Γεια σας! Αντιμετωπιζω εδω και εικοσι ολόκληρα χρόνια (απο τα 16 μου) μεγάλο πρόβλημα με τη μοναξιά.
Για να τα πάρουμε με τη σειρα:
ενω ως παιδί ειχα άπειρους φίλους και όλο παιχνιδι ήμουν, ως εφηβη μετέπειτα στο σχολείο ήμουν εκείνο το συνεσταλμένο κορίτσι που έτρεμε τα διαλείμματα αδημονούσε να τελειώσουν γρηγορα για να μην νιωθει αλλο αποκομμένη και μονη.
Το βράδυ μετα το φροντιστήριο στη γ λυκειου ερχόμουν σπίτι μεσα στο κλάμα γιατί δεν είχα αγόρι ενω έβλεπα αλλες εμφανισιακά αντικειμενικά υποδεέστερές μου να τις παιρνουν απο το φροντιστήριο οι γκόμενοι.Στις πανελληνιες είχα μυαλό θολό λογω μοναξιάς και αυτοκαταστράφηκα λογω επιλογών δικών μου ξεκάθαρα.
Ενω είχα βγάλει πολλά μόρια πηγα και δήλωσα ο,τι να ‘ναι σχολή. Την πιο άκυρη και με μηδεν προοπτικές.
Στο πανεπιστήμιο, τη μισούσα τοσο την σχολη που δεν πάταγα καν.Πηρα ενα πτυχιο άχρηστο.
Τωρα στα 30+ ζω κυριολεκτικά σαν γρια.
Δεν εχω φίλες, δεν εχω σύντροφο. Ποτέ δεν είχα
Επαγγελματικά δεν εχω καμία ταυτότητα.
Μόνο δουλειες του ποδαριού χωρίς ενσημα.
Στο κατηφορικό μου σπιράλ δεν βλέπω καποιο τέρμα.
Είμαι εκείνη η κοπέλα που θα δείτε να τριγυρνάει μονη της στην πλατεία τα Σ/Κ.
Είμαι αυτή που θα παει μονη στο σινεμά.
Μόνη στην καφετέρια για παγωτό. Μόνη ατο φεστιβαλ.
Μόνη μόνη μονη.Μόνη πάω και μόνη ερχομαι στο σπιτι. Καμια αλλαγή. Ποτέ. Κουράστηκα.
Με τοση μοναξιά που ζω έπαψα να εχω ενστικτο αυτοσυντήρησης και δεν με ενδιαφέρει τίποτα. Ουτε καν η επιβιωση μου.
Δεν εχω κίνητρο ούτε κουράγιο να ξυπνάω το πρωί να πηγαίνω σε μια κανονική δουλειά. Θα πεθάνω μόνη και απένταρη γιατι ζω παρασιτικά. Σαν σκιά.
Σκέφτομαι τα πρωτα μου λάθη. Εκείνο στο μηχανογραφικό στα 17 μου..Σκέφτομαι τις ευκαιρίες για κοινωνικοποίηση που δεν ειχα ποτέ μου.
Ποσο διαφορετική πραγματικοτητα θα βιωνα τώρα αν ήμουν πιο τυχερή.
Θα ειχα πιο καθαρό μυαλο και οι επιλογές μου θα ήταν οι σωστές.
Το ονειρο μου ειναι να κάνω οικογένεια Άλλωστε αυτή στην οποια γεννήθηκα αποτελειται απο σκληρούς ανθρώπους με ανύπαρκτη συμπόνια και ενσυναίσθηση.
Το ονειρο μου θεωρώ οτι δεν προκειται ποτέ να πραγματοποιηθεί. Γιατί αφού δεν κατάφερα να δημιουργησω σχέση πιο πριν που ημουν πιο ωραια, τώρα στα 35+ η στατιστική δεν ειναι με το μέρος μου.Ποσο κρίμα.
Πώς να αντιμετωπίσω τα αδιέξοδά μου και την ματαίωση? Ιδιως τη μοναξιά?
Θα με βοηθουσε να διαβάσω παρόμοια βιώματα. Ευχαριστώ.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Stardust
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Φίλη, με όλη μου την αγάπη, ψυχοθεραπεία. Χθες!
