Bοήθεια, είμαι μπερδεμένη.
Σε 1 μηνα ειναι να γυρίσω στην εργασία μου το παιδι θα ειναι έτους. Ειχα κάποια κοπέλα αλλα κάπως μου τα μασαγε και την εδιωξα.
Βοήθεια δεν εχω. Ο σύζυγος ειναι ψυκτικός και δουλεύει ολη μερα. Τι να κανω; Εκεί που είμαι υπεύθυνη και είμαι ευχαριστημένη, οι άνθρωποι με βοηθησαν να μειώσω μια μερα εργασιας δλδ να εχω 3 απογεύματα μεχρι τις 10 το βραδυ και ενα πρωινό.
Σκέφτομαι αυτον που ξεχασε το παιδί του στον βρεφικο και λεω μήπως μονο εγω προσεχω το παιδί μου σωστά και οχι ας πούμε μια κοπελα?
Και απο την αλλη αφου κάποια στιγμή θα εργαστώ γιατί να μη το κανω εκεί που ειμαι καλα γιατί πόσο να εξαρτιεμαι απο το σύζυγο; η ζωή είναι και άτιμη.
Βοήθεια νιώθω κακιά μητέρα
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μπερδεμένη μαμα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Γύρισα στην δουλειά οταν η κόρη μου ήταν 5 μηνών, θήλαζα ακόμα και δεν θα σου πω οτι ήταν πρακτικά εύκολο αλλά ψυχολογικά με βοήθησε. Αν έχεις μια καλή δουλειά που σε ευχαριστεί και οι άνθρωποι έχουν κατανόηση γιατί να μην γυρίσεις. Ναι, σαν τον γονιό κανέναν δεν προσέχει το παιδί αλλά όπως λες το κακό μπορεί να γίνει κι απ τον γονιό. Εγώ πήγα την κόρη μου στο παιδικό και νομίζω ήταν η καλύτερη απόφαση γιατί εκεί προσέχουν το παιδί σου άνθρωποι που είναι η δουλειά τους και είναι υπεύθυνοι. Επίσης ο παιδικό βοηθά πολύ την εξέλιξη του παιδιού… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνω! Και εγω γυρισα στη δουλεια οταν ο γιος μου ηταν 6,5 μηνων, πηγε παιδικο και ολα μια χαρα. Το κακο αν ειναι να γινει θα γινει, ας μην το μελεταμε.
Στατιστικά πάντοτε,είναι πιο πιθανό να ξεχάσετε εσείς το παιδί κάπου, παρά μια κοπέλα που θα πληρώνεις γιαυτο το σκοπό.
Διάβασε οποία έρευνα και στατιστικό θες,οι γονείς ξεχνάνε παιδιά σε αμάξια και παιδικούς σταθμούς,όχι οι νταντάδες.
Βάλε μια αγγελία και βρες μια,δεν ειναι τόσο δύσκολο .
Πρέπει να γυρίσεις στη δουλειά, αν στραβώσει ο γάμος και χρειαστεί να χωρισεις πως θα θρεφεις ολόκληρο παιδι??
Θα περιμένεις τα ψυχούλα της διατροφής ?( που τώρα που ζητάνε όλοι συνεπιμελεια είναι ακομα πιο λιγα?)
Σε καμία περίπτωση μη χάσεις τη δουλειά σου. Για σένα και για το παιδί, αλλά και για τον σύζυγο. Δεν ξερεις τι μπορεί να συμβει. Ψάξε και παιδικό σταθμό και babysitter ώστε να υπάρχει λύση αν το παιδί αρρωστήσει ή χρειαστεί να είσαι περισσότερο στη δουλειά. Η ανησυχία και η αγωνία πάντα θα υπάρχουν, ότι και να κάνεις. Απλά φρόντισε να βρεις ανθρώπους που είναι επαγγελματίες και εμπνέουν εμπιστοσύνη.
