Καλησπέρα στο παρεάκι,
Θα ήθελα να θίξω ένα ζήτημα, χαζό μεν σημαντικό δε. Έχετε παρατηρήσει και εσείς, πως με τα χρόνια γελάτε λιγότερο;
Θυμάμαι τον εαυτό μου, όταν ήταν φοιτήτρια, που ζούσα στο φουλ και άλλες εμπειρίες σαφώς, αλλά το γέλιο…ήταν τόσο πολύ! Θυμάμαι πως ήμουμ τόσο χαρούμενη! Όχι πως τώρα δεν είμαι, είμαι.
Αλλά υπάρχουν μέρες που ξυπνάω και λέω, μήπως έχω παρασοβαρέψει;
Πάντα έλεγα πως όταν μεγαλώσω, δεν θα είμαι σαν όλους αυτούς που έβλεπα που από χαρούμενα παιδαρέλια γίνανε σοβαροί οικογενειάρχες. Μην με παρεξηγήσετε, δεν έχω τίποτα με την συγκεκριμέμη κατηγορία. Απλώς, εννοούσα ότι δεν ήθελα να χάσω ποτέ αυτή την παιδική αθωώτητα. Δεν ξέρω αν κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει, ενώ μεγαλώνεις και συσσωρεύεις οποιοδήποτε αρνητισμό από τον γύρω κόσμο.
Πως δημιουργείς ασπίδα χαράς στον ενήλικο κόσμο, όταν ο κόσμος είναι το άκρως αντίθετο;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Το γέλιο πήγε περίπατο
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ πάλι ποτέ δεν κατάλαβα γιατί η παιδική αθωότητα ειναι αρετή αν δεν είσαι παιδί. Δεν είναι αθοώτητα, είναι χαζομάρα. Και δεν είναι καν θέμα αρνητισμού. Απλός ρεαλισμός είναι. Δεν μπορείς να κλείνεις τα μάτια σου στα στραβά του κόσμου και να ζεις σε ροζ συννεφάκι γιατί κάποια στιγμή, θέλεις δεν θέλεις, αυτό θα διαλυθεί.
Αν γενικότερα είσαι δυστυχισμένη (που δεν καταλαβαίνω αυτό από την επιστολή) είναι άλλο θέμα.
Μπορεί να είναι η απόρροια του toxic positivity.
Α,δεν είναι τίποτα μην ανησυχείς. Ολοκληρώθηκε ο προμετωπιαιος λοβος σου.
Εκεί οφείλεται η ξαφνική σοβαρότητα που παρουσιάζουν πολλοί ξαφνικά,λες και τους κάνανε λοβοτομη.
Πια είσαι και επίσημα ενήλικας!
Υπάρχουμε κ μεις που δεν ήμασταν ποτέ χαρούμενοι γιατί μεγαλώσαμε σε κακοποητικά περιβάλλοντα και δεν μάθαμε πώς να είμαστε χαρούμενοι ή μάθαμε πώς να κρύβουμε τα συναισθήματά μας για να μην τιμωρηθουμε για αυτά.
*Hugs*🌺
…
Α δεν ξέρω τι λες Εγώ το ίδιο χαζοχαρουμενη είμαι στα 40 όπως ήμουν και στα 20. Οι άλλοι με λένε ανώριμη, αλλά στα μούτρα τους.