Από ότι κατάλαβα η κοπέλα έχει και οικονομικα θέματα. Με τι λεφτά;
Υπάρχουν δωρεάν ψυχολόγοι. Στον δημο μου εχει συμβουλευτική δωρεαν
Κι εγώ πολλά χρόνια μόνη ήμουν, η μοναχική φίλη όλων των ζευγαριών. Που τους κράταγε το φανάρι στις καφετέριες κ τα μπαρ. Τριγυρισμενη από ανεκπλήρωτους έρωτες. Εγώ όμως θυσίαζα κομμάτια μου για να με κάνουν παρέα, κ μετά με εκνευριζαν όλοι που έπαιρναν όσα εγώ απλόχερα είχα προσφέρει με αντάλλαγμα λίγη προσοχή. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει άρδην. Και άλλαξαν με ψυχοθεραπεία κ επίπονη δουλειά με τον εαυτό μου. Όχι για 5 μήνες. Για χρόνια.Και δωστου απογοητεύσεις κ προσπάθειες. Η ψυχοθεραπεία μου έμαθε το γιατί δεν είχα σχέση τόσα χρόνια, το γιατί απέφευγα τη δουλειά, το γιατί ήμουν βυθισμένη στην… Διαβάστε περισσότερα »
Μα τι ωραίο σχόλιο!
Αν η πρώτη σπουδή δεν σου άρεσε γραφούσα μου, σπούδασε κάτι άλλο. Έχει ανοικτά πανεπιστήμια η Κύπρος η Ελλάδα η Ιταλία. Πήγαινε Erasmus Είμαι και εγώ σε αυτή την ηλικία αλλά δεν κάνω ετσι. Ναι δεν έχω ούτε εγώ σχέση ε και;
Καλημέρα. Δυσκολη πίστα η μοναξιά. Η μόνη διέξοδος είναι να δουλέψεις με τον εαυτό σου, ιδανικά με τη βοήθεια ειδικού. Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη τύχης στην υπόλοιπη ζωή σου, το πρόβλημα είναι ότι πιθανότατα δεν είχες την τύχη να μεγαλώσεις σε ένα περιβάλλον που να σου μάθει να αγαπάς τον εαυτό σου. Θέλει κουράγιο για να αντιμετωπίσεις κάποια προβλήματα κατάματα, αλλά συνήθως το “πρόβλημα” (τονίζω το εντός εισαγωγικων) όταν δεν έχουμε τη ζωή που θέλουμε είμαστε εμείς οι ίδιοι και εμείς πρέπει να αλλάξουμε. Σου εύχομαι να βρεις τη δύναμη να εξερευνήσεις τον εαυτό σου και να αποκτήσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Λες οτι θες οικογενεια. Για να βρεις αυτον τον καταλληλο για οικογενεια ξερεις ποσες απορρυψεις και ‘αποτυχημενες’ σχεσεις κανεις? ξερεις ποσες πορτες θα φας; ποσες φορες θα ‘επενδυσεις’, θα κανεις ονειρα, θα δεθεις, θα συγκατοικησεις, θα μοιραστεις και μετα θα χωρισεις μένοντας με την αισθηση οτι ολα χαθηκαν; ξερεις οτι συνηθως τα χανεις ολα ξανα και ξανα όσπου καποια στιγμη χτιζεις αντισωματα και μαθαινεις οτι δεν υπαρχει τπτ οριστικο; Ούτε οριστικα κακο, ούτε οριστικα τέλειο. Ξέρεις οτι οπως παλευεις τωρα τη μοναξια σου, μέσα σε σχεση θα παλευεις ξανα και ξανα για άλλα πραγματα; ή εχεις πλασει στο μυαλο σου… Διαβάστε περισσότερα »
