Μου δημιουργούν τύψεις οι γονείς μου.
Η μόνη χαρά που παίρνουν πλέον απ τη ζωή είναι από τα εγγόνια τους, τα οποία βλέπουν περίπου μια φορά το μήνα μιας και μένουμε σε διαφορετικές πόλεις, αλλά ίσως και επειδή δε θέλω πια.
Με πίεζουν ρωτώντας με κάθε βδομάδα πότε θα έρθουμε και πότε θα έρθουμε και όταν πηγαίνουμε δημιουργούν πίεση στα παιδιά μου λέγοντας τους πόσο θα στεναχωριούνται τώρα που φεύγουμε. Το πρόβλημα όμως είναι απ τη μεριά μου. Δυστυχώς δε μου είναι συμπαθείς και κάνω την καρδιά μου πέτρα κάθε φορά που τους επισκέποτομαι. Τον σύζυγο σπάνια του προτείνω να έρθει μαζί μας γιατί πλήτει κι αυτός και δε μπορεί να αφιερώσει μία ολόκληρη Κυριακή το μήνα καθισμένος σ ένα καναπέ.
Οι γονείς μου ζουν σα χωρισμένοι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ανεξάρτητοι και οι δύο, κοιμούνται σε διαφορετικά δωμάτια, ακόμα και διακοπές πηγαίναμε χωριστά ως παιδιά, απεχθάνονται ο ένας τον άλλον και τυχαίνει να τσακώνονται μπροστά μας ακόμα και δημοσίως αν τύχει και πρέπει να τους φέρω μαζί μου σε κάποια κοινωνική υποχρέωση. Αποφεύγω πλέον να τους καλώ οπουδήποτε γιατί τις περισσότερες φορές θα με εκθέσουν μιας και τους λείπουν οι απαραίτητες κοινωνικές δεξιότητες. Δεν έχουν καμία κοινωνική ζωή πια.
Ενώ ήταν πάντα έτσι τελευταία νιώθω μια απίστευτη πίεση. Δεν ήμασταν ποτέ κοντά ακόμα και όταν μέναμε μαζί. Ήταν πάντα επικριτικοί, σκληροί και απόμακροι, μεταξύ τους και σε μένα και τον αδερφό μου, ακόμα είναι απλά μαλάκωσαν απ όταν συνταξιοδοτήθηκαν και φύγαμε κι εμείς απ το σπίτι για να εργαστούμε. Έχω έναν αδερφό όπου ζει στο εξωτερικό, έρχεται σπάνια και επωμίζομαι όλο το φορτίο.
Τους αναγνωρίζω όμως ότι πέτυχαν σα γονείς ακόμα κι έτσι, δηλαδή είμαστε ευτυχισμένοι και ανεξάρτητοι ως παιδιά τους. Επειδή όμως πέτυχαν σα γονείς τους το χρωστάω και πρέπει κι εμείς ως παιδιά να είμαστε υπεύθυνοι για την ευτυχία τους? Με χαρά να το έκανα όπως το κάνουμε για την πεθερά μου αλλά μετά από κάθε επίσκεψη έχω πολύ αρνητικά συναισθήματα για κάποιο λόγο και αγχώνομαι όταν πλησιάζει η ώρα να ξαναπάω.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Maria
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πολλά θέματα. Δεν σου είναι συμπαθείς οι γονείς σου αλλά πέτυχαν σα γονείς; κι είσαι ευτυχισμένη; Ο σύζυγος δε μπορεί να αφιερώσει μια Κυριακή το μήνα να δει τα πεθερικά του; Δημιουργούν πίεση στα παιδιά σου, λέγοντάς τους πόσο χαίρονται που τα είδαν και πότε θα ξαναέρθουν; ή εσύ λαμβάνεις αυτή την πίεση; Φοβάσαι μη σε εκθέσουν γιατί δεν έχουν τις απαραίτητες κοινωνικές δεξιότητες; Maria, δε γνωρίζεις τους γονείς σου. Θεωρείς ότι πρέπει να τους χρωστάς αλλά μέσα σου αντιδράς. Νοιώθεις πίεση, δε σου είναι συμπαθείς, σου δημιουργούν τύψεις. Το πρόβλημα είναι από τη μεριά σου και, για σένα, ίσως… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάλι δεν καταλαβαίνω γιατί ορισμένοι παππούδες ενώ λένε ότι τόσο τους λείπουν τα εγγόνια τους κι ενώ είναι συνταξιούχοι με άπλετο ελεύθερο χρόνο και σχετικά καλή κατάσταση υγείας, δεν κουνάνε λίγο τα πόδια τους να πάνε να τα δούνε, να ξεκουράσουν λίγο και τα παιδιά τους; Να κάνουν και καμιά βόλτα με τα εγγόνια, μια δραστηριότητα, έστω και μες στο σπίτι; Και αντιθέτως τους δημιουργούν την υποχρέωση κάθε δεύτερη Κυριακή να τρέχουν επισκεψεις. Τον καταλαβαίνω τον άντρα σου που πλήττει…
Το να ταξιδεύεις μια φορά το μήνα σε άλλη πόλη είναι πολύ. Πόσο μάλλον οταν δεν περνάς καλά. Το ότι η μόνη χαρά που έχουν είναι τα εγγόνια τους, είναι δική τους επιλογή. Το ίδιο και η σχέση που έχουν δημιουργήσει. Δεν πρέπει να αισθάνεσαι τύψεις ούτε υπεύθυνοι για την ψυχαγωγηση τους.