Πήγα στη δουλειά όταν η μικρή ήταν 8 μηνών. Είχα πολύ άγχος στην αρχή. Αλλά ήταν ότι καλύτερο έκανα! Ξέφυγα από το σπίτι και γυρνούσα με όρεξη να παίξω και να τη χαρώ! Μου την κράτησαν στο σπίτι και αγαπάει πολύ αυτή την κυρία ακόμα κ τώρα που έχουν περάσει 2 χρόνια στον παιδικό. Το άγχος ήταν μόνο τον πρώτο καιρό. Μετά όλα ήταν πολύ καλύτερα! Τώρα περιμένω να τελειώσει η άδεια και να αρχίσω ξανά δουλειά μόλις κλείσει το μικρό μου χρόνο! Μετά από 6,5 μήνες σπίτι έχω αρχίσει και σκέφτομαι με χαρά την επιστροφή στη δουλειά! Να κάνεις… Διαβάστε περισσότερα »
Αν και η απάντησή μου μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις, θα το γράψω: για το καλό του παιδιού σας και την ομαλή ανάπτυξή του πρέπει να γυρίσετε στην δουλειά σας. Θα γίνει πιο ανεξάρτητο, θα κοινωνικοποιηθεί καλύτερα, θα έχει καλό μητρικό πρότυπο. Δεν καταδικάζω τις μανάδες που μένουν σπίτι, υπάρχει εξ άλλου και σημαντική ανεργία.Αλλά αν έχετε εργασία να πάτε.Οι γιαγιάδες μας είχαν εργασία έτσι κι αλλιώς, γιατί τότε το να κρατάς ένα σπίτι και πιθανώς να πηγαίνεις στα χωράφια ήταν τριπλάσια δουλειά από το σημερινό οκτάωρο.Το παιδί σας δεν θα στερηθεί τίποτα. Και, επιτέλους, ας σταματήσουμε να λέμε οτι για… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ και δεν συμφωνώ ταυτόχρονα. Είμαι έγκυος στο 3ο μου παιδι. Ειμαι 36 ετών και από τωρα το έχω δηλώσει στον ευατό μου, στο σύζυγο, παντού. Ότι για δουλειά δε ξαναπάω. Και στα προηγούμενα 2 οταν εγιναν 7 μηνών γύρισα στην εργασία μου. Και τώρα ακόμα εργάζομαι. Για μένα προσωπικά απλά ΔΕΝ αξίζει πια ο χρόνος μου να τον δίνω πουθενά αλλού πέρα από τα παιδιά, το σπίτι τον άντρα μου και πάνω από ολα τον ευατό μου. Ειλικρινά, καταλαβαίνω την ανασφάλεια (εγω δεν την νοιώθω ούτε στο ελάχιστο, ίσως είμαι από τις τυχερές) αλλά χίλιες φορές να απολάυσω την… Διαβάστε περισσότερα »
Ρε παιδιά να ρωτήσω κάτι? Δεν καταλαβαίνω αυτό το δεν έχω βοήθεια, πρέπει να φροντίζω το παιδί, να σταματήσω την δουλειά. Γιατί? Γιατι υπάρχουν οι βρεφονηπιακοι σταθμοι? Απο πότε έγινε μόδα να προσέχουμε εμείς το παιδί ή να πρέπει να βρούμε γυναίκα? τόσες γενιές μας μεγαλωσαν με βρεφονηπιακους σταθμούς, πάθαμε κάτι?
Προς τα σχόλια που λένε “πρέπει να γυρίσεις στη δουλειά γιατί αύριο μεθαύριο μπορεί να χωρίσεις…” ειλικρινά απορώ… γιατι και αυτή μας η επιλογή ετεροκαθορίζεται? Γιατι εξαρτάται από μια πιθανή συμπεριφορά του ανδρός? Μπορεί απλά να ΘΕΛΟΥΜΕ να δουλέψουμε!