Διευκρινιστικό: Πάντως δεν το λέω μόνο με την έννοια ‘σκάσε και κολύμπα’! Έχει τέχνη η αποδοχή… κ η αποδοχή του να πέφτεις δεν έγκειται μόνο στο αν κ πως θα σηκωθείς αλλά μαθαίνεις κ να μην πέφτεις εύκολα… ή να πέφτεις με τρόπο/τεχνική (όπως οι γάτες)… Και εγώ ερωτοτροπώ μόνιμα με τις πτώσεις ε; Αλλά με το να εμπλεκόμαστε σε καταστάσεις μαθαίνουμε τους τρόπους μας να τις χειριζόμαστε κ πριν γίνει το κακο… και κατά τη διάρκεια και αφού γίνει… ακούγομαι σαν Άγγελος τιμωρός πιο πάνω ίσως αλλα προσωπικά ερωτοτροπώ με τις πτώσεις μόνιμα – είναι εγκατεστημένο πρόγραμμα στον οργανισμό… Διαβάστε περισσότερα »
Etherin… σου ευχομαι να ξεπεραστεί η φάση… στη θέση σου δεν θα το ‘έσπρωχνα’ μήνα Αύγουστο με άδειες πόλεις και μόνιμο βομβαρδισμό αιγαιοπελαγίτικης dolce vita… της μίλησες να φανταστώ; 🪷🪷
Σ’ευχαριστω για τα λόγια σου. Σε καταλαβαίνω… εχεις βρει κάτι που σ’ αρέσει παρά πολύ σ’αυτη τη γυναίκα. Εγώ θα σου πω οτι καποια στιγμη που τα έφτιαξα με ατομο έξω από τα ‘θελω’ μου μέχρι τότε άνοιξαν τα μάτια μου. Κατάλαβα οτι αυτοί που μου άρεσαν μέχρι τότε συνεδραμαν στον δικό μου αγώνα για διατήρηση της εικόνας μου κ της ταυτότητας μου. Αυτός δεν συνέδραμε με κάποιο τρόπο κ παρολαυτα παλι τον αγάπησα και ζήσαμε κ όμορφα κ ήταν κ 10 χρονια νεαρότερος μου. Η δικη μου η πάλη πιο πριν ήταν η επιβεβαίωση μεσα από alpha males. Αυτές… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα ό,τι με υπέρ-ταυτίζει με την ανθρώπινη φύση μου με κουράζει και με μπουκώνει από ένα σημείο κ μετά, ποσό μάλλον με την δικη μου ταυτότητα. Με ανακουφίζει και το άγνωστο. Οι εραστές κ σύντροφοί μου δε… αν τους έβαζες σε μια σειρά, ΚΑΜΙΑ σχέση μεταξύ τους! Θα το έλεγα διασκεδαστικό…! Φαντάζομαι ένα πάρτυ με αυτούς… γέροι, μασηλικεσ-νεαροί…χαχαχα… τι μουσική θα έπαιζε;; Αν φερναμε και τα κατοικίδια, γατολόι- σκυλολόι… εντάξει θα γινοταν τσίρκο! Νομίζω στο φαγητό θα ταιριάζανε μόνο -αλλά απόλυτα!!
Αχ… τι φάσεις χάνουμε…
Αυτή τη στιγμή είσαι μέσα στην θλίψη και σε ρουφάει. Χρειάζεται κάποιος να σε τραβήξει (ειδικός-οί ψυχικης υγείας) και μετά βήμα βήμα θα φτιάξουν όλα θα το δεις! Και ό,τι δεν μπορεί να φτιάξει, θα γίνει πιο υποφερτό. Δεν είναι κακό να έχουμε την ταπεινότητα να αναζητήσουμε βοήθεια. Δεν είμαστε θεοί. Όλα θα πάνε καλά. Καλή τύχη! 🌷
Μοναξιά βιώνουν και άνθρωποι εντός σχέσης πάντως. Μοναξιά νιωθουν και άνθρωποι με πολλούς φίλους. Το να βρεις κάποιον να μοιράζεστε κοινωνικά πράγματα δεν σου εξασφαλιζει ντε και σωνει ” την παντοτινη λυση”. Τη μοναξιά και την θλίψη που αυτή προκαλεί θα μάθεις να τη διαχειριζεσαι. Θα τη νιώθεις δεν θα φύγει αλλά θα είναι για λιγο και μετά θα μπορείς να κάνεις ή να νιώσεις κάτι άλλο.
Τα πράγματα που κάνεις (μόνη σου) διατηρούν την αξία τους. Συνεχίζουν να είναι ωραία πράγματα ακόμα και αν τα κάνεις μόνη σου.
Btw κανεις ανθρώπος δεν είναι υποδεέστερος.
