επιτρέπεις. Το μεταφράζεις ως διεκδίκηση, άρα ότι σε θέλουν πολύ (άρα ανεβαίνει η αξία σου), αλλά πρόκειται για πείσμα, λόγω εγωισμού. Όταν κάτι δεν μας βγαίνει και πεισμώνουμε και θέλουμε να το κάνουμε πάση θυσία, γιατί αλλιώς θα σκάσουμε (πολύ χρήσιμο στα επαγγελματικά, ενίοτε) σημαίνει ότι έχουμε έναν εγωϊσμό ΝΑΑΑΑ με το συμπάθειο. Δεν έχει να κάνει με το άλλο άτομο, έχει να κάνει με μας. Έτσι κι ο κύριος. Πείσμωσε, ήθελε να σε έχει καβάτζα, όποτε του’ρθει η όρεξη, το όλο… Διαβάστε περισσότερα »
Εντελώς φιλικά στο λέω μήπως αντί να αναζητάς απαντήσεις γιατί σου τα λέει αυτός να αναρωτηθείς εσύ γιατί κάθεσαι και τον ακούς και τα ανέχεσαι όλα αυτά 2 χρόνια;;; it takes two to tango! Μήπως ήρθε η ώρα να πας παρακάτω; Ούτε για φίλος κάνει ούτε για τίποτα…
Συμφωνώ, ακριβώς!!
Να προσθέσω, μου φαίνεται οτι ειναι απο τις περιπτώσεις που απο το σοκ οταν το συνειδητοποίησε δε μπορεσε να το αποδεχτει..
.σκεφτεσαι μάλλον, δε μπορει να με δούλευε…ΕΜΕΝΑ..your ego takes over and you’re in denial…
Ακούγεται λίγο σα να βαράς το κεφάλι σου στον τοίχο και να ρωτάς, μα γιατί δε σπάει ο τοίχος.
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι δεν είσαι ευχαριστημένη με την κατάσταση, αν ήσουν δε θα ρώταγες.
Τι σημασία έχει αν είχε επικάλυψη, γιατί το είπε, γιατί κυνήγησε, τρέχα γύρευε, τι νόημα έχει η σεναριολογία.
Έχεις χάσει τώρα 2 ολόκληρα χρόνια για αυτή την κατάσταση. Αξία στο χρόνο σου δε δίνεις? Αυτός γιατί να δώσει μετά? Σε δύο χρόνια αντί να έχεις το μυαλό σου εκεί θα μπορούσες να είχες μάθει μια ξένη γλώσσα.
Η Ρένα τα είπε καθαρά και ξαστερα. Είναι η απάντηση που χρειάζεται να ακολουθήσεις. Αν θες να δεις κατάματα τι κάνεις. Από την ερώτηση σου καταλαβαίνω πως σε τρώει όμως. Ίσως είναι εγωισμός που δεν σ αφήνει να δεις. Ρωτάς γιατί κάποιος που σε κυνηγάει ερωτικά σου εξομολογείται τον έρωτα του για άλλη. Δεν ρωτάς ας πούμε, θέλω να τον ξαποστειλω, εσείς τι γνώμη έχετε; Ο Μπουκόφσκι έλεγε, αυτό που θέλει μια γυναίκα είναι μια αντίδραση. Αυτό που θέλει ένας άντρας είναι μια γυναίκα. Βλέπω πως τα πράγματα έχουν αλλάξει στο μυαλό των αντρών και των γυναικών στις μέρες μας.… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι ξεκάθαρο. Θέλει να μείνετε φίλοι.
Αποκλειστική σχέση δεν είχατε, ο καθένας σας θα μπορούσε να “τραβιέται” και με δέκα ταυτοχρονά, οπότε το ότι αυτός ήταν πίσω απο μια κοπέλα 3 χρόνια τώρα, ειναι δικαίωμά του (εκτός και αν είπατε πως είσαστε σε αποκλειστική σχέση και δεν το κατάλαβα μέσα στο άρθρο). Το ότι εσένα σε πείραξε, ειναι λογικό…το είπες και μόνη σου, απο εγωισμό περισσότερο. Το γιατι στο είπε όμως, θα μπορούσε να είναι για πολλούς διαφορετικούς λόγους. Μπορεί με την τριβή που είχατε ολο αυτον τον καιρο, να του έχεις δημιουργήσει, μια ασφάλεια, οικειότητα και να αισθάνεται οτι μπορει να μοιραστεί τα πάντα μαζί… Διαβάστε περισσότερα »