Δεν είναι μόνο ο εξωτερικός αρνητισμός
Συνειδητοποιείς διάφορα ,περνάς δυσκολίες, έχεις σοβαρότερες υποχρεώσεις
Είναι και θέμα ανθρώπου
Ή πηγάζει από μέσα σου και ανατροφοδοτείσαι no matter what ή
προσπαθείς να έχεις στον κοντινό σου κύκλο άτομα που σε κάνουν να γελάς και να περνάς καλά
(μη νομίζεις όμως ,κι αυτοί περνούν δύσκολα )
Η παιδική αθωότητα χάνεται ανεπιστρεπτί, άλλο το γέλιο και η χαρά
Μήπως έχεις εξιδανικεύσει αυτά τα χρόνια? Γιατί στην τελική είναι και λίγο αναμενόμενο να είσαι χαζοχαρουμενο αν δεν έχεις ευθύνες και το μόνο που σε προβλημάτιζε τότε ήταν τα γκομενάκια, πότε θα βγεις και άντε η εξεταστική. Αν δε δούλευες και σε φρόντιζαν οι γονείς σου είναι σαφώς διαφορετικη φάση από αυτή που βιώνεις τώρα εφόσον θεωρώ μπορεί να δουλεύεις και να ζεις μόνη σου. Αναγκάζεσαι να σκέφτεσαι παραπάνω πράγματα και να μπαίνεις σε ορισμένο πρόγραμμα. Επιπλέον δεν αναφέρεσαι πώς σοβαρεψες οπότε δεν έχουμε κάποιο μέτρο σύγκρισης να σου πούμε να είναι φυσιολογικό, ασυνήθιστο ή η αρχή κάτι άλλου, ή… Διαβάστε περισσότερα »
Γνωριζοντας αλλες γυναικες δημιουργεις ασπιδα χαρας. Εγω εχω παρατηρησει πως σε ολες τις αμιγως γυναικειες παρεες οποιασδηποτε ηλικιας ακομα και στην ηλικια της μανας μου ακουγονται χαχανητα. Σε ολες τις αμιγως ανδρικες παρεες ποτε απο τα 25 και μετα. Στις κοινες παρεες παντα ακουγοντε χαχανητα επισης με εναν τροπο. Πειραζωντας τις κοπελες. Και η γυναικα ειναι αυτη που θελει τον ανδρα με χιουμορ γιατι αυτη μπορει να χαχανιζει. Ο ανδρας γελαει εξ αντανακλασεως απο το γελιο της κοπελας του κι αυτος ειναι ο μονος λογος που σας κανουμε να γελατε και στο υπογραφω αυτο. Πιστευω σχεδον ακραδαντα οτι η γυναικα… Διαβάστε περισσότερα »
Έλα να κάνουμε παρέα. Για να με αντέξει κανείς πρέπει να είναι τουλάχιστον χαζοχαρούμενος.
Καταλαβαίνω. Για μην χάσεις την παιδική ενατένιση της ζωής και το πηγαίο χαμόγελο-> να αποφύγεις να μπλέξεις με κακοποιητικό σύντροφο. Απο εκεί ξεκινά η πραγματική αλλοιωση και η φθορά. Οταν υφίστασαι κακοποίηση σε μια τόσο στενη σχέση ο χαρακτηρας νομοτελειακά φθείρεται. Και εσυ και εγώ και ολοι μας ζουμε σε τοξικό περιβάλλον λίγο-πολύ με τα διαρκή έξοδα, την γκρίνια των άλλων, κάποιο πιθανό προβλημα υγείας, την ακρίβεια, τους αντιπαθητικούς προϊστάμενους/γείτονες/συγγενείς. Όμως αυτά δεν αρκούν για να αλλοιωθείς ανεπιστρεπτί ή να χάσεις το χαμόγελό σου. Εγώ τουλαχιστον όχι Μείνε λοιππν μακρυά απο ΟΡΚ εραστές και μια χαρά θα παραμεινεις, σου το… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι μεγαλώνοντας δεν μας συγκινούν και τόσο οι άνθρωποι και οι καταστάσεις. Μας φαίνονται ίσως βαρετοί και αδιάφοροι. Για να γελάσω πρέπει να ακούσω κάτι πολύ έξυπνο, άσε που βαριέμαι να κάνω μικροκουβέντες.
Έχω βάλει και όρια στον περίγυρό μου και κάπου εκεί έχει αλλάξει και η φάτσα μου για να δείξω ότι κάτι το εννοώ. Κοιτάζω τις φωτογραφίες και έχω σοβαρή φάτσα, όχι γιατί είμαι στεναχωρημένη, ίσως γιατί ωρίμασα και αυτό αντανακλάται στο πρόσωπο.