Συμφωνώ, όλα αυτά θα τα βίωνες και με εκατομμύρια ανθρώπους στη ζωή σου.
Λοιπόν άκου να δεις. Βιώνω προσωπικά κ εγώ μοναξιά. Αλλά. Θεωρώ ότι πρέπει να προσπαθήσουμε λίγο περισσότερο. Δηλαδή, γιατί δεν έδινες κατατακτήριες να μπεις κ σε άλλη σχολή; Γιατί δεν έβρισκες τις πόρτες άλλων επιλογών; Αν θες την άποψη μιας κοπέλας που βιώνει κ εκείνη μοναξιά σε ένα τρομακτικό επίπεδο τελευταία εξαιτίας κ της απώλειας της μητέρας μου, μπορώ να σου πω κάτι: ποτέ δεν βλέπουμε τους άλλους κατώτερους ούτε στην εμφάνιση, ούτε πουθενά. Ούτε εσύ είσαι κατώτερη λόγω του πτυχίου σου. Κάνε μια επανεκκίνηση και αν δεν μπορείς να θέσεις στόχους κ να τους εκπληρώσεις, κ δεν μιλάμε για… Διαβάστε περισσότερα »
Ή κάνε μεταπτυχιακό σε άλλο αντικείμενο.
Σε όλους μας τυχαίνουν δύσκολες περίοδοι, ατυχείς επιλογές, περίοδοι μοναξιάς κλπ. Το θέμα δεν είναι να μην σου τύχουν, αλλά πως τα αντιμετωπίζεις. Αν θάβεις το κεφάλι σου στην άμμο και το κρατάς εκεί μοιρολογόντας για όλα τα λάθη και τις αποτυχίες σου, τότε πως θα προχωρήσεις στη ζωή σου; Πχ τι σχέση έχει το πτυχίο σου; Λες όλοι οι άνθρωποι που έχουν σπουδάσει να κάνουν μόνο αυτό το επάγγελμα και τίποτα άλλο στη ζωή τους; Εγώ έχω αλλάξει τόσα επαγγέλματα και τα περισσότερα θα μπορούσα να τα κάνω και χωρίς το πτυχίο μου και αναφέρομαι σε επαγγέλματα που θα… Διαβάστε περισσότερα »
Φίλη μου σε νιώθω όσο δεν φαντάζεσαι! Όλα ξεκινούν από την οικογένεια: παιδί χωρισμένων γονιών με μια μαμά που προσπαθούσε να τα βγάλει πέρα, πολλές φορές κάνοντας 2 δουλειές. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μην κοινωνικοποιηθώ ποτέ κ από μικρή ηλικία να έχω πρόβλημα στο να βρω φίλους. Είμαι κ εγώ από εκείνες τις κοπέλες που στο φροντιστήριο καθόμουν μόνη κ κανείς δεν μου μιλούσε. Για να πιάσω κουβέντα εγώ ούτε λόγος. Επίσης, νιώθεις καμιά φορά σαν η ζωή να συμβαίνει γύρω σου ερήμην σου; Σκέψου, έδωσα πανελλήνιες κ την ημέρα που βγήκαν τα αποτελέσματα ήξερα ότι δεν είχα πάει… Διαβάστε περισσότερα »
Εντάξει, βλέπω πως δεν έχεις παραιτηθεί, βγαίνεις έστω και μόνη, πας για καφέ, σινεμά μόνη και δε νιώθεις περίεργα. Πολλές δε μπορούν να το κάνουν αυτό. Η τύχη που λες, παίζει πολύ ρόλο. Αλλά δεν εξαρτώνται όλα από αυτή. Όπως και οι εποχές που πολλές μπορούν. Να αλλάξουν Οι σχέσεις με τους ανθρώπους βέβαια είναι θολό τοπίο. Μπορεί να μην έχεις το χρόνο, τις ευκαιρίες, τις δυνάμεις, το μομεντουμ για να δημιουργήσεις σχέσεις φιλικές και ερωτικές. Μπορεί να γνωρίζεις κόσμο που δεν σε ενδιαφέρει για περαιτέρω δέσιμο. Ή και να μην τους ενδιαφέρει εσύ. Η αυτάρκεια είναι καλή,.όμως η πολλή… Διαβάστε περισσότερα »