Χαοτικό το κείμενο σας.
Ένα δριμύ κατηγορώ,με υποτιμητικά σχόλια.
Ντρέπεστε να τους εμφανίζετε γιατί δεν έχουν κοινωνικές δεξιότητες και στο τέλος γραφετε ότι πέτυχαν σαν γονείς γιατί είστε ευτυχισμένοι.
Φυσικά και δεν χρωστάτε για την ευτυχία τους,αυτή δίνετε απλόχερα.
Να αποστασιοποιηθείτε ίσως είναι καλύτερο για όλους σας.
Υπάρχει ένας λάθος συλλογισμός εδώ. Το ότι επειδή εσύ ως μεσήλικας έχεις πετύχει κάποιους στόχους και έχεις γενικά μια ισορροπημένη και καλή ζωή δεν συνεπάγεται απραίτητα ότι οι γονείς σου κάνανε κάτι σωστό. Πολλές φορές η μητρική/πατρική οικογένεια λειτουργεί και ως αντιπαράδειγμα, ως κίνητρο για τα παιδιά να μην γίνουν όπως οι γονείς τους. Πολλές φορές τα εφόδια που χρειαζόμαστε για να πετύχουμε τους στόχους μας και να χτίσουμε τη ζωή μας τα βρίσκουμε εκτός πυρηνικής οικογένειας, στον φιλικό ή ευρύτερο οικογενειακό κύκλο, στο σχολείο, στις δραστηριότητες κλπ. Το ότι εγώ πχ δεν είμαι σεξεργάτρια εθισμένη στα ναρκωτικά (όπως με… Διαβάστε περισσότερα »
Αφελές σκεπτικό κατά το δοκούν.
Χρωστάτε την ύπαρξή σας στους γονείς σας. Δεν αλλάζει αυτό, ο,τιδήποτε κι αν νοιώθετε κι όπως κι αν το έχετε φτιάξει μέσα σας.
Ότι δεν έχετε επεξεργαστεί τα λεγόμενα των γονιών σας και τα αναπαράγετε με στόμφο, εσάς βαραίνει και μόνο.
Δεν τα αναπαράγω με στόμφο αγαπητ@ lucid dream αντιθέτως παραλείπω τα χοντρά για τον πολύ απλό λόγο ότι δεν θα με πιστέψει κανείς, ότι λέγονταν αυτά στην Αθήνα των 90s… Αλλά ότι πεις…
Μια χαρά σας πιστεύουμε και επίσης γνωρίζουμε οι περισσότεροι ότι αυτά λέγονταν σε σχεδόν κάθε σπίτι με τις εκάστοτε αυξομειώσεις.
Απλά λέγονταν για να ειπωθούν τις περισσότερες φορές.
Από τη μια έμπαιναν και από την άλλη έβγαιναν.
Είναι μεγάλη ευθύνη να είσαι γονέας.
Δεν ξέρω αν οι εκφράσεις αυτές ξεπερνούν την πραγματικότητα ή αν η πραγματικότητα τις ξεπερνάει.
Μένετε σε διαφορετικές πόλεις. Βρίσκω τρομερή την απαίτηση να πηγαίνετε πολύ συχνά. Δεν καταλαβαίνουν ότι τα παιδιά έχουν σχολεία κι εσείς δουλειές; Πάντως από τη στιγμή που μένετε μακριά έχεις δικαιολογία. Κι αν τσακώνονται μπροστά σε άλλους, κάτι πολύ αγενές, έχεις επίσης δικαιολογία για να μην τους καλείς με κόσμο. Νομίζω το πρόβλημα σου είναι οι τύψεις και αυτό μόνο με θεραπεία θα το λύσεις.
Λες: Τους αναγνωρίζω όμως ότι πέτυχαν σα γονείς ακόμα κι έτσι, δηλαδή είμαστε ευτυχισμένοι και ανεξάρτητοι ως παιδιά τους. Γιατι το πιστεύεις αυτο ; Γιατι πιστεύεις οτι οι γονεις σου παιρνουν οκα τα εύσημα για το ποσο επιτυχημενη/ευτυχισμενη εισαι εσυ κ ο αδελφο σου; Εσεις δικη σας ευθυνη για την ευτυχία σας δεν εχετε; Και βεβαια εχετε!!! Εχεις κανει προφανως καλες κινησεις στη ζωη σου για να φτασεις εσω που εφτασες και δεν τος εκανες επειδη εισαι παιδι των συγκεκριμένων γονιων σου, τις εκανες επειδη εισαι εσυ. Να δινεις πολυ πολύ περισσότερο κρεντιτ στον εαυτο σου. Επισης, αν οπως λες… Διαβάστε περισσότερα »
Αν με ρωτάτε πετυχημένοι γονείς είναι αυτοί που τα παιδιά τους χαίρονται να τους βλέπουν, δεν τα φορτώνουν ενοχές και δεν έχουν ως μόνοι διασκέδαση τα εγγόνια τους. Δηλαδή φαντάσου να μην τους είχες προσφέρει την χαρά να γίνουν παππούδες τι ενοχές θα σου είχαν δημιουργήσει.